Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	14 december 2006
Niveau:	3 havo
Taal:
Woorden:	1196
Opvragingen:	137 (3 deze maand)
Waardering:	Currently 0.00/5 1 2 3 4 5 0.0/5 (0 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

- Titel: Dagboek van een prinses.
- Schrijver: Meg Cabot, vertaald door Ineke Lenting
- Uitgeverij: Vassallucci, Amsterdam
- Eerste druk: 2001
- Gelezen druk: de 2de druk uit 2002

- Samenvatting:
Mia Thermopolis is 14 jaar en woont samen met haar moeder in een appartement in Manhattan. Haar ouders zijn gescheiden. Maar moeder heeft een relatie met Mia’s wiskunde leraar, het vak waar Mia heel slecht in is. De beste vriendin van Mia is Lilly, Lilly heeft een klein tv programmaatje, Lilly doet een boekje open. Mia helpt haar vriendin elke zaterdag met filmen en regisseren van het programma. Ook heeft Lilly een broer Michael waar Mia eigenlijk een beetje verliefd op is. Op een dag komt er een eind aan het normale leventje van Mia. Ze krijgt van haar vader te horen dat hij niet in de politiek zit in Genovia maar dat hij de kroonprins is, dus dat zij de toekomstige prinses is. Mia was woedend ze kon er niet tegen dat haar ouders dit al die tijd voor haar verborgen hebben gehouden en dat ze nou ook zomaar prinses moet gaan spelen over een land die ze zo goed als niet kan. Elk meisje zou het geweldig vinden als ze ontdekken dat ze prinses zijn, maar Mia niet. Ze houdt dit voor iedereen verborgen zelfs voor haar beste vriendin en probeert er niet al te veel aan te denken. Omdat Mia moet leren hoe ze zich moet gedragen als prinses moet ze van haar grootmoeder elke dag na school naar haar toekomen voor de zogenaamde prinses lessen. Mia had hier een hekel aan ze wilde helemaal geen prinses worden van een 1 of ander landje in Europa. Ook op zaterdag moest ze naar haar grootmoeder en moest daarom de afspraak afzeggen met Lilly. Mia hielp haar vriendin elke zaterdag met Lilly’s programma maar omdat ze nu niet kon moest ze en smoes bedenken maar hier trapte Lilly niet in en ze kregen en fikse ruzie. Lilly vond dat Mia wel erg raar deed. Een tijdje later komt er in de krant een artikel “prinses Amalia Mia , New Yorks eigen koninklijke telg”. Nu was het voorbij iedereen weet nu dat Mia een prinses is ze kan het nu wel schudden. Opeens begreep Mia waarom iedereen die ochtend zo aardig tegen haar deed. Nu begreep Lilly waarom Mia zo raar deed maar ze bleef boos omdat Mia dit niet eens tegen haar had verteld. Mia zit nog steeds een een dip dat ze prinses is ze heeft nu zelfs een bodyguard, nu kan ze het vrije leven helemaal wel schudden. Ondertussen is Mia verliefd geworden op de populairste jongen van school, Josh, die opeens heel veel aandacht aan haar besteed. Maar Mia heeft niet door dat dit waarschijnlijk alleen maar komt omdat hij weet dat Mia prinses is. Nog steeds praat Mia niet met haar ex beste vriendin Lilly. Wel heeft Mia nu een ander maatje gevonden Tina dit meisje heeft ook een bodyguard omdat haar vader een 1 of ander bedrijf heeft daarom werd Tina een freak genoemd. Maar Mia kan het goed met haar vinden iemand die bepaalde dingen van haar begrijpt zoals van die bodyguard wel mist Mia haar vriendin Lilly. Dan komt er binnenkort een bal maar Mia had niemand om er heen te gaan. Als ze dit tegen Josh zegt nodigt hij haar meteen uit om samen met hem te gaan. Mia twijfelde geen moment en zei meteen ja. Ze was smoor op die jongen. De dag van het bal was Mia in top humeur. Josh kwam haar ophalen en zouden voor dat ze naar het bal zouden gaan eerst nog wat gaan eten. Maar Mia wist niet dat hij daar mee bedoelde met al zijn vrienden. Josh had zich helemaal vol gezopen en gedroeg zich maar vreemd. Na het eten reden ze naar school waar het bal gevierd zou worden. Toen ze bij school aankwamen was er overal pers. Mia had meteen door dat dat weer voor haar was, ze had al een paar keer eerder gehad dat heel het schoolplein bezaaid was met pers omdat ze haar wilde interviewen omdat ze een prinses was. Ze had geleerd dat ze de pers moest negeren en niet op hun vragen moest antwoorden. Toen ze met Josh het schoolplein opliep, liep Josh regel recht naar de pers toe en zoende haar. Mia had een heel fijn gevoel verwacht maar vond dat absoluut niet en dan nog voor de pers ook. Ze zei tegen josh dat ze het niet op prijs stelde. Nu begreep ze waarom hij zo aardig tegen haar deed, alleen maar omdat ze een prinses was. Mia was woedend en rende zo snel mogelijk naar het meisjestoilet toe met haar dagboek, die haar butler altijd voor haar meeneemt. Toen ze op de wc zat zag ze 2 paar voeten voor haar deur verschijnen. Het waren Lilly en Tina ze hadden alles gezien en hadden haar achter na gelopen. Ze vroegen Mia of ze met hen mee naar het bal wilden. Eerst wilde Mia niet mee, nou was ze op het bal en had ze nog geen vriendje dan wilde ze liever helemaal niet verschijnen. Maar toen Lilly zei dat Micheal haar broer er ook was, gaf Mia zich over en ging toch mee. Zonder vriendje ging ze de balzaal in. De hele avond had ze met Micheal gepraat en gedanst. En met vriendje ging ze de balzaal weer uit.

- Soort verhaal:
Het is een liefdesverhaal, daar is dan ook een groot deel op gebaseerd. Maar natuurlijk is het ook een soort prinsessenverhaal. Het draait om een prinses, al merk je het echte prinsesachtige niet in het verhaal.

- Realistisch verhaal:
Het verhaal kan mogelijk realistisch zijn, al zie ik dit niet bepaald heel vaak gebeuren. Wel zie je vaak dat mensen pas later achter hun werkelijke identiteit komen. Dat is in dit verhaal ook het geval.

- Wat wil de schrijver je leren?
Ik denk dat het grootste doel van de schrijver vermaken is. Maar er zit wel een stukje leerzaamheid in. Je leert wat er allemaal kan gebeuren in vriendschappen en hoe je bepaalde problemen kan oplossen. En dat de beste oplossing hiervoor is, gewoon praten al kan dat nog zo moeilijk zijn.

- Mijn eigen mening:
Ik vind het boek op een aparte manier geschreven. Het is in dagboek vorm, in het begin van het boek is de reden hiervoor ook beschreven. Mia kreeg van haar moeder een schrift, hierin moest ze van haar moeder al haar gevoelens in opschrijven, omdat ze nooit wat vertelde. In het begin vond Mia dit maar onzin. Maar toen ze eenmaal begon met schrijven vond ze het wel fijn en ging er mee door. Dat is dus het boek geworden. Ook is het boek soms best onduidelijk, dat komt omdat je alles uit de ogen van Mia ziet niet echt alles ziet wat er gebeurt. Het boek is zeker voor mijn leeftijd dit komt natuurlijk grootte deels door dat de hoofdpersoon van mijn leeftijd is. Het verhaal is heel vlot verteld en blijft tot de laatste woorden boeiend.