geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Maandag begint de nieuwe Weg Over Rozen! Hier vast al het tergende, romantische, schokkende, suïcidale en strontvervelende uit seizoen 1 op een rij.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Tineke Beishuizen
Oud zeer
Geschreven door: | Kees van der Pol (Docent) [meer] |
Datum ingestuurd: | 1 juni 2009 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.750 |
Bekeken: | 981 keer (9 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Feitelijke gegevens over het boek
Gebruikte druk: 1e
Verschijningsdatum 1e druk: mei 2009
Aantal bladzijden: 255
Uitgegeven door: De Arbeiderspers
Beschrijving van de cover
Op de voorkant staat het silhouet van een man met een tas die een huis in de gaten houdt. Dat verwijst naar de stalker die in de thriller een rol speelt.
Genreaanduiding van het boek
De uitgever noemt het deze keer een thriller i.p.v. literaire thriller. Maar eigenlijk zit er weinig spanning in het verhaal om een thriller genoemd te worden.
De flaptekst
Een baksteen door de ruit is het begin van een reeks bedreigende gebeurtenissen die het leven van psycholoog Anne Verheul steeds meer ontregelen.
Terwijl haar collega’s Derk Steggerda en Marleen van Buuren proberen de praktijk voor psychotherapie zo goed mogelijk te runnen, raakt Anne langzaam maar zeker de grip op haar leven kwijt.
Want niemand van de mensen om haar heen gelooft wat voor haarzelf steeds duidelijker wordt: er is iemand op haar ondergang uit.
Structuur en/of verhaalopbouw
Het boek heeft een proloog en daarna 13 hoofdstukken die geen titel hebben. De hoofdstukken volgen direct na de proloog ook in de tijd op elkaar, dus heel zinvol is de proloog ook niet. Het had net zo goed hoofdstuk 1 kunnen zijn.
Het verhaal wordt chronologisch verteld. Het begint in het voorjaar. De vertelde tijd is enkele weken. Een aantal delen van een hoofdstuk heeft een cursief gedrukte tekst: dit is de tekst van de stalker.
Gebruikt perspectief
Er zijn diverse vertellers: het perspectief springt steeds van de ene naar de andere verteller. (o.a. Anne, Derk, Marleen, Wil, de homojongen Mark, de leraar Engelsma en de dader Marcel) Dat maakt het verhaal warrig en onrustig en bovendien vraag je je steeds af wie er nu weer aan het woord is en welke functie die persoon in het verhaal heeft. Deze personale vertellers laten niet diep in hun binnenste kijken en de lezer krijgt ook geen gelegenheid om zich met iemand te identificeren. Daardoor ontstaat er weer een te grote vertelafstand, die funest is voort de spanning. Daarbij komt ook nog dat een van de vertellers (de cursief gedrukte tekst) de dader (stalker Marcel) is en dat al halverwege het verhaal blijkt wat hij van plan is en waarom hij wraak wil plegen. Weg spanning.
De tijd van het verhaal
Het is een actueel verhaal maar geen van de vertellers geeft aan in welke maand of in welk jaar het verhaal speelt. Wel is er in het begin sprake van “voorjaar” en het lijkt er op alsof het verhaal enige weken (of maanden?) in beslag neemt.
De plaats van handeling
Het is niet duidelijk waar het verhaal speelt.
Samenvatting van de inhoud
Er is sprake van een kliniek waar drie personen een maatschap hebben gevormd (Derk Steggerda en Anne Verheul zijn eigenaars) Derk is psychiater, Anne is psycholoog en Marleen is therapeute.
Maar zelf zijn het ook bijzondere mensen:
- Anne is van haar man gescheiden en woont samen met haar wat dikke tienerdochter Moniek. Af en toe wil ze wel seks met haar ex, maar die heeft zijn oog ook op andere vrouwen laten vallen. Niet zo leuk als je ’s nachts wordt opgebeld door je ex-vrouw.
Even een stalker en je totaal van slag als psycholoog die bovendien het gesprek niet aankan met haar puberende tienerdochter
- Derk heeft een relatie achter de rug en begint die opnieuw met een fotomodel dat aan anorexia lijdt
- Marleen heeft een relatie met een net gescheiden man Tom, die echter nog hele veel voor zijn vrouw kiest omdat ze kinderen hebben
- Wil, de receptioniste, is geobsedeerd door het feit dat ze geen kinderen kan krijgen
Wie is er nog normaal op dat kantoor?
De kern van het verhaal is dat er een baksteen door het raam bij Anne Verheul vliegt waaraan een brief met de woorden “Ik denk aan je “ is bevestigd. Daarmee geeft een stalker min of meer aan dat hij het op haar voorzien heeft. Dat briefje komt later nog enkele keren voor op plekken in haar huis (de keukenla, de schuur waar plotseling een lekke fietsband geplakt is) De psychologe Anne Verheul kan dat verschijnsel niet aan en wordt overspannen.
Haat tienerdochter die door haar dikke postuur op school niet wordt aangekeken, laat zich versieren door een oudere man. Dat is natuurlijk de stalker Marcel die in cursieve teksten laat zien dat hij enerzijds Anne Verheul volgt en anderzijds het contact met zijn vrouw wil herstellen en zijn kind wil zien. Zijn vrouw weigert dat en hij wil wraak nemen. Door met Moniek te gaan komt hij dicht in de buurt van Anne. Die stopt op een gegeven moment met werken (ze is overspannen tot ergernis van Derk. Ook Wil is een tijdje afwezig voor haar ivf-behandeling.
De demente moeder van Anne wordt ook al door Marcel meegenomen (ontvoerd ? met welk doel ?) want spannend is het element zeker niet. Een dag later is ze weer gezond terug.
In de tussentijd laat Moniek zich stom genoeg door de oudere man verleiden( ze krijgt een beetje aandacht die ze van klasgenoten niet krijgt –stereotiep nummer zoveel) Ze haalt zelfs Marcel binnen op haar oppasadres( een oude fout) en ja hoor, dat is natuurlijk net de woning waar hij door zijn vrouw Karen uitgeschopt is. Aan het einde wordt hij nog een keer binnengehaald en wil hij wraak nemen, wanneer zijn ex-vouw ineens binnenkomt met een nieuwe vriend. Hij wil dat ook doen op Anne Verheul, maar die springt bijtijds uit het raam met dochter en al (beiden komen natuurlijk in het gips) en ook de kliniek van Derk gaat er nog aan: die wordt in de fik gestoken door de stalker. Ja, Marcel heeft veel oud-zeer. Zelf weet hij te ontkomen, om later misschien nog eens toe te slaan. Hopelijk komt er geen vervolg.
Intussen heeft de lezer zich moeten worstelen door therapeutische gesprekken van de drie zielsgenezers. Die verhalen hebben eigenlijk helemaal niets met het hoofdthema te maken. Je vraagt je dus waarom ze in zo’n thriller staan.
In het kort gaan ze hierover:
- Anne behandelt een man (mijnheer Bakker) die zijn vrouw regelmatig in elkaar beukt, wat ze minder op prijs stelt
- Marleen behandelt een jongen die niet “uit de kast durft te komen.”
- Marleen behandelt ook een gezin, waarvan man en vrouw niet op één lijn zitten en de oudste dochter gewoon doet waar ze zin in heeft
- Derk behandelt de overspannen leraar Engelsma die door zijn leerlingen erg wordt gepest, omdat hij zijn gezag niet meer kan handhaven
- Derk heeft ook mevrouw Hennis in behandeling die in supermarkten steelt
- Anne heeft gesprekken met een vrouw die geen vreugde beleeft aan de geboorte van haar kind (post natale depressie)
- Derk behandelt een jongetje (Egbert) dat stronteigenwijs is en iedereen op school wil corrigeren en daardoor wordt gepest. Een dubieus advies van hem zorgt ervoor dat het jongetje later in elkaar wordt gebeukt. Net goed, dacht ik als lezer.
Kortom , ellende en droefenis alom, maar ja als je je personages de beroepen geeft zoals hierboven vermeld, kan het niet anders of je maakt een rioolputje van psychische problemen. Het maakt het boek alleen niet sterker. Juist niet, ben ik geneigd te zeggen, want al die mensen kunnen je als lezer eigenlijk helemaal niet schelen. Ze worden immers alleen in korte fragmenten en gesprekken neergezet. Het aardigste motief is nog dat van de overspannen leraar. (voor mij het meest herkenbaar) De adviezen van de psychiater in die kwestie neem ik dan maar voor lief. Maar ja, die Derk is ook al niet zo sterk: de problemen met zijn eigen anorexia model Natascha kan hij eigenlijk ook niet oplossen (vgl. de idiote caféscène, waarbij hij tegelijkertijd een vrouw wil versieren en zijn eigen vriendin op humoristische wijze ook wil blijven boeien) De fik in die kliniek. Niet meer opnieuw laten openen: Derk, Anne en Marleen in de WW sturen en niet meer laten werken en zeker niet meer in een boek laten optreden.
Titelverklaring
“Oud zeer” verwijst naar de therapie die de dader Marcel heeft ondergaan bij Anne, waardoor zijn relatie met zijn vrouw die een kind van hem heeft, is verbroken. Dat wil hij zijn therapeute betaald zetten. Maar omdat al zo snel bekend is wie deze dader is en wat hij van plan is te doen, is er geen enkele vorm van spanning.
Thematiek en interpretatie
Het thema van de Maand met het Spannende Boek (juni 2009) is wraak. In dat licht bezien past “Oud zeer “heel goed in dat thema. Marcel wil wraak nemen op de therapeute die zijn relatie heeft verziekt. Op de andere bij elkaar gezochte thematiek van psychische afwijkingen wil ik hier niet verder ingaan.
Beoordeling scholieren.com
Een van de zwakte “literaire thrillers” die ik in 2008 en 2009 heb gelezen. De structuur van het verhaal is niet goed, het perspectief verwisselt te veel en onnodig en het verhaal is daardoor te onrustig en de inhoud van het verhaal is gewoon niet spannend.
De plot haalt het dan ook niet bij de verhalen van Marion Pauw, Loes den Hollander, Saskia Noort, Rene Appel, Thomas Ross, Esther Verhoef en vooruit Van der Vlugt, om er eens een paar te noemen.
Het lijkt erop alsof Tineke Beishuizen een poging doet alle stereotiepe situaties en clichés bij elkaar te zetten. Een geslaagde poging mijns inziens.
Mede daarom adviseer ik scholieren van havo en/of vwo het niet op de lijst te plaatsen: het is van te weinig waarde. Misschien dat een enkele mavoscholier het nog wil/ kan lezen voor zijn lijst.
De amusementswaarde is zelfs voor scholieren onvoldoende en de literaire waarde op onze lijst is 1 pt op mavoniveau.
Elk jaar een boek schijven (ook al heb je geen baan) is blijkbaar teveel van het goede. De Gouden Strop 2010 zal haar niet ten deel vallen.
Over de schrijver en eerder gepubliceerde werk
Bron: website uitgever
Tineke Beishuizen debuteerde in 2005 zeer succesvol met Als zand door mijn vingers, gevolgd door Wat doen we met Fred?? (2006) en Dood door schuld (2007). In 2008 verscheen de roman Schaduwtuin en in 2009 Oud zeer.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
