ff n studiebreak
Meiden, laser je binnenste schaamlippen lekker weg joh. Want je vriendje wil een playboypoesje.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Boudewijn Büch
De kleine blonde dood
Geschreven door: | freakie (6 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 12 oktober 2008 |
Taal: |  |
Woorden: | 2.700 |
Bekeken: | 978 keer (13 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(1993)Boekverslag 10
De kleine blonde dood door Boudewijn Büch
Bibliografische gegevens
Titel: De kleine blonde dood
Auteur: Boudewijn Büch
Jaar 1e druk: 1985
Gelezen druk: 1995
Uitgeverij: Wolters-Noordhoff
Plaats uitgave: Groningen
Aantal blz.: 196
Samenvatting
Bron: http://www.scholieren.com/boekverslagen/8693
De 7-jarige Boudewijn woont bij zijn ouders samen met vijf broers (die zijn op dat moment nog niet allemaal geboren) in Wassenaar. Boudewijn gaat op schoolreisje naar een speeltuin ergens in Nijmegen. Ze zullen ook even naar Duitsland gaan, maar dat mag absoluut niet van zijn vader. Rainer Büch is namelijk van joodse afkomst en is voor de Tweede wereldoorlog uit Duitsland naar Nederland gevlucht, om tegen Duitsland te vechten, bij de luchtmacht. Hij heeft hiervoor verscheidene onderscheidingen gekregen. Hij is door de oorlog fel anti-Duits geworden en heeft een trauma aan de oorlog overgehouden.
Als ze eenmaal bij de Duitse grens zijn moet Boudewijn bij zijn leraar op Nederlands grondgebied blijven. Als Boudewijn opeens een mooie vlinder ziet vliegen holt hij erachter aan om hem te vangen voor zijn vader, die vele vlinders verzamelt. Als hij hem te pakken heeft blijkt hij in Duitsland verdwaald te zijn. Twee Duitse douanebeambten houden hem aan en brengen hem terug naar de rest van de klas.
Eenmaal thuis gekomen toonde hij met trots de vlinder aan zijn vader. Zijn vader vond hem prachtig, maar toen Boudewijn vertelde over zijn avontuur in Duitsland begon zijn vader hem te slaan en hij maakte de vlinder kapot.
Vader was nooit echt aardig voor Boudewijn en zijn moeder. Hij mishandelde zijn vrouw of zijn kinderen als die het over de oorlog of over Duitsland hadden.
Boudewijn heeft aan de ene kant enorme bewondering voor zijn vader (vlinders verzamelen, banden plakken, wandelen en praten) maar snapt aan de andere kant zijn gewelddadigheden niet.
Als de vader een keer zomaar vertrekt zonder iets te zeggen, gaat een broertje van Boudewijn in de kamer van zijn vader kijken. Hij heeft daar in een kast gekeken die voor iedereen verboden was. Hij zag daar foto's van concentratiekampen en gemartelde mensen. Als vadert weer teruggekeerd is van zijn reis merkt hij op dat er iemand in zijn geheime kastje is geweest. Na wederom een woedeaanval is het huis te klein.
Vader heeft besloten dat hij helemaal geen feestdagen meer wil vieren. De reden hiervoor wordt niet gegeven.
Vader en moeder hadden besloten dat Boudewijn voor een lange tijd naar een inrichting in Brabant moest, "niet omdat ik gek was, maar omdat mijn ouders het gek vonden dat ik gek werd van hun huwelijksleven" (p.81). Hij beleeft daar een vreselijke tijd en mag daar praktisch niets. Het ergste vindt hij nog dat hij daar niet mag lezen. Na bijna een jaar mag hij weer naar huis.
Als hij weer thuis is bleken de buikpijnen waar hij al twee jaar aan leed een verwaarloosde blindedarmontsteking te zijn, inmiddels een buikvliesontsteking.
Hij raakt in de ambulance die onderweg was naar het ziekenhuis in een coma. Een paar weken later toen hij wakker werd kreeg hij van zijn vader mooie cadeaus, waaronder een grote stapel boeken. Na een jaar mocht hij het ziekenhuis uit en werd hij met open armen ontvangen op zijn lagere school.
Er wordt de kinderen verteld over hun Onkel Jobab, die in de Tweede Wereldoorlog is mishandeld en daardoor 'gek in zijn hoofd' is geworden. Hij komt een weekendje langs bij de familie.
Vele jaren later, zijn ouders zijn intussen gescheiden, ontvangt Boudewijn een brief van zijn moeder. Die stuurt hem een kopie van een rouwkaart waarin staat dat zijn vader gestorven is. De dood van zijn vader greep hem erg aan, ondanks dat zijn vader nooit echt aardig voor hem was. Twee weken na dit overlijden krijgt hij een brief van twintig velletjes van zijn vader. Deze brief vindt Boudewijn het ergste van alles wat zijn vader hem had aangedaan. Later krijgt hij te horen dat de brief geschreven is vlak voor zijn zelfmoord. Boudewijn kon het allemaal niet meer aanzien en verbrandde de brief.
Voordat zijn vader was gestorven is hij nog een keer naar hem toe geweest. Zijn vader woont met een 18-jarige Deense vrouw, Astrid Nisgren. Hij mag haar as noemen. Boudewijn vertelt dat hij homoseksueel is, een vrouw in verwachting heeft gemaakt, hasj gebruikt en een agent heeft getrapt. Het wordt een emotioneel gesprek en zijn vader en diens (vijfde) vrouw worden woedend op hem.
Het tweede verhaal gaat over Micky. Micky is het zoontje van Boudewijn en Mieke, de voormalig Engelse lerares van Boudewijn, die 14 jaar ouder is. Boudewijn was totaal nog niet toe aan een kind, maar als hij bemerkt dat Mieke aan de drank is neemt hij een deel van de verzorging op hem. Boudewijn en Micky wonen een jaar samen met Fleurette, een jongensachtige vouw die een dochter heeft. Nadat Fleurette en haar dochter het huis hebben verlaten, menen Boudewijns’ vrienden dat hij mee moet gaan naar Parijs, wat al eerder geregeld was. Hij vertrouwt Micky toe aan Gerda, de beste vriendin van Mieke, met de voorwaarde hem niet aan Mieke te geven. Bij zijn terugkomst blijkt Gerda hem wel aan Mieke te hebben meegegeven, omdat het kerstmis was. Ze vertelt hem dat hij bij haar van de trap gevallen is. Hij ligt in het ziekenhuis in coma. Boudewijn gaat eerst bij Mieke langs, vervolgens richting ziekenhuis. Daar wacht hem een veel grotere schok, de val van de trap bleek een secundair trauma, Micky leed aan een hersengezwel dat “geknapt” is en is klinisch dood. Na twintig dagen geeft Boudewijn toestemming de machines stop te zetten en overlijdt Micky. Zijn stoffelijk overschot wordt gecremeerd. Hier heeft Boudewijn bewust voor gekozen. Om zichzelf te straffen, wil hij dat er geen enkel spoor van hem blijft bestaan. Hij is de enige op de crematie, waar hun lievelingsnummer van de Stones: “Out of time” wordt gedraaid.
Zes jaar na de crematie bezoekt Boudewijn voor de krant een opendag van het crematorium. Nadat de reportage in de krant heeft gestaan, krijgt Boudewijn een boze brief van de directeur. Nu overvalt hem een groot verdriet, Micky’s micrografie is mislukt. Als hij iemand op het station hoort zeggen: ”rouw verjaart niet”, weet hij dat hij het verhaal kan schrijven.
In het laatste hoofdstuk vertelt Boudewijn dat enkele herinneringen niet groter zijn dan een postzegel die hij koestert. Ze gaan over fijne momenten met zijn vader Rainer en zijn zoontje Micky. Opvallend zijn de parallellen, zoals bijvoorbeeld het kapotje op het strand.
Thema, motieven
Thema: Als iemand een trauma heeft dan kan dit erg naar zijn voor de mensen in de omgeving.
Motieven:
- Druk op de vrouw: De moeder van Boudewijn wordt regelmatig mishandelt door zijn vader. Dit komt omdat hij woede-uitbarstingen krijgt als er ook maar gesproken wordt over oorlog of over de Duitsers.
- Landkaartje: De vlinder die Boudewijn vangt in Duitsland is een landkaartje. De passie van zijn vader is vlinders. Maar wanneer de vader hoort dat de vlinder uit Duitsland komt trapt die hem plat. Dit staat dus voor het vernietigen wat iemand lief heeft door een trauma. In dit geval het oorlogstrauma.
- Vader-zoon relatie: Door de trauma kon er nooit echt een relatie ontstaan tussen Boudewijn en zijn vader. Hij heeft heel veel waardering voor zijn vader, maar door de trauma van zijn vader, kan hij niet altijd zeggen wat hij vind en is hij vaak bang voor de woede-uitbarstingen van zijn vader.
- Inrichting: Door de problemen tussen vader en moeder, die ontstaan door het oorlogstrauma, komt Boudewijn in een inrichting terecht. En dit beschouwt hij zelf als een van de ergste periodes uit zijn leven, omdat hij er helemaal niks kon doen, zelfs niet lezen.
- Oorlogsverhalen: De vader is een heel ander mens geworden door de oorlog en verteld de kinderen over de verschrikkelijkheden die er zijn gebeurt. Ook leest hij ze voor uit een boek: “Wissenschaft ohne Menschlichkeit”. Hiermee zaait hij angst bij de kinderen en dit vinden zij niet fijn.
- Zelfmoord: De vader van Boudewijn: Vati, pleegt zelfmoord door een overdosis kalmeringsmiddelen te slikken en onder een hete douche te gaan staan. Het leven was voor hem te zwaar en dit kwam voor een groot deel door de trauma waar hij aan leed na de wereldoorlog.
Uitgebreid commentaar op het thema
Ik ben het erg eens met dit thema, want het hebben van een trauma is wel een groot psychologisch probleem. Het gaat om een gebeurtenis(sen) die zo een grote impact op iemand hebben gehad, dat die voor de rest van hun leven in hun hoofd blijft zitten. In dit boek gaat het om een oorlogstrauma. Ik ben het eens dat dit heel erg naar kan zijn voor de mensen in de omgeving, omdat een oorlogstrauma meestal gepaard gaat met grote angst of hevige woede.
In het boek draait het vooral om de woede die het gevolg heeft dat de vrouw en de kinderen worden mishandeld. Door deze mishandelingen kun je ook die personen lichamelijk en psychisch veel schade toebrengen. Als er grote angst ontstaat, kan dit heel erg zijn. Ik heb hierover wel eens iets op de televisie gezien. Het ging om een man die had gevochten in Afghanistan. Nadat hij terug kwam had erge angstaanvallen. Hij durfde zijn huis niet meer uit te komen en had vaak last van nachtmerries. Hij moest na de oorlog een aantal jaren in therapie om het te verwerken.
Wel is het zo dat de mate waarin er een sprake is van een trauma natuurlijk erg kan verschillen. Bij Boudewijn’s vader was er sprake van een zeer ernstig trauma, maar dit is natuurlijk niet altijd het geval. Ook kun je het anders zien, want de mensen in de omgeving kunnen natuurlijk ook als steun dienen i.p.v. van “slachtoffer”. Therapie is een heel goede oplossing om een trauma weg te krijgen bij iemand. Door therapie kan die persoon weer de persoon worden die hij vroeger was, waardoor er dus geen narigheid meer is voor mensen in de omgeving. Maar concluderend kun je zeggen dat een trauma natuurlijk nooit leuk is en ook zeker niet voor de mensen in de omgeving.
Ikzelf heb geen ervaring met een trauma en ken ook niet echt iemand met een trauma. Wel is het zo dat ik soms de invloed van de oorlog nog wel terug zie bij mijn oma. Zo gooit ze bijna nooit eten weg, en als ze iets over heeft bewaart ze het voor een andere keer. Ook als bijvoorbeeld de melk een aantal dagen over datum is, dan zegt ze: “Vroeger keken we nooit of iets over de datum is, je was blij met wat je had”. Dit is niet echt een trauma, maar wel iets dat blijvend is opgeslagen in haar hersens.
Titelverklaring
De titel van het boek is: De kleine blonde dood. De letterlijke betekenis van het boek is te danken aan de zoon van Boudewijn: Mick. Hij wordt gedurende het boek meerdere malen kleine blonde genoemd. De titel van het boek wordt helemaal duidelijk door een bepaalde scène uit het boek waarin Boudewijn en de moeder van Mick: Mieke, ruzie maken. De titel van het boek wordt meerdere keren genoemd: “Als je zo doorgaat heb je straks niet alleen geen man, maar ook geen zoon meer!”. “Soms schrik ik ‘s nachts wakker van het idee dat je een auto-ongeluk krijgt. Dan is die kleine blonde dood!” Mieke lalde: “ Da’s een mooie titel voor een boek.” Uiteindelijk sterft de kleine blonde Mick ook door een opengebarsten hersengezwel in zijn hoofd.
De figuurlijke interpretatie van de titel houdt verband met een onderwerp dat een grote rol speelt in het boek; namelijk de oorlog. Tijdens de tweede wereldoorlog wilde Hitler dat het Arische ras in stand werd gehouden. Daarom liet hij een heleboel joden ombrengen, omdat die niet bij het Arische ras hoorden. Het Arische ras bestond namelijk uit blauwe ogen en blonde haren. Het woord “blonde” in de titel geeft dus het oorlogstrauma van de vader van Boudewijn aan.
Als ik het boek zelf een titel zou moeten geven, dan zou ik het boek: Landkaart, hebben genoemd. Juist deze titel omdat dit verband houdt met een groot aantal aspecten van het boek. Een landkaartje is namelijk een soort vlinder. Op schoolreisje kwam Boudewijn door deze vlinder terecht op Duitse grond. De grond die zijn vader juist zo haatte. Ook duid het woord landkaart op het willen uitbreidden van land door Hitler. Hij zou het liefst gewild hebben dat de landkaart van Duitsland bestond uit de hele wereld. Ook was een van de passies van de vader van Boudewijn; vlinders. En natuurlijke is de vlinder een teken van vrijheid en dit onderwerp zie je meerdere keren terugkomen. Zo vocht Vati tijdens de tweede wereldoorlog voor vrijheid, had Boudewijn tijdens zijn jeugd niet alle vrijheid en was Boudewijn een heel vrij persoon: hij was homoseksueel, maakte een vrouw zwanger en hij rookte hasj.
Mening
Een echte sombere oorlogssfeer
In het boek “de kleine blonde dood” komt vaak de oorlog aan bod. Dit komt door Rainer, die een oorlogstrauma heeft overgehouden door de tweede wereldoorlog. Dit heeft mij tot mijn stelling gebracht: het onderwerp oorlog wordt op een goede manier uitgedrukt in het boek. Met op een goede manier bedoel ik dat het past bij de sfeer van oorlog en dat verschillende facetten uit het boek aansluiting hebben met dit onderwerp.
Ten eerste is het zo dat de personages een extra gevoel aan het thema geven. Dit komt voornamelijk door de vader van Boudewijn: Rainer. Ook al is hij niet zo vaak te zien in het boek de druk die hij uitoefent door zijn trauma zie je gedurende het hele boek wel terug bij Boudewijn. Ook zijn de momenten die Boudewijn heeft met zijn erg fel. Je merkt dan echt hoe diep de trauma bij Rainer van binnen zit. Dit zie je bijvoorbeeld in het volgende citaat:
(blz. 15) Hij stond op en begon mij te slaan. Hij sloeg maar door. ‘Hij is in Duitsland geweest, hij is in dat verdomde Duitsland geweest! Je bent mijn kind niet meer!
Iets dat je ook al ziet in het citaat is dat het taalgebruik goed past bij de sfeer van oorlog. Alles wordt geschreven in een normale spreektaal en het zijn vooral korte zinnen. Bij gesprekken tussen mensen wordt je er echt bij betrokken doordat de dingen die mensen zeggen letterlijk worden gezegd. Het is dus niet: Mijn vader zij dat ik zijn kind niet meer was. Maar: Je bent mijn kind niet meer!
Verder is het zo dat het oorlogstrauma zorgt voor een bepaalde sfeer. Het is een beetje een sombere sfeer die je terug ziet komen in het boek. Je zou wel kunnen zeggen: een echte sombere oorlogssfeer. Er zijn vaak ruzies en problemen door de vader van Boudewijn. Dit heeft weer alles te maken met de invloed die de oorlog heeft gehad op hem.
Iets wat ik heel vernieuwend vond is dat in de twee verhaallijnen die er eigenlijk zijn een soort van vergelijking is. De gebeurtenissen die plaatsvonden tussen Boudewijn en Rainer worden in het boek vergeleken met die van Boudewijn en Micky. Dit vond ik heel vernieuwend omdat ik het niet eerder in een boek ben tegengekomen en het zorgt ook dat je de twee verschillende sferen goed ziet.
Ook zorgt de uitgebreidde beschrijving van gevoelens en de omgeving ervoor dat het echt lijkt of je er zelf bij bent. De verhalen die verteld worden over de oorlog kloppen allemaal echt. Ook de verschrikkelijke dingen die zijn gebeurt in die oorlog komen aan bod, zoals het geheime kistje van Rainer, waarin foto’s zitten van naakte joden op perrons, of kuilen met dode mensen er in. Dat was in die tijd allemaal werkelijkheid en dit geeft een extra gevoel van realisme.
Het onderwerp oorlog wordt op een goede manier uitgedrukt in het boek, omdat de personages goed er bij passen, het taalgebruik voor extra kracht zorgt. Verder is er een bepaalde oorlogssfeer, wordt de jeugd (met de invloed van de oorlog) vergeleken van Boudewijn’s verder leven. Ten slotte zorgen gevoelens en de beschrijving van dingen voor een gevoel van realisme.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
