Boekverslag Jan Wolkers

Turks fruit

... 17 18 19 20 21 [22] 23 24 25 26 27 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

Hanneke [meer]

Niveau:

4VWO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

1728

Opvragingen:

7

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (19 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Jan Wolkers

Laatst gewijzigd op 28 maart 2001

Uitgever: Wolters Noordhoff/Wolters Plantyn
Jaar: 2000
Plaats: Groningen/Deurne
Jaar van eerste druk: 1969

Opgedragen aan: Olga Stabulas

Motto
‘Rastapopoulos: Ik naar?, Ik ben de grootste naarling van de hele wereld! Het is erg, maar toch echt waar!
Carreidas: O nee, ik ben de grootste naarling van de wereld… En ik ben trouwens veel rijker!
Rastapopoulos: Misschien, maar ik heb mijn drie broers en twee zussen gruineerd en mijn ouders uitgezogen… Nou, wat zegt U daarvan?
Carreidas: Dat is nog niks! Ik ben zo slecht geweest tegen mijn oudtante, dat ze is gestorven van verdriet.
Rastapopoulos: Nou heb ik er echt genoeg van! Vooruit, geef toe, dat ik slechter ben dan U.
Carreidas: Nooit! Hoort U dat! Ik sterf nog liever!’
De avonturen van Kuifje (vlucht 714)

Indeling
Ingedeeld in hoofdstukken met titels, 19 in totaal. De titels van de hoofdstukken zijn afgeleid van de tekst van dat hoofdstuk. Geen verdere indeling.

Samenvatting van de inhoud van het boek
Het boek gaat over een beeldhouwer (de ik-figuur) en over zijn relatie met zijn vrouw Olga. Olga heeft hem verlaten en hij beschrijft korte hoogtepunten uit zijn relatie met Olga. Pas op tweederde van het boek horen we wat er gebeurd is. De hoofdstukken daarvoor zijn steeds of voor dat moment of erna. Zo wordt er een zekere spanning opgebouwd naar het moment waarop verklaard wordt hoe ze uit elkaar zijn gegaan. Die eerste hoofdstukken zijn eigenlijk één grote kreet 'ik ben zo eenzaam'. Vervolgens begint het bij het begin dat hij haar al liftend leert kennen. Gelijk bedreven ze de liefde met elkaar. Ze werden verliefd, maar ze krijgen een auto-ongeluk. Een paar maanden later zagen ze elkaar weer en van af toen was de liefde een feit en trok ze bij hem in. Je ziet steeds hoe gelukkig hij is geweest met Olga. Het is een liefde die heel intens beleefd is. Seks speelde daarbij een heel belangrijke rol. Uit de fragmenten na het ‘keerpunt’ blijkt dat alle andere vrouwen (die hij meenam naar huis om troost bij te zoeken) niet dat voor hem betekenen als wat Olga voor hem had betekend. Ondanks dat het er met hen ook flink aan toe was gegaan, vooral op seksueel gebied.
Olga was voor hem alles. Allerlei kleine details werden er van haar beschreven. Ze zorgde voor inkomsten, hoe klein ze ook waren. Ze hield van dieren, maar niet van kinderen. Dit bleek ook uit twee beelden die Erik gedurende de periode met Olga maakte. Het eerste is een moeder met kind, waarvan de wethouder zegt: "het lijkt wel of ze angst heeft voor het kind." Het andere beeld is een vrouw met een kat op haar arm, waarvan men opmerkt: "Het lijkt wel of het haar kind is." In beide gevallen heeft Olga uren lang model gestaan. Van het schaarse geld gingen ze regelmatig naar jazzconcerten, ten koste van het vlees bij het eten. Ook de vakanties waren heel sober: een tentje op Ameland, waar de liefde ook weer heel intens beleefd werd.
De angst van Olga voor zwangerschap kwam door haar moeder, die een borstamputatie had moeten ondergaan. Tegen Olga zei ze vroeger dat Olga haar borst leeggezogen had. Een andere angst van Olga was kanker. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het moment dat zij wat roods in haar ontlasting ziet.
Het grote keerpunt in de relatie wordt volgens de ik-persoon geregisseerd door Olga's moeder, waarvoor hij altijd al ‘beneden stand’ was geweest. Na de dood van Olga's vader is haar moeder constant aan het stoken. Ze zegt dat vriendinnen van Olga het beter hebben.

Uiteindelijk blijkt Olga niet ongevoelig voor de materiële tekortkoming. Een zakendiner is het breekpunt. Olga zit te flirten met een zakenrelatie, tot genoegen van haar moeder, maar tot ontzetting van de ik-persoon. Hij wordt er verschrikkelijk misselijk van en geeft aan tafel over, zodat alles en iedereen onder zijn braaksel zit. Op de terugweg van het toilet, waar hij Olga tegenkomt, slaat hij uit woede Olga een blauw oog. Olga neemt dit niet en trekt bij haar moeder in. Uiteindelijk volgt een scheiding. Olga hertrouwt nog twee keer, maar wordt niet echt gelukkig. De ik-persoon ontmoet haar nog enkele keren, maar Olga is totaal veranderd, van binnen en van buiten en dat alles niet in positieve zin.

Het boek eindigt met het ontstaan van een hersentumor bij Olga. De ik-persoon gaat elke middag bij haar langs, ze hadden inmiddels ook weer contact, want zij had hem enkele keren geschreven toen ze met haar derde man op wereldreis was. Olga’s haar viel uit door de chemotherapie en daarom kocht de ik-persoon een pruik voor haar, dat wilde ze graag, maar hij vond dat hij haar afschuwelijk stond. Ze werd ook blind. Op het laatst raakte ze helemaal in de war, ze denkt dan dat ze nog klein is en dat haar tanden loszitten (is ze altijd al bang voor geweest, want ze heeft twee stifttanden) en durft alleen nog maar turks fruit te snoepen. Dat bracht hij dan voor haar mee. Aan het einde van het boek gaat ze dood, dan is hij haar voorgoed kwijt…

Tijd
Wanneer het gebeuren zich afspeelt:
In de jaren zestig, omdat Wolkers het boek toen ongeveer schreef en je duidelijk merkt dat het ook in die tijd is geschreven, omdat met veel nadruk het taboe van seksualiteit wordt verbroken.

Hoeveel tijd het gebeuren in beslag neemt:
Vanaf de ontmoeting tot het afscheid zitten enkele jaren. Olga trouwt in totaal driemaal, deze drie huwelijken worden ook weer verbroken. Olga is niet erg oud geworden, dus meer dan 10 jaar zal de verhaaltijd niet zijn.

Is het verhaal chronologisch of niet?
Het verhaal is absoluut niet chronologisch. Het bestaat uit een hele reeks terugblikken.

Zijn er veel terugblikken?
Bijna alleen maar. Het hele verhaal wordt verteld d.m.v. terugblikken. Is het verhaal continu verteld of niet?
Niet.

Plaats
Waar speelt het verhaal zich af?
Veelal in het atelier en tevens huis van de ik-persoon en ook in Alkmaar, waar Olga’s ouderlijk huis staat.

Welke rol speelt de ruimte?
Het atelier en tevens huis van de ik-figuur wordt enige malen nauwkeurig beschreven. De sfeer is dan erg duidelijk waardoor je je beter in kun leven in de situatie. Er is sprake van overeenstemming met de emoties van de personen.

Personen
De hoofdpersoon is de ik-figuur. Hij is een kunstenaar en beeldhouwer. Hij heeft een relatie met Olga met wie hij ook getrouwd is. Deze relatie is ook zeer diepgaand. Als Olga hem verlaat weet hij niet meer wat hij moet doen, hij is radeloos. De vraag die hem door het boek bezig houdt is waarom. Waarom heeft Olga hem verlaten. Hij geeft zijn schoonmoeder de schuld, met wie hij een haat-relatie heeft. De ik-figuur is een vrij eenzaam persoon.

Olga. Het boek draait de hele tijd om haar. Olga is een vrouw met rode haren en volgens de ik-figuur heeft ze een droomlichaam. Zij heeft een relatie met de ik-figuur gehad en daarna nog twee relaties. Olga is op een zeer jonge leeftijd gestorven aan een hersentumor.

De moeder van Olga. Je krijgt in dit boek niet de kans haar objectief te bekijken, je ziet haar namelijk alleen maar door de ogen van de ik-persoon, die haar haat. Als haar man overlijdt toont zij geen enkele emotie. Doet al zijn bezittingen weg en leeft vrolijk verder. Ze was waarschijnlijk ook alleen maar met hem getrouwd om het geld, hij had namelijk niks aantrekkelijks en zij had vele buitenechtelijke relaties. Zij heeft borstkanker gehad vandaar dat zij maar één borst heeft. Tegen Olga zij ze vroeger dat Olga zo hard had gezogen bij de borstvoeding, dat de borst nu helemaal leeg was. Olga heeft dat verhaal lang geloofd.
De vader van Olga. Een man die zich eenzaam voelt. Hij kan niet veel meer. Olga’s vader moet eigenlijk op dieet maar niemand houdt zich daar aan. Dat wordt later ook zijn dood.

Perspectief en verteller
Ik-perspectief, vanuit de beeldhouwer die eerst een relatie met Olga had. (zie verder samenvatting.)

Verhaalconventie
Het is een realistisch verhaal, ik kan me goed voorstellen dat dit in het echt ook gebeurd.

Stijl
Wolkers beschrijft veel dingen uitvoerig. Het boek is niet moeilijk om te lezen, er staan niet veel moeilijke woorden in. Ook gebruikt hij geen heel lange zinnen. Hij is soms wel erg grof met het taalgebruik, dat is eigenlijk het enige kenmerkende van zijn stijl.

Verklaring van de titel
De titel is letterlijk uit het verhaal gehaald. Aaan het eind van het verhaal, als ze in het ziekenhuis ligt met haar hersentumor, raakt ze in de war. Dan denkt ze soms dat ze een klein kind is, dat haar tanden loszitten en dan is het enige dat ze nog durft te snoepen turks fruit. Dat brengt de ik-persoon dan voor haar mee.

Verklaring van het motto
In het motto komt verderf naar boven, verderf dat in het boek merkbaar wordt. Het huwelijk van Olga’s ouders, het einde van de relatie van Olga en de ik-persoon, de aftakeling van Olga daarna, de eenzaamheid van de ik-persoon daarna en ga zo maar door.

Motieven
(Verloren) liefde en eenzaamheid

Thema
Thema’s zijn liefde en verdriet. De ik-figuur was zo verliefd en hield zoveel van Olga dat hij ook intens verdriet had toen ze hem verliet. Hij sloeg alles in zijn atelier kapot en kwam dagen zijn bed niet uit. Hij was verslagen. Hij heeft veel korte, nietszeggende relaties met andere vrouwen gehad na Olga, maar niets was zoals met Olga. De dood speelt ook een belangrijke rol in het verhaal. De vader van Olga sterft, vele huisdieren, zoals boomkikkers, gaan dood en Olga overlijdt aan een hersentumor.

Idee
Al het mooie gaat kapot, alles eindigt in verdriet.

Eigen mening
Ik vond het eerst geen mooi boek, ik vond dat het taalgebruik veel te grof was en ook de hoeveelheid en de beschrijving van de seks vond ik nogal schokkend. (maar het went…) Ik vond wel dat de emoties van de ik-figuur erg mooi beschreven waren, waardoor ik me goed in kon leven in het verhaal. Normaal houd ik niet zo van boeken met een zielig einde, maar dit vond ik toch een mooi einde, doordat er heel goed naar toe was gewerkt en het ‘rustig’ was, je kon er vrede mee hebben.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven