geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Experiment: geen Twitter, mail en Whatsapp meer voor Nina. Wel faxen, brieven in enveloppen en ouderwetsch bellen.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Maarten 't Hart
De zonnewijzer
Geschreven door: | Mrie (3 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 17 februari 2009 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.450 |
Bekeken: | 683 keer (0 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
LEMA DATURA FASTUOSA
Titel De zonnewijzer Jaar van Uitgave 2002
Schrijver Maarten ‘t Hart Aantal Bladzijden 256
Uitgeverij Wolters-Noordhoff Serie Grote Lijsters
Maarten ’t Hart staat ook bekend onder het pseudoniem Martin Hart. Hij was de oudste zoon van een gereformeerde grafdelver. Dit gereformeerde komt duidelijk terug in het boek “de Zonnewijzer” waarbij er verscheidene zinnen uit de bijbel gequoteerd worden, maar in het boek wordt ook duidelijk dat Maarten waarschijnlijk problemen had met het geloof. Er wordt veel in gevloekt op het geloof dat het zo streng en strikt was voor de jeugd. Ik denk dat hij dit er waarschijnlijk in heeft gezet omdat hij misschien zelf vroeger zich ook heel streng aan de regels van het geloof moest houden en dat hij daar moeite mee had.
De Zonnewijzer gaat over Leonie die na de dood van haar vriendin Roos (die ook wel haar zusje werd genoemd) te horen krijgt dat ze alles van Roos geërfd heeft. Van haar chique appartement tot aan haar katten. Het is ‘m vooral te doen om haar katten. Leonie moet voor ze zorgen, en omdat er voor de katten zo minmogelijk mag veranderen moet ze in de huid van Roos kruipen. Dit doet ze door het kapsel van Roos te nemen de kleren van Roos te dragen en zelfs door de vreselijke nepnagels van Roos te dragen. Iedereen denkt dat Roos gewoon is gestorven aan een zonnesteek, maar Leonie komt er achter dat er waarschijnlijk meer aan de hand is. Zodra ze zich meer begint te verdiepen in het leven van Roos merkt ze ook dat Roos een veel wilder leventje leidde dan iedereen dacht. Ze komt mensen tegen uit de kant van het leven van Roos die Leonie nog niet kent. Meerdere van die mensen vermoeden dat Roos vermoord is en niet gewoon aan een zonnesteek is overleden.
Je zou zeggen dat Leonie de hoofdpersoon is aangezien zij het meest naar voren komt in het boek. Maar als je het van de andere kant bekijkt zou je evengoed kunnen zeggen dat Roos de hoofdpersoon is, omdat Leonie in de huid van Roos kruipt. Hierdoor kom je ook meer over Roos dan over Leonie te weten. Desondanks zijn er duidelijke verschillen merkbaar tussen de twee personages, alsof ze echt zusjes zijn lijken ze veel op elkaar maar verschillen ze ook erg. Leonie is een beetje onzeker, en een nette vrouw. Ze vertaalt boeken voor de kost en gelooft in het christendom dit merk je vooral als ze weer eens een psalm quote in het boek. Roos is een stuk gewaagder, als de zon schijnt probeert ze elk straaltje te pakken en is ze ieder moment op het strand te vinden. Ze werkt in een laboratorium en draagt gewaagde kleren en nepnagels. Dit laatste is het deel waar Leonie het meeste een hekel aan heeft zodra ze in Roos haar huid moet kruipen.
Alhoewel het boek in een chronologisch verband geschreven is, dragen de gedachtegangen van Leonie je af en toe terug naar de tijd dat Roos nog leefde. Ook de dialogen over Roos maken duidelijk hoe het toen was. Het verhaal begint in de zomer (dit weet je door dat Leonie in het eerste hoofdstuk verwoed zoekt naar kleding voor de begrafenis van Roos en zich afvraagt wie er nou in de zomer dood ging) en eindigt rond de kerstdagen. In het begin loopt de tijd heel langzaam, bijna week na week maar tussen de laatste paar hoofdstukken gaat de tijd veel sneller. Van oktober ineens tot in kerstmis. Verder speelt het zich af rond de tijd dat de Euro net ingevoerd zal worden. In het boek laat de schrijver zich door de monden van de personages namelijk minachtend uit over de invoering van de Euro.
Zodra Leonie in het huis komt te wonen waar Roos voor haar dood woonde speelt het verhaal zich af op de plekken waar Roos met regelmaat kwam. Dit schetst een duidelijk beeld van haar oude leefomgeving. Zo komt Leonie er ook achter dat er Roos niet altijd op even gure plekken rond hing. Het speelt voornamelijk af in het oude appartement van Roos en op het lab waar Roos werkte. Soms komt ze langs andere plekken waar Roos kwam, maar haar appartement en werk zijn de hoofdplekken. Later speelt het ook wel in het ziekenhuis af maar dat is maar één hoofdstuk.
In het boek wordt gebruik gemaakt van het ik-perspectief en de ik-verteller. De ikpersoon is Leonie. Zo kom je veel over de gedachtes van Leonie te weten. In een van de laatste hoofdstukken wordt daar ook zeer goed gebruik van gemaakt. Zo lees je wat Leonie hoort en wie ze hoort praten. Er staat dan bijvoorbeeld ook niet: ‘Freek zei’: “zo zo, druk is het hier op het bezoekuur. Ben jij soms die brandgevaarlijke notaris?” Maar het begint het gelijk met het zinnetje: “zo zo, druk is het hier op het bezoekuur. Ben jij soms die brandgevaarlijke notaris?” Zo moet je eerst een stukje verder lezen en naar het taalgebruik van de persoon kijken om er achter te komen wie het zegt. En ook aan het einde van dit hoofdstuk kom je, doordat je de gedachten van Leonie als het ware leest, er achter dat Leonie heel anders over bepaalde dingen denkt dan de sprekers. Zij weet wie de moordenaar echt is maar omdat ze in coma ligt kan ze niet zeggen dat de verkeerde in de gevangenis is beland.
Ik vind het boek zeer geloofwaardig geschreven, je zou bijna denken dat het echt gebeurt zou kunnen zijn. Alles wordt ook heel precies beschreven, zo heb je echt het gevoel dat je er zelf bij bent. Ook over het gif wat gebruikt wordt, wordt uitgelegd hoe het werkt, wie het vroeger gebruikte, hoe je het klaar maakt en hoe de plant er uit ziet. Zo wordt het zeker nog geloofwaardiger.
Dit bovenstaande is eigenlijk ook gelijk de stijl, namelijk de schrijfstijl in dit boek. Verder worden er niet veel moeilijke woorden gebruikt en zijn de zinsverbanden makkelijk te begrijpen. In het begin moet je er wel even inkomen maar dan leest het echt heel snel en makkelijk door.
Het thema in het boek is voornamelijk: de dood, en dan de dood van Roos. Was het wel een zonnesteek? Zo nee, hoe is ze werkelijk gestorven? Wie heeft haar vermoord? Waarom heeft hij/zij haar vermoord en waarmee? Allemaal vragen die je tijdens het lezen van het boek tracht te beantwoorden, en die allemaal met de dood te maken hebben, de dood van Roos.
Het einde van het boek is een open einde, normaalgesproken houd ik hier niet zo van maar dit boek kan het wel hebben. In het einde probeert Leonie uit te vinden wie Roos vermoord heeft en wie er een reden toe zou kunnen hebben. Ze komt er achter dat Roos vermoord is met het poeder van de zaden van een plant die op de binnenplaats van het laboratorium staat naast de mooie gouden zonnewijzer (vandaar de titel van het boek.) De plant is de Lemma Datura Fastuosa daarom heb ik mijn titel gekozen. Zodra Leonie denkt te weten wie Roos vermoord heeft wordt ze zelf vergiftigd en komt ze in het ziekenhuis terecht. In het ziekenhuis kan ze niks zeggen maar hoort ze wel Freek (een oude vriend van Roos die Leonie door het boek leert kennen) en de notaris van Roos praten. Ze hebben het er over dat Riet (een oude vriendelijke koffiedame en vriendin van Roos en Leonie) is opgepakt voor de moord op Roos en poging tot moord op Leonie. Maar Leonie weet wel beter. Ze verdacht een lange tijd een professor die op het lab werkt van de moord. Roos heeft jaren lang een affaire met hem gehad, en hij was waarschijnlijk bang dat iemand er achter zou komen en hij had een maand voor de moord op Roos het boek in huis met daarin informatie over de Lemma Datura Fastuosa. Als lezer denk je, zodra Leonie denkt dat Riet de moordenaar niet is, dat de professor de moordenaar is, maar achteraf blijkt hij het helemaal niet gedaan te hebben. De moordenaar is de vrouw van de professor, ze wist terwijl haar man een affaire met Roos had al die tijd al wat er gaande was en was stik jaloers geworden. Ondertussen had ze ook een ziekte onder de leden waardoor ze niet meer helemaal honderd procent was.
Ik vond het een leuk boek om te lezen en alhoewel dit het eerste boek is wat ik van Maarten ’t Hart heb gelezen is het zeker niet de laatste. Kortom een leuk en geloofwaardig boek dat ik sterk zou aanraden aan anderen.
Maria Annette - Enschede
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
