geef je mening

Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?



» resultaten poll

ff n studiebreak

Online een chick scoren, je liefde laten zien op Whatsapp en digitale kusjes sturen. Zonder een blauwtje te lopen. Aanrader?

CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.

Boekverslag Hans Mijnders

Lef

Geschreven door:

anoniem (3 vmbo) [meer]

Datum ingestuurd:

20 november 2009

Taal:

Woorden:

1.150

Bekeken:

724 keer (1 deze maand)

Waardering:

4.3/5 (12 stemmen)

Deel op:

Naam:


Klas/niveau:


E-mail:


Bericht:


Bestemd voor

Geheime code: 


 

Zakelijke gegevens
Titel: Lef
Auteur: Hans Mijnders
Uitgeverij: Den Hertog Houten, 2000
ISBN: 90 331 14747
Pagina's: 150
Jaar van uitgave: 2000
Genre: liefde/vriendschap



Inhoudsopgave

Voorkant blz. 1 zakelijke gegevens blz. 2 Inhoudsopgave blz. 2 waarom ik dit boek heb gekozen. blz. 2 Mening over dit boek blz. 3 samenvatting blz. 4 en 5 Auteur blz. 6



Waarom ik dit boek heb gekozen.
Het is niet een heel dik boek, want ik moest het uit hebben binnen een week. Anders was ik te laat met inleveren van dit boekverslag. De titel sprak me veel aan. Want mensen met lef zijn er tegenwoordig nog weinig te vinden. Iemand die goed voor zich zelf en anderen op komt ,dat zijn mijn vrienden. En anders de voorkant is ook weer eens heel anders dan gewoon. Dat was voor al wat op viel en leuk leek om te lezen.
Mijn mening over dit boek.

• Het was een makkelijk te lezen boek, ik had het vrij snel uit, want ik had het boek al eens eerder gelezen.
• Het stelen van de pinpassen waren spannende stukjes, ik wilde het boek zo snel mogelijk uit hebben.
• Ik kon me heel goed inleven in de hoofdpersoon, ik denk als je zo gedwongen wordt door je vader dat je in eerste instantie ook meegaat.

• Ik was blij dat het allemaal goed afliep, vooral voor Maarten. Want als die jongen nog langer zo was doorgegaan, was hij er geestelijk aan kapot gegaan.

• Ik geloof dat dit verhaal zeker geen fantasieverhaal is, maar dat het echt ongeveer net zo gebeurd is. Het enige wat ik me wel afvraag is waarom Maarten’s vader niet werd op gepakt bij het plunderen van rekeningen. Tegenwoordig hangen camera’s boven de pinautomaat, of was dat in de guldentijd niet zo?

• Het was een leuk boek vol met humor,
zoals bijvoorbeeld bij de Nederlandse les, de klas vroeg aan meneer de Jong of dat hij het woord “braks” kende. Niet dus, aan het eind van de les gaven ze hem een briefje waarop de betekenis stond: “ Braaf, Keurig Sulletje. ” Nu had de meester hen tijdens een dictee aardig beet: hij liet ze schrijven “in klas 2a zitten allemaal oenen.” Aan het eind van de les schrijft hij op het schoolbord: Beter een braks dan een Ontzettend Eigenwijs Pubertje. ” Het inpakken van de blauwe lelijke eend van meneer Terlinden: De hele klas zorgt in een tussenuur voor heel veel papier, behangrollen, plakband en een spuitbus en zorgt voor een ware metamorfose van de auto.


Samenvatting
Het begint er allemaal met dat Bastiaan graag een baantje wil. Hij is aan het zoeken in de krant en vindt een kranten artikel over een café. Hij bekijkt de rest van de artikels en ziet Cafe Moonlight. Hij schrijf van alle bei de cafés de nummers op. Hij gaat als eerst bij het eerste café langs en praat met het meisje achter de bar over de advertentie. Hij krijgt te horen dat hij te laat is. Heeft het met haar over waar hij nu gaat zoeken. Dat wordt dus Cafe Moonlight. Ze vertelt dat ze Els heet. En dat ze gehoord heeft dat daar heel vaak knokpartijen zijn. Maar zeker is ze niet. Het grootste deel van het verhaal speelt zich af onder en na schooltijd. Bastiaan is nieuw in de klas en al snel sluit hij vriendschap met Evelien. Ze willen er achter zien te komen waarom Maarten toch zo stil is en wat hem dwarszit.
Wat ze niet weten is dat de vader van Maarten zijn zoon dwingt met hem mee te gaan om pinpassen te stelen. Ze rijden naar een ander dorpje of stadje en zetten de auto ergens neer. Dan doen ze net of dat ze elkaar niet kennen. Maartens vader zoekt bij een pinautomaat naar een geschikt slachtoffer, meestal een oudere heer of dame. Hij kijkt dan snel over hen heen mee en op die manier weet hij de pincode. Hij vraagt dan keurig netjes om een vuurtje en wanneer de pas dan uit de automaat komt, schiet Maarten van de andere kant tevoorschijn en pikt snel de pinpas uit de automaat. Vervolgens rijden ze naar een andere automaat, waar Maartens vader dan snel zo veel mogelijk geld pint. De ene keer krijgt hij tweehonderd gulden, de laatste keer dat Maarten meehielp was het maar liefst duizend gulden. Maarten krijgt zijn deel meteen uitbetaald: tien procent van het totaal. Alleen…… Maarten is helemaal niet blij met het geld en hij geeft grote fooien, wanneer hij bijvoorbeeld een pilsje besteld. Maar hij MOET mee van zijn vader. Maarten voelt zich zo ellendig dat hij regelmatig veel te veel bier drinkt, alleen om de ellende te vergeten. Hij wil het graag aan iemand vertellen, maar hij durft niemand in vertrouwen te nemen. Zijn vader heeft van de laatste opbrengst voor zichzelf een duur horloge gekocht, voor zijn vrouw een ring met diamanten en voor Maarten een play-station met twee spelletjes. Wanneer Bastiaan een berichtje in de krant leest over pinpasdieven en dat de ongeveer 15-jarige jongen over een fiets gestruikeld was, begonnen bij hem en bij Evelien de stukjes van de puzzel in elkaar te vallen. Dus daarom had Maarten zoveel geld op zak en daarom waren zij hem die avond dronken op straat tegengekomen en dus daarom strompelde hij met een been. Toen Bastiaan het krantenberichtje aan Maarten liet zien, besefte Maarten dat ze hem doorhadden…… Hij moest nog een keer mee met zijn vader op het dievenpad en hij besloot te vluchten. Eenmaal weggelopen wist hij niet waar hij naartoe moest. Hij besloot bier, koeken en een reep te kopen in een supermarkt en op een bankje in het park op de eten. Na vier blikjes bier was hij aardig aangeschoten en hij had besloten om Bastiaan in vertrouwen te nemen. Hij schreef een briefje waarop hij alles opbiechtte en die avond zag Bastiaan Maarten dronken en aan het overgeven twee straten bij hem vandaan. Snel haalde hij zijn vader en samen namen ze Maarten mee naar huis. Ze besloten hem zijn roes te laten uitslapen en de volgende dag weer terug naar huis te brengen. Uiteraard na een telefoontje dat Maarten terecht was. De volgende dag ging meneer Diepstraten mee naar de ouders van Maarten en vertelde dat hij alles wist en dat het hem het beste leek om zelf aangifte bij de politie te doen.
Dat heeft meneer Van der Hoven na heel veel grootspraak toch maar gedaan en het verhaal eindigt met een “biecht” van Maarten in klas 2a, waarbij de leraar Duits, meneer Terlinden de opmerking plaatst dat het toch wel heel erg was dat Maarten zowel zijn klasgenoten als een van zijn leraren niet in vertrouwen durfde te nemen.
Eind goed, al goed de klas accepteert Maarten weer wonderwel en op de laatste bladzijde bekent Bastiaan dat hij Evelien een hele gave meid vindt en graag verkering met haar wil.

Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.