Boekverslag Arthur Japin

Info over dit verslag

Geschreven door:	Lotte [meer]
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2749
Opvragingen:	25

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 5 uit 5 (1 stem)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Arthur Japin

• De droom van de leeuw (2)

  2002

• De grote wereld (2)

  2006

• De klank van sneeuw (1)

  2006

• De Overgave (1)

  2007

• De zwarte met het witte hart (18)

  1997

• Een schitterend gebrek (35)

  2003

Verwachtingen en eerste reactie
De eerste keer dat ik van ‘Een schitterend gebrek’ hoorde was van mijn vriendin Robin. Ik ben gek op historische romans en het verhaal van Casanova heeft me altijd al aangesproken, dus het boek sprak me wel aan. Ik was toen nog bezig in een vlucht regenwulpen en daarom begon ik toch maar niet aan het boek. Drie weken later lag het boek echter in onze kast, mijn broer ging het lezen voor zijn dossier. Ik ben er toen ook maar in begonnen. Ik had nog nooit iets van deze schrijver gelezen en wist nog niet wat ik kon verwachten. Door alle positieve verhalen had ik echter wel een beetje hoge verwachting. Deze verwachting is ook zeker uitgekomen, het is een leuk boek wat op geen moment gaat vervelen.

Samenvatting
Dit boek vertelt het verhaal van de eerste liefde van Casanova. Heen en weer springend tussen heden en verleden vertelt ze haar verhaal.
Haar jeugd brengt Lucia door op het landgoed Pasiano, in de buurt van Venetië. Dit landgoed behoorde toe aan de gravin van Montereale, die erg goed met Lucia kon opschieten. Lucia noemt haar ook altijd tante. Haar ouders waren verantwoordelijk voor de bedienden en de verzorging van de gasten op het landgoed. Lucia wandelt uren over het landgoed, geniet van de natuur en voelt zich vrij. In haar herinnering had het landgoed geen grenzen.
Als de dochter van de gravin gaat trouwen wordt dit gevierd op Pasiano. Bij de gasten zitten twee broers, Francisco en Giacomo, twee priesterstudenten. Lucia is gelijk gecharmeerd van de twee broers, waarvan één zijn hoed voor haar afneemt. Vooral Giacomo vindt ze geweldig en over de periode van voorbereiding groeit hun liefde voor elkaar. Op dit moment is zij 14 jaar oud. Zij leidt hem rond over Pasiano en hij vertelt haar verhalen over zijn verleden, maar vooral over zijn toekomst. Hij is van plan een geweldige carrière te krijgen. Ze hebben geen seks, Giacomo vind haar te onschuldig en wil ook eerst trouwen. Als Giacomo weg gaat beloofd hij na een half jaar terug te komen en dan zullen ze gaan trouwen. Het plan is om dat in Venetië te gaan wonen.
Om te kunnen overleven in het harde klimaat van Venetië krijgt ze bijles van Pompignac. Ze leert alles wat een vrouw van adel zou moeten weten en ze is ook erg slim. Pompignac is helemaal enthousiast over de ijverige studente en leert haar steeds meer. Doordat ze alsmaar aan het leren is speelt ze niet meer buiten en vervreemd ze ook van haar ouders. Als de man van de gravin haar een oneerbaar voorstel doet en haar een pornografisch boek laat zien, weigert zij. Maar dan wordt Pompignac ziek, hij heeft de pokken. Lucia is de enige die bij hem in de buurt durft te komen en verzorgd hem tot hij sterft. Dan wordt ontdekt dat Lucia ook besmet is met de pokken, alleen dan in plaats van in de keel op haar huid. Om de schade te beperken bind ze zichzelf vast, zodat ze niet kan krabben. Ze overleeft het, maar haar gezicht is verwoest doordat ze met haar hoofd tegen het kussen aansloeg van de jeuk.
Als ze zich realiseert hoe ze eruit ziet weet ze dat ze met dit gezicht nooit geaccepteerd kan worden bij de Venitiaanse adel. Ze heeft namelijk allemaal verhalen hierover gehoord en hoe hard de wereld is in de hoge kringen. Ze denkt dat Giacomo nooit zijn dromen kan verwezenlijken met haar als vrouw en daarom vlucht ze. Ze vraagt aan haar moeder om Giacomo te vertellen dat ze geschaakt is door de knecht. Ze gaat in op het voorstel van de graaf en neemt het pornografische boek en het geld wat ze heeft gekregen mee. Ze gaat naar Bologna, waar ze werk vindt als meid bij een wetenschappelijk echtpaar. Hier worden ook feministische bijeenkomsten gehouden, waar ook een nogal enthousiaste Franse hertogin Zélide aan mee doet. Zij worden vriendinnen en Zélide neemt haar mee op haar reizen langs ruines(waar Zélide nogal geïnteresseerd in is). Ze noemt zich inmiddelts Galathée de Pompignac. Als Zélide overlijdt aan haar ziekte, erft Lucia al haar instrumenten. Deze verkoopt ze en ze gaat naar Amsterdam, want Nederland is het land van tolerantie. Na een tijdje moet ze noodgedwongen als hoer gaan werken, omdat er geen ander werk is. Ze heeft de laagste klanten, omdat ze zo lelijk is. Ze woont ook een tijdje bij een Jood, maar wist niet dat seks tussen Joden en Christenen verboden was in die tijd. Als ze wordt gepakt moet ze 2 jaar in een spinhuis verblijven. Als ze daar uitkomt besluit ze een sluier te gaan dragen, waardoor haar waarde omhoog vliegt. Mannen blijken te houden van mysterie en het niet weten wat onder de sluier is. Binnen de kortste tijd is ze een van de duurste hoeren van Amsterdam en kan ze haar klanten uitkiezen. In deze periode komt ze Seingalt tegen. Na een tijdje komt ze erachter dat Seingalt en Giacomo dezelfde persoon zijn. Giacomo beweerd dat nog nooit een vrouw heeft geleden onder zijn liefde of verdriet had als hij haar weer verliet. Wat volgt is een geniaal en subtiel spel met liefde als inzet. Maar een spel moet men spelen met de hersenen, niet met het hart, anders wint men niet. Lucia raakt verstrikt in haar eigen gevoelens, die ze, sinds haar vlucht, niet meer heeft toegelaten. Uiteindelijk bedenkt zij een geniaal plan; ze schrijft hem als de vrouw met de sluier een brief waarin ze zijn weddenschap aanneemt en hij haar voor zich mag winnen. Lucia kan naar eigen zeggen deze weddenschap niet verliezen. Valt hij tegen en is hij niet zo goed als hij zegt, dan wint Lucia. Als hij echt zo geweldig is beleeft Lucia een gelukkige tijd en gaan ze als vrienden uit elkaar. Als Lucia na het uit elkaar gaan toch verdrietig is wint ze de weddenschap weer. Een week lang hebben ze geweldige seks en voelt zij zich helemaal goed. Maar dan moet zij uiteindelijk toch op de een of andere manier haar verhaal kwijt. Zij schrijft hem nog een brief; waarin zij vertelt dat ze weet wie Lucia is en dat hij haar kan zien bij een hoerenhuis in de stad. Hij gaat erheen en zij is daar, zonder sluier. Het verband tussen Lucia en de vrouw met de sluier kent hij niet en zal hij ook nooit ontdekken. Hij vindt Lucia afschrikwekkend en voelt zich schuldig dat zij terecht gekomen in zo’n milieu. Zij wil niet dat hij zich schuldig voelt en geeft zichzelf de schuld. Ze zegt hem dat als ze echt van hem zou hebben gehouden, zij nooit uit elkaar zouden zijn gegaan. Hij vertrekt en schrijft nog een brief aan de vrouw met de sluier. Dat hij Lucia liever niet had gezien en dat zij de weddenschap gewonnen heeft.
Lucia is inmiddels zwanger en haar toekomst is onzeker, met een kind kan je niet prostitueren. Ze gaat met Jamieson(een vaste klant van haar, die helemaal gek op haar is) naar New York. Later krijgt ze nog twee kinderen van hem en ze sterft in 1802.

Analyse
Titelverklaring:
De titel is gebaseerd op een uitspraak van de broer van Giacomo. Als Giacomo zegt dat Lucia maar een tekortkoming heeft, namelijk dat ze te jong is antwoordt Francisco prompt: Wat een schitterend gebrek. Daarnaast verwijst het ook ironisch naar het gebrek wat ze later heeft, namelijk haar mismaakte uiterlijk. Dit gebrek is helaas lang zo schitterend niet meer.

Personages:
Lucia/Galathée: De hoofdpersoon uit het boek. Ze groeit zorgeloos op als een lief en onschuldig meisje. Als ze door de pokken een mismaakt uiterlijk en van huis weggaat, verandert haar hele leven. Ze wordt een sterke vrouw, die geleerd heeft te overleven in moeilijke omstandigheden. Na het spinhuis gaat ze niet zonder sluier het huis uit. Ze leert mensen in te schatten en leert haar eigen sterke punten kennen. Hoewel ze veel problemen in haar leven voorgeschoteld krijgt, komt ze daar steeds sterker uit. Ze wordt ook een beetje cynisch tegenover het leven. Een citaat: ‘Wie niets verwacht kan niet ontgoocheld raken. Dit is de eerste les’. Toch verliest ze niet haar vermogen om lief te hebben. Ze kent ook bijna alle versiertrucjes van mannen. Ook denkt ze veel na over het leven.

Giacomo Casanova/Chevallier de Seingalt: In het begin is hij een niet zo rijke man vol met dromen en verwachtingen. Toen hij merkte dat Lucia weg was ging hij rondzwerven. Hij wordt een befaamde minnaar en vrouwenversierder. Hij speelt een soort spel en weet alle trucjes om een vrouw in bed te krijgen. Eeuwige trouw is voor hem een geloof voor dwazen. Door lucia´s verdwijning is hij diep gekwetst. Hij laat zijn hart nooit meer door iemand vangen. Als Lucia en Casanova het hebben over het bedrog van Lucia(Casanova denkt dat Lucia Galathée is!) geeft hij als reden voor haar bedrog: ‘Zij was een vrouw.’ Diep van binnen is hij ook erg onzeker, vooral over het kwetsen van vrouwen wat hij totaal niet wil. Hij is een zakenman, die vind dat de mensheid erom vraagt om bedrogen te worden. Hij kleedt zich volgens de laatste mode in Parijs en hij draagt een pruik en heeft een ovalen gezicht. Hij is niet bijzonder knap. Maar wekte wel de lust op van Lucia, zij vindt hem te mager als zij hem voor het eerst uit de verte ziet.

De gravin: De gravin beschouwt Lucia als een familie lid en voelt grote genegenheid voor haar. De gravin zorgt voor een goede opleiding voor Lucia, zodat zij zich goed weet te gedragen in gegoede kringen. Ze vertelt ook veel verhalen over de harde wereld in Venetië, die Lucia maar half geloofd.

Zelide: Wetenschapster die heel eerlijk, open en recht door zee is. Zij neemt Lucia mee. Lucia gaat voor haar werken bij opgravingen, waar ze heel enthousiast over is. Zij is erg goed voor Lucia, zij leert dat Lucia zich niet moet schamen.

Jamieson: Een rijke trouwe klant van Lucia. Komt elke donderdag en is goed voor haar en erg attent. Weet ook als een van de weinige van haar mismaakte uiterlijk door ongeluk in bezoek spinhuis, waar haar sluier werd afgerukt. Lucia gaat met hem mee naar New York (betaalt de reis zelf). In het nawoord blijkt dat Lucia met hem getrouwd is en 3 kinderen van hem heeft gekregen.

Ouders: Haar ouders houden zielsveel van hun dochter, maar Lucia vervreemd van hen als ze lessen krijgt van Pompignac.

Perspectief:
Het verhaal is geschreven in ik-perspectief, hierdoor volg je al haar gedachtegangen.

Tijd:
Het verhaal is in niet chronologisch geschreven, het verhaal verspringt constant van tijdlijn. De twee tijdlijnen die gebruikt zijn wel chronologisch. Het verhaal speelt zich af rond de 18de eeuw. De verteltijd is 239 bladzijdes(235 als je epiloog niet meetelt). De vertelde tijd is ongeveer 30 jaar, beginnend vanaf haar jeugd en eindigend op de boot naar New York. Er komen redelijk wat tijdverdichtingen in voor, dan wordt een algemene periode uit haar leven geschetst door een paar veel voorkomende dingen te beschrijven of een paar voorbeelden te nemen.

Thema:
Het thema van het boek is liefde en hoe dat iemands leven kan beïnvloeden.

Motieven:
- Liefde en de relatie tussen liefde en uiterlijk
- Verlangen naar geluk en naar het geluk van iemand anders
- Sluier/masker(citaat: ‘Ik verstop de wereld, ik heb een sluier voor haar neergelaten. Door die waas van kant en zijde oogt zij (de wereld) zoveel zachter.’)
- Spiegel met heilige Lucia komt vaak terug
- Seks en prostitutie
- Blijven leven en sterk blijven
- Loslaten
- tolerantie

Ruimte:
In het begin speelde het verhaal in verschillende plaatsen in Italië, maar allemaal rondom of in Venetië. Halverwege speelt het verhaal zich een niet al te lange tijd in Parijs af. De plaats waar Lucia als volwassen vrouw dingen meemaakt spelen af in Amsterdam.

Stijl:
Het boek is geschreven in een beschrijvende stijl met vaak een beetje klassieke woordkeuze. Deze soms ouderwetse woorden passen erg goed in het verhaal. Er komen dialogen in voor, maar ook lange filosofische gedachtegangen van Lucia komen aan bod. Het is niet moeilijk geschreven en ik had ook geen problemen bij het begrijpen van de tekst.

Eindoordeel en evaluatie
Ik vond ‘een schitterend gebrek’ een prachtig boek met een boeiende verhaallijn. Het heeft mijn verwachtingen duidelijk overtroffen. Het hele verhaal is erg emotioneel en op sommige punten erg droevig. Toch is Lucia een sterke vrouw en vertrouw je erop dat het allemaal goedkomt.
De gebeurtenissen in het boek kwamen heel echt en ook heel persoonlijk op me over. Ik heb zelf nog nooit de dingen meegemaakt waar Lucia doorheen moest en de gebeurtenissen stonden ook best ver van me af. Ik kon me dan ook niet altijd identificeren met Lucia en dat vond ik wel jammer. Op veel momenten zou ik ook andere keuzes hebben gemaakt, maar dat komt ook misschien door de tijd waarin ik nu leef. De lotgevallen van Lucia raakte me wel en ik leefde vaak ook echt mee met haar. Het verhaal kwam wel geloofwaardig over en het idee dat het gebaseerd is op het verhaal van Casanova geeft het ook een extra historische achtergrond. Ik denk niet dat het zo echt gegaan is met Casanova’s eerste liefde, het lijkt me logischer als ze echt met de knecht er vandoor is gegaan. Dit is echter wel een leuke variant op het verhaal.
Lucia werd erg uitgebreid beschreven, maar de andere personages hebben minder diepgang. Dit is natuurlijk vooral te wijten aan het ik-perspectief. Ik stoorde me er echter niet aan, het boek zou ook saai zijn geworden als iedereen heel precies was uitgewerkt. Een beetje meer beschrijvingen bij bijvoorbeeld de ouders had ik alleen wel leuk gevonden. Zoals ik al eerder heb gezegd, kon ik me niet echt identificeren met Lucia. Ze is gewoon heel anders dat ik en maakt heel andere gedachtesprongen. Het is echter ook wel interessant om de wereld eens van een andere kant te bekijken.
De opbouw van het verhaal zat goed in elkaar. Door de twee tijdlijnen kon je gebeurtenissen uit het verleden beter koppelen aan de gebeurtenissen is het heden. Het maakte het verhaal ook spannend, je wou weten wat er gebeurd was in het verleden om het heden te verklaren. Er waren veel mysteries, waar je later achterkwam, dit maakt het boek boeiend. Ik vond het verhaal niet lastig om te lezen, hoewel de tijdsprongen niet duidelijk waren aangegeven. Dit was echter naar mijn mening niet storend en ik raakte er ook niet mee in de knoop.
Het taalgebruik was niet moeilijk, al zaten er wel een paar ouderwetse woorden in. Soms waren de zinnen ook nogal kort. Niet gemiddeld genomen, maar tussendoor waren er soms regels van een paar woorden neergezet. Voorbeeld: ‘Op de planken staat een gesluierde vrouw. Er is verwarring over haar identiteit. Zijdelings houd ik Giacomo in de gaten. Hij kende dit stuk en heeft het dus niet willekeurig gekozen.’
Dit went wel en het is ook niet het hele boek door (echt maar een paar fragmenten), dus is door mij niet als storend ervaren. In het boek kwamen ook veel filosofische uitspreken voor, waar ik wel van houd. De meeste uitspraken gaan over liefde en de metaforen of verklaringen zijn soms wel twee bladzijdes lang.

Er zat een redelijk lange periode tussen het lezen van het boek en het maken van het leesverslag. Ik moest dan ook vaak dingen opzoeken (ik had het boek weer geleend) om te weten wat er ook al weer gebeurde. Daarnaast viel het maken van het leesverslag wel mee, de analyse was niet moeilijk om in elkaar te zetten. Voor de verwerkingsopdracht heb ik het gedicht gekozen, want over welk thema zijn nou meer gedichten over geschreven dan liefde? Ik ben niet iemand die binnen 5 minuten een dijk van een gedicht uit haar mouw schudt. Ik vond het wel leuk om te doen en vond het ook een leuke en creatieve opdracht. Mijn mening over het boek is niet veranderd tijdens het maken van het leesverslag, ik heb namelijk niet veel nieuwe dingen ontdekt. Ik heb wel eens stukje van de memoires van Casanova gelezen (niet helemaal) en dat was wel erg grappig om te zien. Dit had echter niet veel te maken met mijn leesdossier.