Boekverslag Scott Westerfield

Geschreven door:	Iris [meer]
Datum ingestuurd:	20 juni 2009
Niveau:	3 vwo
Taal:
Woorden:	801
Opvragingen:	200 (7 deze maand)
Waardering:	Currently 5.00/5 1 2 3 4 5 5.0/5 (1 stem)

Titel:	Middernachters, het heimelijke uur
Auteur:	Westerfield, Scott
Jaar van uitgave:	2004

Auteur:	Westerfield, Scott
Populaire titels:	2004Middernachters, het heimelijke uur (1)

Download dit verslag in PDF-formaat

Leesverslag 1

Titel: Middernachters, het heimelijke uur
Schrijver: Scott Westerfield
Datum inleveren: 15-01-09

Titel en genre
Ik heb dit boek gekozen omdat ik van mijn moeder voor Sinterklaas een paar boeken uit mocht kiezen. Dit boek had heel goede recensies en het sprak me wel aan. Ook het kaft was weer eens wat anders. Mijn favoriete genre is liefde, ik houd erg van boeken waar ik niet te veel over na moet denken en ik lees ze meestal ook voor de ontspanning. Mijn boeken hoeven ook niet veel inhoud te hebben want dat is niet de reden waarom ik ze lees. Maar in elk boek vind je meestal toch wel een kern van waarheid of een wijze les. Ook vind ik het belangrijk dat het een goedlopend verhaal is waarbij je niet bij bladzijde vijf al in slaap valt. Dit boek behoort tot het genre thriller al neigt het een beetje naar horror door de figuren die erin voorkomen.
Ik vind dat de titel goed gekozen is omdat dit boek afspeelt in het heimelijke uur en het eigenlijk ook een soort ontdekking van dit boek is. Een andere titel die goed zou kunnen is talent. Omdat ze in dit boek op zoek gaan naar het talent van Jessica Day en dat talent is ook de reden voor de dingen die gebeuren in het boek.

Vorm
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de alleswetende verteller. Dat is goed gekozen omdat je alle personen dan op een objectieve manier leert kennen. Ook zorgt het voor een beetje orde in het boek omdat het best rommelig is. Het verhaal springt van persoon naar persoon. En van tijd naar tijd. Dat is soms best verwarrend want dan lees je dat iets gebeurt is op een bepaalde tijd bij twee personen en dan springt het verhaal ineens naar andere personen die dingen doormaken waar die andere tijd ook begon. Dat was niet mogelijk geweest vanuit het ik-perspectief of vanuit het hij/zij-perspectief. Dus het verhaal had in geen ander perspectief verteld kunnen worden. Er wordt niet van perspectief gewisseld omdat dat gewoon niet mogelijk is.

Personen
De belangrijkste hoofdpersoon is Jessica Day. Een meisje dat vanuit Chicago naar Bixby Oklahoma verhuisde. Daar komt ze erachter dat ze in de blauwe tijd kan leven. De blauwe tijd is het uur tussen middernacht en één minuut na middernacht. Zal maar zegge het vijfentwintigste uur van de dag. De andere hoofdpersonen zijn Rex een helderziende, Dess een rekenkundig genie, Melissa iemand die gedachten kan lezen en Jonathan een acrobaat dit in de blauwe tijd gewichtloos is. Samen vormen zij de Middernachters. Andere mensen slaan dat uur gewoon over.
Het probleem van Jessica Day is dat alle glibbers, een soort slangen, duitsterlingen, panters en andere roofdieren, op haar afkomen als ze in de blauwe tijd rondloopt. Dit is een levensbedreigende situatie en het komt door haar talent. Ze moet allemaal dingen leren over de blauwe tijd om zich te kunnen wapenen tegen deze beesten. En ze moet regelmatig rennen voor haar leven. Aan het eind van het verhaal gaat ze met de andere Middernachters naar de slangenkuil, dat is het punt waar de beesten niet kunnen komen in het midden van hun woonplaats. In de kuil staat een belangrijke steen, als Jessica daar twee druppeltjes bloed op laat vallen kan Rex lezen wat haar talent is en waarom het de dieren zo bang maakt. Het blijkt dat ze moderne technieken of vuur in de blauwe tijd kan laten werken wat de afgelopen tienduizend jaar onmogelijk is gebleken en wat de grootste angst is voor de dieren die leven in de blauwe tijd. Door dit talent kan ze de dieren bang maken en verjagen. Nu trekken de dieren zich weer terug in de woestijn, maar ze maken al een plan om haar te vermoorden.
Jessica Day is een vijftienjarig meisje met rood haar en groene ogen. Dat blijkt uit deze citaten: p. 240 “Zelfs hier boven zocht ze met haar groene ogen nog steeds de horizon af.” En p. 250 “Jessica bekeek zichzelf in de spiegel. Ze herkende het rode haar, maar dat was het ongeveer.” Ze is redelijk slim en kan snel rennen. Maar ze heeft ook een redelijk laag zelfbeeld wat onder andere blijkt uit dit citaat: p. 275 “Wat ben ik toch een watje’ siste ze.” Er zijn meerdere van dit soort citaten in het boek. Maar ze is ook erg sarcastisch, dat is het enige gevoel voor humor dat ze heeft.
Ik zou totaal niet op haar willen lijken, want de dingen die zij mee moet maken zijn bijna onmenselijk. Ook heeft ze het thuis erg moeilijk en maakt ze moeilijk vrienden. Haar uiterlijk spreek mij ook niet aan. En bovenal zou ik nooit in de blauwe tijd willen leven.