Boekverslag Jean Anouilh

Geschreven door:	liesje
Datum ingestuurd:	23 november 2009
Taal:
Woorden:	3.100
Bekeken:	1767 keer (20 deze maand)
Waardering:	Currently 3.90/5 1 2 3 4 5 3.9/5 (10 stemmen)
Deel op:

Titel:	Antigone
Auteur:	Jean Anouilh
Jaar van uitgave:	1944
Aantal pagina's:	128
Moeilijkheidsgraad:	bovenbouw vwo

Auteur:	Jean Anouilh
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Frans
Geboren:	23 juni 1910
Overleden:	03 oktober 1987
Populaire titels:	1944Antigone (6) 1938Le bal des voleurs (1) 1941Eurydice (0) 1937Le voyageur sans bagages (0)

1. Antigone
2. Antigone
3. Antigone
4. Antigone
5. Antigone
6. Antigone

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Zakelijke informatie
Schrijver: Jean Anouilh
Titel: Antigone, Uitgeverij Pelckmans, Kapellen, 1994 eerste druk.
Genre: Tragedie

Samenvatting
Antigone is de dochter van Odipoes. Als haar vader en haar broers: Polynice en Etéocle dood gaan is Antigone alleen over met haar zus Ismène, de voedster en haar oom Créon, die nu koning is. Haar broer Etéocle heeft een eervolle begrafenis gehad. Haar broer Polynice daarentegen niet. Hij mag niet begraven worden van Créon, omdat hij een landverrader was geweest.
Antigone is het daar niet mee eens en wil haar broer alsnog een eervolle begrafenis geven. Ze sluipt ‘s nachts het huis uit om haar broer te begraven. De volgende dag neemt ze afscheid van haar zus, de voedster en haar hondje. Ze neemt ook afscheid van Hémon, haar verloofde en zoon van Créon. Antigone weet dat ze gaat sterven, omdat ze haar broer begraven had.
Ze had eerst het lijk van haar broer niet helemaal goed begraven. Dus ze gaat terug om in plaats van een kinderschepje haar handen te gebruiken om haar broer te begraven. Nu wordt ze opgepakt door de wachters van het paleis.
Créon probeert er alles aan te doen om Antigone niet te laten sterven. Dit werkt niet. Dan komt Ismène binnen en wilt ook sterven als Antigone sterft. Als Ismène weg is komt het koor op. Het koor verklaart Créon voor gek dat hij zo’n jong meisje laat sterven (Antigone is 20 jaar). Het koor gaat af en Hémon komt op. Hij is over de toeren als hij hoort dat Antigone zal sterven.
Antigone begint toch een beetje bang te worden voor de dood nadat ze het echte verhaal over haar broers heeft gehoord van Créon. Haar broers waren beide slecht en er was maar één die een eervolle begrafenis kon hebben. Dan heeft ze een gesprek met de wachter. Ze weet hem over te halen een afscheidsbrief naar Hémon te schrijven.
Uiteindelijk wordt Antigone in een gat gegooid en bedolven onder rotsblokken. Dan komt de stem van Hémon uit het gat. Antigone heeft zichzelf opgehangen aan haar riempje. Omdat Hémon niet alleen wil verder leven steekt hij zichzelf neer. De vrouw van Créon pleegt ook zelfmoord als ze hoort dat haar zoon dood is. Créon blijft alleen over.

Verhaaltechniek
Ruimte
Het verhaal speelt zich af in en rond het paleis van Créon. Ook speelt het af in het bos waar het lijk van Polynice lag. De scènes zijn niet vaak op verschillende plekken. Soms is het ook niet helemaal duidelijk waar iets zich afspeelt.

Tijd
De scènes staan op chronologisch tijdverloop. Het loopt gewoon van het begin tot het eind op een ‘normale’ volgorde. Ik bedoel daar mee te zeggen dat het niet opeens terug in de tijd gaat of vooruit in de tijd.

Verhaalfiguren
De belangrijkste persoon in dit verhaal is Antigone. Over haar uiterlijk krijgen we niet veel te weten. Buiten dat ze steeds klein en jong wordt genoemd. Ze is een doorzetter en wil koste dat het kost haar doel bereiken al kost dat haar dood. Ze komt zeer volwassen over, en ze weet precies hoe haar leven zal verlopen. Ze is wel erg in de war na het verhaal over haar broers, want dat was niet wat ze gepland had.

Vertelwijze
Het boek was een theaterscript. Het was dus verdeeld in scènes. En werd in citaten verteld. Ik krijg daardoor het gevoel dat je het verhaal van dichterbij beleefd dan in een roman of thriller. Je kunt je namelijk makkelijker inbeelden hoe een persoon iets heeft gezegd of iets precies is gebeurd door de regieaanwijzingen.

Thema
Het thema van het boek is: De liefde is het belangrijkste in het leven. Antigone is bereid te sterven voor de waardigheid van haar broer. Hémon is bereid te sterven voor Antigone. En de vrouw van Créon is bereid te sterven voor haar zoon Hémon. Dus iedereen in dit boek heeft wel veel over voor de liefde.

Titelverklaring
Antigone is de hoofdpersoon uit het verhaal. Daarom is haar naam gebruikt als Titel.

Schrijfstijl
De schrijfstijl erg lastig. Ten eerste natuurlijk, omdat het Frans was. En ten tweede omdat er veel beeldspraak werd gebruikt en sommige woorden meerdere betekenissen hadden. Zoals de betekenis van: ‘vieze handen’. Het had de betekenis van grove handen en de betekenis dat ze letterlijk vies waren van aarde.
Er werden ook veel metaforen gebruikt. Bijvoorbeeld met een Reus werd een vader bedoeld, omdat ik de metaforen en de meerdere betekenissen van woorden niet begreep was het ook lastiger het verhaal te snappen.

Plaats in de literatuurgeschiedenis
Het verhaal van Antigone is al eeuwen oud. Het is een legende en misschien wel gebaseerd op de waarheid, maar omdat het misschien wel mondeling is overgedragen het verhaal heel vaak is aangepast.
Het script dat wij hebben gelezen is gepubliceerd in 1994. Het is een script dat is gebaseerd op de echte legende. Er zijn emoties toegevoegd en handelingen via regieaanwijzingen.
Antigone nou in onze tijd niet meer kunnen gebeuren. De wetten en de regels zijn nu anders. In Nederland en Frankrijk is het ook niet meer mogelijk om de doodstraf te krijgen. Ook hebben we niet wachters die bij een lijk de wacht moeten houden. Ook komt het in onze cultuur niet vaak voor dat er gestreden wordt om een machtspositie. Er wordt tegenwoordig ook niet meer getrouwd met familie.

Beoordeling

Positieve werking
Het is duidelijk in het boek wanneer de situatie veranderd. Dit komt door de onderverdeling in scènes, en de citaten. Je snapt het verhaal sneller, omdat hij niet Auctoriaal geschreven is.
Ik vond het wel een boeiend verhaal. Het interesseerde en ik kon me erin verplaatsten, dit vind ik erg belangrijk in een boek.

Negatieve werking
Ik vond het (zoals ik al eerder genoemd heb) erg lastig dat er veel beeldspraak was. Door de beeldspraak was het lastig het verhaal volledig te begrijpen. Als ik bijvoorbeeld alle beeldspraak letterlijk genomen zou hebben zou het een heel ander verhaal worden.
De opbouw van het verhaal vond ik niet goed. De spanning werd niet goed opgebouwd. De spanning werd opgebouwd in stukjes, er werd deel voor deel verteld wat er was gebeurt en niet precies wat er nu aan de hand was.

Passages
Personage wat mij het meest aanspreekt is dat van: Ismène. Ze is een bijfiguur in dit verhaal maar ze spreekt me toch heel erg aan. Ik kan me heel erg goed in haar verplaatsen.
In het verhaal weet ze niet goed wat er nu allemaal precies aan de hand is. Niemand betrekt haar er ook bij. Als ze uiteindelijk uitvindt wat er echt aan de hand was, is ze ook bereid om te sterven. Er is niet duidelijk hoe het afloopt met Ismène, maar dat vindt ook wel spannend aan haar personage.

Verglijkbaar met een ander boek of film
Antigone is een Grieks tragedie. Het is opgebouwd uit een proloog, het stuk en een epiloog. Het is qua opbouw dus te vergelijken met andere Griekse tragedies.
Het verhaal van Antogone is niet verfilmd. Er zijn dus niet dezelfde soort films. Wel vindt ik het einde van het verhaal van Romeo en Julia erg lijken op het eind van Antigone. Daar plegen de geliefden ook zelfmoord om bij elkaar te kunnen blijven.

Taalgebruik
Het taalgebruik vond ik wel wat lastig. Er werden veel wat oudere woorden gebruikt. En zoals ik eerder al genoemd was de beeldspraak. Ik had ook soms wat moeite met de werkwoordsvormen. De meeste werkwoorden ken ik wel, maar het duurde even voordat ik door had dat het een andere vorm van het werkwoord was.

Eindoordeel
Ik vond het stuk erg tegenvallen. Misschien komt het, omdat ik er hoge verwachtingen van had door de verscheidene meningen die ik had gehoord. Ik heb het met tegenzin uitgelezen. Ik heb het alsnog uitgelezen, omdat het boek een open begin had en me toch wel interesseerde in het einde. Doordat het een script was, kon ik me makkelijk laten prikkelen door het verhaal. Ik vind het wel een afrader.


Verwerkingsopdracht 1
(opdracht 34)

Pijnloze dood

Je wordt geboren met een doel
Je wordt geboren met een karakter
Je wordt geboren met emoties

Je leeft met een doel
Je leeft met je karakter
Je leeft met je emoties

Je past je aan, aan je doel
Je past je aan, aan je karakter
Je past je aan, aan je emoties

Is dit succesvol

Dan sterf je met een doel dat is vervuld
Dan sterf je met een menswaardig karakter
Dan sterf je boordevol emoties

En weet je wat de waarheid van het leven…

(Lisanne Wisgerhof)

De overeenkomsten
De overeenkomsten zijn:
Dat Antigone ook een duidelijk doel heeft.
Dat ze ook een duidelijk karakter heeft.
En dat ze ook tegen verschillende emoties aanloopt.

De verschillen
Ik vind dat het gedicht erg goed aansluit bij het boek en kan geen essentiële verschillen bedenken. Dit komt, omdat ik het verhaal heb aangepast aan het verhaal.


Verwerkingsopdracht 2
(opdracht 49)

Samenvatting 1:
Het verhaal gaat over Antigone. Antigone is de dochter van Oedipus en Iocaste. Ze is met de zoon van haar oom Creon (die Thebe heerst)verloofd. Als de oorlog van Thebe uitbreekt, doen haar twee broers mee, de een is tegen de vijand(Eteokles) en de ander is voor de vijand(Polyneikes). Als haar twee broers doodgaan, wordt Eteokles plechtig begraven, maar Polyneikes wordt niet begraven. Hij zou buiten moeten blijven liggen, en worden opgegeten door de beesten. Antigone is het hier niet mee eens. Ze wil dat haar broer plechtig wordt begraven. Ze gaat stiekem in de nacht haar broer begraven. De wachters komen er niet achter. Antigone weet wel wat ze doet, ze weet dat ze hiervoor gestraft moet worden. Ze zou eigenlijk samen met haar zus, Ismène hun broer begraven, maar Antigone kon niet meer wachten, en ze wilde niet dat Ismène ervoor gestraft werd, omdat ze zo mooi is. Ismène was altijd het mooie meisje. Antigone heeft ook een heel gesprek met Ismène, nadat ze Polyneikes heeft begraven, Ismène weet dit niet, en ze laat Antigone beloven dat ze hem niet zal begraven. Antigone houdt zich niet aan deze belofte, en ze besluit om de diezelfde dag haar broer weer proberen te bedekken met zand, omdat het zand weer weg was gewaaid. Nu wordt ze wel gepakt, ze wordt bij Creon gebracht. Hij is erg boos dat Antigone haar broer wilde begraven. Dit mag niet volgens de wet, hij is koning en hij moet zich aan de wet houden. Creon probeert zijn nichtje nog wel te helpen, door tegen haar zeggen dat ze haar mond moet houden, en dat ze net doen of er niks gebeurd is. Antigone kan dit niet. Ze heeft een misdaad begaan en ze moet hiervoor gestraft worden vind ze. Ze komt in een groot conflict met Creon, ze worden boos op elkaar. Creon kan er niet meer tegen, hij heeft van alles geprobeerd om Antigone op andere gedachten te brengen, maar dat is hem niet gelukt. Hij besluit te straffen, en hij laat haar opsluiten in een grafkelder. Antigone is blij dat hij dit besluit. Ze is erg blij dat ze leeft, maar ze vindt dat ze een misdaad is begaan, en daarvoor moet ze boeten, net als ieder ander mens zou moeten. Voor ze wordt opgepakt, praat ze nog met haar verloofde, Hémon. Hij weet nog niet dat ze dood gaat, dat heeft ze hem nog niet verteld. Hij komt hier pas later achter, als Antigone al in de grafkelder is. Hémon rent naar de kelder, en hij ziet daar dat Antigone zich heeft opgehangen, hij kan hier niet tegen, en hij pleegt ook zelfmoord. Nu zijn de twee geliefden toch samen. Creon probeert ze nog te redden, maar als hij beneden is, zijn ze al dood. Creon blijft alleen achter. Zijn vrouw heeft ook zelfmoord gepleegd, omdat ze er niet tegen kon. Hij heeft niemand meer.

Samenvatting 2
Antigone komt ’s ochtends vroeg de keuken in en daar ziet de zuster haar. Ze vraagt wat Antigone is gaan doen, zo vroeg, en is bang dat Antigone een geliefde heeft terwijl zij verloofd is. Dit wordt tegengesproken door Antigone. Dan komt ook Ismène binnen. Helemaal geschokt verlaat de zuster de ruimte en blijven de zussen achter. Ze praten over hun idee, dat Antigone graag wil uitvoeren. Dit plan houdt in dat Antigone en Ismène, tegen het verbod van Créon in, hun broer alsnog zullen begraven. Maar omdat er de doodstraf opstaat krabbelt Ismène langzaam terug: ze wil haar mooie leven niet riskeren. Naa een tijdje blijkt dan dat Antigone vanochtend al naar het graf is geweest en al begonnen is met graven. Dit wordt door haar aan Ismène verteld, die geschokt reageert. Dit wordt ook aan Créon verteld, door een wachter die bij het graf op wacht stond. Créon wordt woedend.
Vervolgens komen Hémon en Antigone in beeld. Zij hebben een gesprek waarin Antigone haar verloofde langzaam vertelt dat zij niet zullen trouwen. Hémon snapt er niets van, maar Antigone kan niet letterlijk vertellen dat zij, vanwege het begraven van haar broer, zal worden gedood door Hémon’s vader.
Later wordt door oplettendheid van de wachters Antigone bij het graf opgepakt, als zij verder wil gaan met het graf. Ze wordt naar Créon gebracht. Als de wachters vertrekken, komt er een hele lange dialoog tussen Antigone en Créon. Hierin vraagt Créon steeds of Antigone niet wil blijven leven, ze kanb liegen over de plaatsen waar ze heen ging en dan kan ze gewoon doorgaan met haar leven: ze zal kunnen trouwen en gelukkig worden met Hémon. Maar dit wil Antigone niet, zij heeft haar broer begraven en omdat daar een straf opstaat, zal zij die moeten ondergaan. Créon blijft proberen Antigone over te halen, maar het lukt hem niet, zelfs niet als hij vertelt wat er na de dood op het slagveld is gebeurd. Het blijkt namelijk zo te zijn, dat de broers elkaar zo ernstig verwordd hadden, dat het niet meer duidelijk was welke wie was. Dus heeft Créon zomaar een van de twee uitgekozen als Polyniekes en hem de verradersrol gegeven. Maar dit kon dus niet zo goed de ander zijn geweest. Créon vertelt ook dat de broers vroeger even erg en even oneerlijk waren. Maar het volk wilde iemand de schuld kunnen geven, en daardoor heeft Créon Polyniekes verrader genoemd. Hoewel Antigone geschokt is door de verhalen van Créon, blijft zij toch vastbesloten en wil haar straf ondergaan. Dus geeft Créon aan de wachters de opdracht om Antigone op te sluiten en later te doden.
Als Antigone gevangen zit, gaat zij een gesprek aan met de aanwezige wachter. Ze laat hem een kort briefje schrijven aan Hémon, waarin ze uitlegt dat ze van hem houdt, maar dat ze zal sterven. Als Hémon deze brief heeft gelezen, komt hij in beeld met zijn vader. Ze maken ruzie over het lot van Antigone en dan rent Hémon kwaad weg. Als Antigone mee wordt genomen naar haar einde, gaat Hémon haar achterna.
De verteller laat op het eind horen dat Antigone zichzelf heeft opgehangen en Hémon bij dat beeld zich heeft doorstoken met zijn zwaard. Ook Hémon’s moeder heeft zelfmoord gepleegd, uit liefde voor haar zoon. Créon is dus degene die op het eind in zijn eentje overblijft. Maar ook hij leert ermee te leven en het laatste beeld is dan ook dat Créon, met zijn page, naar de raadsvergadering gaat.

Samenvatting 3:
Het verhaal Antigone gaat over het meisje Antigone, zij is de dochter van de koning van Thebe. Haar vader is Oedipus en haar moeder is Iocaste. Door een noodlottige speling van het lot wordt Oedipus als kleine jongen bij zijn moeder weggehaald en jaren later ontmoet hij haar weer. Zijn moeder blijkt Iocaste te zijn en als Oedipus er achter komt dat hij bij zijn moeder een kind heeft verwekt, dan steekt hij zichzelf de ogen uit en verdwijnt uit het verhaal. Iocaste hangt zich op en zo blijft Antigone alleen over met haar zus Ismene en haar twee broers; Etéocle en Polynice. Ook heeft zij nog een oom, die zit te azen om de plek van zijn broer in te nemen en een neef; Hemon. Hemon en Antigone zijn met elkaar verloofd.

Op een dag breekt er oorlog uit om de stad Thebe en beide broers van Antigone gaan in deze oorlog vechten. De ene broer, Etéocle, vecht echter voor de stad en de andere broer, Polynice, vecht met de vijand mee. Beide broers komen om het leven en Etéocle wordt plechtig begraven om dat hij zijn stad zo goed gediend heeft. Polynice echter wordt niet begraven, maar moet buiten blijven liggen, zodat de wilde beesten hem kunnen op eten. Iedereen spreekt over Polynice als verrader.
Antigone is het niet eens met de beslissing van haar oom en besluit haar broer stiekem te begraven. Ze vraagt aan Ismene om haar te helpen, maar haar zuster vindt dit niet zo’n goed idee en probeert Antigone er nog van te weerhouden. ’s Nachts gaat Antigone naar buiten en dekt haar broer toe met zand. Antigone denkt dat ze er nu van af is, maar de wachters halen het zand weer van het lijk af, dus de volgende dag gaat Antigone het lijk weer toedekken. Nu wordt Antigone gesnapt door de wachters en bij haar oom gebracht. Haar oom is woest, maar probeert nog met Antigone te praten. Er ontstaat een heel groot conflict tussen Antigone en Creon en hij laat haar in een kerker gooien.
In de kerker hangt Antigone zich op en als Hemon bij haar kerker komt is Antigone al dood. Hemon omhelst Antigone en als hij zich naar zijn vader draait, trekt hij zijn zwaard en probeert hij Creon dood te steken, Hemon mist, maar spuugt zijn vader wel in het gezicht. Creon vlucht en vervolgens steekt Hemon zichzelf dood. Creon blijft alleen achter.

Welke vond ik het best? En waarom?
Ik vind samenvatting 1 het beste. Hij is uitgebreid en er wordt duidelijk uitgelegd hoe het verloop van het verhaal is. De karakters worden ook duidelijk, en je snapt wat er bedoelt wordt ook al heb je het boek niet gelezen. Er wordt wel erg veel informatie gegeven waardoor er misschien verder in het verslag dingen dubbel verteld worden.