Boekverslag Guurtje Leguijt

Geschreven door:	Annemieke (4 havo)
Datum ingestuurd:	19 augustus 2010
Taal:
Woorden:	1.900
Bekeken:	371 keer (5 deze maand)
Waardering:	Currently 2.75/5 1 2 3 4 5 2.8/5 (4 stemmen)
Deel op:

Titel:	De luistervogel
Auteur:	Guurtje Leguijt
Jaar van uitgave:	2003
Aantal pagina's:	285

Auteur:	Guurtje Leguijt
Geslacht:	vrouw
Nationaliteit:	Nederlands
Geboren:	31 maart 1961
Populaire titels:	2003De luistervogel (3) 2004Kantelkind (1) 2001Vechten tegen pesten (1)

1. De luistervogel
2. De luistervogel
3. De luistervogel

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

1. Complete titelbeschrijving
Auteur:             Geertje Leguijt
Titel:                 De luistervogel
Ondertitel:             De luistervogel heeft geen ondertitel
Plaatsnaam:             Kampen
Jaar van verschijning:     2003
Eerste druk:             februari 2003

2. Motivatie boekkeuze en verwachtingen
Toen we in de les het groene (stencil) boekje kregen van literatuur, kregen we een korte uitleg over de boeken. Ik heb toen aangestreept, welke ik leuk vond. Dit boek leek mij wel leuk. Maar ik wist het nog niet zeker. Ik heb in de bibliotheek gezocht en toen ben ik inderdaad dit boek tegenkomen.
Wat ik van dit boek moest verwachtingen wist ik niet. Ik had veel gehoord over dit boek, veel negatieve verhalen. Zelf houd ik niet zo heel erg van psychologische romans. Maar omdat die nou eenmaal op de lijst staat, dacht ik laat ik hem toch maar gaan lezen, je weet nooit…

3. Samenvatting
De luistervogel gaat over Wieke. Wieke is 21 jaar en is heel creatief. Ze is van jongs af aan al heel vreemd. Ze stelt moeilijke vragen en wordt raar aangekeken. Daardoor voelt ze zich erg onzeker en trekt ze zich terug. Toch heeft ze een ‘vriend’…de luistervogel. Het is een oud roestig beeld dat tegenover haar ouderlijk huis staat. Bij hem zoekt ze troost en gezelschap. Ze moet voor school een presentatie maken, die doet ze samen met Cas. Als ze een paar weken bezig zijn met de presentatie krijgt Wieke een telefoontje dat haar broer, Ruben, is verongelukt. Eerst kan ze niet geloven dat het waar is. Maar als ze hem gezien heeft, moet ze het wel geloven. Ze kan het niet verwerken. Cas wil haar helpen, maar Wieke wil het alleen doen. Samen met Cas praat ze veel over het geloof en God. Wieke stopt al haar emoties in haar collages. Cas een een paar leraren van haar zeggen dat Wieke moet gaan exposeren. Maar ze wil het niet. Ze is bang voor de mensen en denkt dat iedereen haar collages dom en raar vind. Als ze in een restaurant een plekje aangeboden krijgt om daar te gaan exposeren doet ze het, op aandringen van Cas, toch. En dan blijkt dat de mensen haar collages helemaal niet raar en dom zijn. Iedereen is er heel positief over. Haar relatie met Cas wordt steeds beter. Cas vraagt Wieke ten huwelijk. Maar Wieke durft het nog niet aan. Ze is nog steeds onzeker. Met Wieke zelf gaat het niet goed. Ze kruipt steeds verder in haar schulp en krijgt nachtmerries. Daar komen vooral Ruben, Cas en haar collages in voor. Ze raakt hierdoor overspannen en ziet het niet meer zitten.
Dan komt Cas in actie. Hij ziet dat het steeds slechter gaat met Wieke. Zijn vader heeft een vakantiehuisje op Texel. Cas neemt Wieke mee naar dat huisje. Hij hoopt dat ze daar tot rust kan komen. Hij blijft daar tot het donker wordt. Hij laat een telefoonnummer achter en de belofte dat hij er is, als Wieke hem nodig heeft. Wat Cas hoopte gebeurd ook. Ze komt tot ruste en vindt de weg naar haar zelf weer terug. Alles krijgt een plekje in haar leven. Ze kan nu de dood van Ruben ook veel beter plaatsen. Als ze zich helemaal ‘beter’ voelt, belt ze Cas. Ze durft het nu met hem aan. Ze belt Cas op…Maar dan krijgt ze te horen dat Cas er een paar dagen niet is. Wieke kijkt op het briefje waar het nummer op staat, dat hij heeft achtergelaten. Ze komt tot de ontdekking dat dit niet het nummer is van Cas’ huis. Ze belt het nummer, en dan krijgt ze iemand aan de lijn van het hotel ‘Texels Duin’. Cas is dus al die tijd op Texel gebleven!

4. Verdieping
4.1 Structuur: Dit boek bestaat uit 24 hoofdstukken ook zijn er witregels, meestal krijg je na een witregel een flashback. De verhaallijn is dat elk hoofdstuk verder gaat waar het vorige is gestopt. Ze zijn gelijkwaardig.
Het verhaalbegin is ab ovo. Je valt midden in het leven van Wieke binnen. Het boek heeft een open eind.

4.2 Perspectief: auctoriale vertelinstantie, de schrijverster heeft niets met het boek te maken.

4.3 Tijd: Fabel en sujet vallen samen, het verhaal staat dus in chronologische volgorde. Er worden geen stukken overgeslagen het is continu. Er wordt alleen wel gebruikt gemaakt van flashbacks.

4.4 Ruimte: Het verhaal speelt zich voornamelijk af in het appartement van Wieke. Omdat Wieke daar ‘worstelt’ met zichzelf, komt de ruimte benauwd over. In de laatste hoofdstukken is ze op Texel. Daar komt ze weer tot zichzelf en vindt ze de weg terug. De ruimte is daar veel opener vind ik. De ruimte is dus wel degelijk belangrijk.

4.5 Personages+ karakters
Wieke: is 21 jaar, ze is creatief maar erg teruggetrokken en onzeker. Ze geeft zich niet snel bloot. En kan daarom moeilijk in contact moeilijk komen met mensen.
Casper: Of ook wel Cas. Hij is een studiegenoot van Wieke. Hij is best vrijpostig en  heeft humor en volgens hem zelf ook erg dominant.. Hij stimuleert Wieke om haar talenten te ontwikkelen en om daardoor haarzelf te kunnen zijn.
De luistervogel: De luistervogel is een oude, roestige struisvogel, die in het park voor Wieke’s ouderlijke huis stond. Aan hem vertelde ze vroeger al haar verhalen. Het was haar vriend geworden.
Al de personen in het boek zijn round charachters. Wieke probeert met Cas’ zijn hulp er weer boven op te komen en maakt een ontwikkeling door. En Cas moet ook leren dat hij geduldig moet zijn met Wieke. Ze maken dus gedurende het boek een ontwikkeling door.
Alleen de luistervogel blijft natuurlijk zoals hij is en veranderd niet, dat is dus en flat character.

4.7 Titel, ondertitel, motto en opdracht
Titel: de luistervogel, het oude roestige beeld die in het park stond. En altijd ‘luisterde’ hij naar Wieke. Vandaar de titel.
Ondertitel: heeft het niet.
Motto: het boek heeft geen motto
Opdracht: Voor papa en mama, die mij alles gaven wat voor het leven nodig is. Ze draagt dit boek dus op aan haar ouders, omdat ze haar in alle opzichten een goede opvoeding hebben gegeven.

4.8 thema en motieven
Het motief is een verhaalmotief. En  daardoor wordt het thema van het boek bepaald: omgaan met de dood, (rouwverwerking). Vriendschap komt er ook in voor.

4.9 Genre, stroming en belang van het boek binnen de literatuurgeschiedenis.
Het genre is een roman en de stroming is Moderne Christelijke proza. En van het belang kun je nu nog niets zeggen omdat het boek nog maar een paar jaar bestaat.

4.10 schrijfstijl
De schrijfstijl van het boek is niet moeilijk. Er worden niet veel moeilijke woorden gebruikt. Dat komt ook doordat het boek nieuw is.

4.11 spanning
Het hele boek is eigenlijk spanning. Niet dat er ‘enge’ dingen gebeuren maar je voelt de spanning wel. Je weet niet hoe het afloopt. En het heeft toch nog een opvallend (open) eind.

4.12 biografische gegevens over de auteur.
Geertje Leguijt is geboren op 31 maart 1961. Ze groeide op in christelijk en warm gezin.
Als kind las ze al veel. Na de middelbare school ging ze naar de PABO. Ze werkte als vormingsleidster en gaf les aan gehandicapten. Ze is getrouwd en heeft 3 kinderen.
In 1999 kwam haar eerste boek uit: Heibel in hoofd. Heibel won in 2000 een prijs voor het beste kinderboek van het jaar. Ze schreef vooral jeugdboeken. Stinkende stuiterballen en Vechten tegen pesten en Gevaarlijk onderdak zijn daar het voorbeeld van.
In 2003 is haar eerste roman verschenen, de Luistervogel. In haar boeken wil ze vooral door laten schemeren dat iedereen uniek is, en dat je er daarom mag zijn.

5. Uitgewerkte Reactie op het boek:
* Mijn eerste reactie op dit boek was: Toch wel een mooi boek. Ik vond het geen moeilijk boek. Het taalgebruik was niet zo moeilijk. Het is een christelijk boek maar het wordt niet overdreven. Je weet van te voren niet hoe het zal lopen. Ik vind het alleen jammer dat je niet weet hoe het afloopt. Zoals eerder gezegd is het een open einde. Het echte ‘einde’ zal dus altijd verborgen blijven. Maar daarom is het wel een echt literatuurboek.

* Mijn tweede reactie na het maken van het boekverslag is eigenlijk nog steeds hetzelfde. Het is een mooi boek. Maar doordat je nu opdrachten bij het boek heb gemaakt, word het boek wel duidelijker en snap je het beter.

*Recensie van een kenner
De luistervogel Guurtje Leguijt. Wieke is een aparte vrouw, vinden anderen. Ze reageert altijd anders, stelt bijzondere vragen, is heel creatief, ze maakt prachtige collages. Maar Wieke zelf is met dit anders zijn niet zo gelukkig. Vanaf haar kindertijd worden haar vragen ‘vreemd’ gevonden, dit heeft haar erg onzeker gemaakt. Ze trekt zich het liefst terug, wil niet opgemerkt worden en is bang om haar innerlijke gevoelens te tonen. De enige die haar echt kent is het roestige beeld ‘de luistervogel’ die tegenover haar ouders huis staat. Aan de struisvogel vertelt ze haar gedachten en gevoelens. Ze is dan ook niet erg gelukkig als ze samen met een studiegenoot een presentatie moet voorbereiden. Cas stelt haar vragen die ze liever niet wil beantwoorden. Hij komt dan te dichtbij en dat roept angst bij haar op. Maar dan wordt Wieke gebeld door haar vader, er is iets gebeurd met haar broer en het is erg. Ze weet dat het ergste gebeurd is. Haar broer is dood. Ze ondergaat de begrafenis maar toont weinig emoties. Cas probeert haar te helpen maar ze blijft afstandelijk. En toch…door de vragen van Cas moet ze wel nadenken, ze praten veel over het geloof in God. Wieke gelooft onvoorwaardelijk in Hem. Cas vertelt over zijn woede op God toen zijn moeder overleed, maar ook hoe hij God weer vond. Wieke krijgt nachtmerries over haar broer en kom in de knoop met zichzelf. Ze weet dat ze zo niet door kan gaan, al haar emoties stopt ze in haar collages maar ze laat niemand toe in haar innerlijk leven. Cas is er altijd maar dringt zich niet op. Hij helpt haar, inspireert haar en stelt essentiële vragen. Ze is bang voor haar eigen gevoelens en doet veel dingen af met een grapje of stapt snel over op een ander onderwerp. Maar de nachtmerries worden steeds erger, ze is doodmoe, ze weet niets meer, ook niet of God er nog wel is…er moet wat gebeuren, het kan zo niet langer. Hel mooi wordt de onzekerheid beschreven die Wieke voelt. Ze denkt dat ze niet goed genoeg is en denkt ze bij alles. Haar collages zijn niet goed, zij is niet goed. Ze wil dat anderen haar accepteren zoals ze is, ze wil goedkeuring en bevestiging. Ze analyseert alles, ze kan het niet laten zich af te vragen waarom dingen zo zijn en gaan. Als kind maakte ze al tekeningen met vragen aan God. Alles moet verklaard worden, ook haar gevoelens, haar gedachten, haar reacties…Door alles te verklaren denkt ze dat ze alles in de hand kan houden. Het is een moeizaam proces om er achter te komen dat wij zo graag wil door haarzelf tegengehouden wordt. Het is geen deprimerend boek, integendeel. Het verhaal is niet loodzwaar, Cas zorgt voor het (luchtige) tegenwicht. De taal in het boek is direct en eenvoudig. Mooi!