geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Bij klassieke muziek moet je niet aan je grijze oma denken, maar aan YouTube. 5 tips van Lucas en Arthur Jussen.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Jan Wolkers
Zomerhitte
Geschreven door: | Margriet (4 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 9 augustus 2008 |
Taal: |  |
Woorden: | 2.300 |
Bekeken: | 3818 keer (17 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(2008)Zomerhitte
Jan Wolkers
De Bezige Bij, 2005
96 pagina's
Waarom heb ik dit boek gekozen?
Ik heb dit boek gekozen omdat u zei dat het wel een geschikt boek was: niet te dik, niet te moeilijk en leest lekker door. De schrijver kwam me ook wel bekend voor, dus daarom heb ik het boek maar meegenomen.
Eerste persoonlijke reactie:
overbekend: Zo'n beetje alle boeken van Jan Wolkers gaan over dit onderwerp.
Vreemd: Sommige gebeurtenissen zijn wel wat vreemd: je gaat bijvoorbeeld niet zomaar iemand vermoorden.
Gemakkelijk: het verhaal leest gemakkelijk door. Het is niet moeilijk geschreven en er zaten ook geen moeilijke zinstructuren in.
Korte samenvatting van de inhoud:
De ik-verteller is een fotograaf die twintig jaar geleden voor het eerst op het eiland was. Daarna komt hij er regelmatig terug en huurt hij een zomerwoning van een eilandbewoner. Wanneer hij met zijn camera op pad is, ziet hij op het naaktstrand een mooie, jonge vrouw. Hij gaat naast haar liggen, hij moet zich van haar uitkleden, omdat hij op het naaktstrand ligt. Ze komen met elkaar in gesprek. Ze werkt in een disco op het eiland. Ze heet Kathleen. Ze beloven elkaar weer te zien.
Die avond gaat de fotograaf naar de disco waar Kathleen werkt. Hij vindt het binnen maar niets, want het zit er vol met veelzuipende boerenpummels waarmee hij zo ruzie kan krjigen. Hij wacht op haar, maar als de disco sluit, stapt ze in een auto bij een oudere man. Buiten ontmoet hij Federici, een oudere man die jarenlang met een rich old lady door Europa heeft getoerd en menig museum aan de binnenkant heeft gezien.
De volgende dag ontmoet de ik-persoon Federici weer. Nadat hij weer wat foto's genomen heeft, gaat de fotograaf naar het naaktstrand waar hij Kathleen weer ontmoet. Ze vertelt hem een smoes om mee naar zijn kamer te gaan. Daar vertelt ze van de oude man: ze wordt door hem betaald als ze zich voor zijn aangezicht bevredigt. De fotograaf vraagt of ze dat ook voor hem wil doen. En dat wil ze wel.
Wanneer hij de volgende dag op een terrasje zit, komt de oudere man bij wie Kathleen na de disco in de auto stapte daar ook zitten, even later gevolgd door een jonge man die er een beetje crimineel uitziet. Ze vinden het niet leuk als hij een foto van hen maakt.
Even later gaat hij weer fotograferen. Hij ontmoet een vogelwacht van het eiland, die hem vertelt dat er ergens een nest met velduilen zit, waarvan hij een foto kan maken. Ze gaan er naartoe, en er wordt een oog uitgepikt bij de vogelwachter. Hij laat een ambulance komen. Het speelt erg door zijn hoofd en hij wil het allemaal vertellen aan Kathleen, maar ze is niet in de disco. Wel ontmoet hij opnieuw Federici. Ze hebben het over Kathleen en drinken heel wat wijn.
De volgende dag gaat hij weer naar het strand en ziet Kathleen en de jongeman. De man brengt een zware rugzak afkomstig van een zeilboot aan wal. Waarschijnlijk gaat het om een drugssmokkel. Als de politie eraankomt, houdt Kathleen die aan de praat en de jonge man verstopt de rugzak in de duinen. De fotograaf heeft die rugzak snel gevonden en verstopt hem nog beter. Dan gaat de fotograaf weer naar huis. Hier zit Federici op hem te wachten. Hij vertelt wat hij gezien heeft op het strand. Federici zegt dat hij maar beter de politie had kunnen waarschuwen. De ikfiguur zegt dan dat hij in dat geval ook Kathleen verraden zou hebben. De ik-persoon krijgt ook nog een pistool van Federici, voor het geval dat.
Hij gaat weer fotograferen, maar daar verrast de jonge crimineel hem, die hem dwingt de rugzak met drugs weer op te sporen. Ze gaan het duingebied in. De ik-persoon vermoordt de man dor een zwaren wilgentak op zijn hals neer te laten komen. Hij bindt de zware rugzak aan hem vast. Hij laat hem met rugzak en al onder water verdwijnen.
Bij zijn huisje zit Federici op hem te wachten. Hij vertelt van de jongeman, maar eindigt ermee dat die in een sportwagen is gestapt en verdwenen is. Die avond verschijnt Kathleen in zijn woning: ook zij komt namens haar baas (de oude man) verhaal halen. De ikfiguur vertelt opnieuw het verhaal. In ruil daarvoor krijgt hij een adembenemende portie seks. Het pistool dat hij van Federici heeft gekregen is de volgende morgen verdwenen, net als Kathleen. Wordt hij toch door haar bedrogen? De ikfiguur gaat naar het hotel waar Federici verblijft en vertelt hem nu de ware toedracht van de dood van de jonge man. Daarna gaat de fotograaf naar de woning van Kathleen, die vertelt dat de oude man zelfmoord gepleegd heeft. Ze lucht haar hart bij hem, en opnieuw beleven ze een seksueel pleziertje met elkaar. De fotograaf nodigt haar uit bij hem te komen wonen. Ze stmt toe.
Federici komt hem nog een keer bezoeken. Ze praten nog wat over de zelfmoord van de oude drugsbaas. Kathleen wil echt mee, want als de ik-persoon naar huis gsst, staat ze al op hem te wachten met haar spullen. Op de boot naar het vasteland ontdoet ze zich van het pistool. Ze zegt tegen de fotograaf, dat hij ook nog een geheim voor haar heeft. Dat zal hij later ooit wel eens vertellen.
Bespreking van de volgende verhaalespecten:
Spanning:
Het verhaal is op zich niet echt spannend geschreven. Maar één stukje is wel een beetje 'spannend': wanneer de ik-persoon wordt meegenomen door de jongman die hem dwingt de rugzak weer op te sporen.
Personages:
* De fotograaf
De fotograaf is de hoofdpersoon van het verhaal. Hij wordt geen enkele keer met een naam aangesproken. De man is een natuurfotograaf die voor een opdracht tijdelijk het eiland bewoont.
* Kathleen
Kathleen is de vrouw waar de fotograaf zo gek op is. Ze is heel knap en ze komt niet over als een vrouw die in het criminele circuit actief is. Naarmate het verhaal vordert, kom je erachter dat ze toch niet zo normaal is. Ze krijgt geld om zich te bevredigen voor een oude man, die later haar baas blijkt te zijn, en ze schaamt zich ook niet om dit voor anderen te doen.
* Federici
Federici is een vriend van de fotograaf. Zij leren elkaar in het begin van het boek kennen, wanneer de fotograaf op Kathleen moet wachten. Federici heeft al veel meegemaakt in het leven. Hij vertelt veel over de tijd dat hij nog met zijn bazin, de Rich Old Lady door Europa reisde. Ook geeft hij de fotograaf adviezen, die hij goed kan gebruiken. Hij is de steun en toeverlaat van de fotograaf, met deze deelt hij de interesse voor Kathleen.
* De jonge crimineel
Hij is samen met Kathleen de ‘partner in crime’ van de oude man. Hij is een goed getrainde kerel, maar je krijgt de indruk van hem dat hij het IQ van een doperwt heeft. Hij knapt de vieze werkjes van de oude man op en dat moet hij met de dood bekopen, wanneer blijkt dat de fotograaf hem toch duidelijk te slim af is.
* De oude man
Hij is de baas van Kathleen en de jonge crimineel. Hij is een man die handelt in drugs. Hij betaalt Kathleen om haar voor hem te bevredigen. Ook hij eindigt dood, want hij pleegt zelfmoord voor de ogen van Kathleen.
Thema:
Het thema van dit boek is: drugssmokkel, zelfmoord, natuur, sexualiteit.
Opbouw:
Het verhaal is opgebouwd uit één verhaal. Er is geen onderverdeling in hoofdstukken. Er wordt gelukkig wel gebruik gemaakt van witregels.
Tijd:
Het verhaal speelt zich in 2005 af. Het gebeurt allemaal in 1 week.
Vertelsituatie:
Het wordt verteld vanuit de ik-persoon. De ik-persoon wordt ook nooit bij zijn naam genoemd. De andere figuren met hij/zij of met de naam van de persoon.
Grondige beschrijvinga van de leeservaringen:
* Morele argumenten:
Soms komt het gedrag van de hoofdpersoon niet overeen met mijn opvatting over goed en kwaad. Bijvoorbeeld als hij de bodyguard vermoordt. Maar in tegendeel: die bodyguard was een crimineel.
* Estetische argumenten:
Dit is volgens mij echt geschreven in de stijl van Jan Wolkers. Hij strooit hier en daar met poëtische woordvormen en beeldspraak. Maar het is niet moeilijk om te begrijpen. De zinsopbouw is ook goed. Het zijn geen moeilijke of ellenlange zinnen. Het leest vlot door.
* Emotionele argumenten:
Het verhaal heeft mij verder niet zoveel gedaan. Maar er zat wel een heel vies stukje in: wanneer het oog van de vogelwachter eruit gepikt wordt.
* Realistische argumenten:
Het verhaal kan wel echtgebeuren, en de personen zouden ook zó kunnen bestaan, maar alles met elkaar in combinatie heeft het toch iets van een soort sprookje.
* Vernieuwingsargumenten:
Dit boek is echt zo'n Jan Wolkersboek. Het is dus wat betreft inhoud en vorm niet echt vernieuwend.
* Intentionele argumenten:
Ik denk wel dat de bedoeling van de schrijver naar voren komt. Jan Wolkers wil een verhaal dat lekker doorloopt met de nodige portie sexualiteit. Daar ontbreekt het hier niet aan.
* Structurele argumenten:
Het verhaal wordt verteld in de chronologische volgorde, zonder tijdsprogen en zonder flashbacks.
Over de auteur
Jan Wolkers was afkomstig uit een gereformeerd milieu waar hij in zijn tienerjaren afstand van heeft genomen. De ouders van Wolkers kwamen oorspronkelijk uit Amsterdam en hadden in totaal elf kinderen, waarvan Jan de derde was. Vader Wolkers bezat voor de Tweede Wereldoorlog een slecht lopende kruidenierswinkel. Wolkers bezocht de mulo, maar moest al snel van school om te helpen in de winkel. Hij was onder andere dierenverzorger in een laboratorium van de Universiteit Leiden, tuinman en schilderde landschappen. In de oorlog dook Wolkers onder. Hij nam les aan de Leidse Schilderacademie, en ook typelessen. Daarbij haalde hij zijn enige diploma. Kort na de bevrijding woonde Wolkers in Parijs.
Jan Wolkers was driemaal getrouwd. In 1947 huwde hij Maria de Roo . Uit dit huwelijk werden drie kinderen geboren: Eva overleed in 1951 door een ongeluk in bad. Deze gebeurtenis zou Wolkers later verwerken in de roman Een roos van vlees uit 1963. In 1958 trouwde Wolkers in Frankrijk met Annemarie Nauta. Deze periode vormde later de inspiratie voor de roman Turks fruit . Het huwelijk zou niet lang duren. Met Olga's kanker en haar overlijden in Turks fruit symboliseerde Wolkers het rouwproces dat hij doorging na het verbreken van de relatie met Nauta.
In 1963 ontmoette Wolkers de op dat moment 17-jarige Karina Gnirrep Zij trok kort daarna in in het woonatelier in de Amsterdamse Rivierenbuurt, waar Wolkers sinds 1950 woonde. In 1980 was het stel verhuisd van Amsterdam naar het buurtschap Westermient op het eiland Texel en werd er in 1981 getrouwd.
In 2002 en 2003 zond VPRO's Villa Achterwerk twee seizoenen lang de serie De achtertuin van Jan Wolkers uit over planten en beestjes in de tuin die Wolkers en Karina bij hun huis op Texel hadden aangelegd. Voor de Europese Parlementsverkiezingen 2004 en de Tweede Kamerverkiezingen 2006 stond Wolkers als lijstduwer op de lijst van de Partij voor de Dieren.
In 2006 werd Wolkers ereburger van Texel. In 2006 maakte Wolkers' kleindochter Rosita Wolkers op zeventienjarige leeftijd haar debuut als actrice in de dramaserie Fok jou!, uitgezonden door de NPS.
Jan Wolkers schrijft meestal boeken met een sexueel tintje. Het lijken ook wel autobiografische boeken, want hij baseert veel van zijn boeken op wat hij zelf heeft meegemaakt. Ze lezen lekker door.
Veel oudere mensen (65+) vinden de boeken van Jan Wolkers maar niets, omdat het nogal sexueel getint is. Maar vooral de jongere generatie vindt de boeken wel leuk. Het leest lekker gemakkelijk.
Poëzie:
Mijn liefde voor Multatuli (1987)
Jaargetijden (met tekeningen van Bob en Tom Wolkers) (2000)
Manhattan (vouwblad, bibliofiel, 49 ex.) (2001)
Manhattan (met CD-rom) (2002)
Wintervitrines (2003)
De zee schuimt (postzegel) (2007)
Proza:
Serpentina's petticoat (verhalen) (1961)
Kort Amerikaans (1962)
Gesponnen suiker (verhalen) (1963)
Een roos van vlees (1963)
De hond met de blauwe tong (verhalen) (1964)
Terug naar Oegstgeest (1965)
Horrible tango (1967)
Turks fruit (1969)
Het afschuwelijkste uit Jan Wolkers (bloemlezing) (1969)
Zwarte advent (1969)
De walgvogel (1974)
De kus (1977)
Kort Amerkaans (40e druk, herschreven versie) (1979)
De doodshoofdvlinder (1979)
De perzik van onsterfelijkheid (1980)
Brandende liefde (1981)
Alle verhalen van Jan Wolkers (1981)
De junival (1982)
Gifsla (1983)
Drie romans (Kort Amerikaans/Een roos van vlees/Terug naar Oegstgeest) (1983)
De onverbiddelijke tijd (brievenroman) (1984)
Sprookjes van de kust (1984)
22 sprookjes, verhalen en fabels (1985)
Een paradijsvogel boven het aardappelloof (1987)
De bretels van Jupiter (1988)
Kunstfruit en andere verhalen (1989)
Jeugd jaagt voorbij (verhalen) (1989)
Dominee met strooien hoed (1990)
Van Oegstgeest naar Orokolo (1990)
Wat wij zien en horen (met Bob en Tom Wolkers) (1991)
De wet op het kleinbedrijf (1994)
Serpentina's petticoat (1994)
Icarus en de vliegende tering (1996)
Omnibus (Doodshoofdvlinder/Brandende liefde/Junival/Gifsla) (1996)
Omringd door zee (1999)
Het vroege werk (Turks fruit/Kort Amerikaans/Terug naar Oegstgeest/De kus/De walgvogel/Babel/Gesponnen suiker/De hond met de blauwe tong/Wegens sterfgeval gesloten/Serpentina's petticoat/Hrooble tango/Een roos van vlees) (2000)
De junival/Gifsla/De onverbiddelijke tijd (2000)
Brandende liefde/De doodshoofdvlinder/De perzik van onsterfelijkheid (2000)
Een spitsmuis met hartritmestoornissen (2000)
De achtertuin van Jan Wolkers (2003)
Zomerhitte (boekenweekgeschenk, 2005)
Kort Amerikaans. Een beeldverhaal (tekeningen Dick Matena) (2006)
Waar je valt daar lig je (bibliofiel) (2007)
Kort Amerikaans. Een beeldverhaal. deel 2 (tekeningen Dick Matena) (2007)
Waddenboek (2007)
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
