Boekverslag Albert Camus

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1210
Opvragingen:	26

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (112 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Albert Camus

• Caligula (1)

  1944

• Jonas ou l'artiste au travail (1)

  1958

• L'étranger (17)

  1942

• La chute (3)

  1956

• La peste / De pest (8)

  1947

• Le malentendu (0)

  1944

• Les justes (3)

  1949

Beschrijvingsopdracht:

 Ik het het boek L’Etranger van Albert Camus gekozen om te lezen omdat ik al eens wat van dat boek had gehoord. Daarom leek het me een leuk boek om te lezen omdat het niet al te moeilijk geschreven was. Verder vond ik het makkelijk dat meer mensen in de klas dit boek zouden lezen zodat we dingen konden overleggen.

 Mijn eerste persoonlijke reactie was dat ik het een een leuk boek vond wat ik vrij gemakkelijk te lezen vond. Het boek riep ook medelijden voor Mersault bij me op.

 Samenvatting:
Mersault, een kantoorbediende op een scheepvaartbedrijf, krijgt het bericht dat zijn moeder is overleden in een gesticht. Hij gaat naar Marengo (waar het gesticht staat) en is niet echt onder de indruk van haar dood. Hij neemt deel aan de begrafenisrituelen (hij waakt met enkele vrienden van moeder bij haar), maar laat niet zien dat hij verdriet heeft. De begrafenis maakt hij mee als een soort van plicht.

De volgende dag ontmoet hij Marie Cordona, een oud-collega op wie hij vroeger verliefd was. Samen gaan ze zwemmen en naar de bioscoop (een komedie). s’Avonds blijft zij bij hem slapen en ze beginnen een relatie.

De dag daarop verveelt hij zich. Veel interesseert hem niet meer. Marie, zijn werk (waar volgens zijn baas een gouden toekomst voor hem ligt), het is allemaal niet interessant. Over zijn buren komen we enkele dingen te weten. Zo schetst Mersault een beeld van de oude Salamano, die altijd op zijn even lelijke hond zit te schelden. Ook komen we te weten dat Mersaults, zijn buurman Raymond, helpt met het schrijven van een venijnige brief naar een Arabische maîtresse omdat Raymond nog veel geld van haar tegoed heeft. De broer van deze vrouw wil zich wreken op Raymond. Toch is Mersault niet echt betrokken bij zijn buren en dus ook niet met Raymonds problemen. Dat hij er dan toch bij betrokken raakt heeft te danken aan het feit dat hij wordt uitgenodigd door Raymond. Raymond wil dat hij en Marie bij zijn vrienden, meneer en mevrouw Masson, op bezoek komen, in hun buitenhuis aan het strand.

Als het dan zover is, krijgen de heren na de lunch ruzie met twee arabieren. Deze jongens hebben het op Raymond, die er met een messteek in zijn arm van af komt, gemunt. De groep keert terug naar het huis, waar Raymond verzorgd wordt. De Arabieren laten ze voor wat ze zijn. Maar Mersault heeft het ontzettend warm en gaat naar buiten (hij neemt een revolver mee), op zoek naar een bron. Zo komt hij opnieuw in aanraking met de Arabier (met het mes). Door de felle hitte, het felle licht van de zon en het plotseling trekken van het mes (schittering van het mes in de zon) door de Arabier komt hij ertoe om hem neer te knallen. Na het eerste schot wacht hij even en lost daarna nog vier schoten op het lijk.

Mersault wordt gearresteerd. Toch voelt hij zich niet schuldig, hij legt de schuld meer bij het toeval. Maar de rechter, de advocaat en de openbaar aanklager zijn niet het met hem eens. Zij denken allemaal dat hij schuldig is. Raymond en hij zouden de moord met voorbedachte rade hebben gepleegd, was hier niet sprake van wraak? Ook wordt zijn koelheid bij de begrafenis van zijn moeder en het beginnen van de relatie met Marie, de dag erop, tegen hem gebruikt. Mersault wordt bestempeld als een gevoelloos mens, zonder ziel. Hij wordt schuldig bevonden en veroordeelt tot de doodstraf (guillotine). Eerst overweegt hij nog om in beroep te gaan maar dat idee laat hij toch maar voor wat het is. Nu is het wachten totdat hij onthoofd zal worden. Ondertussen krijgt hij ook nog bezoek van een aalmoezenier, die hem probeert te bekeren tot God. Het gezicht van God, is volgens de priester, ook binnen de gevangenismuren te vinden. Mersault vindt het allemaal wel best. De mensen in de maatschappij hebben over hem geoordeeld, zij achten hem schuldig en door zijn straf te ondergaan, voldoet hij aan de eisen van de maatschappij. Het enige wat hij wil, is in rust van zijn laatste levensmomenten ‘genieten’. Hij heeft genoeg van de aalmoezenier en begint hem uit te schelden. Hij laat merken dat hij nu leeft en dat toch iedereen en keer dood gaat.

Na het vertrek van de man is Mersault eindelijk gelukkig. Zijn woede heeft het kwaad en de hoop weggenomen en heeft plaats gemaakt voor bezinking van zijn lot. Van de wereld ondervindt hij geen tegenstand meer. Hij zal een goede dood hebben nu hij kenbaar heeft gemaakt dat iedereen zijn eigen levensloop moet kiezen. Mensen moeten niets van anderen aan trekken, zij zullen toch over je leven oordelen.

Verdiepingsopdracht:

 Personages:
De belangrijkste personages uit het boek zijn:
Mesault: De hoofdpersoon. Hij is het doorgeefpunt van de schrijver zijn ideeën. In mijn ogen lijkt hij soms een beetje gek maar op andere momenten juist weer erg intelligent. Hij is erg aardig (hij heeft veel vrienden) maar soms ook weer erg vreemd. Zo heeft hij vreemde ideeën over zijn relatie met Marie. Het maakt hem niets uit of ze nu wel of niet trouwen. Hij beleeft veel dingen met een bepaalde afstand (vervreemding). Ook is hij erg eerlijk. Dit werkt in zijn nadeel. Omdat hij geen emoties toont, wordt hij veroordeeld tot de dood. Veroordeeld om zijn eerlijkheid. Als zijn advocaat hem vraagt of hij verdriet heeft gehad om de dood van zijn moeder antwoordt hij: “Sans doute, j’amais bien maman, mais cela ne voulait rien dire. Tous les etres sains avaient plus ou moins souhaité la mort de ceux qu’ils aimaient”. Zijn advocaat verbiedt hem om dit te zeggen in de rechtzaal. Het belangrijkste in zijn karakter is het vreemde.

Marie Cordona: de vriendin van Mersault. Zij houdt van hem en wil met hem trouwen, ook realiseert ze dat hij vervreemd is van mensen. Dit zou de oorzaak van haar liefde kunnen zijn maar om deze reden zou ze het ook uit kunnen maken. Als Mersault in de gevangenis zit blijft ze nog steeds van hem houden. Mersault heeft niet door dat zij dan nog van hem houdt. Pas als hij bijna wordt gedood zegt hij dat hij van haar houdt. Helaas, dan is het te laat voor hem.

 Tijd:
Volgens mij speelt het verhaal zich af rond 1940, omdat Camus zelf toen ook in Algiers leefde. Het boek is in een chronologische volgorde geschreven.

 Ruimte:
Het verhaal speelt zich af in Algiers, een stad waar veel armoede heerst. De omgevingen waarin het verhaal speelt zijn de cel, het strand, Mersaults huis en Marengo (waar zijn moeder woonde).

 Perspectief:
Het verhaal is in de ik-vorm geschreven. Het is erg betrouwbaar, omdat ik denk dat Mersault heel erg eerlijk is. Het boek is ingedeeld in twee gedeelten. In het eerste deel lezen we over zijn vrienden, de dood van zijn moeder en de moord die hij pleegt. In het tweede deel zit Mersault in de gevangenis en lezen we over de extreme ideeën van Camus.

Mijn eindoordeel over het boek is dat het een interessant boek was om te lezen. Ik vond het niet heel moeilijk om te lezen, maar de gedachten achter het boek vond ik lastiger te begrijpen. Verder vond ik het verhaal heel spannend en meeslepend.