CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Maandag begint de nieuwe Weg Over Rozen! Hier vast al het tergende, romantische, schokkende, suïcidale en strontvervelende uit seizoen 1 op een rij.
Boekverslag Sabine Dardenne
J’avais douze ans, j’ai pris mon vélo et je suis partie à l’école / Ik was twaalf, pakte mijn fiets en ben naar school gegaan
Geschreven door: | floor (4 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 24 november 2009 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.650 |
Bekeken: | 563 keer (3 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
1. Schrijver, titel, genre
Schrijver : Sabine Dardenne in samenwerking met Marie-Thérèse Cuny
Vertalers
(uit het Frans): Joris Vermeulen en Noor Koch
Titel : Ik was twaalf en ik fietste naar school
Ondertitel : Tachtig dagen in de kelder van Dutroux
Uitgever : Truth & Dare / Foreign Media Books BV, Amsterdam
Oorspronkelijke
Uitgever : Oh! Éditions
Eerste druk : november 2004
Tweeëndertigste
druk : november 2007
Aantal bladzijdes : 221
Genre : Literair proza: Autobiografie
Titelverklaring : De ontvoering op 28 mei 1996 van Sabine Dardenne door Marc Dutroux, die tachtig dagen lang in de kelder van hem overleefde.
Opdracht: “Voor alle slachtoffers”
2. Samenvatting
Dit waargebeurde verhaal is geschreven door Sabine Dardenne die als twaalfjarig meisje ontvoerd werd door Marc Dutroux, een zeer bekende Belgische crimineel. Ze was onderweg naar school toen ze van haar fiets gerukt werd door Dutroux, en in een bestelwagen werd gestopt.
Na een lange rit komen ze aan bij een van de drie huizen van Dutroux. Daar werd Sabine verzocht zich uit te kleden, en werd ze strak aan een bed vast gebonden, waar ze de eerste paar nachten doorbracht. Daarna werd ze verplaatst naar de kleine kelder van het huis die Dutroux had gebouwd om Sabine te verstoppen. De kelder was 99 centimeter breed en 3.34 meter lang en afgesloten door een 200 kilo zware deur.
Dutroux had Sabine wijs gemaakt dat ene “chef” haar ouders aan het chanteren was voor drie miljoen dollar, en anders zou ze vermoord worden. Dutroux zei dat hij haar “redder in nood” was en dat als ze heel stil zou zijn, in haar “schuilplaats” blijft (tenzij hij haar eruit komt halen), en luistert naar wat hij zegt, ze het zou overleven. Als een meisje van twaalf geloofde ze dat, en deed wat hij zei met het kleine beetje hoop om ooit uit die hel te kunnen ontsnappen, want sterven was voor haar geen optie; ze wilde blijven leven.
Dutroux mishandelde Sabine; hij verzocht haar om allerlei dingen bij hem te doen, op seksueel gebied. In het boek vertelt Sabine die dingen niet in details, omdat ze het zelf te erg vind om het erover te hebben. Ook gaf hij haar nauwelijks te eten en mocht ze zich niet zelf schoon houden.
Sabine vroeg aan Dutroux of ze brieven aan haar ouders mocht schrijven, en dit mocht van hem. In deze brieven vertelde Sabine hoe slecht het met haar ging, en hoe raar ze alles vond, hoe erg ze iedereen miste en dat ze zo graag weer naar huis wilde. Ook verontschuldigde ze zichzelf met alles wat ze fout zou kunnen hebben gedaan, en dat ze in de toekomst de ideale dochter zou zijn, beter haar best doen op school en meer helpen in het huishouden. Dutroux had ze natuurlijk nooit aan haar ouders verstuurd. Hij gebruikte ze om Sabine nog erger te manipuleren. Een deel van deze brieven zijn later teruggevonden onder Dutroux’ deurmat.
Na meer dan 70 dagen bij Dutroux thuis opgesloten te hebben gezeten, vroeg Sabine aan hem of ze een vriendinnetje mocht. Ze verveelde zich, en ze bedacht dat als ze een vriendinnetje had, dat ze dan iemand zou kunnen hebben om mee te praten. Omdat Sabine steeds maar bleef zeuren om een vriendinnetje, ontvoerde Dutroux ook Laetitia Delhez. Bij deze ontvoering hadden mensen het zien gebeuren en werden Sabine en Laetitia vijf dagen later door de politie bevrijd.
De rest van het boek gaat over hoe het ging met Sabine nadat ze was bevrijd. Zelf wilde ze zo snel mogelijk haar leven weer oppakken, maar mensen om haar heen konden dat niet begrijpen. In 2004 (8 jaar nadat ze Sabine en Laetitia gevonden hadden), was eindelijk het proces tegen Marc Dutroux. Ook hierover schreef Sabine hoe ze dat mee had gemaakt.
3. Verhaaltechniek
a) Plaats
De plek waarin de belangrijkste verhaalelementen in voorkomen is de kelder van Dutroux waarin Sabine soms dagen achter elkaar in moest zitten, waar ze weinig en vies eten kreeg, en waar de beesten over haar heen krioelden. Sabine zat daar opgesloten, en zo voelde ze zich van binnen ook. Ze kon niet ontsnappen en ze wist niet eens hoe slecht Marc Dutroux werkelijk was, omdat ze zijn verhalen geloofde. De kleine kelder van Dutroux was Sabine’s eigen plek waar ze meestal was. Ze voelde zich er rot.
b) Tijd
Het boek begint met: “Ik was twaalf en ik fietste naar school... Mijn naam is Sabine, ik woonde in een dorpje in België toen ik op mijn twaalfde op weg naar school verdween.” Dit is een heel direct begin. Dit is het begin van de Dutroux nachtmerrie die Sabine heeft meegemaakt.
Het verhaal is niet-chronologisch. Eerst vertelt Sabine dat ze één van de zes door Marc Dutroux ontvoerde meisjes is, en daarna schrijft ze in detail over hoe de ontvoering gegaan was, en hoe Dutroux haar mishandeld heeft.
Sabine heeft soms tijdversnellingen gebruikt omdat ze niet alles wat Dutroux haar aangedaan heeft wou vertellen.
c) Verhaalfiguren
Het hoofdfiguur is Sabine Dardenne. Het verhaal gaat over haar, en wat zij heeft meegemaakt.
Het belangrijkste bijfiguur is Marc Dutroux. Hij is de ontvoerder van Sabine, en door hem is alles gebeurd. Daarom speelt hij een belangrijke rol in het verhaal.
Andere bijfiguren zijn: Michel Lelièvre, Dutroux’ handlanger die de bestelauto bestuurde tijdens de ontvoering van Sabine. En Laetitia Delhez, het andere ontvoerde meisje die samen met Sabine opgesloten heeft gezeten in Dutroux’ kelder.
d) Vertelwijze
Het vertelperspectief van deze autobiografie van Sabine is een ik-verhaal.
e) Thema & Motieven
De motieven van dit verhaal zijn: de ontvoering van Sabine, de bevrijding van Sabine en het proces. Nog iets wat vaak in het boek opkomt is het thema ‘schuld’. Ze beschuldigde zich voor alles wat ze fout zou kunnen hebben gedaan in de brieven aan haar moeder. Later beschuldigde zich ervoor dat ze Dutroux had geloofd over de ‘chef’ en dat hij haar aan het redden was. Ook voelde ze zich schuldig voor het vragen om een vriendinnetje; Laetitia. Terwijl Sabine uiteindelijk gered is door Laetitia.
f) Schrijfstijl
Het taalgebruik in het boek is best wel makkelijk om te begrijpen. Het is allemaal heel persoonlijk en alles is in veel detail beschreven. Dit laat de lezer meeleven.
4. Plaats in de literatuurgeschiedenis
a) Wanneer is het werk voor het eerst gepubliceerd?
Het werk is voor het eerst gepubliceerd in november 2004.
b) Wat weet je van de schrijver?
Sabine Dardenne is geboren in het franse gedeelte van België in 1983. Ze heeft twee oudere zussen.
c) Wat weet je van de tijd waarin het werk is geschreven?
Het jaar waarin het verhaal is geschreven is 2004. Dit heeft niks met het boek te maken. Het verhaal speelt zich af tussen 1996 en 2004.
d) In hoeverre is dit werk typerend voor de schrijver?
Dit is het enige boek dat Sabine Dardenne heeft geschreven.
Sabine geeft een rede voor het schrijven van deze autobiografie:
“Ik ben een van de weinigen die het geluk hebben gehad te ontsnappen aan een dergelijke moordenaar. Het vertellen van dit verhaal is voor mij een noodzaak en als ik al de moed heb om deze hellegang te reconstrueren, dan is het vooral opdat rechters geen pedofielen meer vrijlaten halverwege hun gevangenisstraf wegens goed gedrag, en zonder enige waarschuwing.”
Ook vermelde ze dat ze het boek schreef als een soort therapie voor haarzelf, om afstand te kunnen nemen van wat er gebeurd was en “in de hoop dat de mensen in de toekomst niet langer ‘raar’ naar me kijken en dat niemand me meer vragen stelt”.
5. Beoordeling
Voordat ik “Ik was twaalf en ik fietste naar school” had gelezen, wist ik niet veel van de Dutroux gebeurtenissen af. Ooit had ik wel eens dingen gehoord over Dutroux die kinderen ontvoerd, maar nooit in detail. Ik ben erg geïnteresseerd in dit soort onderwerpen en was erg benieuwd naar wat er allemaal eigenlijk was gebeurd, dus besloot ik om dit boek te kopen en te lezen.
“Ik was twaalf en ik fietste naar school” is een boek dat veel indruk op mij gemaakt heeft. Wat Sabine Dardenne mee heeft gemaakt is natuurlijk heel erg. Ze vertelt en omschrijft alles in heel veel detail, wat de lezers een levendiger beeld geeft. Na het lezen van het boek, kon ik het dan ook niet laten om op het internet te zoeken naar verhalen over de andere vijf meisjes.
Één van de passages die me erg aanspreekt is het moment wanneer Sabine en Laetitia bevrijd werden. Dat was heel spannend element in het boek. Nog een passage is tijdens het proces in 2004. Ik vond dat wat Sabine had gezegd heel erg moedig. Ook wat ze zei terwijl ze Dutroux recht in zijn ogen aankeek vond ik dapper:
“Ik zou Marc Dutroux één ding willen vragen, ook al weet ik het antwoord eigenlijk al. Hij beklaagde zich erover dat ik stronteigenwijs was. Ik zou graag weten waarom hij me niet uit de weg heeft geruimd.”
Ik vind Sabine’s boek erg aangrijpend en spannend. Er zaten wel elementen in die shockerend waren, bijvoorbeeld de stukjes wanneer Dutroux Sabine mishandelde.
Het taalgebruik dat gebruikt wordt is makkelijk te begrijpen. Ze beschrijft veel dingen in detail, maar dat was ook écht zo. Het boek is een verslag van wat Sabine mee heeft gemaakt, dus alles wat er in staat is waar.
Het is een erg mooi boek, met een verhaal waar je jezelf erg in kan verdiepen en kan meeleven met Sabine en de andere slachtoffers.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
