CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Meiden, laser je binnenste schaamlippen lekker weg joh. Want je vriendje wil een playboypoesje.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Johan Fabricius
De scheepsjongens van Bontekoe
Geschreven door: | Henk de Vries |
Datum ingestuurd: | 18 februari 2009 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.350 |
Bekeken: | 1333 keer (7 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(2007)Samenvatting
Het verhaal gaat over Bontekoe, dit is een schipper die met het schip de Nieu Hoorn in december 1618 een tocht ging maken. Het schip vertrok uit Texel en ging richting Batavia. Het schip vaarde niet alleen, het vaarde met nog twee andere schepen. Ze wilden aanleggen bij Kaap de goede hoop maar dat lukte niet wegens de sterke wind. De twee andere schepen die mee vaarden gingen hierna hun eigen weg.
Omdat er veel zieken aan boord waren moesten ze een tussenstop maken om weer even op te knappen en aan te sterken. Ze maakten de noodstop in Reunion. Men bleef er drie weken en sterkte zich goed aan, dit kwam mede door de hoeveelheid vis en vruchten. Ook was er genoeg wild te vinden.
Na deze drie weken ging de tocht weer verder. Maar omdat er nog zoveel zieken waren moesten ze stoppen op Sancta Maria bij Madagascar. Hier brachten ze negen dagen door en dreven ze handel met de bewoners van het eiland. De tocht die de schippers maken verliep niet veel slechter dan alle andere tochten. Want op vele schepen sloegen ziektes toe dus ze waren het gewend.
Op 19 november 1619 sloeg het noodlot toe. Een van de bemanningsleden had trek in brandwijn en ging brandwijn halen. Maar de kaars die het bemanningslid bij zich had was van de ton met wijn gevallen en de ton brandwijn was in de brand gevlogen. De schippers zorgden er eerst voor dat alle kolen van het schip werden gehaald. Dit maakte de boot zwaar, en als de boot zwaar zou zijn zou het ook eerder zinken. Ook hebben ze delen van het buskruit weggegooid, dit wilden ze eerst niet doen omdat buskruit duurzaam is en als ze het zouden overleven dan hadden ze geen buskruit meer. Maar omdat het er naar uitzag dat het schip het niet ging halen en ze niet wilden dat het schip zou ontploffen hebben ze toch nog een lading van het buskruit eruit gegooid. Toch mocht dit niet baten. Veel bemanningsleden waren voor de ontploffing al van het schip afgesprongen. Ze waren in de twee sloepen gaan zitten en weg geroeid van het schip. Maar toen het schip ontplofte en bontekoe en een bemanningslid levend in het water dreven vaarden ze met tegenstrijdige gevoelens terug. En werden de twee uit het water gevist.
Toen dat was opgelost kwam er nog een groter probleem. Het probleem was namelijk dat het brood opraakte. Ze hadden wel vis onderweg gevangen maar op een gegeven moment was dat ook over. De bemanningsleden dachten er zelfs over na om de ‘jongens’ op te eten. Bontekoe wist ze van dat idee af te houden en zei dat als er over drie dagen nog geen eten was dat ze dan de jongens mochten op eten. Hij bad tot god dat dit niet zou gebeuren. Gelukkig zagen ze de derde dag Sumatra. De contacten met het volk waren eerst goed. Er werd handel gedreven met het volk alleen duurde dit niet zo lang. Bontekoe ging naar het dorpje waar ze een wild beest zouden krijgen, ze hadden er een uitgezocht en ervoor betaald. Er waren twee mannen meegegaan om het te vangen. Bontekoe stond samen met nog een ander bemanningslid te wachten, toen het beest kwam zonder de bemanningsleden. Hij vroeg eerst waar ze waren en de inwoners zeiden dat ze er zo aan zouden komen, toen vroeg hij waar zijn dier was want dit was duidelijk het verkeerde. De inwoners zeiden dat ze die niet te pakken konden krijgen. Bontekoe zei tegen zijn bemanningslid dat hij het beest zijn benen door moest hakken, toen dat gebeurde maakte de inwoners een kreet en renden ze achter bontekoe aan, het werd dus letterlijk rennen voor zijn leven.
Uiteindelijk bereikte Bontekoe Batavia. De gouverneur-generaal Jan Pieterszoon Coen ontving hem vriendelijk en gaf hem een nieuw schip, hiermee ging hij onder andere naar Ternate en nog een paar eilanden. Uiteindelijk na zeven jaar kwam Bontekoe thuis.
Het verhaal gaat over Bontekoe, dit is een schipper die met het schip de Nieu Hoorn in december 1618 een tocht ging maken. Het schip vertrok uit Texel en ging richting Batavia. Het schip vaarde niet alleen, het vaarde met nog twee andere schepen. Ze wilden aanleggen bij Kaap de goede hoop maar dat lukte niet wegens de sterke wind. De twee andere schepen die mee vaarden gingen hierna hun eigen weg.
Omdat er veel zieken aan boord waren moesten ze een tussenstop maken om weer even op te knappen en aan te sterken. Ze maakten de noodstop in Reunion. Men bleef er drie weken en sterkte zich goed aan, dit kwam mede door de hoeveelheid vis en vruchten. Ook was er genoeg wild te vinden.
Na deze drie weken ging de tocht weer verder. Maar omdat er nog zoveel zieken waren moesten ze stoppen op Sancta Maria bij Madagascar. Hier brachten ze negen dagen door en dreven ze handel met de bewoners van het eiland. De tocht die de schippers maken verliep niet veel slechter dan alle andere tochten. Want op vele schepen sloegen ziektes toe dus ze waren het gewend.
Op 19 november 1619 sloeg het noodlot toe. Een van de bemanningsleden had trek in brandwijn en ging brandwijn halen. Maar de kaars die het bemanningslid bij zich had was van de ton met wijn gevallen en de ton brandwijn was in de brand gevlogen. De schippers zorgden er eerst voor dat alle kolen van het schip werden gehaald. Dit maakte de boot zwaar, en als de boot zwaar zou zijn zou het ook eerder zinken. Ook hebben ze delen van het buskruit weggegooid, dit wilden ze eerst niet doen omdat buskruit duurzaam is en als ze het zouden overleven dan hadden ze geen buskruit meer. Maar omdat het er naar uitzag dat het schip het niet ging halen en ze niet wilden dat het schip zou ontploffen hebben ze toch nog een lading van het buskruit eruit gegooid. Toch mocht dit niet baten. Veel bemanningsleden waren voor de ontploffing al van het schip afgesprongen. Ze waren in de twee sloepen gaan zitten en weg geroeid van het schip. Maar toen het schip ontplofte en bontekoe en een bemanningslid levend in het water dreven vaarden ze met tegenstrijdige gevoelens terug. En werden de twee uit het water gevist.
Toen dat was opgelost kwam er nog een groter probleem. Het probleem was namelijk dat het brood opraakte. Ze hadden wel vis onderweg gevangen maar op een gegeven moment was dat ook over. De bemanningsleden dachten er zelfs over na om de ‘jongens’ op te eten. Bontekoe wist ze van dat idee af te houden en zei dat als er over drie dagen nog geen eten was dat ze dan de jongens mochten op eten. Hij bad tot god dat dit niet zou gebeuren. Gelukkig zagen ze de derde dag Sumatra. De contacten met het volk waren eerst goed. Er werd handel gedreven met het volk alleen duurde dit niet zo lang. Bontekoe ging naar het dorpje waar ze een wild beest zouden krijgen, ze hadden er een uitgezocht en ervoor betaald. Er waren twee mannen meegegaan om het te vangen. Bontekoe stond samen met nog een ander bemanningslid te wachten, toen het beest kwam zonder de bemanningsleden. Hij vroeg eerst waar ze waren en de inwoners zeiden dat ze er zo aan zouden komen, toen vroeg hij waar zijn dier was want dit was duidelijk het verkeerde. De inwoners zeiden dat ze die niet te pakken konden krijgen. Bontekoe zei tegen zijn bemanningslid dat hij het beest zijn benen door moest hakken, toen dat gebeurde maakte de inwoners een kreet en renden ze achter bontekoe aan, het werd dus letterlijk rennen voor zijn leven.
Uiteindelijk bereikte Bontekoe Batavia. De gouverneur-generaal Jan Pieterszoon Coen ontving hem vriendelijk en gaf hem een nieuw schip, hiermee ging hij onder andere naar Ternate en nog een paar eilanden. Uiteindelijk na zeven jaar kwam Bontekoe thuis.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
