Boekverslag Esther Verhoef

Geschreven door:	Kees van der Pol (Docent) [meer]
Datum ingestuurd:	9 september 2010
Taal:
Woorden:	3.650
Bekeken:	5648 keer (99 deze maand)
Waardering:	Currently 3.58/5 1 2 3 4 5 3.6/5 (24 stemmen)
Deel op:

Titel:	Déjà Vu
Auteur:	Esther Verhoef
Jaar van uitgave:	2010
Aantal pagina's:	318
Moeilijkheidsgraad:	havo/vwo
Thema:	Vriendschap, Misdaad: moord: whodunit, Judasmotief, Dood, Desillusie
Prijs:	Winnaar NS Publieksprijs 2011

Auteur:	Esther Verhoef
Geslacht:	vrouw
Nationaliteit:	Nederlands
Geboren:	27 september 1968
Populaire titels:	2006Rendez - vous (4) 2007Close-up (6) 2008Alles te verliezen (3) 2009Erken mij (2) 2010Déjà Vu (2)

1. Déjà Vu
2. Déjà Vu

• 
  Door Kelly (3VWO) op 20-09-2011
  Ik ben het best met Dennis eens xD.
• 
  Door Denise op 20-03-2011
  Jullie kunnen zelf ook gewoon het boek lezen
• 
  Door Daisy op 22-01-2011
  Ik ben het ook met Kees en Alexandra eens.
• 
  Door Alexandra op 11-01-2011
  Ik ben het met Kees eens!
• 
  Door Kees op 29-12-2010
  Kan je alsjeblieft iets over de personage's vertellen?

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Feitelijke gegevens over het boek
Verschijningsdatum 1e druk: 6 september 2010
Gebruikte druk: 1e
Aantal bladzijden: 317
Uitgeverij: Anthos

Beschrijving van de cover
Door groene planten (rietstengels?) is een groot blauw oog zichtbaar. De cover ziet er erg fraai uit, zoals dat vaak het geval is bij de boeken van Esther Verhoef.


Genre van het boek en waarschuwing
“ Déja Vu’ is een literaire thriller. Dit genre is voor scholieren altijd erg prettig te lezen. Natuurlijk kun je er niet je hele literatuurlijst mee vol maken, maar zelfs op vwo moet het geen probleem voor je docent zijn om een paar thrillers op je leeslijst te plaatsen.

In een recensie in de krant is het een normale regel dat je het einde van een thriller in het midden laat. In een boekverslag van scholieren.com is de functie van een leesverslag/analyse natuurlijk heel anders. De clou wordt aan het einde wel onthuld.
Daarom geef ik als samensteller van dit verslag je het dringende advies eerst gewoon het boek te lezen. Daarna moet je pas aan het boekverslag beginnen. Dat is een hulpmiddel voor je studie en geen vervanging voor je leesopdrachten.

De flaptekst
Hoe ver ga jij voor je idealen?
Als de 27-jarige Eva Lambregts haar baan als journaliste bij de krant kwijtraakt, besluit ze om uit te huilen bij haar beste vriendin. Dianne heeft een halfjaar eerder alle schepen achter zich verbrand en zich teruggetrokken in een afgelegen gehucht in Frankrijk. Bij aankomst treft Eva echter een verlaten huis aan.

Ze vertrouwt erop dat haar grillige vriendin snel van zich zal laten horen en neemt haar intrek in het huis. Maar Dianne geeft taal noch teken.
In het dorp gebeuren vreemde dingen. Wie sluipt er ’s nachts door de bossen rond de woning, en waarom reageren de dorpelingen zo vijandig?
Eva wil weten wat er met Dianne is gebeurd, ze gaat op onderzoek uit.
En dat had ze beter niet kunnen doen.
Een thriller over vriendschap en verraad, volwassen worden en de prijs van idealisme.

Samenvatting van de inhoud
In de allereerste scène wordt een vrouw bedreigd door een man die de vader van haar kind is. Hij richt een geweer op haar. Enkele hoofdstukken worden verder in het verhaal vanuit dit perspectief verteld. Het is een zij-verhaal.(personaal)

Daarna beginnen de genummerde hoofdstukken die enkele keren worden onderbroken door de vertelde passages van de vrouw die een zij/vertelster is. Ze heeft in het begin geen naam. Later blijkt het een Franse vrouw te zijn. Er wordt op de vrouw geschoten door de man. Ze heeft dan ook al verteld dat ze gezien heeft dat haar man door een man en een vrouw is doodgeschoten. Er komt ook nog een man met een everzwijnenmasker in die scène voor en dat blijkt dan de minnaar te zijn.

In hoofdstuk 1 vertelt Eva Lambregts (27 jaar) dat haar contract bij de krant niet wordt verlengd. Ze vindt het onrechtvaardig, omdat ze eigenlijk nooit de kans heeft gekregen om zich te bewijzen, maar ze had haar eindredacteur niet mee. Eva is woedend en besluit om enkele dagen eerder dan gepland naar Frankrijk te gaan, waar haar vriendin Dianne enkele maanden ervoor een huis heeft betrokken. Dat is in het kleine Franse gehucht Le Paradis, maar het oord zal allesbehalve een Hof van Eden worden voor Eva. Haar vriend Erwin vindt het niet leuk dat ze naar Frankrijk gaat: hij komt net terug van een zakenreis.

De laatste dagen heeft ze helemaal niets meer gehoord van Dianne. Ook blijkt ze niet thuis te zijn, maar de sleutel van het huisje zit in de tuingieter die ervoor staat. Zo kan Eva toch naar binnen: het huis ziet er onbewoond uit en ze voelt zich niet op haar gemak. ’s Nachts ziet ze ook een lichtbundel door het bos zweven. De dag erna verkent ze de omgeving en ontmoet ze enkele mensen die allesbehalve aardig zijn. Op haar vragen wordt nauwelijks geantwoord en niemand geeft toe dat ze Dianne kennen. Dat is wel vreemd. Ook Diannes moeder die ze belt, weet niet waar haar dochter rondhangt, maar zij maakt zich niet veel zorgen. Op de derde dag is er een ruitbreuk in het huisje: is er ingebroken? Eva gaat aangifte doen, maar de politie komt ook al niet zo sympathiek over (Monsieur Chevalier ontvangt haar) De politieman vertelt dat hij het heel druk heeft met een moordzaak: in koelen bloede is een echtpaar vermoord. Hier tussen in zijn de hoofdstukken van de personale vertelster weergegeven.

De politieman geeft haar het advies een bus peperspray te kopen. Wanneer ze dat in een winkel doet, herkent ze een enge man, Hugo Sanders. Hij is de ex-vriend van Dianne die haar relatie met hem heeft uitgemaakt, vlak voordat ze naar Frankrijk verhuisde. Had Dianne tegen haar gelogen? De situatie wordt enger wanneer de kat van Dianne wordt gevild. Opnieuw doet Eva aangifte. Opnieuw doet de politie niet al te veel. Eva is het al snel zat, van Dianne is er geen spoor en de gebeurtenissen zijn te eng. Maar wanneer ze net besloten heeft naar Nederland terug te gaan, staat vriendje Erwin voor haar neus. Hij is met de motor gekomen. Dat steunt haar wel en ze voelt dat Erwin veel om haar geeft. Ze vrijen opwindend.

Van een rondzwervende buurjongen hoort Eva dat Hugo vaak bij Dianne op bezoek was gekomen. Maar de Fransen bemoeien zich niet te veel met hen: ze hebben een hekel aan buitenlanders en zeker aan mensen die het allemaal wat beter weten wat de natuur betreft. Dianne en Hugo zijn echte natuurfreaks, die grenzen lijken te overschrijden. Chevalier komt Eva ondervragen op een harde manier en dat is wel vreemd.

Erwin moet zijn kapotte motor laten repareren in een naburige garage. Als hij weg is, wordt Eva overvallen door een aantal gemaskerde mannen. Ze wordt in een busje weggevoerd en naar een huis gebracht waar ze wordt ondervraagd. Ze willen weten waar Dianne is. Ze weet het antwoord niet, tijdens de ondervraging herkent ze wie de man achter het everzwijnenmasker is. Wanneer ze zich wanhopig voelt, wordt ze gered door Dianne.

flashback: Er wordt dan plaats ingeruimd voor een situatie waarin Eva in haar jeugd optrekt met Dianne die veel meer durft dan zij. Ze was een keer schoolziek geweest, maar toch boodschappen gaan doen en toen ze terugkwam, was de voordeur in het slot gevallen. Dianne was naar boven geklommen, gevallen en zich bezeerd en ze had het later toch weer geprobeerd. Zo heeft Dianne voor Eva als een soort oudere zus gefungeerd. Ze hebben hun vriendschap ook bezegeld met een bloedproef. Het litteken is nog te zien in Eva’s handpalm.

Na de redding door Dianne is ze haar vriendin vrijwel meteen weer kwijt. Dianne stuurt haar namelijk weg. Erwin blijkt ook in de buurt te zijn. Dan wordt er ineens geschoten en Dianne komt gewond terug naar de auto van Erwin. Hugo Sanders (haar ex-vriend) heeft op haar geschoten, zegt Dianne. Bloedend op de achterbank onthult ze dat Hugo en zij terroristische acties hebben gepleegd en dat Hugo de dood van het Franse echtpaar op zijn geweten heeft, en elders in Europa al meer bio-terroristische acties heeft voltrokken.
Eva en Erwin brengen Dianne naar het ziekenhuis. Ze heeft een enorme darmwond. Eva leest in haar mailbox de mails die Dianne als bewijs heeft gestuurd. Er zijn veel terroristische plannen door het stel en hun “bende”gemaakt. Eva wordt ondervraagd door de politie. Ze heeft een lijst met personen van het internet gehaald. Die zijn betrokken bij het bio-terrorisme. Ze heeft een afspraak met Chevalier en die kan zijn ware aard niet langer verbergen. Hij maakt onderdeel uit van de criminele organisatie en trapt in de val die Eva heeft opgezet met één van zijn collega’s. Hij zou op de lijst van daders voorkomen. Hij wordt gearresteerd en hij is ook de man met het everzwijnenmasker, die de vader is van het kind van de door hem gedode vrouw. Wanneer Eva terugkeert in het ziekenhuis, is Dianne aan haar verwondingen overleden. Ze vindt het verschrikkelijk.

Tien dagen later
Erwin en Eva zijn naar Nederland teruggekeerd. Eva bezoekt haar ouders die enorm zijn geschrokken van haar avontuur. Erwin vertelt dat hij veel gevoelens heeft voor Eva en dat is wederzijds. Hugo wordt op advies van een beroemde advocaat voorlopig op vrije voeten gesteld.
Maar ineens wordt de onderzoeksjournaliste in Eva wakker. Ze bezoekt het huis van de ouders van Hugo Sanders, die dat niet leuk vinden. Ze ontmoet ook Hugo, die er haatdragend uitziet. Ze zoekt verder naar bewijzen van de moord op een Belgische wat oudere man. Dan heeft ze haar reportage compleet. Ze brengt het stuk naar de redactie van de krant en nu ineens ziet men haar kwaliteiten wel in . Ze wordt weer in genade aangenomen. Het is echter nog allemaal niet over.
Om haar vriendin ook postuum te vrijwaren van verdachtmakingen gaat ze het pistool van Dianne waarmee ze toch waarschijnlijk zelf de Franse man heeft gedood weg maken. Ze roeit het meertje van haar jeugd op. Op die plek heeft ze de vriendschap met Dianne met de bloedproef bevestigd en ze gooit het pistool op een diepe plek in het water. Daar kan niemand meer achter komen. Maar als ze aan wal komt, staat daar Hugo Sanders. Hij wil haar in het meer verdrinken. Eva ziet visioenen van haar dood, maar ineens is er de peperspray. Die wordt haar redding. Ze spuit Hugo in de ogen, die blind wordt en lijkt te verdrinken. Net goed, denkt ze eerst en geeft hem een klap met de roeispaan. Wanneer hij bijna verdronken is, besluit ze hem toch uit het water te halen. Ze wil niet zo zijn als de ander. Ze heeft een hogere moraal. Ze gaat op weg om redding te zoeken.

Titelverklaring
De term “deja vu “ (reeds gezien) staat voor een herinnering die iemand heeft aan een plaats, waar hij misschien nog nooit geweest is. Alles komt hem dan bekend voor. Deze situatie zou ook voor Eva kunnen gelden. Wat ze heeft meegemaakt in Frankrijk (de afwezigheid van Dianne, waardoor haar eigen eenzaamheid groter is geworden) herinnert ze zich van een situatie uit haar jeugd. Ook toen was Dianne van grote betekenis voor haar. Ze hadden zelfs een bloedverwantschap gesloten. Op de plek waar dat gebeurd is, dreigt Eva het leven te laten en dat doet bij haar ene beeld oproepen van een familie die om haar treurt.

Het motto
Esther geeft haar thriller een Franstalig motto van Jean de la Fontaine uit zijn “Fables” mee:
“Chacun se dit ami; mais fol qui s’y repose.
Rien n’est plus commun que ce nom;
Rien n’est plus que la chose.
Achter in het boek neemt ze daarvan de vertaling op: Iedereen noemt zich vriend, maar dwaas wie er zich op verlaat. Niets is algemener dan de naam, niets is zeldzamer dan de zaak.

Structuur
Het boek telt 57 korte hoofdstukken. Deze hebben geen titel maar wel een nummer. Enkele hoofdstukken zijn echte flashbacks: ze vertellen over een situatie uit de jeugd van Eva met haar vriendin Dianne. Toch zijn dat maar weinig hoofdstukken. Je hebt daardoor zeker niet het gevoel dat de chronologische volgorde wordt doorbroken.
De eerste 48 hoofdstukken gaan over de situatie in Frankrijk. Daarna komt als het ware het tweede deel dat 10 dagen later speelt in Nederland. Daarover gaan dus de laatste 8 hoofdstukken.

Er zijn ook nog enkele stukken tekst met een afwijkende vertellersfiguur. Het zijn korte stukken tekst waarin een vrouw bedreigd wordt door de man van wie ze een kind verwacht. Ook wordt later verteld dat ze gezien heeft dat haar eigen man door de criminelen is vermoord. Op een bepaald moment vallen beide stukken van het verhaal in elkaar en na dat punt wordt deze techniek niet meer toegepast. Verhoef heeft deze techniek ook in andere thrillers toegepast.

Perspectief
Er is een meervoudig perspectief.
De 57 hoofdstukken hebben een ik-vertelster, de 27-jarige Eva Lambrechts. Ze is als journaliste net ontslagen wanneer het verhaal begint en ze reist af naar het huis van haar vriendin Dianne in Frankrijk. Eva vertelt in de o.t.t. maar in enkele hoofdstukken is er sprake van een flashback uit haar jeugd. Die stukken tekst worden in de o.v.t. verteld.

De passages waarin een onbekende vrouw de bedreiging door haar minnaar schetst, zijn personaal verteld in de o.t.t. Later blijkt at dit een Franse vrouw is die door haar minnaar wordt neergeschoten.

De tijdlagen van het verhaal
Eva vertelt dat ze 27 jaar is. Ze is geboren in mei 1980. Dat betekent dat het verhaal in 2007 speelt. Er wordt gesproken over de herfst. Het verhaal zal dus in de maanden september –oktober 2007 spelen. De vertelde tijd is niet zo lang: Eva verblijft een weekje in Frankrijk. Daarna wordt verteld dat we tien dagen verder zijn en later nog eens twee dagen. Er is dus sprake van een aantal weken in het najaar van 2007 waarin het verhaal speelt.

Het decor van de handeling
Het eerste deel (49 hoofdstukken) speelt zich voor het grootste deel af in het zuiden van Frankrijk : ongeveer 1400 kilometer van de woonplaats van Eva. Dianne heeft een huis in het gehucht van Le Paradis. Het is een huis dat in de natuur staat, dat Dianne speciaal heeft uitgekozen vanwege haar milieubewuste natuur. In de buurt wonen stugge mensen die Eva weinig vriendelijk bejegenen. Omdat Dianne er niet is, gaat Eva op onderzoek uit. Dat maakt de hele situatie wel geheimzinnig. Het decor doet daarom dienst als ondersteuning van de raadselen van de verdwijning van Dianne.

Uitgewerkte thematiek
“Deja”vu”is een thriller over vriendschap tot in de dood. Dianne is in de jeugd van Eva haar grote vriendin geweest die altijd wel een beetje meer durfde te doen dan Eva. Dianne was haar grotere zus die ook voor haar opkwam. Dat gevoel heeft Eva het hele leven behouden en wanneer het tegenzit op de krant, (ze wordt ontslagen) gaat ze op bezoek bij Dianne, waarschijnlijk om troost te zoeken. Haar vriend Erwin kan die op dat moment volgens haar niet geven. Maar Dianne is nergens te zoeken en Eva voelt zich nu verplicht om haar vriendin te zoeken. Maar dan komt ze erachter dat Dianne helemaal niet zo kreukloos is. Ze kan rare buien hebben en ineens woedend uitvallen. Ook heeft ze Eva voorgelogen over haar relatie met Hugo, die Eva ineens in het dorp van Dianne ziet. Dan blijkt dat Dianne mee heeft gedaan aan terroristische acties van biofreaks die hun terug-maar-de-natuur-wens al te gewelddadig vorm willen geven. Dianne heeft zich door blinde verliefdheid op Hugo laten meeslepen. Eva kruipt in de rol van onderzoeksjournalist en weet de Franse agent Chevalier te ontmaskeren en door een onthullende reportage over bio-terrorisme hoopt ze Hugo te ontmaskeren. In ieder geval krijgt ze haar baan als journaliste terug. Wanneer ze in een laatste daad van vriendschap het pistool van Dianne wil laten verdwijnen in het meer van hun jeugd, krijgt het verhaal nog een mooi slot. De op wraak beluste Hugo wil haar doden, maar dankzij de in Frankrijk gekochte peperspray weet Eva zich te redden. Terwijl ze de kans heeft Hugo te doden, besluit ze juist op het allerlaatste moment dat ze niet zo in elkaar steekt en ze redt hem van de verdrinkingsdood.

Beoordeling scholieren.com
“Deja vu” is de vierde thriller die Esther Verhoef solo heeft geschreven. Net als de eerste thriller “Rendez-Vous”speelt het verhaal op het Franse platteland. Esther Verhoef kan een fraai verhaal bedenken, maar in deze vierde proeve van bekwaamheid mis ik toch de echte
vonk die de liefhebber van de thrillers van Verhoef zo graag ziet. Ze maakt ook weer gebruik van de verteltechniek uit eerdere thrillers. Over het algemeen mis ik de echte spanning. Ruim voor het einde van het boek wordt al onthuld wie de daders zijn. En dat is deze keer geen verrassing. Je had als lezer dat al lang zien aankomen. Dat maakt het verhaal toch heel wat minder aantrekkelijk dan bijvoorbeeld de eerste twee thrillers van Verhoef.
Door het grote aantal kleine hoofdstukken, een lekkere bladspiegel en een bekend voorkomende aangename stijl, is het boek vlot te lezen. Voor scholieren een welkome aanvulling op hun lijst, maar de ware kenner van thrillers en in het bijzonder die van Verhoef zal toch wel een lichte teleurstelling voelen na het dichtklappen van het boek.
Amusementswaarde: ruim voldoende voor scholieren. Literaire waarde op onze lijst: 2 punten.

Recensies
Het boek is nog maar net uit. In damesbladen als “Linda”, Opzij en Viva wordt er kort en lyrisch over het boek gesproken, maar de korte recensies in die bladen zijn meestal niet erg kritisch.
In de grote dagbladen heb ik nog geen recensies gezien.

op de bekende thrillersite www.crimezone.nl is de recensie niet positief. Bovendien krijgt het boek maar 2 van de mogelijke 5 sterren.  "Esther Verhoef heeft de afgelopen jaren vele meesterwerkjes afgeleverd, zowel solo als samen met haar man onder het pseudoniem Escober. Ze behoort dan ook niet voor niets tot de top van Nederlandse thrillerauteurs. Déjà vu voldoet echter niet geheel aan de verwachtingen. Het verhaal begint uitnodigend en naarmate het vordert wordt het beter en beter. Pas vanaf de tweede helft gaat het fout. De spanning is dan ver te zoeken en het verhaal sukkelt verder in de richting van een nogal voorspelbare ontknoping. De omgeving daarentegen is realistisch uitgewerkt. Het wonderschone Franse landschap is met verve omschreven, waardoor je je gemakkelijker in het verhaal kunt verplaatsen. Hoofdpersonage Eva Lambregts komt nogal onecht over door de onmenselijke keuzes die ze keer op keer maakt. Al kun je met een hoofdpersonage dat geen risico's durft te nemen natuurlijk geen geslaagde thriller schrijven. Milieuactivisme speelt een prominente rol, maar helaas is dit op een ietwat saaie manier in het verhaal verweven. De ontknoping is dan ook niet Verhoef waardig. De cover van het boek ziet er, zoals we van Esther Verhoef gewend zijn, wederom aantrekkelijk uit. In dit geval een misleidende factor."

In het gerenommeerde tijdschrift Boek-Magazine bespreekt Hans van der Klis het boek in het september/oktober nummer 2010: “ Voor Deja Vu”heeft Verhoef niet de meest originele elementen bij elkaar gezocht. [….] Van deze elementen heeft Verhoef een verhaal gemaakt dat heerlijk wegleest. Toch mis ik een vonk. Je zou willen dat Verhoef met haar talent haar nek iets verder uitsteekt. Misschien beseft ze dat zelf ook: ze heeftlaten weten voorlopig geen interviews te geven omdat ze zo lekker aan het schrijven is.”
Overigens trekken de fans van Verhoef zich nauwelijks iets aan van minder goede recensies. Na 1 week stond het boek nummer 1 op de bestseller top 60.

Over de schrijfster en eerder gepubliceerde werk
Bron: website auteur
Esther Verhoef (1968) werd geboren in ’s-Hertogenbosch en groeide vooral in het Brabantse op. De drang om te schrijven was al vroeg aanwezig en bleef een constante factor.
In 1989 schreef ze een wekelijkse column in Flair en in 1995 kwam haar eerste boek uit, een rasmonografie over buldogjes. Vanaf 1995 schreef zij ruim 50 boeken over huisdieren en ze deed ook de fotografie voor deze boeken. Daarnaast begeleidde ze een even groot aantal manuscripten van andere auteurs tot aan publicatie.
Een groot deel van haar boeken is vertaald. Esthers dierenboeken zijn in ongeveer 80 landen te koop, van Rusland en de VS tot Italië, China, Griekenland en Frankrijk. Wereldwijd zijn er naar schatting inmiddels meer dan 7 miljoen verkocht.
In Nederland haalden twee van haar dierenboeken in 1997 en 1998 de cpnb-tophonderdlijst. Met name de Hondenencyclopedie was een bestseller met de 37ste plaats. Naast het schrijven van dierenboeken was Esther jarenlang hoofd- en eindredacteur van diverse tijdschriften op dierengebied, en runde ze een beeldbank die gespecialiseerd is in afbeeldingen van huisdieren, met voornamelijk uitgevers, reclamebureaus en dierenrechtenorganisaties als klant.
In de winter van 2005 legde ze deze bezigheden neer om zich volledig te kunnen wijden aan het schrijven van thrillers.
De eerste twee thrillers: Onrust & Onder druk
In 2002 schreef Esther haar eerste thriller, Onrust, die in september 2003 verscheen en binnen 6 weken een 2de druk beleefde. Onrust kreeg uitstekende recensies, werd genomineerd voor de Gouden Strop 2004 en door de lezers van Crimezone uitgeroepen als het beste debuut van dat jaar. In 2006 werd Onrust in het Duits vertaald.
De opvolger Onder druk verscheen in oktober 2004, werd genomineerd voor de Gouden Strop 2005 en won de Diamanten Kogel 2005, de Belgische tegenhanger van de Gouden Strop, een award ter waarde van 25.000 euro voor de beste oorspronkelijk Nederlandstalige thriller. (Zowel Onrust als Onder druk zijn in april 2008 heruitgegeven onder pseudoniem Escober).
De doorbraak: Rendez-vous & Close-up
In april 2006 verscheen bestseller Rendez-vous, een autobiografisch getinte, psychologische thriller over een gezin dat emigreert naar Frankrijk. Deze thriller betekende haar doorbraak naar het grote publiek. Van Rendez-vous zijn inmiddels meer dan 220.000 exemplaren verkocht.
Rendez-vous werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2006 en won De Zilveren Vingerafdruk 2006. Het was de eerste keer dat deze prijs werd gewonnen door een Nederlandse auteur. De filmrechten van Rendez-vous zijn aangekocht door Endemol. De vertaalrechten zijn verkocht aan zowel een Duitse, Russische als een Engelse uitgever. De vertalingen worden in 2008 en 2009 verwacht.
In april 2007 verscheen Close-up. Een psychologische thriller over een pas gescheiden vrouw die onder de invloedssfeer komt van een dominante kunstfotograaf. Close-up bestormde de bestsellerlijsten: binnen vier maanden werden er meer dan 200.000 ex verkocht. Close-up werd genomineerd voor de Gouden Strop 2007 en de NS Publieksprijs 2007 en won de Zilveren Vingerafdruk 2007. De vertaalrechten zijn aangekocht door Duitsland, Rusland en Engeland.