Boekverslag Marcel Pagnol

Geschreven door:	Suzanne [meer]
Datum ingestuurd:	16 maart 2001
Niveau:	5 vwo
Taal:
Woorden:	1061
Opvragingen:	7475 (77 deze maand)
Waardering:	Currently 3.26/5 1 2 3 4 5 3.3/5 (50 stemmen)

Titel:	La gloire de mon père
Auteur:	Pagnol, Marcel
Jaar van uitgave:	1957
Moeilijkheidsgraad:	bovenbouw havo/vwo

Auteur:	Pagnol, Marcel
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Frans
Populaire titels:	1964Jean de Florette (3) 1957La gloire de mon père (4) 1957Le château de ma mère (2) 1930Marius (4) 1964Manon des sources (1) 1931Fanny (1) 1957La gloire de mon père / Le château de ma mère (1) 1936Cesar (0) ... meer

1. La gloire de mon père
2. La gloire de mon père
3. La gloire de mon père
4. La gloire de mon père

Download dit verslag in PDF-formaat

1. Zakelijke gegevens
Auteur: Marcel Pagnol
Titel: La gloire de mon père
Editie: 1999, Wolters-Noordhoff bv. Groningen
Aantal blz.: 206

2. Beknopte samenvatting
De vader van Marcel komt op een dag met het nieuws een huis te hebben gehuurd voor de zomer, iedereen is daar erg enthousiast over en dus gaat Marcel met zijn ouders, zijn broertje Paul, (aangetrouwde) oom Jules en tante Rose op vakantie. Op plaats van bestemming aangekomen valt het huisje nogal tegen, maar de natuur is erg leuk en dus besluiten ze er gewoon maar het beste van te maken.
Oom Jules en de Marcel’s vader gaan op een dag jagen, Marcel wil ook erg graag mee, maar dat mag niet omdat ze hem nog te jong vinden. Marcel weet dat zijn vader totaal niet kan jagen en dus besluit hij hem en zijn oom stiekem achterna te gaan om een handje te helpen. Wanneer hij zijn vader gevonden heeft zorgt hij ervoor dat er een groep vogels zijn vaders richting uit komen, zodat zijn vader raak kan schieten. En dat gebeurd ook, Marcel pakt de vogels op en brengt ze naar zijn vader, die erg trots is op hetgeen hij bereikt heeft! Vader laat zijn prooi aan het hele dorp zien en gaat op de foto met de vogels en Marcel!
Marcel heeft het erg naar zijn zin op vakantie en vindt het dus ook heel jammer wanneer hij hoort dat ze weer naar huis moeten, omdat de school weer begint.

3. Informatie over de schrijver
Marcel Pagnol is geboren op 28 febr. in 1895 te Aubagne. Marcel volgt voortgezet onderwijs in Marseille en haalt vervolgens zijn onderwijsbevoegdheid in Engels in Aix. Op zijn 16e richt hij een literair tijdschrift op met zijn beste vrienden. Marcel is een tijd repetitor Engels geweest en later leraar Engels in Parijs. Ongeveer vanaf 1916 zet hij de eerste stappen op het literaire pad, vooral in de richting van poëzie. Pas later gaat hij toneelstukken schrijven. Hij heeft vele stukken geschreven waarvan sommige erg veel succes hebben gehad (en zelfs verfilmd zijn). In 1931 bouwt hij zijn eigen filmhuis, waar hij zelf films gaat maken. In 1932 richt hij een tijdschrift voor de film op. Pagnol wordt één van de belangrijkste vertegenwoordigers van het Franse realisme van de jaren dertig. In 1944 wordt Marcel Pagnol benoemd tot president van de Société des Auteurs de Compositeurs dramatiques. Pagnol is in de jaren vijftig begonnen met het schrijven van zijn autobiografie, deze bestaat uit 4 delen, één daarvan is “La gloire de mon père”, de andere drie staan hieronder cursief gedrukt. Pagnol is vooral een geliefd schrijver door de gevoelswarmte, fantasie en humor die terug te vinden zijn in zijn werk. Marcel Pagnol is een bekende Provençaalse schrijver, hij is overleden op 18 april in 1974 te Parijs.
Andere boeken van hem zijn:
 Le chateau de ma mère
 Pirouettes
 La petite fille aux jeux sombres
 Jean de Florette
 Le masque de fer
 Les temps des secrets
 Les temps des amours
 Confidences

4. Informatie over jezelf
Ik heb eigenlijk niet echt een speciale reden waarom ik voor dit boek heb gekozen, ik heb vorig jaar de ‘merles blancs’ gekocht en dit was de enige die ik nog niet had gelezen en dus heb ik die uitgekozen.
Ik ben op dit moment nog niet begonnen aan het boek, dus kan ik nu makkelijker zeggen wat mijn verwachtingen ervan zijn. Ik heb de achterkant van het boek wel gelezen, dus ik weet wel een klein beetje waar het over gaat.
Ik verwacht eerlijk gezegd niet echt dat het een verhaal zal zijn met veel verrassende wendingen en zo. Wel denk ik dat er veel gedachten en gevoelens in besproken zullen worden, omdat ik denk dat de schrijver wel met een bepaalde nostalgie aan dit boek heeft gewerkt. Ik denk dat ik het best leuk zal vinden om dit verhaal te gaan lezen, omdat ik altijd wel houd van autobiografische verhalen. Maar ik denk ook dat het verhaal me op een gegeven moment niet meer echt zal boeien en dat ik het een beetje saai zal gaan vinden. Nadat ik het stukje op de achterkant heb gelezen denk ik dus dat de climax van het verhaal is dat de vader van Marcel een goede vangst heeft bij de jachtpartij en deze climax vind ik eerlijk gezegd niet echt zo denderend, dus ik ben benieuwd of ik het boek echt tot het eind toe leuk zal vinden.

5. Opdracht over de inhoud
Vertelperspectief:
Dit verhaal is verteld vanuit de ik-persoon. Dit verhaal is namelijk autobiografisch en dus beschrijft Marcel Pagnol in dit boek een stukje uit zijn eigen leven (jeugd). Marcel verteld voor het grootste gedeelte over een vakantie van toen hij 10 jaar was. Hij beschrijft hoe hij het daar vond, wat hij van bepaalde dingen dacht en wat hij allemaal deed. Marcel Pagnol heeft dit boek geschreven in 1957, hij was toen dus 62 jaar oud en is bij het schrijven van dit boek dus 52 jaar terug in de tijd gegaan. Het is wel een grappig idee om daarbij stil te staan wanneer je dit verhaal aan het lezen bent.

6. Evaluatie – eigen oordeel.
Ik denk dat de verwachtingen die ik van tevoren van dit boek had over het algemeen wel kloppen. Ik vond het op zich best een aardig verhaal om te lezen en dat kwam dan vooral omdat het autobiografisch was en dat punt sprak me wel aan bij het lezen van dit boek. Verder vond ik de climax niet echt geweldig, het is dat dit boek autobiografisch was, maar anders had ik het denk ik gewoon een slap verhaal gevonden, eerlijk gezegd. Natuurlijk is het wel zo dat dit soort gebeurtenissen wanneer je 10 jaar bent veel meer impact hebben dan wanneer je wat ouder bent. Het is logisch dat een 10-jarige de vangst van zijn vader wel echt als een hoogtepunt in de vakantie heeft ervaren en dat is dan ook wel weer leuk om te lezen. Het is gewoon ook niet echt de stijl waar ik van houd. Ik houd over het algemeen vooral van het lezen van psychologische romans, al dan niet autobiografisch, dat is natuurlijk ook wel een reden waarom ik niet echt heel enthousiast ben over dit boek.

Kortom, het was dus wel een aardig boek, maar het heeft me niet bepaald aangespoord tot het lezen van de andere drie delen van Pagnol’s autobiografie.