CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Klasgenoten stonden vroeger als hongerige hyena's om Jorieke heen. Klaar om het jonge hertje aan te vallen dat nog scoubidoutouwtjes had.
Boekverslag Remco Campert
Een liefde in Parijs
Geschreven door: | anoniem (4 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 4 januari 2009 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.050 |
Bekeken: | 1771 keer (10 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Boekbeschrijving
schrijver: Remco Campert
Titel: Een liefde in Parijs
Uitgever: Wolters-Noordhoff
Plaats van uitgave: Groningen
druk: 2006
jaar: 2004
Eigen Recensie
Richard is een jonge en verwachtingsvolle aankomende schrijver. In zijn jeugd komt hij erachter dat hij schrijver wil worden. Hierdoor gaat hij naar Parijs waar hij samenwoont met een schilder die ongeveer even oud is als hij hij. Richard vertrekt en Tovèr(die schilder) blijft in Parijs. Hij gaat een aantal jaar in Antwerpen wonen, is daar constant dronken en gaat met talloze vrouwen naar bed. Na zijn terugkomst in Nederland wordt hij een beroemd dichter en hij besluit zijn gedichtenbundel in Frankrijk te publiceren. Om zijn boek te promoten gaat Richard naar Parijs. Als Richard in Parijs aankomt en zijn hotel uitloopt, komt hij een vrouw tegen die hem aanspreekt met ‘Rik?’. Richard weet echt niet wie de vrouw is. Ze vertelt hoe ze heet: Sacha. Ook die naam kent hij niet. Hij weet alleen dat ze elkaar hebben ontmoet in de Leopoldstraat in Antwerpen. Richard vindt het erg opmerkelijk dat een vrouw hem na al die jaren herkent, terwijl hij zich totaal niets meer kan herinneren. De vrouw kent hem uit Antwerpen: een tijd waar Richard niet veel meer van weet, omdat hij altijd dronken was. Maar hij vergeet ook veel omdat hij oud wordt.
Op de dag van de presentatie in Parijs komt hij Sacha weer tegen. Ze beginnen een gesprek en Sacha vertelt over vroeger. Samen hebben ze een relatie in Antwerpen gehad, maar na een tijdje liet Richard haar in de steek. Richard was toen naar Nederland teruggegaan. Richard kan het zich eigenlijk niet meer herinneren.
Remco Campert is geboren in 1929. Hij is de zoon van de dichter en prozaschrijver Jan Campert. Remco was redacteur en mede-oprichter van enkele literaire tijdschriften. In 1951 debuteerde hij een bundel 'Vogels vliegen toch' met gedichten. Zijn eerste roman verscheen in 1961. Verder nog 'Liefdes schijnbewgingen (1963), Het gangstermeisje ((1966) Verfilmd door Frans Weisz)
en Tjeempie! (1968) Ertussendoor publiceerde hij verhalen, gedichten en kinderboeken. Ook heeft hij vertalingen op zijn naam staan en hij heeft ook meegwerkt aan film. Zijn schetsen zijn verzameld in de bundel 'Het paard van ome Loeks'. In 1985 schreef hij het boekenweekgeschenk 'Somberman's actie'.
In 1990 verscheen de verhalenbundel 'Graag gedaan' en de verteling 'Gouden dagen'.
Een liefde in Parijs is een boek waarin het woord 'twijfel' een grote rol speelt. Hij had geen twijfels aan zijn terugkeer naar Parijs, maar verder had hij aan bijna alles wel twijfels. Niets is voor hem zeker. De waarde van zijn werk is een grote vraag voor hem. Hij heeft constant het gevoel dat hij erbij wilt horen, bij de echte grote schrijvers. Hij weet dat het voor hem te laat is, hij had net als Tovèr in Parijs moeten blijven. Hij twijfelt ook aan de vriendschap met Tovèr: wat heeft die nog te betekenen? Het verleden van Richard en Tòver samen is voorbij bij Tòver.
Het verhaal verspringt steeds van het nu ( Richard in Parijs voor de presentatie van zijn boek) naar het verleden (Richard's jeugd, tijd in Parijs met Tòver, tijd in Antwerpen, zijn vader en zijn vrouw). Het boek gaat voor het grootste deel over deze herinneringen doordat Richard een aanknopingspunt probeert te vinden zodat hij erachter kan komen wie Sacha is. De herinneringen staan niet op volgorde maar ze lopen allemaal door elkaar heen. Het verhaal wordt verteld door de ogen van Richard, en de flashbacks bestaan uit herinneringen van Richard.
Ik vond dit boek niet zo heel erg leuk om te lezen omdat ik het soms niet zo goed meer snapte of het zich nu afspeelde of het weer een flashback was. Bijvoorbeeld in het begin van het boek zit hij eerst in de taxi en opeens zit hij weer in een flashback.
Terwijl de taxi keerde en rechtsaf de Boulevard Saint-Michel insloeg en de chauffeur kankerde over het slechte weer, dacht Richard terug aan de tijd dat hij in Antwerpen had gewoond. Het was een periode van zijn leven waar hij niet graag aan terugdacht. Kort samengevat: hij was altijd dronken geweest en de vrouw met wie hij leefde verliet hem al snel. Of het ene het gevolg was van het andere of andersom wist hij niet. Hij zag de Leopoldstraat voor zich, het ziekenhuis, het hekwerk langs de Botanische tuin, de antiquairs en de modewinkels daartegenover, de schouwburg aan het einde van de straat. Het was zomer, acht uur in de ochtend, de tramrails glansden in het zonlicht. Rik kwam het ziekenhuis uit waar men hem bij de eerste hulp hadden verbonden. In een café waar tot ver in de dag de nacht heerste had iemand die niet op Hollanders was gesteld hem een bierglas in het gezicht gedrukt.
Ik vind dat er erg weinig emoties in die boek voorkomen. Zelfs aan het einde van het boek, wanneer Sascha Richard verteld dat Bruno zijn zoon is komen er niet echt emoties naar voren.
'Je man.. Jacques...was die niet bij de opening' vroeg hij. 'We zijn al heel lang gescheiden.' 'Toen ik jullie daarstraks zag staan dacht ik even dat Bruno je man was.' Sacha keek hem aan met een schattende blik en legde toen op háár beurt haar hand op de zijne. 'Bruno is je oon,' zei ze, en Richard wist meteen dat het waar was, dat niemand zoiets zou kunnen bedenken, behalve het taaie, zijn kans afwachtende, niet door hem beheerste lot.
Met dit stukje eindigt het boek ook meteen. Ik vind dit een beetje raar einde. Je krijgt geen reacties verder. Ik had liever gehad dat er nog iets gebeurde. Ik houd niet zo van een open einde. Wat ik wel goed vind aan dit boek is dat Remco Campert eigenlijk de spanning erin houdt tot de laatste alinea van het boek. Je vraagt je natuurlijk het hele boek door af wie die Sacha nou eigenlijk is. En wat de relatie tussen hen is. Dat blijkt dus zo te zijn dat ze samen een zoon hebben.
Conclusie:
Ik raad dit boek niet aan aan onervaren lezers, omdat ik het een boek met veel verwarring erin vind. Ik denk dat als je een ervaren lezer bent het dan een stuk beter snapt.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
