ff n studiebreak
Bij klassieke muziek moet je niet aan je grijze oma denken, maar aan YouTube. 5 tips van Lucas en Arthur Jussen.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Jan Wolkers
Een roos van vlees
Geschreven door: | Mark (4e klas) [meer] |
Datum ingestuurd: | 14 februari 2009 |
Taal: |  |
Woorden: | 2.950 |
Bekeken: | 1055 keer (4 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Titel: Een roos van vlees
Auteur:Jan Wolkers
Eerste druk: 1963
Aantal bladzijden: 191
Soort werk: Roman
Literaire stroming: Moderne Nederlandse literatuur
Motivatie
Mijn verwachtingen van dit boek waren best hoog. Ik had geruchten gehoord dat Jan Wolkers een hele goede schrijver was en ik had hem ook al een paar keer op tv gezien. Ik had echter nog nooit een boek van hem gelezen, dat zou de eerste zijn. De flaptekst achter op het boek verhulde niet veel, dus ik was wel nieuwsgierig.
Korte samenvatting:
Daniël, de hoofdpersoon, is gescheiden van Sonja, omdat hij haar geen liefde meer kon geven. Sonja en Daniël hebben samen twee kinderen, Basje en Maarten. Ze hadden ook nog een dochtertje maar die is op tweejarige leeftijd overleden.
De dood van het dochtertje staat in dit boek centraal. Daniël heeft de dood van zijn dochtertje nooit kunnen verwerken. Daniël denkt erg veel aan haar en af en toe komen er flashbacks van het ongeluk naar voren. Daniël heeft ook astma, waar hij veel last van heeft. Dit boek vertelt een dag uit het leven van Daniël. In deze dag komt de dood van zijn dochtertje steeds weer naar voren. Het boek eindigt als Daniël heel benauwd wordt en wacht op de dokter die door de dikke mist moet komen.
Informatie over het boek
De schrijver maakt deel uit van het boek, want het dochtertje van Wolkers overleed ook op 2 jarige leeftijd in een bad. Dit heeft Wolkers twaalf jaar later laten verwerken in dit boek
Het verhaal is geschreven in de hij / zij-vorm. Het lijkt wel een beetje op de alwetende vorm, maar dat zijn de gedachten van Daniel en dus is het de hij/zij-vorm.
De tijd verloopt niet chronologisch, want er komen heel veel flashbacks in voor. Deze flashbacks laten je zien wat er in Daniël’s verleden allemaal is gebeurt.
Er verloopt precies één dag tussen de eerste en de laatste bladzijde.
Het verhaal bestaat uit delen. Er komen geen hoofdstukken voor in het boek. Er zitten wel witregels in de tekst die aanduiden dat er bijvoorbeeld een tijd verstreken is.
Het verhaal speelt zich voor het grootste gedeelte af in het huis van Daniël. Het is
een eengezinswoning in de stad en het is er heel erg rommelig. Alles wat er ligt doet hem denken aan zijn overleden dochtertje van twee jaar en zijn gescheiden vrouw. Daniël komt in de loop van de dag slechts twee keer buiten en daar bezoekt hij de begraafplaats, waar zijn dochtertje ligt, het café naast de begraafplaats, de slager en de kapper.
Thema
Het thema van dit boek is ‘angst voor de dood’. Sinds Daniel’s dochtertje dood is gegaan kan hij aan niets anders dan de dood denken. Bij alles wat hij doet betrekt hij de dood. Als hij naar de begraafplaats gaat, komt hij langs het graf van zijn dochtertje, daarna praat hij met de barman in het café over de dood. Als hij naar de slager gaat denkt hij aan de dode koeien en als hij een vrouw helpt die uitglijdt met haar fiets denkt hij hoe zij er uitziet na haar dood. Ook bij de kapper en in de gesprekken met Emmy is de dood grotendeels het gespreksonderwerp.
De motieven zijn:
Dood, ellende, verdriet, ziekte, eenzaamheid, niet-durven-houden-van-iemand
Titel en motto
De titel is een roos van vlees.
Emmy vertelt dat bij een patiënt, die kanker aan zijn endeldarm heeft, de anus wordt dichtgenaaid. Dan wordt er een opening in de buik gemaakt, waardoor de darm naar buiten word getrokken. Geciteerd: "Het ziet er vreemd uit. Afschuwelijk en mooi tegelijk. Het is rood en een beetje fluwelig. Het is net een bloem, een roos. Een roos van vlees."
Er is geen motto in dit boek.
Welk stuk heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Er waren wel een aantal passage die indruk op me hebben gemaakt. Als eerste het deel waar Daniël een waterhoentje vindt, die bijna doodgaat van de kou.
‘Daniël schud zachtjes zijn hoofd. De poten van het waterhoen liggen nu los tussen de ijsscherven als dorre gele rietstengels zonder leven. De stukjes die er nog aan zitten tikt hij eraf met het handvat van het zakmes. Er blijven stukjes geschubde huid aan het ijs zitten. Waar de huid van de poten heeft losgelaten is het bleke bot zichtbaar. Hij probeert de vogel overeind te zetten, maar het dier valt hulpeloos om met de poten stijf naar achteren. Zijn kop beweegt heen en weer. Zijn snavel krast een bevend lijntje in de sneeuw.’
Uiteindelijk gaat het waterhoentje dood.
Ook het stukje waar Daniël tegen Emmy liegt over hoe zijn dochtertje is gestorven heeft veel indruk op met gemaakt. Hij zegt tegen haar dat hij zijn kindje vermoord heeft, omdat hij niet van het kind kon houden. Hij was vreselijk misvormd. Hij zegt haar te hebben laten stikken door zijn kat op haar mond te leggen. Dit is de beschrijving van zijn kind die hij geeft.
‘Het was geen gewoon kindje,’zegt hij met overslaande stem. ‘Het was een monster. Het had helemaal geen armen. De beentjes waren poppenbeentjes die met zand gevuld leken. Er zat geen been in, ze waren helemaal van vlees. Geen gewoon vlees, maar veel zwaarder. Bloederiger en toch harder. Ik kon er niet naar kijken, ik kon niet van het kind houden. Het lag de hele dag met open mond en uitpuilende ogen in de wieg.’
Later verteld hij toch dit niet waar was.
De passage met de muizen.
Hij pakt de muisjes en schuift ze één voor één met zijn duim van zijn hand af in de het pannetje alsof hij geld neertelt. Even komt de olie bruisend tot de rand. Dan ziet hij ze drijven met een kring van luchtbellen om hun lijfjes. Als ze tot bruine larfjes verschrompeld zijn, draait hij het gas uit, vist ze met een vork uit de olie en legt ze op een bord. Ik heb er hier vijf, denkt hij. Er waren er zes. Er moet er één gered zijn.
Nu de muisjes bruin en verschrompeld zijn lijken ze veel ouder. Bij één is het buikje opengebarsten. Er hangen een paar lichte sliertjes uit. Hij pakt een schaar en knipt ze af. Dan snijdt hij nog wat kaas aan blokjes en legt dat naast de muisjes.
Daniël laat Emmy deze muizen eten.
Personen
Daniel, de hoofdpersoon is een man van 35 jaar oud en heeft astma. Hij is gescheiden van zijn vrouw omdat ze elkaar geen liefde meer konden geven. Daar zit hij heel erg mee. Hij is geobsedeerd door de dood, nadat 7 jaar geleden zijn dochtertje door een ongeluk om het leven kwam. Hierdoor associeert hij alles met de dood. Bij alles wat hij meemaakt denkt hij aan de dood. Hij leeft in een isolement en durft geen contact te leggen met mensen, omdat ze allemaal sterven. Daarom geeft hij zijn liefde aan dieren, maar ook die sterven, zoals het waterhoen die hij gered had en de muisjes die hij kookt en aan Emmy geeft. De enige van wie hij houdt is zijn zoontje Basje, maar ook als hij op bezoek is denkt hij steeds na wat Basje te wachten staat als hij doodgaat.
Emmy is een verpleegster. Ze is erg dun en niet aantrekkelijk. Ze is wel heel spontaan en heeft een moeilijk leven achter de rug. Ze heeft aan abortus gehad waar ze nog steeds heel veel moeite mee heeft en is slecht behandeld door haar ex-vriend, haar moeder overleed op jonge leeftijd en haar vader misbruikte haar zus. Door al die dingen heeft ze een keer een zelfmoordpoging gedaan.
Advies aan de hoofdpersoon
Ik zou aan Daniël willen vragen of hij weer wil gaan leven zonder overal de dood bij te betrekken. Ik vind dat hij van zijn leven moet gaan genieten en aan positieve dingen moet gaan denken. Hij moet ook aan de toekomst denken, niet alleen aan het verleden.
Alternatieve titel
Ik zou het boek noemen: De innerlijke pijn
Ik vind dit een goede titel, omdat Daniël aan een stuk door denkt over alles wat hem pijn heeft gedaan: de dood van zijn dochtertje, de scheiding met zijn vrouw en zijn eenzaamheid. Die pijn voel je gewoon als je het boek leest. Ik vind zelfs dat dit een betere titel is dan Een roos van vlees, want die heeft niet veel met het verhaal te maken.
Evaluatie
Het onderwerp
Het onderwerp van dit boek was hoe de hoofdpersoon om gaat met de dood. Ik vond het niet echt een leuk onderwerp, want al die somberheid spreekt me niet echt aan. Het onderwerp is niet herkenbaar in mijn belevingswereld, want ik heb natuurlijk zelf geen kinderen die zijn doodgegaan. Er zijn wel twee opa’s en een oma van mij doodgegaan en meerdere huisdieren, maar dat is niet hetzelfde. Ik kan me wel voorstellen hoe de hoofdpersoon zich voelt want ze zeggen dat een kind verliezen het ergste is wat je kan overkomen en dat wordt door de schrijver verschillende keren gezegd. Ik heb natuurlijk wel is nagedacht over de dood, iedereen denkt wel is na over de dood. Het onderwerp had zeker genoeg diepgang. Een beetje teveel diepgang vind ik zelf, het is helemaal niet leuk om zo diep over de dood te denken. Ik zou in het boek iets minder ‘dood’ doen en iets meer van andere dingen, zoals de positieve dingen van het leven. Ik ken geen andere films of boeken die over dit onderwerp gaan, maar dat komt denk ik omdat ik gewoon niet van zo’n onderwerp houd.
De gebeurtenissen
Ik denk dat de gevoelens en gedachten van Daniël het belangrijkste in het boek waren. Ik vond dat het aantal gebeurtenissen wel aan de lage kant was, maar het stoorde me niet zo heel erg. Ik vond de gebeurtenissen somber en af en toe saai, maar ik er zaten ook wel interessante stukjes bij. Dan zie je alles toch vanuit een ander perspectief. De gebeurtenissen waren heel erg geloofwaardig, want alles wat in dit boek staat geschreven zou echt gebeurd kunnen zijn. Eva, het dochtertje van Jan Wolkers overleed in 1951 door een ongeluk in bad. Deze gebeurtenis heeft Wolkers verwerkt in dit boek. Het is dus logisch dat het erg geloofwaardig geschreven, want Wolkers heeft zelf zoiets dergelijks meegemaakt. De gebeurtenis die de meeste indruk op me heeft gemaakt is als Daniël de pasgeboren muisjes, die volgens hem door zijn bloed zijn gemaakt, kookt en aan Emmy te eten geeft. Dit vind ik een erg vieze gedachte en ik vond het heel erg shockerend dat hij Emmy voedt met zijn bloed, alleen omdat hij en zij allebei zoveel hebben meegemaakt. Hij zal er dus wel een bepaalde reden voor hebben, maar ik vind het best een beetje raar dat hij dat doet. Ik vond het stukje waar Daniël beschreef hoe zijn dochtertje is overleden wel heel schokkend. ‘Ze blijft dat kind uit de wasbak halen, uit het hete water. Haar vingers zakken weg in het vlees. Ze blijft van de voordeur naar de ziekenauto lopen met het meisje in een deken in haar armen. Haar hand heeft ze in een prop geklemd. Het lijkt een natte krant die ze in elkaar heeft geknepen, maar dat is het niet, nee godverdomme, nee dat is het niet . Ik weet wat het is. Ik wist wat het was toen ik in de douche het val van haar handje vond.’Op sommige momenten in het verhaal had ik wel medelijden met Daniël, maar ik had niet veel andere gevoelens bij het lezen van dit boek.
De personen
De personages in dit boek kwamen levensecht over. Ze zijn zo beschreven dat het leek of ze echt bestaan. Dit was bij alle personages het geval. Ze werden niet gespeeld als typetjes maar echt als levensecht en dat spreekt mij in dit verhaal wel aan. Daniël kwam ook heel echt over, zijn gedachten worden heel uitbundig beschreven en het was ook heel geloofwaardig. Hierdoor kon ik me ook goed inleven in hem. Ik herkende echter geen eigenschappen van Daniël in mezelf. De beslissingen die de hoofdpersoon maakt zijn wel te begrijpen. Maar als hij eraan denkt hoe hij zijn vrouw niet kon troosten toen hun kind was overleden, dan zou ik dat toch wel iets anders hebben gedaan. Het zou natuurlijk wel heel moeilijk zijn, maar ik zou er ook aan denken dat je nog twee kinderen hebt. Maar dit is iets dat je alleen maar kunt ervaren als je het zelf meemaakt. Ik vind het wel jammer dat er bijna niets over Sonja wordt verteld. Ik had eigenlijk wel wat meer willen weten over haar en haar relatie met Daniël.
De opbouw
Ik vond het verhaal niet zo heel moeilijk opgebouwd. Er kwamen wel heel veel flashbacks in voor, dus je moest goed op blijven letten, maar verder kon ik het verhaal wel vlot lezen. Het verhaal zelf komt wel langzaam op gang doordat in het begin het doel nog niet duidelijk is. Heel veel dingen hangen goed met elkaar samen, maar sommige stukken roepen wel vraagtekens op, doordat je niet weet wat er nou precies word bedoeld met wat er wordt verteld. Ik heb geen delen overgeslagen, omdat ze te saai of te moeilijk waren. Het verhaal is niet echt spannend. Maar je wilt het boek tóch uitlezen, omdat je als lezer toch wil weten wat er met zijn dochtertje is gebeurd en hoe het komt dat Daniël en Sonja uiteindelijk zijn gescheiden. Door de vele terugblikken wordt dit langzamerhand duidelijk. De afloop was wel een beetje flauw, maar dat vind ik ook van de rest van het boek. Daniël heeft het weer heel erg benauwd, hij moet een injectie hebben en hij probeert een dokter te bellen. Hij krijgt Sonja aan de lijn, die direct hoort wat er aan de hand is. Ze belooft een dokter voor hem te zullen bellen. Daniël doet de deur open en ziet dat er een dikke, ondoordringbare mist hangt.
Het taalgebruik
Het taalgebruik was niet moeilijk, er zaten niet zo heel veel moeilijke woorden in en de zinnen waren meestal kort. Het verhaal was wel goed te lezen. De gebeurtenissen werden heel helder beschreven en ik kon er een goede voorstelling van maken. Er waren wel momenten, vooral in het begin van het, waarin ik dacht, waar gaat dit over. Dan heeft hij het ergens over en ineens leest hij een advertentie uit de krant voor. Er kwamen vrij veel dialogen in voor. Daniël praat met veel mensen en hij heeft een heel lang gesprek met Emmy. Deze dialogen werden heel natuurlijk weergegeven. Ze zouden ook gewoon in het normale leven voor kunnen komen. De schrijver heeft een rustige manier van vertellen en die manier past ook wel bij Daniël, want hij is een rustige man.
Biografie Jan Wolkers:
Jan Wolkers is geboren op 26 augustus 1926 te Oegstgeest. Jan Wolkers was afkomstig uit een gereformeerd milieu waar hij in zijn tienerjaren afstand van heeft genomen. De ouders van Wolkers kwamen oorspronkelijk uit Amsterdam en hadden in totaal elf kinderen, van wie de derde was. Vader Wolkers bezat voor de Tweede Wereldoorlog een slecht lopende kruidenierswinkel.
Wolkers bezocht de mulo, maar moest al snel van school om te helpen in de winkel. Hij was onder andere dierenverzorger in een laboratorium van de Universiteit Leiden, was tuinman en schilderde landschappen. In de oorlog dook Wolkers onder. Hij nam les aan de Leidse Schilderacademie, en ook typelessen. Daarbij haalde hij zijn enige diploma. Kort na de bevrijding woonde Wolkers in Parijs.
Jan Wolkers was driemaal getrouwd. In 1947 huwde hij Maria de Roo (1923-1993). Uit dit huwelijk werden drie kinderen geboren: Eric (1948), Eva (1949) en Jeroen (1953). Eva overleed in 1951 door een ongeluk in bad. Deze gebeurtenis zou Wolkers laten verwerken in de roman Een roos van vlees uit 1963.
In 1958 trouwde Wolkers in Frankrijk met Annemarie Nauta. Deze periode vormde later de inspiratie voor de roman Turks fruit. Olga, de hoofdpersoon uit dit boek, was gebaseerd op Nauta. Het huwelijk zou niet lang duren. Met Olga's kanker en haar overlijden in Turks fruit symboliseerde Wolkers het rouwproces dat hij doorging na het verbreken van de relatie met Nauta.
In 1963 ontmoette Wolkers de op dat moment 17-jarige Karina Gnirrep. Na een jarenlange relatie trouwden Gnirrep en Wolkers in 1981. Een jaar eerder was het stel verhuisd van Amsterdam naar het buurtschap Westermient op het eiland Texel en in 1981 werd uit dit huwelijk de tweeling Bob en Tom geboren. In 2002 en 2003 zond VPRO's Villa Achterwerk twee seizoenen lang de serie De Achtertuin van Jan Wolkers uit over planten en beestjes in de tuin die Wolkers en Karina bij hun huis op Texel hadden aangelegd. Gnirrep en Wolkers zouden tot de dood van de schrijver in 2007 samenblijven.
In 2006 werd Wolkers ereburger van Texel.
Boekenlijst Jan Wolkers:
Serpentina's petticoat (1961) De perzik van de onsterfelijkheid (1980)
Kort Amerikaans (1962 Alle verhalen van Jan Wolkers (1981)
Gesponnen suiker (1963) Brandende liefde (1981)
Wegens sterfgeval gesloten (1963) De junival (1982)
Een roos van vlees (1963) Drie romans (1983)
De hond met de blauwe tong (1964) Gifsla (1983)
Terug naar Oegstgeest (1965) De onverbiddelijke tijd (1984)
Horrible tango (1967) 22 sprookjes, verhalen en fabels (1985)
Turks fruit (1969) Jan Wolkers schilder-beeldhouwer (1986)
Werkkleding (1971) Een paradijsvogel boven het aardappelloof
De walgvogel (1974) (1988)
De kus (1977) De bretels van Jupiter (1988)
De doodshoofdvlinder (1979) Op de vleugelen der profeten (1989)
Zijn bekendste boeken zijn Kort Amerikaans, Turks fruit en terug naar Oestgeest.
Bron: Wikipedia.nl
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
