CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Bij klassieke muziek moet je niet aan je grijze oma denken, maar aan YouTube. 5 tips van Lucas en Arthur Jussen.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Gerda van Erkel
Zes maal een is zeven
Geschreven door: | evi [meer] |
Datum ingestuurd: | 23 november 2009 |
Taal: |  |
Woorden: | 850 |
Bekeken: | 581 keer (2 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Korte inhoud
Zes jongeren worden op een vijfdaags strafkamp gestuurd. Ze zijn als vreemden voor elkaar en zullen deze vijf dagen met elkaar moeten doorbrengen. Ieder heeft zijn eigen verhaal. Aan de hand van verschillende moeilijke opdrachten moeten ze leren samenwerken en elkaar vertrouwen. In het begin verloopt dit zeer stroef maar na verloop van tijd leren ze elkaar toch wat beter kennen. Ze leren ook beseffen dat ze er niet alleen voor staan in deze wereld. Ook al kunnen ze niet terecht bij hun familie, er zullen altijd andere mensen zijn die voor hen willen zorgen.
Waar en wanneer?
Het verhaal vindt plaats in de Belgische Ardennen. Het speelt zich af in de tegenwoordige tijd. De levensstijl en de situaties komen overeen met ons dagelijks leven.
Appreciatie
Toen ik alleen nog maar de titel had gelezen, dacht ik van hier klopt iets niet. Maar terwijl ik het boek las, werd het steeds duidelijker waarom zes maal één zeven is. De zes staat voor de zes jongeren die een tweede kans krijgen in hun leven. De groep is de zevende persoon. Pas als ze elkaar vertrouwen zal de groep erbij horen en is zes maal één zeven.
Het verhaal vond ik realistisch. Er bestaan van die strafkampen en ook de verhalen van de zes personages komen voor. In het begin van het kamp vertouwen ze elkaar niet en ze zijn liever alleen. Ze gedragen zich nogal afstandelijk en dat komt veel realistischer over dan dat ze vanaf de eerste dag al zouden kennismaken en perfect gaan samenwerken. Ik geloof ook dat het mogelijk is om op slechts vijf dagen vertrouwen te hebben in iemand. Vooral in hun situatie waar ze moeilijke proeven moeten doorstaan en elkaar helpen en moed inspreken. Als je na de tweede proef door hebt dat ze je zullen opvangen als je valt, of ze je zullen ondersteunen als je het moeilijker hebt, dan gaan de volgende proeven makkelijker omdat je de anderen vertrouwt.
Het boek laat je ook zien hoe jongeren van deze leeftijd en in deze situaties denken en reageren. Je leert begrijpen dat jongeren met een crimineel verleden er niet altijd zelf voor gekozen hebben. Soms is het nu eenmaal de fout van de omgeving waarin ze zijn opgegroeid of kunnen ze gewoon niet goed om met zichzelf. Ze hebben dus hulp nodig om hun problemen op te lossen en dat wordt hen tijdens het kamp ook duidelijk.
In het boek werden enorm veel flashbacks gebruikt. Normaal vind ik dat geen enkel probleem, in tegendeel zelfs, ik vind het leuk om te lezen. Maar als je tijdens elke proef van alle zes de personages een flashback krijgt, wordt het een beetje ingewikkeld. Soms was het moeilijk om te herinneren welke proef ze moesten doorstaan. Buiten deze flashbacks vond ik het boek redelijk goed opgebouwd. Het kamp begint bij dag één en eindigt met de laatste dag.
Ik vond ook dat het boek vlot leesbaar was. Er werden niet al te moeilijke woorden gebruikt en dat maakt het ook aangenaam om te lezen. Er werd ook spreektaal gebruikt, wat het dan ook weer realistisch maakt omdat de jongeren rond de zeventien jaar waren.
Een positief punt aan het boek was het open einde. Ik vind het leuk dat je achter nog kan nadenken en fantaseren over hoe het verdere leven van de personages verloopt. Tijdens het verhaal kom je te weten dat Thomas graag een jaar naar Brazilië zou gaan maar je weet dus niet of hij dit werkelijk gaat doen. Hij zou ook in België kunnen blijven omdat hij verliefd is op Josi. Reb en Aïsha maken plannen om samen een appartement te huren en dan kan je je natuurlijk beginnen voorstellen hoe hun leven te samen zal verlopen.
Ik zou het boek niet echt als het beste boek voorstellen aan mijn toekomstige leerlingen, maar ik zou ze wel laten weten waarover het boek gaat. Ik denk wel dat het thema jongeren van twaalf dertien jaar aanspreekt omdat jongeren rond deze leeftijd meestal zelf een aantal problemen hebben. Met behulp van dit boek zullen ze zich misschien realiseren dat er andere mensen zijn met grotere problemen en zo zullen ze misschien hun ‘kleinere’ problemen leren relativeren.
Didactische verwerking
Ik zou met de leerlingen bespreken of zij al dan niet de in het boek omschreven opdrachten zouden uitvoeren. Ik zou ze ook laten nadenken over opdrachten die ze in klasgroep kunnen uitvoeren. Deze opdrachten moeten uiteraard gelinkt zijn aan teamwork en het opbouwen van een vriendschapsrelatie. Als ik dan een paar goede suggesties heb gekregen van de leerlingen, zou ik contact opzoeken met hun leerkracht lichamelijke opvoeding. Ik zou dan voorstellen of hij een uurtje zou kunnen vrijmaken zodat de leerlingen in de les LO deze opdrachten dan ook kunnen uitvoeren. Indien de leerkracht LO daar geen uur voor kan uitrekken, zou ik dat eventueel tijdens een les Nederlands plannen. Samen met de leerlingen zou ik dan naar de speelplaats gaan en daar de opdrachten tot een zo goed mogelijk einde brengen.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
