Geschreven door:	Saskia
Datum ingestuurd:	31 oktober 2006
Taal:
Woorden:	451
Opvragingen:	132 (0 deze maand)
Waardering:	Currently 4.00/5 1 2 3 4 5 4.0/5 (1 stem)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Leesbelevingsverslag

Dirk Bracke
Straks doet het geen pijn meer

A Het verhaal heeft mij aan het denken gezet over mishandeling en misbruik, wat dan ook het thema is van het boek.
Want het gebeurt vaker dan je denkt. Friedl is het hoofdpersonage en werd in het verhaal misbruikt door haar vader maar haar moeder merkte er niets van. Hier staan een paar stukjes uit het boek die het bovenstaande even verduidelijken. (p117 en p125)

‘Ik zou vanavond graag in mijn eigen bed slapen.’ Zijn vingers hielden even halt. ‘Niks van. Je houdt van mij, heb je gezegd. Of loog je toen?’’Nee, ik loog niet.’’Dan kom je met mij in het grote bed slapen,’ zegt hij beslist. Zijn vingers strelen me weer.

Mama kwam de kamer binnen. ‘Friedl…’ zei ze alleen. Het leek alsof Friedl op de bank vastgelijmd zat. ‘Mama,’ zei ze. ‘Ik heb het allemaal niet gewild.’ ‘Ik weet het, meisje, ik weet het.’

Het is dus echt een realistisch verhaal, net zoals de meeste boeken van Dirk Bracke. Hij weet goed de thema’s uit te kiezen die jongeren aanspreken. In het boek wordt ook gesproken over pesten. Wat jammer genoeg ook nog te vaak gebeurt. In dit verhaal is Marie het slachtoffer en krijgt ze voortdurend scheldwoorden te horen van haar pestkoppen. En Kevin, een van de pestkoppen, had ook een keer verf tussen haar boterhammen gesmeerd.

B Het personage dat ik het minst sympathiek vind, is Nico. Hij is de vader van Friedl. En hij misbruikt zijn dochter. Dit vind ik echt ziekelijk. Het is afschuwelijk als je zoiets doet. Ik denk ook niet dat hij er spijt van heeft. Als Friedl het eindelijk aan haar moeder vertelt, ontkent haar vader alles. En hij zegt dan dat ze alles verzonnen heeft. Als Friedl en haar moeder dan besluiten om te gaan praten met haar vader, gaan ze naar Nico’s huis. Maar daar vinden ze hem, en hij heeft zichzelf opgehangen. Dit staat niet letterlijk beschreven in het boek. Maar dat kan je afleiden uit de context. Het is ongelofelijk mooi beschreven, met een verwijzing naar een eerdere gebeurtenis in het verhaal. Bij het lezen kreeg ik echt kippenvel en de tranen in mijn ogen.

C Ik hou van de stijl van de schrijver omdat hij weinig moeilijke woorden gebruikt. En hij houdt het ook bij korte zinnen. En dat leest veel vlotter. Ze hebben het ook vaak over muziekgroepen : The Levellers, Soulwax,… En dat maakt het ook een jeugdboek. Het boek was dus zeker de moeite waard en het krijgt een 9,5 op 10 van mij. Ik ga zeker nog eens een boek van deze schrijver lezen.