Heb je zin om een korte enquete in te vullen over Scholieren.com? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.

Geschreven door:	Margot Stap [meer]
Datum ingestuurd:	4 april 2001
Niveau:	5 havo
Taal:
Woorden:	3650
Opvragingen:	16641 (1 deze maand)
Waardering:	Currently 3.20/5 1 2 3 4 5 3.2/5 (83 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

* Zakelijke gegevens:

De auteur is Remco Campert.
Het leven is vurrukkulluk/Remco Campert. -22e dr. -Amsterdam: De Bezige Bij, 1992. – 163 p. ; 20 cm. – (BBLiterair)
Het genre van dit boek is een expimentele/saterische roman; een soort strip in woorden. Het is de eerste Nederlandse pop-roman: figuratief, realistisch, zich afspelend in een steeds atmosfeer en volkomen ontraditioneel. Als dichter hoort Campert bij de Vijftigers en gaat dan ook in de jaren zestig zijn eigen gang. Engagement, sarcastische humor en het beeldend element nemen een belangrijke plaats in. Ook in deze roman komen deze kenmerken naar voren.

* Eerst reactie:
Dit boek heb ik gekozen, omdat dit we voor onze literatuurlijst een boek geschreven tussen 1960-1980 moesten gaan lezen. Hierdoor ben ik opzoek gegaan naar verschillende boeken uit deze tijd en ben ze gaan vergelijken. Nadat ik alle achterkanten van de boeken had gelezen, afstammend uit die tijdsperiode, vond ik dit het leukste boek en daarna ben ik het tenslotte gaan lezen.
Mijn eerst indrukken over “Het leven is vurrukkulluk” is positief. Het was wel een aardig boekje, alleen vond ik de verdraaiing van sommige woorden irritant en onduidelijk. Sommige mensen vinden dat misschien wel leuk en dat was het in het begin ook wel maar het werd steeds minder leuk. Het verhaal vind ik ook een beetje matig. Een stel jongeren in een park en wat ze daar nou doen.

* Verdieping:
a) Eerst ga ik antwoord geven op de vragen en daarna komt de

samenvatting:
1. Vooral is Mees aan het woord, hij is ook de hoofdpersoon in het boek. In de hele roman is een allewetende verteller aanwezig, die zich soms direct tot de lezer wendt (“Laten we intussen de prenten en kaarten die de wanden bekleedden eens bekijken”).
Het is bijna allemaal in hij-perspectief geschreven, alleen bij de flashbacks van Mees wordt er even en ik-perspectief gebruikt.

2. (Bij)Personen: Etta, Boelie, Panda, Tjeerd Overbeek, Rosa Overbeek, Kees (de grijsaard).

3. Volgorde van de gebeurtenissen:
De handelingen zijn niet erg belangrijk. Er is geen "plot" met een begin, een midden en een einde, waarin de keten van oorzaak en gevolg een rol speelt.
Ontmoeting van twee jongens tussen Panda op een zondagmorgen in het Vondelparkgaan met elkaar praten en beide jongen worden verliefd samen beroven ze een grijsaard en stelen geld van hemthuis aangekomen vertrekt Boelie, vriend van Mees, waarna Mees en Panda met elkaar naar bed gaanterugblikken op de eenzame jeugd van MeesBoelie gaat naar zijn afgesproken interviewGrijsaard ontdenkt oud schoolvriendinnetje als hij de dieven van zijn beroving wil opsporenMees en Boelie geven een feestgebeuren een aantal dingen tijdens dat feestMees voelt zich gelukkig.

4. Dit boek eindigt op het feest van Mees en Boelie, waar Mees een ongekend gevoel van geluk door zijn lichaam voelt stromen.

5.Belangrijke thema's: Het leven van jonge mensen uit de jaren vijftig.
Verklaring: Het boek laat zien hoe het leven van vier jonge mensen eruit ziet in deze tijd. Het leven stelt zonder drugs en seks niets meer voor, drugs en seks versterken de fantasie. In dit boek zie je dat er meerdere liefdesrelaties ontstaan, maar dit is niet echt liefdehet gaat om de seksuele uitwisselingen.
Algemene motieven: liefde (Mees versiert Panda), overspel (Etta gaat vreemd met Boelie), milieuverschil (het verschil met de achterburen van Etta, waar alles ordelijk is)

b) 1 De schrijfstijl: Campert bereikt speciale effecten door de door figuren gebruikte taal op verschillende niveaus te laten bewegen. Vlotte, gemeenzame omgangstaal afwisselend met formele, bijna gezwollen en hoogdravende taal. Deze niveauverschillen zijn functioneel bijvoorbeeld, wanneer de vijftien jarige Panda overgaat op een soort Nederlands die in andere bepaalde romans te vinden is. Weten we dat ze haar fantasie de vrije loop laat en onwaarheden vertelt. Let er ook eens op hoe Tjeerd Overbeek zich uitdrukt in de stijve, formele taal die hij uit boeken heeft opgedaan. De schrijver laat de figuren verraden, door de taal die ze gebruiken. Grappige effecten worden bereikt door middel van afwijkende spelling.zie ook de titel van dit boek!!!

2. Ruimte (plaats en tijd): de gegevens over plaats en tijd in het verhaal worden samengevat met de term ruimte.

Plaats Het boek speelt zich af in één stad, op verschillende locaties. Deze handeling voltrekt zich op een beperkt aantal dicht bij elkaar liggende plaatsen: het park, het huis van Mees en Boelie, het huis van Etta en Ernst-Jan en de drankwinkel van Jens. Net als de concentratie van tijd, versterkken deze verschillende plaatsen de indruk van een momentopname.

Tijd Het verhaal is chronologisch verteld en speelt zich af in de jaren 50. De handeling speelt zich af binnen een tijdsbestek van 1 dag, van zondagmorgen tot zondagnacht. Lange flashbacks in hoofdstuk 7 en 8 (het verleden van Mees) en in hoofdstuk 11 (het verleden van Etta) stellen de schrijver in staat de voorgeschiedenis van de handeling te schetsen. Deze terugblikken veroorzaakt dat de vertelde tijd aanzienlijk langer is dan de verteltijd. Het verhaal speelt zich af in de zomer van 1957.

3.Verhaalfiguren:
In veel van zijn werk wordt Campert geïnspireerd door de jeugd, wat ook in dit boek het geval is. Hij kiest verhaalfiguren uit het artiestenmilieu in Amsterdam, waarin feesten, drank en sex een belangrijke rol spelen. Omdat hij niet in de eerste plaats belang stelt in het innerlijke leven van zijn figuren, heeft een indeling in 'round' en 'flat' characters in principe geen zin. Het beeld dat hij van ze geeft, is opgebouwd uit hun reacties op de ervaringen van het ogenblik. Alleen van Mees en in mindere mate Etta Zoon, leren we als individu beter kennen.
Bij al deze jonge mensen, personages in dit boek, wisselen levenslust en levensonlust elkaar met felle schokken af.

Naam: Mees
Leeftijd: vijfentwintig jaar.
Woonplaats: Amsterdam, hij woonde met zijn moeder aan een gracht. Later heeft hij bij zijn grootmoeder en oom gewoond.
Uiterlijk: ???
Opleiding: wordt niets over verteld. Mees is een Jazz pianist en zal wel vroeger een opleiding hebben gevolgd. Maar in het boek wordt daar geen aandacht aan besteedt.
Gezondheid: de 25-jarige jazzpianist, is een innerlijk eenzaam figuur, die ondanks zijn vele avonturen met rouwen nooit een bevredigende liefdesrelatie heeft kunnen opbouwen. Met de lichamelijke gezondheid is dus niets mis. Maar geestelijk heeft hij een sterk verlangen en mist hij een richtpunt in zijn leven. Hij weet dat hij iets mist en dat maakt hem op sommige momenten erg ongelukkig.
Financiële middelen Mees heeft het niet slecht, maar er staat verder niet vermeldt hoe hij zijn geld verdient om te overleven. In het boek staat wel vermeldt dat; ….toen hij ouder was, was hij bijna nooit in zijn eigen ´voor duur geld gehuurde kamers´. Hij speelde toentertijd als pianist in Billy´s Barhiermee zal hij waarschijnlijk ook geld hebben verdiend.
Bloedverwanten/vrienden: Boelie, Panda, Etta.
Liefdesleven: is vrijwel al bekend, hij heeft een verhouding gehad met de vrouw van een vriend van hem. Maar Mees had nooit veel succes bij vrouwen. De meeste vrouwen gingen weg of hadden er gewoon genoeg van. Mees mist de vrouwen in zijn leven en heeft veel wilde fantasieën, die hij later met Panda deelt in dit boek.

Houdt van: seksuele ervaringen, muziek=piano spelen, vrijheid.
Houdt niet van: alleen zijn, zeggen wat hem gedaan moet worden.
Bjizonderheden: aan het einde van het boek of wel op zondagavond heeft hij eindelijk eens iets meegemaakt in zijn leven, wat hem een blijk van geluk geeft. Hij heeft een geweldige dag gehad, die hem laat zien dat het leven hem ook werkelijk nog eens wat te bieden heeft.

(*Ik vind het jammer, dat ik niet meer over Mees kan vertellen. Want meestal zijn mijn personage beschrijvingen erg lang. Maar ik kan werkelijk niets anders over Mees opschrijven, want anders zou het alleen maar onzin zijn.)

Etta: de dochter van een rijke bankier. Hij was er op tegen dat Etta met de journalist Ernst-Jan zou trouwen, maar ze trouwden toch. Later heeft ze er spijt van en is ze haar levenskompas kwijt. Etta vergezelde haar vader naar de feestjes die ministers en andere hoogwaardigheidspersonen gaven. Haar moeder was een alcoholist. Toen Etta een keer met haar vader bij een feest van de buren was, een minister, stond haar moeder op het balkon en gooide een whisky glas naar beneden. Dit en nog enige andere dingen maakt Etta erg ongelukkig.

Boelie: een vriend van Mees, die ook bij Mees in huis woont. Hij is een dichter. Boelie is vaak onzeker over hoe hij dingen zal aanpakken, zodat hij vaak in onvrede is met zichzelf.
Panda: een vijftien-jarig meisje, dat Mees en Boelie tijdens een wandeling in het stadspark ontmoet. Het schoolmeisje een keiharde, egoïste ondanks haar jeugdige leeftijd met wild-romantische fantasieën, mist de diepte die zowel Mees als Etta kenmerken. Panda heeft een geheel eigen kijk op het leven. Ze vindt onder andere dat je je ouders niet teveel moet helpen, omdat ze anders op je gaan rekenen.

Tjeerd Overbeek: het neefje van Mevrouw Rosa Overbeek. Wil graag mensen helpen, maar is ´bang´ voor leeftijdsgenoten. Hij loopt namelijk weg als hij tegen iemand aanloopt of als er een groep jongeren aankomt lopen. De padvinderachtige Tjeerd Overbeek die zich bij zijn eigen generatie niet thuis voelt, is een anachronisme vergeleken met de andere jongelui, maar ook zijn leven mist richting.

Rosa Overbeek: de tante van Tjeerd Overbeek, houdt toezicht op een openbare toilet. Panda krijgt ruzie met haar als ze het niet eens is met de inrichting van het vertrek. Rosa is een oud schoolvriendinnetje van Kees, de grijsaard. Ze dan ook erg gelukkig, wanneer Tjeerd met de oude man aan komt lopen.

Kees (de grijsaard): is een oude man die ´s morgens met Mees, Boelie en Panda wilde meelopen. De drie jongelui waren daar niet van gediend, sloegen hem neer en beroofden hem van 200 gulden. Tjeerd Overbeek, die dit zag wil de man wel helpen. Eerst wil Kees niet, maar later geeft hij aan zijn wantrouwen toe en gaat alsnog in op het aanbod. Als Tjeerd met hem naar zijn tante Rosa gaat, blijken de twee oude schoolvrienden te zijn en vergeten ze alles en iedereen om hen heen.

*Alleen bij de oude mensen in het boek Kees, de grijsaard en Rosa Overbeek, vinden we vervulling: de cirkel van hun leven is gesloten.

*Karakter: Mees, Etta.
*Types: Boelie, Panda, Tjeerd Overbeek, Rosa Overbeek, Kees (de grijsaard).
*Karikaturen: /

4.Situaties:
De handeling: is het overbrengen van het leven in de jaren 50. Hier wordt sterk benadrukt, dat liefde en sex een grote rol spelen.

Tijdsverloop: het tijdsverloop is chronologisch met enkele flash-backs, die over het verleden van Mees vertellen. In hoofdstuk 7 & 8 wordt over het verleden van Mees verteld en in hfd. 11 wordt het verleden van Etta Zoon behandeld.

Beginsituatie: het boek begint met een conversatie tussen Mees, Boelie en Panda. Je springt gelijk in het verhaal, dit wil zeggen dat het een open-in-de-handeling verhaal is. Door deze structuur toe te passen, probeert de schrijver je gelijk te pakken en kom je er later achter, hoe alles in elkaar steekt.

Verrassend elementen: bevat dit boek niet echt. Dit komt vooral, omdat het maar één dag beschrijft. Ik kan wel een aantal belangrijke momenten in het verhaal benadrukken:
* Breekpunt: is het moment waarop het feest is. Alles en iedereen is hier bij elkaar en iedereen is gelukkig.
* Dieptepunt: dat Kees wordt beroofd van zijn 200 gulden, die hij in zijn schoenen bewaarde.
* Hoogtepunt: het moment dat Mees, Panda heeft veroverdwanneer ze dus samen naar bed zijn geweest.

Slotsituatie: dit boek heeft een zeer open einde. Het boek beschrijft namelijk maar één dag uit het leven van diverse mensen. De lezer weet niet hoe het nou verder zal gaan met de personages. Dit boek heeft niet echt een “plot” met een begin, middenstuk en een slot.

5.Vertelwijze: de alwetende verteller neemt afstand van de figuren en de handeling, die hij zonder commentaar aan de lezer voorlegt. Het middendeel van het boek (hoofdstuk 7 en 8) is in de ik-vorm geschreven vanuit het standpunt van Mees. In deze terugblik op zijn verleden bevindt de lezer zich dus in het bewustzijn van Mees. Deze stuctuur vindt niet plaats in de terugblik op het verleden van Etta, die in hoofdstuk 11 staat. Daardoor ziet de lezer Etta op wat grotere afstand dan de hoofdfiguur Mees.
Een iets groter afstand komt tot uiting bij Boelie, terwijl de overige figuren nog verder van de lezer af staan. Het resultaat is een voortdurend wisselend perspectief, dat nog versterkt wordt doordat de schrijver de verschillen in standpunt laat zien tussen de jonge en de oude mensen in het verhaal.
Hoewel gedeelten van de roman persoonaal of via het ik-perspectief worden verteld, is er de hele roman door een auctoriale verteller aanwezig, die zich regelmatig direct in de wij-vorm tot de lezer wendt. Zinnen als "Zo ook ons drietal." en "Laten we intussen de prenten en kaarten die de wanden bekleedden, eens nader bekijken." zijn daar voorbeelden van. De auctoriale verteller begeleidt de gebeurtenissen, maar levert er geen commentaar op. In de personale gedeelten worden afwisselend Mees, Boelie en Etta als 'medium' gebruikt. Het ik-perspectief is gereserveerd voor Mees.


* Samenvatting van “Het leven is vurrukkulluk”, geschreven door Remco Campert.

De roman telt 17 genummerde hoofdstukken, waarin het verloop van één zomerse zondag in Amsterdam wordt beschreven. De eerste 5 hoofdstukken gaan over Panda, Boelie en Mees. Hierna splitst het zich op in “aparte verhalen”. In het laatste hoofdstuk komt alles weer bij elkaar.

Mees en Boelie wandelen op zondagmorgen door een park in Amsterdam, waar Mees het 15-jarige schoolmeisje Panda oppikt. Met z'n drieën slenteren ze wat rond, kijken naar de eenden en kopen een ijsje. Een nieuwsgierige grijsaard volgt hen naar een uitspanning, waar ze gaan zitten om een biertje te drinken. Panda gaat naar de retirade, waar ze een woordenwisseling heeft met Rosa Overbeek, de oude dame die daar toezicht houdt. Intussen gaat de grijsaard, ondanks zijn smalende opmerkingen aan het adres van de moderne jeugd, bij Mees en Boelie zitten. De jongelui besluiten om naar het huis van Mees te gaan, dat vlak bij het park ligt en de grijsaard wil hen ook daarheen volgen. Hiervan zijn ze niet gediend en slaan hem eensgezind neer. Terwijl hij bewusteloos in het gras ligt, berooft Panda hem van de 200 gulden die hij in zijn schoen verborgen heeft.
Thuis aangekomen maakt Mees aanstalten om Panda, die er bepaald niet vies van is te versieren. Om van Boelie af te komen, herinnert hij hem aan een afspraak die Boelie in Hotel Asiatique (lees: American) met een journalist heeft. Nauwelijks is Boelie vertrokken, of Mees en Panda gaan uitgebreid met elkaar naar bed. In dit hoofdstuk krijgen we een terugblik op de eenzame jeugd van Mees, zijn ervaringen als jazzpianist in kroegen en zijn mislukte pogingen om een liefdesrelatie op te bouwen.
Boelie wordt ondertussen geïnterviewd Ernst-Jan Zoon, die Boelie na afloop vertelt dat hij zijn vrouw Etta ervan verdenkt een minnaar te hebben. Hij vraagt Boelie uit te zoeken of zijn vermoeden juist zijn. Samen gaan ze naar het huis van Ernst-Jan en Etta, waar Ernst-Jan naar een uitzending van een voetbalwedstrijd gaat luisteren, terwijl Boelie Etta gezelschap houdt in de tuin. Voornamelijk om een eind te maken aan zijn innerlijke onzekerheid, besluit Boelie te proberen om Etta te verleiden. Samen gaan ze naar het huis van de buren, die een autoritje aan het maken zijn. Maar ze worden verrast door hun onverwachte terugkomst. De schrijver geeft ons hier een terugblik op Etta's jeugd als dochter van een steenrijke bankier en een drankzuchtige moeder.
Intussen is de grijsaard in het park bijgekomen en merkt hij tot zijn schrik dat hij zijn geld kwijt is. Tjeerd Overbeek, die alles gezien heeft biedt de oude man aan de drie jongelui op te sporen. Eerst wantrouwt de grijsaard hem, maar tenslotte neemt hij Tjeerds aanbod aan. Tjeerd neemt de grijsaard, die Kees blijkt te heten, mee naar zijn oudtante Rosa Overbeek. Mevrouw Overbeek is juffrouw van de retirade en kan mogelijk goede adviezen geven over de te volgen gedragslijn. De grijsaard ontdekt dat Rosa een schoolvriendinnetje van hem is geweest. Tjeerd ziet dat hij overbodig is geworden, omdat de twee oude mensen helemaal in elkaar opgaan en de oude grijsaard geen belangstelling meer heeft voor het verloren geld.
Mees en Panda besluiten een feest te geven van het geld waarvan ze de grijsaard berooft hebben. Met dat doel gaan ze naar de drankwinkel van de louche Jens, die ook op zondag bereid is zaken te doen.
Terwijl 's avonds het feest in het huis van Mees en Boelie in volle gang is, waar de muziek dendert en glaswerk sneuvelt, komt Tjeerd Overbeek aangelopen en blijft voor het hek staan. Hij is niet goed wetend wat hij nou moet beginnen. Op dat moment wordt hij door een dronken feestganger naar binnen geloodst, verdwaasd komt hij in een ongelofelijke chaos in een wereld die hem totaal vreemd is.
Etta is stomdronken en maakt een scène met haar man. Eveneens laat ze zich door Boelie naar een bed in de zolderkamer leiden. Panda wordt door Jens in zijn auto naar huis gebracht. Mees kijkt toe hoe een jongen, een paraplu als valscherm gebruikend, uit het zolderraam de tuin in springt en statig naar beneden zweeft. Op dat ogenblik voelt Mees een ongekend gevoel van geluk door zijn lichaam stromen.

c)De hoofdgedachte:
“Zij zingen, nijgen naar elkaar en kussen,
Geensgezins om liefde, maar om de sublieme
Momenten en het sentiment daartussen.”
M. Nijhoff: Het tuinfeest.
Het boek: het leven is vurrukkulluk beschrijft de sfeer en omgeving van een lange dag. Iederen rommelt maar een beetje aan en men vrijt alleen maar om de seks. Dat komt ook heel sterk in het gedicht van M. Nijhoff naar voren. Daarom omschrijft dit de hoofdgedachte van het boek.

Thema: is het leven van jonge mensen uit de vijftiger jaren. Campert werkt het niet uit tot een volledige roman, maar richt zich op sfeer- en milieutekening in een reeks schetsen, die samen een lang verhaal vormen. Dat dit zijn bedoeling is, blijkt ook uit het motto vóór in het boek, dat bestaat uit drie regels uit het gedicht Het Tuinfeest van M. Nijhoff.
Daardoor wordt het boek een momentopname niet alleen van de handeling, maar meer nog de manier waarop de personages het leven tegemoet treden en hun ervaringen verwerken.

Algemene motieven (al eerder genoemd): liefde (Mees versiert Panda), overspel (Etta gaat vreemd met Boelie), milieuverschil ( het verschil tussen de personages).
Verhaalmotieven: het park hier speelt zich veel af
het huis van Mees en Boelie daar wordt o.a het feest gehouden.
Marihuana dit wordt op meerdere manieren opgeschreven.

De titel: Het leven is vurrukkulluk (1961)
Verklaring: de titel is de eerste zin van het boek en komt nog een aantal keren terug is het boek. Hoewel de titel ´Het leven is vurrukkulluk´luidt, vinden de personen dat lang niet het hele boek door. Dat wil eigenlijk zeggen op één dag door. Hun leven bestaat voornamelijk uit ´one-night-stands´en iedereen is doodsbang om voor altijd aan de ander vast te zitten. De personages proberen zo te leven, dat het lijkt dat het verrukkelijk is.
ook in verband met de verkeerde spelling van de titel van belang
Grappige effecten bereikt Campert allereerst door een soms afwijkende spelling. 'Seksueel' wordt 'seksjuweel'; 'fysiek' wordt 'viesziek'. Veel Engelse woorden worden afwijkend gespeld: 'joy-ride' wordt 'dzjojrijden'; 'anyway' wordt 'ennie-wee'. Campert gebruikt ook veel nieuwe woorden (neologismen): "Ach, op een oude fiets moet je het leren", vélozoveerde de juffrouw; "Het leven is een onontwarbare kluwen", konkluwedeerde ze. De dialogen zijn vaak uiterst grappig, omdat Campert op een humoristische manier gebruik heeft gemaakt van allerlei clichés. "Kind, dat is een lang verhaal, een fantastisch verhaal", zei ze een liefdevolle blik werpend op het breiwerk. "Begin er dan maar niet aan", zei Panda. "Ik heb een hekel aan fantastische vertellingen. Sprookjes, dromen, saaijansfiction, de hele boel kan me gestolen worden."

d)Het boek “Het leven is vurrukkelluk” is voor het eerst gedrukt in 1961.

**Achtergronden van de schrijver:
De schrijver is de zoon van de dichter en prozaschrijver Jan Campert.
Remco Campert (1929) is redacteur en mede-oprichter geweest van enkele literaire tijdschriften. Als dichter debuteerde hij in 1951 een bundel Vogels vliegen toch. Hierin toonde hij zich de meest gematigde vertegenwoordiger van de experimentele richting in de vijftiger jaren. Zijn gedichten kenmerken zich niet door een onstuimige dadendrang, maar door bezonkenheid en melancholie, die soms aan wanhoop grenst. Sinds 1951 vertoont zijn werk een ontwikkeling naar versobering. Zijn eerste roman Het leven is vurrukkulluk, verscheen in 1961. Latere romans zijn:

-Liefdes schijnbewegingen (1963).
-Het gangstermeisje (1966, verfilmd door Frans Weisz).
-Tjeempie! (1968).

Ertussendoor publiceerde Campert verhalen, gedichten en kinderboeken. Hij heeft ook diverse vertalingen op zijn naam staan en heeft meegewerkt aan films. Zijn 'cursiefjes' (schetsen) zijn verzameld in de bundel:

-Het paard van ome Loeks.

In 1985 schreef hij het boekenweekgeschenk Somberman´s actie. Later in 1990 verschenen zowel de verhalenbundel Graag gedaan, als de verteling Gouden dagen.
Zoals Campert in een noot vermeldt, zijn bepaalde gegevens die betrekking hebben op het verleden van 'de grijsaard' ontleent aan Theo Thijssen's Kees de Jongen.

Het werk is zoals al vaker is genoemd geschreven rond de jaren 50 en zeker typerend voor die tijd. Dit komt doordat sex, drugs en rock en roll toen een belangrijke rol speelde en dat ook in het boek verwerkt wordt. Ik weet verder niet of dit werk typerend voor Remco Campert is, maar als ik vanuit bronnen kijk dan zie heb ik wel gelezen dat hij een speciale manier van schrijven heeft. Deze speciale manier is zeker in dit boek aanwezig en vanuit daar kan ik dus aannemen dat het waarschijnlijk wel een typerend werk van de schrijver is.