Heb je zin om een korte enquete in te vullen over Scholieren.com? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.

Geschreven door:	Leonie Cobben
Datum ingestuurd:	5 april 2001
Niveau:	4 havo
Taal:
Woorden:	2637
Opvragingen:	8808 (1 deze maand)
Waardering:	Currently 3.04/5 1 2 3 4 5 3.0/5 (26 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

1. BESCHRIJVINGSOPDRACHT
Ik heb dit boek gekozen, omdat ik er al heel veel over gelezen heb. Niet over de inhoud van het boek, maar dat heel veel scholieren dit boek al eens gelezen hebben.
En daardoor heb ik dit boek eigenlijk gekozen.
Het is niet zo dat ik het boek alleen daardoor ben gaan lezen, want wat een ander een goed boek vindt, hoef ik nog geen goed boek te vinden. Dus heb ik eerst de achterkanttekst gelezen en kwam ik tot de conclusie dat het mij wel aansprak en interessant leek om te lezen.

Ik vind het een erg interessant boek, omdat je te weten komt door wie en hoe er op de situatie gereageerd wordt.
Ook vind ik het een erg begrijpend boek, want het kan voorkomen dat een leraar / lerares een relatie krijgt met een leerling.
En het boek maakt je ook erg nieuwsgierig, omdat je wilt weten hoe het allemaal begonnen is. Het boek begint namelijk bij het einde en eindigt bij het begin.
Het boek zet mij wel een beetje aan het denken, omdat het ook realiteit kan zijn en dat je dit in je naaste omgeving kan meemaken.

Een korte samenvatting:
De hoofdpersoon is Barbara Rozemeyer, een franse lerares die les geeft op een middelbare school. Na een mislukt huwelijk, toen ze rond de 35 jaar was, is zij gelijk in een andere stad gaan wonen en werken. Het schooljaar begon weer voor Barbara, die in de nadagen van augustus weer een nieuwe eindexamenklas voor haar neus kreeg. In deze klas zat een jongen die haar meteen opviel. Zijn naam is Guido Maenhout. Ze mocht hem eerst eigenlijk niet, want hij was overal perfect in. Zoals zijn frans, dat nog franser was als de fransen zelf. Hun eerste ontmoeting buiten de klas vond plaats op de fiets. Het regende toen Barbara naar huis toe fietste en Guido was toevallig in de buurt en bood haar zijn paraplu aan en reed mee tot aan haar huis. Hij kwam steeds vaker bij haar thuis om bijvoorbeeld franse boeken te lenen. Ook voerde hij allemaal kleine toneelstukjes op. Zo is hij er ook op kerstnacht en gaan ze dobbelen en wie wint krijgt een drankje. Na een tijdje verzinnen ze dat als je verliest een kledingstuk uit moet doen. Zo beleven ze uiteindelijk hun eerste vrijscène. En is het aardig serieus tussen hen. Barbara verandert hier best wel door, want ze gaat helemaal op in de liefde en dit heeft zij nog nooit gehad. Na een tijdje wordt Guido geschorst, omdat hij een sigaretje rookt en dit is verboden op school. Hij durft dit niet tegen zijn moeder te vertellen en zo zit hij overdag bij Barbara thuis. Zo wordt hij nog een paar keer geschorst en moet er een vergadering komen of hij nog wel deel mag nemen aan het centraal examen. Barbara zorgt er voor dat hij deel mag nemen.
Na deze vergadering moest er nog een vergadering komen. Beverman, een andere leraar op die school, gaf aan dat hij door had wat er tussen Guido en Barbara plaatsvond. Dit bleef niet tussen vier muren. En zo werd ze getreiterd door andere leerlingen, die tekeningen op het bord maakten met allerlei rare dingen erop. Haar collega’s negeerden haar. Zo moest Barbara een ontslagbrief schrijven en vertrekken van deze school.
Guido heeft ze nog een keer gezien, maar daarna ook niet meer. Hij vertrok naar de hoofdstad om daar naar de toneelschool te gaan.

2. VERDIEPING
Je krijgt als je in het begin het boek begint te lezen hele rare verwachtingen. Dit komt ook omdat je het boek begint te lezen bij het einde en je eindigt bij het begin van het verhaal.
In het begin wordt de verwachting gewekt dat er echt iets ergs met Barbara is gebeurd nadat de school er is achtergekomen. Omdat er dan een stukje over een prinses wordt geschreven die aan een galg hangt. Dan vergelijk je dat met een hele erge straf. En Barbara hoefde alleen maar een ontslagbrief in te dienen. Het boek is eigenlijk één grote open plek, in het begin, omdat je je telkens afvraagt wat er aan vooraf is gegaan, omdat je het andersom hebt gelezen.
De belangrijkste open plek vind ik de eerste bladzijde van het boek. Vanaf: Voor Barbara……………………….eeuwige jeugd.
Bij dat stuk kun je jezelf heel veel afvragen bijvoorbeeld: Waarom is haar geliefde weggegaan? Wie is haar geliefde? Waarom lonkte de hoofdstad naar hem?
Nu ik dit boek uitgelezen heb kan ik dit zo beantwoorden.
Guido heet haar geliefde en dit is een eindexamenleerling van Barbara. Hij is weggegaan, omdat hij naar de toneelschool wilde en deze in de hoofdstad staat. Er is ook nog een open plek die niet ingevuld is namelijk of zij elkaar nu nog zien en waarom zij elkaar dan niet meer zien. Want er wordt verteld dat Guido er vandoor gaat en waarom. Maar er wordt niet verteld of ze elkaar nog wel zien en hoezo zij elkaar dan niet meer kunnen zien. De belangrijkste manipulatietechniek is dat het verhaal andersom wordt gelezen. Zo is het natuurlijk hartstikke spannend, omdat je eerst het eind leest en wilt weten wat hier aan vooraf is gegaan. Als het boek gewoon ‘normaal’ zou zijn geschreven dan zou het boek veel minder spannend zijn, omdat de verhaallijn al erg voorspellend is als je het in de normale volgorde zou lezen.

Het boek is opgebouwd uit één grote spanningsboog en meerdere kleine spanningsbogen. Dit komt omdat je heel de tijd de vraag hebt hoe het nou allemaal is gekomen dat zij haar ontslag heeft in moeten dienen. En hoe de ontmoeting tussen Guido en Barbara tot stand is gekomen. Als je wilt weten hoe hun ontmoeting tot stand is gekomen dan moet je heel het boek uitlezen, omdat dat in het begin van het boek staat. Maar als je wilt weten waarom zijn haar ontslag in moest dienen hoef je niet heel het boek uit te lezen, want dat kun je al veel eerder ontdekken. Als je weet dat het om een relatie met een leerling gaat.

Leeservaring gedetailleerd beschrijven

1. Onderwerp
Het onderwerp van de tekst is dat een lerares een verhouding krijgt met een leerling uit haar eindexamenklas. Mij spreekt het onderwerp best wel aan, omdat het in je naaste omgeving ook voor kan komen en je het dus zelf ook mee zou kunnen maken. Ik ben deze tekst gaan lezen, omdat het onderwerp mij vooraf al aansprak. Ik hou van boeken waarvan het onderwerp ook in de werkelijkheid zou kunnen voorkomen. Mijn verwachtingen van het boek zijn wel uitgekomen, ik had wel gedacht dat het zo ongeveer zou gaan lopen. Een lerares mag geen verhouding hebben met een leerling dus kan je vooraf al verwachten dat ze zal worden ontslagen. Ik heb eigenlijk nog nooit diep over dit onderwerp nagedacht, omdat ik er niet mee te maken heb gehad. En als je er niet mee te maken hebt dan is dit niet echt een onderwerp waar ik nu eens diep over na ga denken. Ik ben er wel anders over gaan denken, want ik had toch wel een beetje een ander standpunt. Ik heb zoiets als je verliefd wordt op iemand ga er dan voor en het maakt dan niet zoveel uit of je veel jaren met elkaar scheelt. Maar als je een relatie krijgt met een leerling dan kan dat gewoon niet. Want als je, net als in het boek, een mondeling of een repetitie krijgt dan kan ze er zo wat punten bijdoen. Ik had wel een beetje verwacht dat het op deze manier uitgewerkt zou worden, omdat een school niet staat te juichen als een lerares een verhouding krijgt met een leerling, dus is het logisch dat zij is ontslagen. Ik vond het wel verrassend dat Barbara ineens allemaal dreigbrieven enz. kreeg. Ze werd door de buitenwereld als een soort verkrachter gezien. Ik ben het eens met de mening die uit het boek blijkt. Ik vind het logisch dat een lerares hierdoor ontslagen wordt, omdat mondelinge beurten enz. zo niet meer eerlijk kunnen verlopen. De uitwerking van het onderwerp is eigenlijk best wel oppervlakkig, omdat we alleen de kant krijgen te zien van wat Barbara ervan vindt (is ook niet echt duidelijk) en wat de school ervan vindt. Ik had graag ook gelezen hoe Guido er nou van vond dat hij een verhouding met een lerares had. En hoe zijn ouders er tegenover stonden.

2. De gebeurtenissen
De belangrijkste gebeurtenis is dat door een leraar (Beverman) wordt ontdekt dat Barbara een verhouding heeft met Guido. Want dan komen de gevolgen dat zij een relatie met elkaar hebben.
De nadruk ligt het meeste op de gebeurtenissen, omdat je bijna niet leest wat de personen denken. Ik vind het leuker als de nadruk op gebeurtenissen liggen, omdat je dan weet wat er echt gebeurt en het niet door elkaar gooit met wat iemand denkt.
Er gebeuren best veel dingen in het verhaal dat het mij toch bleef boeien ook, omdat ik niet altijd wist wat de samenhang was tussen twee gebeurtenissen, omdat het verhaal andersom is geschreven. De gebeurtenissen komen logisch uit elkaar voort als je het boek uitgelezen hebt en je terug kijkt op het boek. Maar als je het boek aan het lezen bent dan snap je niet altijd wat de samenhang met twee onderwerpen is. Ik vind de gebeurtenissen erg waarschijnlijk allemaal, omdat je dit allemaal al had kunnen verwachten. En zeker dat Barbara ontslag moest nemen. De gebeurtenis die op mij de meeste indruk maakte is dat Guido op een avond bij haar langskomt en snel naar binnen rent om spullen te pakken om het raam schoon te schrobben waar allemaal lelijke teksten opgeschreven staan. Hij wil niet aan haar vertellen wat er precies op de ruit stond geschreven. Dit maakte indruk op mij, omdat ik het gemeen vind dat mensen van die teksten op ramen schrijven. Zeg het dan gewoon recht in iemands gezicht.
De gebeurtenissen maakten soms wel indruk op mij, want dan zat ik mij af te vragen wat ik in zo een situatie zou doen.
Het is een erg boeiend boek en ik hoefde mij er echt niet doorheen te worstelen. Alleen in het begin snapte ik er nog niks van, omdat het begon bij het einde en ik niks over de achtergrond wist.

3. Personages
Ik zou niet op de hoofdpersoon willen lijken, omdat ik nooit in zo een situatie terecht wil komen. En ze heeft nog niet echt geluk gehad in haar vorige relatie. En nu kan ze ook niet verder gaan met Guido. Ik kan mij niet goed in de personages verplaatsen, omdat ik niet weet hoe ik mij in zo een situatie zou voelen, omdat ik dit nog nooit heb meegemaakt.
De personages zijn wel duidelijk beschreven. Van Barbara kun je ook over haar karakter meer te weten komen. Maar van Guido weet je bijna niks, alleen dat hij bijna perfect is zeker met zijn frans. Dus Guido is meer een typetje
Ik bewonder Guido dat hij op zo een jonge leeftijd al zo goed in frans is en ook franse literatuur en gedichten uit zichzelf gaat lezen. Barbara en Guido geven zich over aan hun liefde voor elkaar. Barbara heeft mij toch wel aan het denken gezet, omdat zij zich toch heeft overgegeven aan haar liefde voor haar leerling Guido. En daar ga ik dan over nadenken over wat voor gevolgen dat heeft. Ik begrijp het wel dat zij deze ‘beslissing’ heeft genomen, maar ik zou nooit een relatie met een leerling beginnen. De beslissing van de directeur van de school vind ik logisch, want je kan niet toestaan dat een lerares een relatie heeft met een leerling. De directeur reageert wel voorspelbaar, want je kunt wel verwachten dat Barbara ontslag moet nemen.
De leraar Beverman, die Barbara en Guido verraadt, vind ik helemaal niet sympathiek. Hij vertelt dit heel gemeen in een vergadering waar alle leraren bij zijn. En niemand is er van op de hoogte dat hij dit ineens gaat vertellen. Van Barbara kom je nog het meeste te weten, omdat je haar gedachten ook leest. Ik begrijp wel waarom zij met Guido is, want zij heeft ook een mislukt huwelijk gehad. En zij is zoals ze zelf zegt: “Ik ben nog een maagd in de liefde”. Je hoeft bijna niks in te vullen over het innerlijk van de personages, want je komt al heel veel te weten waarom zij op een bepaalde manier handelen.

4. Bouw
Ik vind het best wel vervelend dat je het boek begint bij het einde en eindigt bij het begin. Want als je dan aan het lezen bent dan ga je jezelf heel veel dingen afvragen en je snapt het hele verhaal eigenlijk pas als je heel het boek gelezen hebt. Maar er zit wel gelijk vaart in het boek. Je begint gelijk bij het einde dus je hebt dan eigenlijk al een hele vaart en het komt dus niet langzaam op gang. Alles hangt perfect met elkaar samen, omdat als een hoofdstuk afgelopen is dan begin je met het volgende hoofdstuk en dat is de gebeurtenis die daarvoor heeft plaatsgevonden. Het verhaal is daardoor ook spannend, omdat je niet precies weet wat er daarvoor heeft plaatsgevonden. Het is daardoor ook boeiend, want je wilt gewoon weten wat daarvoor is gebeurd. Er is één verhaallijn die gewoon door heel het boek loopt, dit vind ik fijn, want je gaat geen verhaallijnen met elkaar in verwarring brengen. De bouw van het verhaal past wel goed bij het onderwerp, want zo maak je het een beetje spannend en is het tenminste niet zo voorspelbaar. Doordat ze de tijd zeg maar veranderen. De herinneringen dat Barbara terug denkt aan haar vorige huwelijk zijn eigenlijk de enige. Dit vind ik fijn, want zo raak je niet met elkaar in de war. Het einde van het verhaal had wel iets duidelijker gemogen. Iets verder in de tijd, ik zou graag willen weten of Barbara nog een andere baan heeft gevonden en of ze het daar naar haar zin heeft. En hoe het verder is gegaan met Guido op de toneelschool. De gebeurtenissen zie je eigenlijk alleen via Barbara. Zij is ook echt de hoofdpersoon, dus dat is ook wel logisch. Dit vind ik fijn, want zo kan je niet in de war raken met de gedachten van de andere (hoofd-)personen.

5. Taalgebruik
Ik vind de tekst helemaal niet moeilijk om te lezen. Er staan gewoon begrijpelijke woorden in en de zinnen zijn ook goed opgebouwd en niet zo heel lang. Het was gewoon een heel prettig boek om te lezen ook het taalgebruik was en goed. Er zijn mij geen ‘rare’ dingen opgevallen. Ik vind dat de verhouding tussen de verschillende schrijfstijlen ook goed is. Want je leest maar een paar gedachten en dialogen. En de beschrijving is veel leuker om te lezen, dat er zeg maar verteld wordt hoe iets is gebeurd. De manier van vertellen is goed. Het is boeiend om te lezen. Het taalgebruik van Barbara is gewoon zoals iedereen praat, dus gewoon makkelijk te begrijpen. En van de rest van de personages is dat ook. Het zijn hele gewone mensen, dus past dit taalgebruik bij de personages en ook bij het onderwerp.
De tekst bevat wel wat beeldspraak. Een voorbeeld:
Barbara is op een klassenavond en als grapje hebben de leerlingen iets verzonnen. Barbara moet samen met Beverman door een soort donkere tunnel kruipen, die de leerlingen hebben gemaakt. Ze moeten dan zelf de uitgang vinden. Barbara kan de uitgang niet zo snel vinden en vraagt zichzelf af wat haar buiten de tunnel te wachten staat als ze er uiteindelijk uitkomt. Ze denkt dat de leerlingen haar, vol leedvermaak, als een uitgerookte vos de opening uit zien kruipen.