Boekverslag Clara Villanueva en Josefina Fernández

Geschreven door:	Boodex (4 vwo) [meer]
Datum ingestuurd:	5 november 2009
Taal:
Woorden:	4.250
Bekeken:	653 keer (6 deze maand)
Waardering:	Currently 3.67/5 1 2 3 4 5 3.7/5 (3 stemmen)
Deel op:

Titel:	De fiesta en verano
Auteur:	Clara Villanueva en Josefina Fernández
Jaar van uitgave:	1995
Aantal pagina's:	32

Auteur:	Clara Villanueva en Josefina Fernández
Geslacht:	vrouw
Nationaliteit:	Spaans
Populaire titels:	1995De fiesta en verano (4)

1. De fiesta en verano
2. De fiesta en verano
3. De fiesta en verano
4. De fiesta en verano

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

El paso del fuego:
Het hele dorp is er zeker van dat geen enkele buitenlander over de aangestoken kolen kan lopen. Amy Randall trekt haar schoenen uit om te laten zien dat ze zich vergissen.
Deze nacht is de nacht van San Juan. In San Pedro de Manrique, Soria, wachten duizenden mensen om een groot vuur om het onmogelijke te gaan aanschouwen: de mannen van het dorp gaat over het vuur lopen zonder zich te branden.
Van oorsprong viert heel spanje met het vuur deze magische nacht (de nacht van de zonnestilstand). In heel het land worden vuren ontstoken die branden tot de zon opkomt. Maar de spectaculairste is die van San Pedro de Manrique.
De bewoners van het dorp geloven dat de heilige Maagd Maria ze beschermt en dat ze daarom zonder schoenen over de gloeiende kolen kunnen lopen zonder zich te branden. Het is een erg oud ritueel, van heidense oorsprong, dat zich elk jaar herhaalt.
Het vuur is gigantisch en blijft heel de middag branden op de vlakte van “Ermita”. De politie bewaakt het vuur. Amy is zenuwachtig, want de bewoners van dit dorpje hebben de bescherming van de heilige maagd, maar zij ook?

Het begon die middag, toen Amy de burgemeester en een paar anderen ontmoette in een bar. “Ik veronderstel dat de toeristen door het vuur willen lopen”, flapte Amy eruit. Een ouwe man zei tegen hem: “Ze proberen het maar als ze het willen. Het zal ze vergaan zoals bij de priester van het naburige dorp.” De priester van dat dorp brandde zich, en daarom probeert bijna niemand meer over het vuur te lopen. Overmoedig van te veel wijn, zei Amy dat ze dacht dat buitenstaanders ook over het vuur kunnen lopen, en ze bood aan dat te doen.

Om middernacht houden de bands op met spelen. Een voor een doen de dorpsmannen hun sokken en schoenen. Zonder aarzeling doorkruisen zij de brandende kolen. Sommigen dragen meisjes van het dorp op hun rug, waarmee ze een oude traditie voortzetten. Ze banen zich over het vuur alsof het vers gras was. Amy is erg nerveus, en hoopt dat ze niet aan de beurt komt.
Dan staat de burgemeester opeens achter haar, en het is Amy’s beurt. Ze legt de camera op de grond en trekt haar schoenen uit.
Er klinkt veel rumoer, want iedereen weet dat een buitenlander van plan is over het vuur te lopen. Er wordt vast een brancard klaargezet. Amy probeert te denken aan het frisse gras, en aan de Engelse weiden, en met haar vuisten gebald neemt ze een stap naar voren. Zonder zich ervan bewust te zijn, is ze als een slaapwandelaar aan de andere kant van het vuur gekomen. Ze denkt: “Nu brengen ze me naar het ziekenhuis”, maar de mensen komen dichterbij en schreeuwen en applaudisseren, alsof ze een stierenvechter is.
“Bravo bravo” schreeuwt iedereen. Nou ja, bijna iedereen. In een hoek ziet Amy de open monden van de burgemeester, de priester, en de apotheker. Ze kunnen niet uitleggen wat er is gebeurt. Amy ook niet. Het zal de magie van deze speciale nacht zijn geweest, die het onmogelijke mogelijk maakte en die de stille mensen van San Pedro de Manrique veranderd in helden.


Opdracht 1:
1. ¿Qué se celebra en España la noche de San Juan?
En toda España se celebra el solticio de verano.
2. ¿Cómo se celebra?
Se celebra con fuego.
3. ¿Qué hacen los hombres de San Pedro?
Los hombres del pueblo van a andar sobre el fuego sin quemarse.
4. ¿Quién dicen que les protege?
La Virgen María.
5. ¿Los visitantes también tienen protección?
No, la Virgen sólo protege a los vecinos de San Pedro.

Opdracht 2:
La hoguera Es gigantesca
El fuego Lleva todo la tarde ardiendo
La Guardia Civil Cuida de que nadie tire objectos
La gente Se acurraca cerca de las llamas
Amy Randall Va a intentar pasar por las brasas

Opdracht 3:
- Supongo que los turistas estarán deseando andar por el fuego.
- Me han mirado como si fuera de otro planteta.
- Que lo intenten si quieren y les pasará como al cura del pueblo de al lado.
- ¿Y qué le pasó?
- ¡Que se quemó!
- Nadie que no sea del pueblo puede pasar por el fuego sin quemarse.
- ¿Y sabes por qué?
- Porque la Virgen sólo protege a los vecinos de San Pedro.

Opdracht 4:
C - Los españoles se ofenden si te invitan a beber y el otro no acepta.
C - Amy Randall cree que los forasteros pueden andar sobre el fuego.
F - La gente no se ríe de lo que Amy opina (C - La gente se rié de lo que Amy opina)
F - Hay uno que llora risa. (C – Todos en el bar llora risa / Todos en el bar han empezado a reírse a carcajadas )
C - El farmaceútico anima a Amy pasar por las brasas
F - Amy no siente miedo (C - Amy siente miedo)

Opdracht 5:
La banda de música empieza a tocar para avisar a la gente.
De la gigantesca hoguera sólo quedan las brasas, pero brasas ardientes que reflejan las caras tensas de los participantes.
Los hombres del pueblo se quitan los zapatos y los calcetines.
Con firmeza los hombres cruzan las brasas ardiendo.
Siguiendo la tradición, algunos llevan a mozas del pueblo sobre sus espaldas.

Opdracht 6:
F - Amy no tiene miedo de andar por las brasas
V - Amy se quita los zapatos
F - La gente grita sin cesar
V - La Guardia Civil prepara la camilla
V- Todos están mirando a Amy atentamente
F - Amy no puede pensar en nada

Opdracht 7:
1. ¿Cómo anda por el fuego Amy Randall?
Anda como ha visto hacer a los hombres del pueblo, con el paso firme, pisando fuerte y sin detenerle.
2. ¿Qué la devuelve a la realidad?
Los gritos de la multitud la devuelven a la realidad.
3. ¿Qué piensa Amy después de pisar las brasas?
Amy piensa: ‘Ahora me llevarán al hospital’
4. ¿Cuál es la reacción de la gente?
La gente se acerca y entre gritos y aplausos, y le llevan en volandas por la explanada. No se explican qué ha pasado.



El hombre contra el toro:
Jongeren gaan bij dit feest voor de stieren uitrennen. Af en toe vallen er doden bij dat gevaarlijke feest: “Los Sanfermines”. Amy Randall besluit zich aan te sluiten bij dit feest.

Op 6 juli roept iemand op het balkon: “Leve San Fermín”. Het begin van het feest wordt ingeluid met vuurwerk, en de mensen beginnen champagne te drinken. Sinds de Amerikaanse schrijver Ernest Hemingway erover schreef, is het feest ontzettend bekend. Elk jaar doen er weer meer toeristen mee met het feest, en lopen er meer mensen voor de stieren. Tijdens het feest zijn er meer dan 500.000 mensen in de stad. Die nacht is de enige waarin het is toegestaan om op straat te slapen.

De Pamplonezen zijn helemaal gekleed in het wit, met een rode zakdoen. Ze laten de stieren los in verschillende straten, die allemaal richting de stierenvechtersarena gaan. Elk jaar weer vallen er gewonden en doden, maar de mensen die meedoen denken daar niet aan. Nee, zij zien het als een uitdaging. “Je moet slimmer zijn dan de stier”, zegt Pablo. Amy wilde eerst niet meedoen, maar door Pablo’s enthousiasme besluit ze om toch wel mee te doen aan het avontuur.

Amy kijkt om zich heen, en ziet dat iedereen een rode zakdoek om zijn nek heeft, en een dubbelgevouwen krant in de hand. Pablo geeft haar een deel van zijn krant.

De stieren zijn losgelaten. Aan de zijkanten zijn een soort wallen neergezet, waar de toeschouwers op zitten; ook zijn er een heleboel op de balkons te vinden. “Pas op dat je niet valt!” zegt Pablo. Dan komen de stieren eraan. “Rennen! Rennen!”. Amy is aan de grond genageld, maar Pablo haalt haar terug naar de werkelijkheid.
Een stier rent heel snel op Amy af; ze vindt het fascinerend maar tegelijkertijd levensgevaarlijk. Ze rent ervoor maar zoekt een plek om op de wal te komen. De mensen schreeuwen voor haar leven, en trekken haar omhoog.

Amy heeft de mooiste ervaring van haar leven beleefd, maar het was één keer en nooit weer.
De mensen zingen, allen met een kaarsje, ter afsluiten van het feest. Arme zij, dat ze het feest van San Fermín moeten afsluiten.


Opdrachten:
1. Contesta a las preguntas:
¿Cómo empiezan las fiestas de San Fermín?
Un concejal grita : ”¡Viva San Fermín!” y enciende el chupinazo, un petardo gigantesco.

¿Qué hacen los asistentes cuando empiezan las fiestas?
Los asistentes descorchan cientor de botellas de champán.

¿Quién es San Fermín?
San Fermín es el patrón de las fiestas de los Sanfermines.

¿Por qué estas fiestas son conocidas mundialmente?
Estas fiestas son conocidas mundialmente porque un escritor estadounidense, Ernest Heminway, habló de ellas en sus novelas.


2. ¿Puedes completar estas informaciones, según el texto?
- Durante los Sanfermines en Pamplona hay más de medio millión personas.
- Las habitaciones de los hoteles están reservadas desde meses antes.
- Los que no consiguen cama pasan la noche en los parques o en las plazas.
- Durante las fiestas está permitido dormir en la calle.
- Los pamplonicas van vestidos de blanco y con un pañuelo rojo al cuello.


3. Relaciona las informaciones, según el texto.
Los encierros son los acontecimientos más famosos.
En los encierros los toros corren sueltos .
Correr en los encierros es un desafío.
En los encierros la gente no piensa en el peligro.
Los encierros se repiten cada día a las 8h.

4. ¿Recuerdas las teoría que tiene Pablo sobre correr en los encierros ? Haz una lista de los puntos más importantes.
- Mides tus fuerzas con las del animal
- Tienes que ser más listo que el toro (porque él es más fuerte y más rápido que tú y si te descuidas te puede haces mucho daño)
- Es una emocíon muy fuerte sentir el toro detrás de ti, sentir su respiracíon. Hay que vivirlo

5. ¿Puedes ordenar este diálogo?
Goede volgorde :
¿Dónde está tu periódico ? – me pregunta nervioso Pablo.
“¿Para qué necesito un periódico?”
“Debes llevar un periódico doblado para correr en el encierro, es la tradición”.
“Toma” – me dice Pablo y me da parte del suyo.

6. ¿Puedes decir cuáles de estas informaciones son correctas ?
C - Los espectadores están subidos a las vallas de protección formando una barrera.
F - Cuando los toros llegan la gente se queda inmóvil, resulta peligroso moverse
C - En todas las ventanas y balcones hay chicos colgados que esperan la llegada de los toros
F - A los toros les cortan los cuernos para evitar accidentes
C - Pablo le dice a Amy que tiene tener mucho cuidado de no caerse
C - Un toro enorme se acerca a Amy y ésta le hace una foto
C - Amy se salva porque unos espectadores la ayudan


7. Contesta a las preguntas:
¿Cómo vive Amy los otros encierros?
Los otros encierros los vive como espectadora, desde las vallas.

¿Qué día terminan los Sanfermines?
Los Sanfermines terminan a el día 14. (El 14 de julio.)

¿Cómo se despiden las fiestas?
Todos los que han vivido esta semana de fiestas llevan velas encendidas y cantan con tristeza :
“Pobre de mí.
Porbre de mí,
que se acaban las fiestas
de San Fermín”.

¿Qué imagen permanece en la mente de Amy?
La imagen de del toro amenazador no se va la mente de Amy.



La batalla del tomate:
In de “Strijd der Tomaten” gaan de mensen uit Buñol (over)rijpe tomaten naar elkaar gooien. Amy Randall heeft besloten mee te doen.
Het gevecht vindt plaats op de laatste woensdag van Augustus, in het dorp Buñol in Valencia. De Tomatina is een van de meest ongebruikelijke en leuke feesten in Spanje.
Het feest is ontstaan in 1944, omdat de mensen in het dorp boos waren op het gemeentebestuur. Sinds die tijd is het steeds verder uitgegroeid.
In de tijd van de dictatuur van generaal Franco werd het verboden, omdat het niet een religieus feest was. Toen Franco in 1975 stierf, werd het weer toegestaan.
Het feest was begonnen tégen de gemeente, maar nu koopt die gemeente elk jaar 50.000 euro aan tomaten.
Om 11 uur ’s ochtends verzamelt de menigte zich op de Grote Markt en in de omringende straten. Ze hebben hun oudste kleding aan, omdat ze vies zullen worden door de tomaten. De kleren moeten na het feest de vuilnisbak in.
In het midden van het plein zetten ze een met vet ingesmeerde paal neer. Bovenop zit een ham. Jongeren proberen de ham te pakken te krijgen. Uiteindelijk lukt het iemand en schreeuwt iedereen: “Tomaat! Tomaat!”
Op dat moment klinkt het ‘startschot’, en de vrachtwagens met tomaten komen eraan rijden. De mensen op de balkons gooien water naar beneden, voor verkoeling. Alle deuren zijn gesloten: alles is dicht.
De vrachtwagens zijn er. Ze zijn volgeladen met tomaten uit dorpjes in de nabije streken. Verschillende mannen beginnen te gooien zonder medelijden.
“De eerste tomaten zijn het ergst. Bukken!” Iedereen bukt, omdat je zo een tomaat in je gezicht kan krijgen.
Al snel ligt de hele grond vol tomaten en dan begint het echte gevecht. Iedereen vecht met elkaar en smijt overal krachtig tomaten heen. De tomaten zijn erg zacht, maar doen best zeer. Ze spatten uiteen op de mensen, tegen de grond, tegen de muren en de ramen. Een regen van tomaten daalt neer; je kunt niet ontsnappen. Op de grond ligt een rivier van geëxplodeerde tomaten. Het plein kleurt rood, de straten zijn bedekt met genoeg tomatensaus om een miljoen pizza’s mee te bereiden.
De menigte sleept Amy er doorheen. Het is een waar gekkenhuis. Het is bijna onmogelijk een foto te maken in deze toestand. “Mijn baas zal wel denken dat ik gek ben, of te veel gedronken heb en het hele verhaal bedacht heb.” Ze is steeds van plan een foto te maken, maar elke keer krijgt ze een tomaat in haar gezicht. De mensen zijn onverbiddelijk, maar Amy laat zich de kaas niet van het brood eten!
De heksenketel houdt 2 uur aan. Tegen éénen vertrekt de 4e vrachtwagen onopgemerkt. Er klinkt een ander schot. Blijkbaar is de strijd voorbij. Niemand mag meer een tomaat gooien en als je het wel doet krijg je een boete. Dit Amy’s kans. Haar camera is bedekt met tomaat, maar hij doet het nog. Snel schiet ze een foto. Rood is de enige kleur die op de foto verschijnt.
Doodmoe, vuil en moe van het lachen, gaat Amy met de menigte naar de ‘rivier’, waar de gemeente een paar publieke douches heeft neergezet. Na een snelle douche met kleren aan, gaan de mensen weer naar huis, met nat vastgeplakt wasgoed aan het lijf en met tomatenpitten in het haar. Alle mensen hebben een slecht vooruitzicht in het vizier, net zoals ik. Ze zijn uitgeput maar tevreden, na enkele uren van lol. Thuis wacht hen een flinke douche.
Wanneer ik terugkeer naar het plein, sta ik perplex. Er is nergens meer een spatje tomaat te vinden! De gemeentevrachtwagens voor de schoonmaak hebben alles gewassen met grote waterslangen. Alles is weer zoals het was. De winkels, de bars, de huizen, ze zijn weer mooi. Het is etenstijd. Er is geen enkel restje over van de “film”, waar overwinnaars noch verliezers zijn, uniformen noch wapens, alleen tomaten, niet minder dan 50.000 kilo rijpe tomaten om 2.000 personen te vermaken alsof het kinderen zijn.


Opdrachten:
1.- Contesta a las preguntas:
¿Cuándo se celebra la fiesta de la Tomatina?
Se celebra la fiesta de la Tomatina en el último miércoles de agosto.

¿Cuál es el origen de la fiesta?
La fiesta empezó en 1994, cuando los vecinos del pueblo, enfadados con los concejales, les lanzaron tomates durante las fiestas locales.

¿Por qué se prohibió la fiesta?
Se prohibió la fiesta porque la fiesta no era religiosa.

¿Quién paga hoy en día la fiesta?
Hoy en día el Ayuntamiento paga la fiesta.


2.- Relaciona las informaciones, según el texto.
La fiesta empieza a las once de la mañana
La multitud está congregada en la plaza Mayor
La gente va vestida con ropa vieja
El Ayuntamiento compra 50.000 Kg. de tomates
Los camiones llegan cargados en la plaza

3.- ¿Puedes ordenar estas informaciones, según el texto?
En el centro de la plaza plantan un palo untado de grasa.
Los jóvenes intentan coger el jamón que está colgado en lo alto del palo.
Cuando algún joven consigue coger el jamón, la gente grita: «¡Tomate, tomate!»
Suena un petardo como señal de que la fiesta va a empezar.
La gente desde los balcones tira cubos de agua para refrescar a la multitud sudorosa.
Por una de las calles laterales llega un camión cargado de tomates.

4.- Di cuáles de estas informaciones son correctas.
C - Los primeros tomatazos son los peores.
F - La gente permanece de pie sin agacharse.
F - Todo el mundo quiere coger los tomates del suelo para lanzarlos.
C - Cuando un tomate cae sobre ti con fuerza hace bastante daño.
F - Los tomates sólo explotan contra la gente.
C - La plaza queda cubierta de salsa de tomate.

5. Completa las informaciones, según el texto.
- Amy quiere sacar una foto porque su jefa pensará que está loca o que ha bebido demasiado y ha imaginado la historia.
- Amy intenta sacar una foto pero todas ellas recibo un tamatazo en la cara.
- El ácido del tomate se mete por los ojos y la boca y su pica.
- Amy no puede dejar de reír
- Amy encuentra la fiesta muy divertido.

6.- Completa las frases seleccionando la palabra adecuada.
{ dos horas-cohete-tomate-multa-rojo }
1- Cuando suena un cohete significa que la batalla ha terminado.
2- El rojo es el color que aparecerá en las fotos.
3- La batalla dura dos horas.
4- Cuando termina la batalla, nadie puede lanzar ni un tomate.
5- Si alguien lanza un tomate cuando ha terminado la batalla, tendrá que pagar una multa.

7.- ¿Verdadero o falso?
F - La gente baja al río a bañarse
F - Para ducharse hay que pagar
V - La gente tiene un aspecto terrible
V - La verdadera ducha es en casa
V - Después de la fiesta limpian la plaza



Torres humanas:
De menselijke toren wordt beetje bij beetje hoger, de wetten van de zwaartekracht tartend. Als de vierde hoogte is bereikt gaat een kindje bovenop staan en begroet hij triomfantelijk de menigte. Amy Randall is getuige van de buitengewone en gevaarlijke stunt van de castellers van Catalonië.
Op een middag in augustus in het dorpje Valifranca del Penedès, vlakbij Barcelona, is het erg warm en druk. 12000 mensen wachten ongeduldig op het plein. Ook Amy Randall is weer van de partij. Ze wachten op de bouw van een menselijke toren, een traditie die elk jaar herhaald wordt.

De pauken en fluiten kondigen de aankomst van de vijf teams van castellers aan, de bouwers van de menselijke citadel (= de castell).
Alle deelnemers van hetzelfde team hebben dezelfde shirtjes aan zodat iedereen ziet dat ze bij elkaar horen. Eén team in het rood, een andere in het groen en nog één in het blauw. Ze dragen geen speciale kleren die hen beschermen; alleen een zwarte band uit traditie die de mannen dragen. Het is een strakke stoffen doek die vast is gemaakt aan de onderkant van de rug.
Als het signaal luidt begint vlak bij mij de fascinerende activiteit. Het begint niet heel spectaculair maar op een gegeven moment gaan enkele mannen op de schouders van andere mannen en begint de toren vorm te krijgen. ‘Het is onmogelijk om nog hoger te gaan, ze zullen vast vallen’ denkt Amy elke keer als er nog een man omhoog gaat. De fluitmuziek stopt niet.
Net als Amy, houden alle toeschouwers hun adem in. Zelfs als ze deze gebeurtenis al heel vaak hebben meegemaakt. Het lijkt onmogelijk dat zoveel mensen deze toren op kunnen bouwen zonder hulp van materialen; alleen met hun lichamen, voeten en handen.
Een oude man naast Amy vertelt hoe moeilijk het is zo’n toren te maken. ‘Het is erg dapper. Ze mogen niet uit evenwicht raken en moeten heel geconcentreerd blijven. Ook mag het ze aan doorzettingsvermogen niet ontbreken.’ De bouwers oefenen het hele jaar en ondertussen wordt de toren steeds hoger. Het record van de toren is negen lagen mensen, ongeveer elf meter hoogte, vergelijkbaar met een huizenblok met vier verdiepingen.
Amy vraagt zich af hoe het komt dat het ze lukt de toren zo hoog te krijgen, en terwijl iedereen het spektakel bekijkt legt het zich uit in detail. Eerst vormt zich de pinya, een groep mannen waar de rest op gaat staan. De pinya wordt gevormd door de sterkste ‘castellers’. De andere castellers, soms zijn dit er wel 250, omringen de pinya met uitgestrekte armen om ze te onderstenen en te helpen. Ze lijken op stammen van oude bomen.
Daarna beginnen ze met het omhoog hijsen van de toren. De meest slanke en jonge ‘castellers’ gaan op de hoogste rijen. Op de hoogste rij komt een jongetje die ze de anxeneta noemen.
De oorsprong van dit bouwwerk is niet bekent. Sommige mensen zeggen dat het een viering van het circus was in de tijd van de Romeinen. Anderen zeggen dat het een bewijs is van de stoutmoedigheid dat men vierde in de middeleeuwen in Italië of Marruecos. Tegenwoordig wordt het in verschillende dorpen in Catalonië en Valencia gevierd.
Terwijl hij dit vertelt wendt de oude man zijn ogen niet af van het castell dat vlak voor ze omhoog reist. Met veel kundigheid komen de castellers omhoog. Schouder aan schouder strijden ze om de hemel te bereiken. Wanneer het castell af is klimt een schattig jongetje, die de toekomst symboliseert, naar de top. Als hij eenmaal boven is doet hij een arm en een been omhoog om de menigte te groeten. Dat is het teken dat de toren afgemaakt is.
Het afbreken van de castell is even moeilijk en gecompliceerd als het opbouwen. De castellers moeten beheerst omlaag gaan, zonder uit evenwicht te raken, zodat de toren niet in elkaar stort. Als een castell naar beneden valt, lijkt het alsof er een tragedie gaat gebeuren. Maar gelukkig vallen er bijna nooit gewonden, omdat de castellers die beneden staan ze vastgrijpen met hun armen. ‘De afdaling heeft perfect plaatsgevonden, iedereen heeft op juiste moment gedaan wat er moest gebeuren’, zegt de oude man tegen Amy. ‘U weet er veel van’, antwoordt Amy. ‘Het zit in mijn bloed’, grijnst de man trots. ‘Bent u ook casteller geweest’, vraagt Amy. ‘Toen ik 60 was. Zie je de anxeneta, die eerst bovenop de castell stond?’ Zijn vinger wijst naar het kleine jongetje die grijnzend naar beneden is gekomen van de citadel en die naar Amy en de man toe komt. ‘Dit is mijn kleinzoon. Hij is zes jaar en is nu al een grootse casteller. Hij is flink, maar weet dat zijn veiligheid afhangt van het team. Ik ben ook begonnen als anxeneta toen ik heel klein was en ik was in de pinya totdat de arts het me drie jaar geleden verbood. Maar nog emotioneert het me wanneer ik zie dat de castell de hemel bereikt, dankbaar voor de medewerking van iedereen die er samen voor zorgt dat de toren niet instort, om de wetten van de zwaartekracht te kunnen tarten.

Opdrachten:
1.
- Los castellers son los constructores de castillos humanos
- Los participantes de cada equipo visten camisetas de mismo color para identificarse
- No llevan ropas especiales que les protejan contra las caídas
- Llevan una faja negra en la cintura como tradicionalmente los hombres del campo

2.
Piensa: “es imposible que lleguen más alto”
Las flautas acompaña a la construcción del castillo
Los espectadores esperan conteniendo la respiración
Por qué las hombres puedan guardar el equilibrio sin ninguna estructura, ninguna base artificial, sólo sus cuerpos, sus pies y sus manos.

3.
1. C
2. F
3. C
4. C
5. C

4.
Primero se forma la pinya.
La pinya está formada por los castellers fuertes.
Otros castellers rodean la pinya.
Los castellers jóvenes suben a los pisos más altos.
El último en subir es un niño.

5.
El niño simboliza el futuro
Desmontar el castell es tan difícil y complicado, como construirlo.
Se derrumba parece que va a ocurrir una tragedia

6.
La bajada ha sido perfecta, todos han hecho lo que tenían que hacer en el momento justo
Usted sabe mucho de todo esto
Lo llevo en la sangre
¿Ha sido usted casteller?
Durante setenta años. ¿Ves el anxeneta que estaba arriba del Castell?
Es mi nieto

7.
1. V
2. F
3. V
4. V
5. F