geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Maandag begint de nieuwe Weg Over Rozen! Hier vast al het tergende, romantische, schokkende, suïcidale en strontvervelende uit seizoen 1 op een rij.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Marijke Howeler
Van geluk gesproken
Geschreven door: | anoniem |
Datum ingestuurd: | 21 maart 2001 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.450 |
Bekeken: | 5849 keer (7 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(1987)Amsterdam 1982 (12e druk)
Motivatie.
Ik ben naar de bibliotheek gegaan om daar een boek uit te kiezen. ik heb van veel boeken de 1e blz. gelezen en dit boek stond mij het meeste aan.
Korte samenvatting.
De bewoners van de Blasiusstraat in Amsterdam of mensen die op een 1 of andere manier met deze mensen verbonden zijn proberen allemaal op hun eigen manier het geluk te vinden. Thomas denkt het te vinden door te stoppen met werken en in frankrijk met zijn nieuwe vriendin Barbara te gaan wonen. Leo denkt zijn geluk te vinden in zijn getrouwde vriendin Rosa. Mevrouw de Bruin is pas gelukkig als zij het appartement van Wouter heeft, daardoor bezoekt ze elke zaterdag wouter in de psychiatrische inrichting. Meneer de Bruin merkt pas hoeveel hij van Karin houdt als zij niet meer van hem houdt, dat komt omdat hij aan sjef heeft beloofd dat hij met Karin mag slapen, zonder haar toestemming! Wouter en Martje staan door hun psychische stoornis boven deze zoektocht. Ze hebben beide het geluk gevonden, al heeft Martje dat in de dood gevonden en pleegde ze zelfmoord.
Uitgewerkte persoonlijk reactie.
Onderwerp: Het onderwerp van het boek is de zoektocht van mensen naar het geluk, iedereen probeert op een of andere manier gelukkig te worden. Ik vind dit een heel mooi onderwerp, Ook al is er veel over geschreven (zeker in het naturalisme). Het is tenslotte HET onderwerp waar het in het menselijk leven om gaat. In het boek vinden, maar 2 personages hun geluk. Dat komt dat deze personages door hun ‘gekte’ boven de andere personages staan. Ik denk dat als je niet een beetje gek bent in je hoofd dat je nooit helemaal gelukkig kan worden. Het is een heel zwaar onderwerp. Toch voelt het helemaal niet zo als je het leest.
Gebeurtenissen: De gebeurtenissen vind ik heel saai, er gebeurt heel weinig en de gebeurtenissen zijn niet spannend beschreven. De auteur had er wel meer spannende gebeurtenissen in mogen zetten. Dan hou je naar mijn idee de concentratie van de lezer beter vast.
Personages: Er zijn veel personages. Dat is fijn, want dat houdt de afwisseling erin. Ik vind een paar hoofdstukken lang dezelfde personage saai worden. Er is niet echt een duidelijke hoofdpersoon, maar als ik er eentje moet aanwijzen zou ik Martje kiezen. Zij verbind alle verhalen met elkaar. Ik vind haar niet bepaald en held. Ik vind haar slap dat ze haar geluk in de dood zoekt (typisch naturalistisch), dat ze niet probeert beter te worden, dat ze geen strijd voert met haar psychische ziekte, ze geeft zich er aan over. Door de objectieve manier van schrijven kan ik me niet helemaal inleven met de personages, voor mij gevoel sta ik er boven en kijk ik met een glimlach naar beneden. Ik vind vooral de Stukjes waar Wouter in voorkomt leuk om te lezen. Hij ziet het leven zo heerlijk simpel, dat het ontroerend en komisch tegelijk is.
Opbouw: Ik vind het fijn dat de hoofdstukjes zo klein zijn, dat zorgt voor veel afwisseling. Het verhaal wordt chronologisch verteld met af en toe en flashback van Thomas naar Lisa. Dat leest heel makkelijk en er kan geen verwarring ontstaan. De opbouw van dit boek is simpel.
Taalgebruik: Door het taalgebruik ben ik het boek gaan lezen. Vanaf de eerste bladzijde sprak dit boek mij aan, door de leuke woordspelingen. De stijl is aan de verschillende personage en situaties aangepast. Dat leest heel leuk en daardoor kun je je beter in het sfeertje inleven.
Eindoordeel.
Een redelijk goed boek. De gebeurtenissen zijn heel saai, maar het taalgebruik maakt het weer voor het grootste deel goed. Ik zou dit boek niet aan ander aanraden, want ik heb veel betere boeken gelezen.
Verdiepingsopdracht
De Thematiek in de film is voor het grootse deel
hetzelfde als in het boek. Alleen wordt in de film een kleiner ,wat voor de roman onbelangrijker, thema als hoofdthema gebruikt. In de film wordt meer benadrukt dat Martje gedetermineerd is. In de 2e scène van de film zit Martje bij Leo in de collegezaal. Leo laat aan de studenten een videofilm zien waarbij een resusaap toen zij baby was bij haar moeder is weggehaald. Deze aap heeft dus nooit moederliefde gevoeld. Toen de aap zelf een kind kreeg, was ze niet staat haar kind te verzogen, ze liet het links liggen, ze wist niet wat ze er mee aan moest. Bij Martje is dat ook min of meer zo. Haar moeder werd opgenomen in een psychiatrische inrichting toen Martje nog maar heel jong was, kort daarna pleegde Lisa (haar moeder) zelfmoord. Martje heeft die liefde nooit meer kunnen vinden bij Thomas, haar vader. Toen Martje later zelf een kind kreeg van Leo keek ze er niet naar om, Martje liet haar kind links liggen. Ze was net als de aap niet instaat haar kind liefde te geven, omdat ze zelf ook nooit de moederliefde heeft ontvangen.
In het boek ligt de nadruk veel meer op het feit dat alle personages op hun eigen manier, hun weg naar het geluk proberen te zoeken. In de film komt dit Thema ook wel voor, allen wordt deze veel minder uitgewerkt dan in het boek.
De verfilming komt bijna helemaal overeen met het boek. De film wijkt bijna alleen op het einde behoorlijk af. Er wordt daar heel veel overgeslagen, zeker in vergelijking met de rest van de film. De regisseur slaat geen een belangrijke gebeurtenis over. Wel speelt deze zich wel eens af op een andere plaats dan in het boek. Zo spelen in het boek veel dialogen tussen meneer de Bruin en Sjef zich af in het in het café en in de film worden ze ook op straat gevoerd. Ik zou de regisseur als tip geven dat hij meer moest afwijken van het boek. Een boek bijna letterlijk verfilmen kan niet, toch heb ik het idee dat hij dat probeert. Als hij meer afweek van het boek kon hij de gebeurtenissen een beetje verdraaien en daardoor de film spannender of komischer maken.
Zoals ik al in het eerste punt heb uitgewerkt richt de regisseur zich vooral op een kleiner onderwerp van het boek: het feit dat Martje gedetermineerd is. Zowel op het vlak dat haar moeder ook psychisch zwak was en zelfmoord pleegde. Als op het punt dat ze nooit liefde heeft gekregen en dit dus ook niet aan haar kind kan geven.
Het boek richt zich meer op het feit dat alle personages op hun eigen manier hun weg naar het geluk proberen te zoeken. Thomas lijkt het thema van het boek te verwoorden: ”Wat kon een mens doen voor een ander, niets toch, hij kon geluk hebben, ja, dat was mogelijk, veel meer kon niet” (blz. 126) en “Alles gebeurde aan je, voor je, met je en zonder je” (blz. 127)
Wel komt in de film en in het boek heel duidelijk naar voren, dat het over het menselijk tekort gaat. De mens is onmachtig zichzelf en een ander gelukkig te maken. De mens kan niet zelf zijn levensverloop bepalen, maar wordt gemanipuleerd door het lot.
Beeldinhoud:
De mise-en-scène is heel geloofwaardig. Dat is dan ook niet zo moeilijk, want Marijke Howeler geeft weinig beschrijvingen. Niet van de ruimte en niet van het uiterlijk en het karakter van personages. Dus de mise-en-scène komt al heel gauw overeen met het boek. De kleding en hun spraakgebruik passen perfect bij de persoonlijkheid van de personages. Dus aan de ene kant het Amsterdamse accent en de ietwat ordinaire kleding van familie de Bruin en aan de andere kant de evenwichtige woorden en de gepaste kleding bij Leo. De scènes die zich in Italië afspelen zijn daar ook opgenomen en de scènes aan de universiteit waar Leo werkt zijn ook echt opgenomen aan de VU.
Beeldvorm:
Er wordt weinig met de camera gespeeld. Aangezien het boek naturalistische kenmerken bevat is het camera standpunt neutraal. Totaalshot en mediumshot worden met en close-up afgewisseld.
Beeldinhoud
Door de prachtige mise-en-scène zit je beter in de film en kan je je nog beter inleven. He ordinaire wereldje van familie de Bruin sprint er nog beter uit dan in het boek. Dat komt mede door het grappige accent, de houding, de kleding, de programma’s waar ze naar kijken, de muziek die ze luisteren en de kroeg die meneer de Bruin bezoekt.
Beeldvorm
De camera opstelling is zoals al eerder vermeld neutraal, dit komt, omdat het boek een naturalistisch roman is. Dit betekent dat de verteller objectief. In een film is de verteller de camera man/vrouw dus moeten de beelden neutraal zijn.
Ik vind het boek veel mooier. Het boek is humoristischer.
Het is vooral de schrijfstijl van de auteur die me zo aanspreekt, het verhaal met alle gebeurtenissen vind ik niet echt leuk. In de film komen vrijwel alleen de gebeurtenissen voor en daarom kan ik deze dus minder waarderen.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
