Geschreven door:	Ik [meer]
Datum ingestuurd:	9 maart 2001
Niveau:	4 vmbo
Taal:
Woorden:	1149
Opvragingen:	2410 (0 deze maand)
Waardering:	Currently 3.18/5 1 2 3 4 5 3.2/5 (11 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

Auteur
Renate Dorrestein
Renate Dorrestein wordt geboren in Amsterdam in 1954. Ze groeit op in een rooms-katholiek gezin. Haar vader is advocaat en haar moeder is voor haar trouwen onderwijzeres. Meteen na het behalen van haar gymnasiumdiploma in 1972 aan het Keizer Karel College in Amstelveen stort Dorrestein zich in de journalistiek. Ze volgt een stoomcursus tijdschriftjournalistiek bij uitgeverij Spaarnestad. Als achttienjarig meisje krijgt ze een aanstelling bij het weekblad Panorama. Met een vriendin richt ze daarna een productiebureau op waar ze bijlagen voor tijdschriften, mailings, interviews en reportages voor schrijft. Vanaf 1982 zit ze in de redactie van het feministische tijdschrift Opzij. In deze jaren is ze ook hoofdredactrice van het inmiddels opgeheven tijdschrift Mensen van nu. Ook in de tijdschriften De Tijd en Bzzlletin manifesteert Dorrestein zich als columniste. Ze probeert in haar columns bewust te provoceren om de wereld wakker te schudden. In 1983 debuteert ze als romanschrijfster met Buitenstaanders, na jarenlang vergeefse pogingen haar boeken gepubliceerd te krijgen. Nadien verschijnen er verschillende romans van haar hand, zoals Noorderzon (1986) en Een sterke man (1994).

Genre
Psychologische roman

Gebeurtenissen
Een jong gezin (Max, Laurie en hun twee zoontjes) is, tijdens hun weg naar hun vakantiebestemming, door een ongeluk in het water gevallen. Een van de jongens zag een meisje (Marrie) lopen en ze volgden haar. Ze kwamen uit bij een bouwvallig huis. In het huis woonden Agripinna, haar zoon Lupo, de tweeling Biba en Ebbe, Marrie en Wibbe. Max was in een schok en werd op de kamer van de tweeling gelegd. Toen hij wakker werd zag hij Ebbe naakt door de kamer lopen. Max had zijn vrouw al vaker bedrogen, ze bleven bij elkaar 'omdat dat keurig is voor de buurt' en voor de kinderen. Laurie werd zogenaamd verliefd op Lupo.
Op de avond dat ze vierden dat het een jaar geleden was dat Sterre zelfmoord pleegde, ging de tweeling op de dakrand staan. Wibbe ging naar boven om ze daar weg te halen. Ze werden boos en sloten hem en Max op. Lupo was ook nergens te bekennen en ze vluchtte door het bos toen ze na een uur aankwam bij een inrichting. De doctoren legden aan Laurie uit dat het huis van Agrippina een fasehuis van de inrichting was. Ze vertelde het hele verhaal. De doctoren belden Wibbe op en Wibbe zei dat er totaal niets aan de hand was, omdat hij zijn project niet kwijt wilde. Hij beweerde ook dat Laurie een zielige, ijlende vrouw was, zodat de verplegers haar plat spoten. Wibbe kon de deur open krijgen en zo kwam alles weer goed. De volgende dag was de auto gemaakt en kon het gezin weer vertrekken.

Thema
Psychische krankzinnigheid

Personen
Agrippina: zij is geobsedeerd door de eeuwige jeugd en ze probeert jong te blijven door middel van vampirisme. Ze lijdt aan waanvoorstelling ten gevolgen van een hersentumor.

Max: is gesteld op carrière maken en neemt het niet nauw met de echtelijke trouw en blijft alleen bij Laurie vanwege de kinderen en 'omdat dat hoort'.

Laurie: gaat ten onder in het liefdeloze huwelijk en ze heeft last van zelfmedelijden.

Lupo: is een dichter met een liefdesbrievenfabriek. Hij wil mensen gelukkig maken door ze te helpen (hij schrijft ook een liefdesbrief voor Max, zogenaamd van Laurie).

Biba: heeft veel geduld en doet alles wat haar zusje zegt. Ze is niet erg spraakzaam. Volgens haar medisch dossier heeft ze last van faalangst.

Ebbe: is het leiderstype en 'heerst' over Biba. Zij heeft last van grootheidswaanzin.

Wibbe: is de psychiater die het fasehuis bedacht en opstartte. In het fasehuis stelt hij de domme klusjesman voor.

De Jongens: doen tegenover hun vader keurig netjes, terwijl hun moeder wel beter weet. Ze martelen Marrie ook, omdat ze vinden dat zij ver beneden hun staat is en omdat ze zich niet wilde aansluiten bij hun 'bloedbroederschap'.

Marrie: is een zielig meisje wat aan het syndroom van Down leidt en wie als baby als vondeling werd opgenomen in het fasehuis.

Evertje Polder: is de hond aan wie Agrippina haar verhalen kwijt kan.

Sterre: pleegde zelfmoord omdat ze haar zussen niet wilde opdringen met de 'kwade krachten in haar' (ongesteld zijn).

Plaats
De ruimte in het boek is vooral het fasehuis met de grote tuin bij de rivier. Ook in het omliggende bos komt een stuk van het verhaal voor. Verder wordt er ook even aandacht besteed aan de inrichting.

Tijd
Het verhaal duurt slechts één dag met één nacht. Tijdens het verhaal is het een zonnige, hete zomerdag, gevolgd door een onweersnacht. Er wordt geen jaartal genoemd, maar het verhaal speelt zich wel af in het verleden. Soms zijn er ook flashbacks. Het verhaal wordt dus niet in chronologische volgorde verteld.

Begin
Het begint midden in een gebeurtenis. Het gezin is al uit de bocht gevlogen als het verhaal begint. De eerste zin is ‘’ Al voordat hun auto op de dijk uit de bocht vloog en in het water belandde, voelden Max en Laurie zich bedrukt.’’

Probleem en afloop
Het probleem in het boek is het samenleven tussen normale mensen en mensen uit een inrichting.
Het is een open einde. Je blijft met vragen zitten zoals: ‘’waar kiest Laurie voor?’’ en ‘’wat gebeurt er met de bewoners van het fasehuis?’’

Perspectief
Hij/zij-perspectief

Titel
De bewoners van de dependance van de psychiatrische inrichting zijn buitenstaanders voor de normale wereld.

Ik vond het een heel goed boek. Het was niet te moeilijk en toch was het mooi taalgebruik. Het was zowel spannend, meeslepend als schokkend. Sommige delen van het boek waren wel wat smerig. Ik kon met iedereen meeleven behalve met Max en zijn kinderen. Sommige scènes waren wel geloofwaardig en herkenbaar maar andere waren weer heel onwaarschijnlijk, zoals de vampierneigingen van Agrippina. Het hele verhaal was wel waarschijnlijk genoeg om het als waarheid op te vatten. Het verhaal zat wel wat ingewikkeld in elkaar door de vele flashbacks en perspectiefwisselingen. Dit was wel zo gedaan dat je steeds van mening verandert over wat de werkelijkheid is. Het was een erg origineel verhaal. Het onderwerp kom je niet zo vaak tegen in boeken. Het einde vond ik wel verrassend, dat Laurie eerst als gestoorde werd gezien.
Het is heel mooi dat je, naarmate je vordert in het verhaal, steeds meer te weten komt over de hoofdpersonen door middel van flashbacks. Verder kunnen de vele herhaling soms best irritant zijn. Het is een origineel onderwerp dat heel goed gekozen is. Ik vind het vooral goed omdat het een onderwerp is waar normaal niet over gesproken wordt. Toen ik dit boek gelezen had bleef het nog een tijdje in mijn hoofd hangen, want er zat achter een heleboel dingen veel meer als je denkt. Dus als je van boeken houdt waar echt veel achter zit is dit een echte aanrader.