CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Klasgenoten stonden vroeger als hongerige hyena's om Jorieke heen. Klaar om het jonge hertje aan te vallen dat nog scoubidoutouwtjes had.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Christine Nostlinger
Maikafer flieg!
Geschreven door: | Donne93 (5 havo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 5 maart 2010 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.150 |
Bekeken: | 676 keer (11 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door piep op 22-03-2011slechte informatie over de inhoud, de vader komen ze tegen als ze naar dat grote huis gaan. en die vader is ontsnapt uit het leger.
1.
Titel: Maikäfer flieg!
Verfasser: Christine Nöstlinger
Datum des Referates: 07-03-'09
Seitenanzahl: 173
Im Jahr: 1973
2.
A. Der Inhalt
Nadat de oorlog was begonnen in Oostenrijk werden zij al snel aangevallen en werd de helft van hun huis kapot geschoten. Ondertussen zaten zij al in de schuilkelder onder het huis. De rijke Frau von Braun bood hun aan om op haar leegstaande herenhuis te passen, en er dus ook te verblijven. Dat beviel de moeder van Christine wel en ze gingen al snel op pad (met de rest van de familie). Maar haar vader kon niet mee, omdat die moest dienen in het leger. Als ze daar aankomen, blijkt het ook werkelijk een groot herenhuis te wezen. Het bevat verscheidene salons en veel kamers (Er wordt daar niet geschoten en de huizen staan nog overeind, dus een erg mooie verblijfplaats voor Christine en haar familie).
Na een paar dagen komt ook hun vader thuis (Dit omdat hij granaat splinters in zijn been heeft zitten, doordat een granaat vlak bij hem ontploft is, op het eerste gezicht denk je dat dit erg is maar eigenlijk denk ik dat Christine hier toch wel blij mee is omdat haar vader nog leeft en hij nu bij haar is). Vanaf het moment dat zij in het herenhuis zitten wordt er al gezegd dat er Russen komen, en na lange tijd komen ze dan ook. De Russen willen de huizen in de buurt doorzoeken. En zo komen er veel Russen over de vloer. Christine leert ze zo op een Russische manier te begroeten (Dit zullen de Russen vast wel grappig gevonden hebben).
Na een paar dagen stopt het doorzoeken (er zijn al veel spullen ingenomen) en trekken de Russen bij hun in.
Ze krijgen een majoor met enkele anderen in huis (Dat bevalt hun wel, want op die manier hebben ze extra bescherming en ze krijgen ook nog wat te eten, wat erg handig is wanneer het juist zo moeilijk is om aan eten te komen). Christine bevalt vooral Cohn (de kok). Zij houdt van hem, omdat het oorlog was, maar niks aan hem was oorlog, geen pistool, geen uniform. Christine mist haar grootouders heel erg, omdat haar oma in hun huis is gebleven, en haar opa op die manier ook (die luistert altijd naar zijn vrouw, Christine denkt dat opa bang is voor oma). Zij heeft hun in de oorlog niet gezien en zij wil weten of ze nog leven. Die kans krijgt ze, doordat Cohn op een dag een nieuwe bril moet halen. Zij kruipt in de kar en laat haar pas weer zien, wanneer zij weet dat hij niet meer omkeert. Samen gaan ze dan op zoek naar de grootouders en die vinden ze. Wanneer Cohn niet terugkomt om Christine op te halen blijft ze bij haar grootouders. De volgende dag komt Christines vader haar ophalen. Hij vertelt dat Cohn gearresteerd is, en meegenomen. Samen komen ze uiteindelijk wel veilig thuis. Langzaam herstelt het leven in en om Wenen zich. De Russen trekken weer verder. Spoedig vindt Christines vader een woning in Wenen. Daar gaat Christines familie dan ook wonen.
B. Der Autor
Christine Nöstlinger schrijft hoe een meisje de oorlog beleeft, ze schrijft in een ik-vorm. Christine Nöstlinger is geboren in Wenen op 13 oktober 1936.
Ze groeide op in een arbeiderswijk. Haar vader zat enkele keren in de gevangenis vanwege zijn sympathieën voor het socialisme. Ze studeerde grafische kunst en ging daarna als journaliste aan de slag. Nöstlinger schreef voor kranten, magazines en radio.
Toen ze als moeder voorlas, dacht ze ", zulke verhalen kan ik beter schrijven." , En dat heeft ze dus gedaan. Daarna schreef ze bijna jaarlijks nieuwe kinder- en jeugdboeken. Illustreren liet ze na haar debuut over aan anderen, onder meer aan haar dochter.
Ze staat zonder meer aan de kant van kinderen en buitenstaanders."
In pobleemsituaties kiest ze de kant van de jongeren die minder macht hebben. Vaak laat ze een personage dat niet de hoofdfiguur is het verhaal vertellen. De blik van de toeschouwer maakte haar werk bijzonder humoristisch.
C.Die Art des Buches
Het is een oorlogsroman en het verhaal sluit zich aan bij de trümmerliteratuur. Dit wordt ook wel genoemd de Kahlschlagliteratur omdat het zich afspeelt in een stad met veel puinhopen door bombardementen van vliegtuigen.
D. Der Titel
De titel is van een liedje dat Weense kinderen zongen na de Tweede Wereldoorlog.
E. Erscheinungsjahr und gesellschaftlicher Hintergrund
Het boek speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog in Oostenrijk. Vooral rond de jaren 1944 en 1945, het einde van de oorlog dus.
F. Die Themen und Symbolik
Het thema van deze roman is het einde van de oorlog, want het hele verhaal draait om overleven en hoe Christine de oorlog door komt. Terwijl de Russen Duitsland binnenkomen en de duitse soldaten overmeesteren.
Nog een thema is dat na en tijdens de oorlog veel families uit elkaar vielen.
De opa en oma van Christine bleven achter in de flat die half instortte na de bombardementen, terwijl de rest van de familie gevlucht was naar een buitenwijk waar het veiliger was.
G. Protagonist
De hoofdpersoon is Christine die in 1944, in het begin van het verhaal, 8 jaar oud is. Ze beleeft met haar familie de oorlog. Haar vader moet vechten in de oorlog. Voor haar gevoel leidt ze ook niet echt onder de oorlog omdat ze niet anders weet. Ze gaat niet naar school omdat niets meer functioneert. In het herenhuis van Frau von Braun waar ze later woont heeft ze veel vrijheid en kan ze veel dingen ontdekken, daar raakt ze ook bevriend met Cohn. Christine houdt ook veel van haar grootouders.
H. Orte und Zeit der Handlung / Zeitdauer
Het verhaal speelt zich allemaal aan het einde van de Tweede Wereldoorlog af.
Eerst in de flat in Wenen en daarna in het landhuis van Frau von Braun. In de flat was er steeds dreiging van de oorlog, maar in het landhuis juist niet. Hier worden veel minder bombardementen uitgevoerd en het was er veel rustiger. Ik vind dat de hoofdpersonen zich er wel een beetje raar gedragen. Het is oorlog, en er komen Russen in hun huis, maar Christine en haar familie worden helemaal niet bang, ze blijven rustig.
I. Erzählform / Erzählstruktur
Het verhaal wordt vertelt vanuit de ogen van een kind. Daarom komen sommige stukjes soms zo raar over. Bijvoorbeeld wanneer er vliegtuigen overvlogen gaat Christine alleen maar staan kijken. Ze vertelt niks over dat het gevaarlijk is.
Ook wanneer de russen bij hun in het landhuis komen vertelt Christine het heel droog, en ze vind het alleen maar heel interessant.
Het is vertelt vanuit de ik-vorm van Christine.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
