Heb je zin om een korte enquete in te vullen over Scholieren.com? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.

Geschreven door:	Lotte Kogelman [meer]
Datum ingestuurd:	4 april 2001
Niveau:	5 vwo
Taal:
Woorden:	1633
Opvragingen:	8987 (3 deze maand)
Waardering:	Currently 1.86/5 1 2 3 4 5 1.9/5 (28 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Uitgeverij
Bezige Bij, Amsterdam

eerste druk
1981

druk
2

jaar van uitgave
1983

aantal pagina's
247

Gemaakte keuzeopdrachten
12, 27 en 34

Opdracht 1
Ik weet niet wat ik van dit boek moet verwachten.
Eigenlijk alleen maar omdat er geen verhaaltje op de achterkant van het boek staat. Maar de titel sprak me wel aan, dus ik hoop dat het een leuk en boeiend boek is. Maar Wolkers kennende is dat wel het geval. Hij heeft een prettige schrijfstijl vind ik. Hij beschrijft alle dingen precies zoals hij de dingen beleeft en ziet, niet anders. Heel erg realistisch dus.

Opdracht 2
Ik vind dit boek erg leuk, mooi en anders dan anders. Echt Wolkers dus. Erg prettig om te lezen, je bent nieuwsgierig naar wat er verder in het verhaal gebeurt, met de oude Bonnema, en of de schilder Anna nog zal krijgen. Je kan niet meer stoppen met lezen als je er in begonnen bent. Tenminste, ik niet.

Opdracht 12
De volgende stukken uit het boek vind ik:

-boeiend
Het stuk dat op bladzijde 194/195 begint. De Van Gogh-baard komt erachter dat de schilder de dode, oude vader Bonnema met de naakte, zwangere Anna geschilderd heeft.
Ik vind het heel erg boeiend hoe de Van Gogh-baard dat beschrijft, hoe hij over de dood denkt, en dat een heel belangrijk iets in de kunst vindt om te vereeuwigen. Als hij het naakte lijk dan wil schetsen gaat hij over zijn nek. Dat heeft een tragische en tegelijk komische ondertoon.

-vervelend
Door het hele boek heen worden Franse citaten gebruikt uit de boeken die mademoiselle Bonnema voor haar les gebruikte, of gewoon uitspraken. Ik heb dan wel Frans, maar veel ervan begreep ik toch niet helemaal, en kon ik het komische er niet in zien.

-inspirerend
Eigenlijk is het hele boek inspirerend. Alleen de drie hoofdthema's die steeds weer terug komen zijn best inspirerend, ik ben er wel over na gaan denken. Dood, leven en erotiek zijn deze drie thema's. Hij beschrijft alles ontzettend goed. Over hoe de oude Bonnema ligt af te takelen, en ook hoe tegelijkertijd Anna 's baby begint te trappelen. Die twee dingen staan tegenover elkaar in het boek, en er zit overal eigenlijk een erotische tint aan.

-ontroerend
Wolkers schrijft eigenlijk op zo'n manier dat zelfs de dood iets indrukwekkends, in positieve zin, wordt. En dus helemaal niet meer ontroerend is. Ook al is het doodgaan van een persoon meestal heel erg ontroerend, in dit boek had ik op geen enkel ogenblik een brok in mijn keel.

-verwarrend
Wolkers schrijft zo duidelijk, als iets onduidelijk is, komt dat omdat hij er zo ontzettend om heen kan kletsen, en toch gewoon realistisch blijft. Wel zoals de dingen zijn, maar met veel geklets eromheen. Dat maakt het boek boeiend, zijn manier van iets beleven speelt een belangrijke rol in dit boek. Je komt veel van zijn gedachtes en gevoelens te weten.

-herkenbaar
De tegenstellingen die hij aan de orde stelt zijn herkenbaar voor velen denk ik. Leven en dood, gevoelig en ijskoud staan recht tegenover elkaar in dit boek. Dat is best vaak zo denk ik, die tegenstellingen tussen mensen. Vooral dat stuk waarin mademoiselle Bonnema te horen krijgt dat haar oude vader gestorven is, en geen enkel traantje of wat dan ook laat gaan. Terwijl Anna er erg van schrikt.

Opdracht 20
Ja. en dat is het alles omvattende woord goed. Want ja, het is gewoon een heel erg goed boek vind ik. Weinig aan toe te voegen verder denk ik. Ik vond het een fijn boek om te lezen, en het heeft een goed verhaal, met een inhoud. Goed dus.

Opdracht 21
De ik-persoon die de hoofdrol in het boek speelt, is een schilder en woonde bij een oude vrouw, mademoiselle Bonnema, een ijzig wantrouwende en dodelijk zuinige vrouw. Hij woonde daar samen met meerdere bewoners die zich allemaal aan de strenge regels van mademoiselle moesten houden. Waaronder Anna, een prachtige vrouw, die getrouwd is met de violist Louis, maar niet echt een fijn seksleven heeft en bevrediging zoekt in het tentoonstellen van haar lichaam voor de kunst. Ze poseert meerdere malen voor de schilder, die daar op zijn beurt ook weer een ontzettende kick van krijgt. Als hij door de Franse regering een studiebeurs aangeboden krijgt om in Parijs te mogen studeren, vertrekt hij naar Parijs, en ziet zijn vriend (de Van Gogh-baard) en Anna na tien jaar pas weer op de begrafenis van mademoiselle Bonnema. Als erfenis krijgt hij de mooie witte kan die hij zo begeerde en vergeleek met een vrouwen lichaam, en maar nooit mocht hebben van mademoiselle Bonnema. En na de begrafenis blijkt het dat Anna niet meer met Louis samen is, en dat de schilder Anna eindelijk kan krijgen, net als de witte kan.

Opdracht 27
Zoals ik al eerder zei, vind je in dit boek thema's die in bijna alle romans van Wolkers voorkomen: leven, dood en erotiek. Het hele boek heeft een erotische ondertoon. De preutse mademoiselle Bonnema moet er echter niets van hebben, ze veracht erotiek. De taal die de Van Gogh-baard uitslaat, is voornamelijk erotisch getint. Ook de 'brandende liefde' die de schilder voor Anna voelt, heeft een erotisch element, dat hij verstopt achter de kunst. De belangrijkste onderwerpen van het boek zijn leven en dood. De oude Bonnema vertegenwoordigt het lichamelijk sterven, mademoiselle Bonnema het geestelijk dood zijn. Ze heeft een dorre, droge levenswijze. Daar tegenover staat de schilder, die via de kunst zo dicht mogelijk bij het wezenlijke van het leven probeert te komen. Anna vertegenwoordigt het puur lichamelijke leven. Als zij haar hoofd uit het raam steekt, begint de hele doodse buitenkant van het huis te leven. Zij brengt ook leven voort, ze is zwanger. Leven en dood worden vlak naast elkaar gezet als de schilder Anna naakt laat poseren aan het bed van de oude Bonnema; deze is dan net gestorven, terwijl Anna's kindje in haar buik al begint te trappelen. Dit grijpt de schilder ontzettend aan. Verder komt ook het onderwerp kunst aan de orde. De Van Gogh-baard en de schilder zeggen verschillende keren dat je tot het uiterste moet gaan voor de kunst. Een kunstenaar moet soms over lijken gaan. De schilderkunst overwint lagere driften.
In het boek worden sommige elementen verschillende keren herhaald. Een paar hiervan zijn de volgende:
Suzanna: het schilderij Suzanna en de grijsaard (bekend thema uit de schilder kunst) geeft het beste de tegenstelling tussen leven en dood aan. De naam Suzanna wordt nog meer gebruikt in het boek: het model Suzanna Valadon en de Suzanna in La petite Hutte van Roussin. Wollen vest: dit kledingstuk speelt door het hele verhaal een rol. De schilder noemt het 'dat wollen vest der vernedering'. De schilder en mademoiselle Bonnema gaan het samen kopen voor de schilder. Via de oude Bonnema komt het uiteindelijk terecht bij de Van Gogh-baard, die er apetrots op is. Witte kan: de witte kan heeft wellustige vormen (bolle stuk damesdij) Deze stond op zolder naast de andere kannen die de schilder beschrijft als lange dorre juffrouwen. Je zou mademoiselle Bonnema met zo'n kan kunnen vergelijken. En Anna met de welgevormde witte kan. Als mademoiselle Bonnema sterft en de schilder naar de begrafenis gaat, krijgt hij eindelijk de zo begeerde witte kan, en ook lijkt het erop dat hij de ook zo begeerde, mooie Anna eindelijk krijgt.
Madame Bovary: een Frans boek dat mademoiselle Bonnema voor de Franse les gebruikt. Het gaat over Emma Bovary die getrouwd was met een mislukte arts en enkele keren overspel pleegde. Anna kan vergeleken worden met Emma; zij heeft ook niet zo'n opwindend huwelijksleven. Maar Anna pleegde geen overspel, al zoekt ze wel bevrediging in het tentoonstellen van haar lichaam voor de kunst. Een scène uit Madame Bovary komt steeds terug: de arts opereerde gratis de horrelvoet van een stalknecht, dit werd een grandioze mislukking. De Van Gogh-baard kreeg tijdens het lezen van deze scène de slappe lach en mademoiselle Bonnema stuurt hem kwaad weg. Toen Anna de scène ook las, dacht ze dat bij de oude chirurg Bonnema vroeger misschien ook een operatie was mislukt.
Ook de schilder kreeg de slappe lach bij het lezen van deze scène, en na een droom erover kreeg hij het idee dat de scène misschien het afhandig maken van de potentie voorstelde.
Alle personen hebben dus verschillende normen en waarden en dat botst nog al. Vooral mademoiselle Bonnema en de andere personages.

Opdracht 34
Ik heb een apart tekenblad toegevoegd aan dit leesverslag, en in het plastic mapje gedaan.

Mijn motivatie voor de tekening.
De bloem lychis ken ik niet, ik weet alleen dat ze rood is. Ik geprobeerd een mooie bloem te tekenen.
Deze bloem vertegenwoordigt het leven. Het graf waar de bloem bij staat vertegenwoordigt de dood. Net als in het boek staan die twee dicht bij elkaar op een graf. Ik heb in de bloem ook duidelijke voortplantingsorganen getekend. Deze vertegenwoordigen natuurlijk ook het leven, maar ook het erotische. Ik heb dus geprobeerd de drie thema ’s van het verhaal in een tekening te verwerken.

Opdracht 44
Na het lezen van het verhaal vind ik dit boek, ehh, welk woord heb ik nog niet gebruikt?
Ik vind het een cool boek. Waarom kan je wel lezen in het verslag, maar ik zal het toch nog een keertje zeggen. De thema's trekken mij aan, en Wolkers beschrijft ze op een goede manier. Het verhaal is realistisch en er zit tenminste inhoud in, een beetje gewicht. Het is niet zomaar een uit de duim gezogen verhaal, en dat komt vooral omdat je alle handelingen, gedachtes en gevoelens van de schilder komt te weten, je gaat helemaal op in het verhaal.

Opdracht 45
Ik begrijp dit verhaal helemaal. Door de duidelijke taal van Wolkers. Je krijgt alles te weten zonder onzin. Al vind ik dat hij sommige details wel achterwege mocht laten, dat hij het iets té gedetailleerd heeft beschreven, maar dat hoort bij Wolkers. Dit verhaal leest lekker weg, ook al is het een dik boek. Het is een boek dat niet moeilijk geschreven is, dus ik begrijp het verhaal helemaal.