Info over dit verslag
Geschreven door: | anoniem |
Niveau: | 5VWO |
Kwaliteit: |  |
Waardering: | |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 5546 |
Opvragingen: | 264 |
Hulpmiddeltjes
Openen in tekstverwerker
Printen
Emailen
Waardering
Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (19 stemmen)
Titels van Arthur Japin
Laatst gewijzigd op 2 juni 2008
Titel: Een schitterend gebrek
Auteur: Arthur Japin
Uitgever: De arbeiderspers te Amsterdam
Jaar van uitgave: 2007
Hoeveelste druk: 35e
Jaar van eerste druk: 2003
Aantal bladzijde: 239
Motto: Veel wat aanvankelijk alleen in verbeelding bestaat, wordt werkelijkheid.
Samenvatting:
Het verhaal begint in Amsterdam 1758. De hoofdpersoon, Lucia heeft een afspraak met een van haar trouwste klanten: Jan Rijgerbos. Op deze avond neemt hij een interessante vriend mee naar de opera: de Franse handelaar Seinfelt. Dit blijkt Lucias grote en eerste liefde Casanova te zijn.
Lucia wordt geboren in Pasiano, Italië, waar ze op 14 jarige leeftijd de 3 jaar oudere Giacomo Casanova ontmoet. De twee worden snel verliefd op elkaar en besluiten met elkaar te trouwen nadat Giacomo zijn studie in Venetië heeft afgemaakt. Maar in die tussentijd krijgt Lucia de pokken, die een blijvende schade op haar gezicht achterlaten. De dag voordat Casanova terugkomt naar Pasiano besluit Lucia te vluchten en niet met Casanova te trouwen. Dit doet ze voor hem, omdat ze zoveel van hem houdt. Ze denkt dat zij hem niet kan vertegenwoordigen in de Venetiaanse wereld die vooral op uiterlijkheden beoordeelt.
Ze komt terecht bij het echtpaar Morandi Manzolini, waar ze de intellectuele vrouw Zelide ontmoet. Sindsdien noemt Lucia zichzelf Galathee de Pompignac. Met deze Zelide gaat ze als bediende mee naar Frankrijk, waar Zelide overlijdt. Na dit overlijden vertrekt Lucia naar Amsterdam waar ze als prostituee aan de slag gaat. Als gezelschapsdame woont ze een tijdje bij een Jood, maar beland in het spinhuis, omdat ze omgang heeft met joden.
Als ze uit het spinhuis komt besluit ze haar verminking te verbergen en zichzelf te sluieren. Door deze sluier krijgt ze steeds meer mannen uit hogere kringen: ze is mysterieus.
Lucia en Seinfelt praten over hun liefde en Seinfelt vertelt haar ook over zijn eerste grote liefde. Door het verraad van deze liefde heeft hij nooit meer van een andere vrouw kunnen houden. Lucia heeft al snel door dat Seinfelt en Casanova dezelfde man zijn, maar hij heeft er geen idee van dat de gesluierde vrouw waar hij zo van gecharmeerd is zijn liefde Lucia is.
Lucia heeft voor zichzelf besloten de relatie tussen haar en Seinfelt te beeindigen, en laat vallen dat ze Lucia kent. Ze noemt een plaats en tijd, en gaat zonder sluier als Lucia naar de plaats om Casanova te ontmoeten. Hij vind haar afzichtelijk schrijft hij later in zijn memoriam.
Lucia blijkt zwanger te zijn. Van wie weet ze niet. Lucias vaste klant Jamieson ziet dat ze zwanger is, en neemt haar mee naar Amerika.
Bron: http://www.scholieren.com/boekverslagen/24516>
Identificatie:
Lucia is in ‘een schitterend gebrek’ de hoofdpersoon, het verhaal wordt ook vanuit haar perspectief verteld. Het is een hele slimme en zelfstandige vrouw, en er gebeurd best wel veel met haar leven. Ze moet veel moeilijke beslissingen nemen, maar is in staat dat wel te kunnen doen.
Omdat ik Lucia een zeer interessante vrouw vind, en toch ook wel een beetje opkijk naar hoe zij met het leven omgaat ga ik kijken of ik mij kan identificeren met het personage Lucia. De hoofdvraag wordt dan: Kan ik mij identificeren met het personage Lucia?
Lucia is een slimme vrouw die tot haar veertiende plezier heeft in het leven. Op haar veertiende komt ze de liefde van haar leven tegen ‘Casanova’. Ze besluiten te trouwen, maar hij moet eerst nog naar Venetië. In die periode krijgt Lucia de pokken en wordt verminkt. Ze vlucht omdat ze Casanova op deze manier niet meer onder ogen wilt komen. Ze maakt zeer veel mee in haar leven en komt Casanova uiteindelijk weer in Amsterdam tegen.
Nadat haar gezicht verminkt wordt door de afschuwelijke ziekte de pokken vlucht ze, omdat ze bang is dat ze geen normaal leven kan leiden in Venetië met Casanova, omdat het leven in Venetië toch heel erg gericht is op uiterlijkheden. Dit is toch een zeer zware beslissing als je zo ontzettend verliefd bent op iemand. ‘Het was immers uitgesloten dat ik in de stad ooit nog geaccepteerd zou worden nu ik mismaakt was. Ik zou er moeten leven als een paria. En Giacomo zou, als hij met mij getrouwd was, hetzelfde lot beschoren zijn’. Dit was de reden waarom ze is gevlucht. Ik snap heel goed waarom ze deze keuze heeft gemaakt. Ik denk dat ik als ik in deze situatie zou zijn ook het liefst zou vluchten, maar daar is denk ik een heleboel lef voor nodig. Ze is nog nooit buiten haar woonplaats geweest en alleen de wereld in op je vijftiende is wel heel erg gewaagd.
Wanneer ze eenmaal in Amsterdam is aangekomen en ze komt uit het spinhuis besluit ze een voile te dragen (een soort sluier). Ze begon een nieuw leven waarin mensen haar gezicht niet meer konden zien. Ze bleef onherkenbaar. ‘Er wordt wel vaker verweten dat ik mezelf achter mijn voile verstop, maar het tegendeel is waar. Ik verstop de wereld’. Ze beschermt zich als het ware. Als je zo verminkt bent dat je niet meer normaal over straat kan dat begrijp ik deze keuze heel goed. Als je het deel bedekt dat mensen je niet meer aanstaren omdat je anders bent. Want dat gebeurd er in deze wereld, als je anders bent dan hebben mensen of medelijden, of haat tegen je. En Lucia wilde dat voorkomen.
Lucia komt er al vrijsnel achter dat de heer Seinfelt haar eerste grote liefde was ‘Casanova’. Hij heeft schijnbaar niet door dat Galathee zijn eerste grote liefde was. Toch verteld Lucia niet dat zij het is. Ik denk dat ze deze beslissing heeft gemaakt, omdat ze niet wilt dat Casanova weet dat ze zo verschrikkelijk verminkt is, want dat was toch eigenlijk ook de reden waarom ze gevlucht was. Lucia krijgt zelfs als Galathee een relatie met hem. Ik denk dat ik het wel heel moeilijk zou vinden om een relatie te hebben met iemand die niet weet wie ik werkelijk ben. Op een gegeven moment hou je dat ook niet meer vol denk ik.
Aan het eind van het verhaal schrijft Galathee een brief naar de heer Seinfelt dat ze Lucia kent en dat ze weet wie Seinfelt werkelijk is. En ook dat hij de kans krijgt Lucia (de liefde van zijn leven) te ontmoeten. Het is een hele moeilijke beslissing voor Lucia om te doen, omdat hij dat eindelijk te zien krijgt hoe haar leven is verlopen en hoe ze er nu uitziet zonder voile. ‘Ik heb jou liefgehad’. Was het enige wat Giacomo nog kon zeggen toen hij Lucia eindelijk zag zonder masker op. Ik vind het heel knap dat Lucia zichzelf eindelijk kon blootstellen aan de man waar ze enorm verliefd op is geweest. En toch begrijp ik heel goed waarom ze het toch nog een keer gedaan heeft. Anders heeft Giacomo nooit geweten waarom Lucia van hem is weg gevlucht en zou hij altijd denken dat ze dat gedaan heeft uit verraad. Terwijl ze gevlucht is in daad van de liefde. Ik snap heel goed waarom het zo belangrijk was voor Lucia om haar ware aard aan haar liefde te laten zien.
Ook is het verhaal in de Ik-persoon verteld waardoor je, je nog meer kan inleven in het personage. Lucia verteld eigenlijk haar eigen verhaal van voor naar achteren. Je leeft dus helemaal mee in wat ze voelt en waar ze voor kiest. ‘In gedachte begon ik een plattegrond te tekenen van mijn gemoed en probeerde de weg die ik had afgelegd in kaart te brengen’. Je snapt omdat ze het in de ik-persoon verteld ook waarom zij als persoon deze keuzes maakt.
Kortom geef ik antwoord op de volgende hoofdvraag: Kan ik mij goed identificeren met het personage Lucia? Ik denk dat ik mij op veel punten goed kan identificeren met Lucia, omdat zij beslissingen heeft gemaakt uit naam der liefde in het leven wat ze eigenlijk gewoon wel heeft moeten doen anders werd ze in het leven niet geaccepteerd en gewaardeerd. Wel heeft ze voor een aantal beslissingen een hoop lef nodig gehad, omdat het toch zeer moeilijke beslissingen blijven.
Waardering:
Het boek ‘een schitterend gebrek’ is een prachtig boek. Dat gaat over liefde. De liefde die soms heel mooi is maar toch vaak ook onbereikbaar. Het verteld een levensverhaal over een meisje dat veel mee heeft gemaakt.
Doordat is zo onder de indruk ben van het boek ‘Een schitterend gebrek’ ga ik de volgende stelling behandelen: ‘een schitterend gebrek’ is een boek met een prachtig onderwerp namelijk liefde wat ook nog op een originele en mooie manier wordt verteld.
Liefde is het onderwerp van het boek ‘een schitterend gebrek’ het is een onderwerp waar vaak over wordt geschreven. Er zijn ook een hoop verschillende verhalen over de liefde. Lucia wordt op jonge leeftijd verliefd op Casanova helaas krijgt ze daarna de pokken en wordt verminkt aan haar gezicht. Lucia durft Casanova niet meer onder ogen te komen en Lucia vlucht in naam der liefde.
Ten eerste verteld de schrijver zijn verhaal op een manier waarop je het als je het leest net echt mee maakt. Hij verteld op zo’n manier dat je bijna kan voelen wat Lucia mee maakt. Zoals ‘Mijn ouders wilden mij niet direct een spiegel brengen. Om hun geen onnodig verdriet te doen, deed ik alsof ik er geen onmiddellijk belang aan hechtte. Zodra zij waren vertrokken haalde ik de hanger van mijn grootvader tevoorschijn. Deze was klein, maar voldeed. Door de ogen van een heilige zag ik mijzelf’. Door deze zin snap je al wat er aan de hand is namelijk dat haar gezicht zo is verminkt dat haar ouders haar niet in de spiegel wilden laten kijken. De manier van schrijven is ook niet zo ingewikkeld waardoor je begrijpt wat er bedoeld wordt, maar heeft wel hele mooie citaten die niet precies vertellen wat er aan de hand is maar waardoor je gewoon snapt wat er gebeurd. Omdat het onderwerp dus liefde is worden mooie citaten ook gewaardeerd, daardoor wordt de liefde toch benadrukt.
Terwijl het onderwerp ‘Liefde’ toch een vaak voorkomend onderwerp is, wordt er in dit boek toch een hele andere kant van de liefde beschreven. Het was niet zo dat het ging over mensen die verliefd op elkaar zijn, maar over gebeurtenissen die je doet uit naam van de liefde. Dit begrip van liefde was toch wel nieuw voor mij. Bijvoorbeeld in het volgende citaat: ‘ik zal niet zeggen dat ik niet heb gehuild om het verlies van mijn fatsoen. Ja, af en toe zelfs bitter, als het volle gewicht van de werkelijkheid mij neerdrukte. In naam van de liefde heeft ze op sommige moment haar fatsoen verloren, maar ze kon niet anders omdat ze wist dat ze anders niet zou worden geaccepteerd.
Ook is het verhaal redelijk realistisch. Wat er gebeurd met Lucia gebeurd natuurlijk niet met iedereen het is best wel een verhaal wat niet iedereen zomaar mee maakt, maar het is wel heel realistisch. Je krijgt heel goed een beeld van hoe het er in die tijd aan toe gaat in Venetië bijvoorbeeld dat Uiterlijk zo belangrijk is in die tijd, maar ook het verschil tussen Amsterdam en Venetië komt heel erg naar voren. Je snapt precies hoe mensen reageerde op iemand zoals Lucia die verminkt is voor het leven.
Het verhaal is in de ik-persoon verteld waardoor je heel erg betrokken bent bij de hoofdpersoon. Je weet precies wat Lucia voelt en waarom ze bepaalde beslissingen maakt. Het is heel belangrijk in dit boek dat je weet waarom ze beslissingen maakt omdat je anders niet goed begrijpt waarom ze dat zou doen, je zou misschien zelf andere beslissingen maken. De beslissingen zijn ook niet altijd even vanzelfsprekend. Bijvoorbeeld wanneer ze de vrouw in het spinhuis herkend en eigenlijk op zo’n manier geageerd dat niemand weet waarom ze zo reageert. Ze kent de vrouw namelijk en dat wil ze eigenlijk niet laten blijken.
Ondanks het verhaal op een originele manier verteld wordt over liefde, blijft het onderwerp liefde toch niet heel erg origineel. Er zijn al zoveel verschillende verhalen verteld over de liefde dat het op een gegeven moment niet zo interessant meer is. En ook omdat de gebeurtenissen die Lucia mee maakt niet zo vanzelfsprekend zijn. Veel mensen kiezen denken ook niet voor uitwegen die Lucia wel maakt. Bijvoorbeeld dat ze dus weg vlucht uit Venetië, omdat ze haar lief niet meer onder ogen wilt komen. Ik denk dat de meeste mensen dat toch niet doen en kiezen voor een andere uitweg. ‘Giacomo was de belichaming van mijn geluk. Als hij mij om mijn misvorming niet af zou wijzen, konden wij trouwen. Ik zou mijn geliefde voor de rest van mijn leven bij me hebben. Hijzelf diende daarvoor echter zijn ambities op te geven. Dit huwelijk zou elke kans op een loopbaan uitsluiten. Dit zou hem ongelukkig maken, mij zou het kwellen hem te zien lijden’. In dit citaat gaat de liefde toch wel heel ver, en dat is wel heel mooi, maar toch denk ik dat veel mensen het moeilijk vinden dit te kunnen begrijpen.
Als laatst denk ik dat het boek ‘een schitterend gebrek’ toch wel een heel mooi boek is ondanks het over het bekende onderwerp ‘liefde’ gaat wordt het toch wel op een hele originele manier verteld. Er staan ook prachtige citaten in het boek een beetje ouderwets geformuleerd, maar wel op zo’n manier dat je de liefde bijna voelt. Ook is het boek best realistisch, je krijgt een goed beeld over hoe het er in die tijd aan toe ging. Soms zijn beslissingen die Lucia maakt misschien een beetje moeilijk te begrijpen voor sommige mensen maar dat blijft niet bij dat het een prachtig boek is.
Concluderend vind ik dat het boek ‘een schitterend gebrek’ een prachtig boek met een prachtig onderwerp namelijk ‘liefde’ dat ook nog op een hele originele manier wordt verteld. Je leest het boek zo uit en zwijmelt heerlijk weg in het liefdes verhaal.
Titelverklaring:
De titel van het boek is ‘een schitterend gebrek’. Dat kan natuurlijk een heleboel betekenissen hebben. Als je het boek in de winkel ziet staan weet je op het eerste gezicht nog niet waar het boek over gaat. Als je erover gaat nadenken kan het een heleboel verschillende betekenissen hebben.
De letterlijke betekenis van ‘een schitterend gebrek ‘ is wanneer Giacomo Casanova het met zijn broer heeft over zijn liefde met Lucia. Giacomo zegt dat er een tekortkoming is bij de liefde met Lucia en dat is dat ze eigenlijk een beetje te jong is. De reactie van zijn broer is als volgt: ‘Wat een schitterend gebrek’.
Aan de andere kant zit er vast ook wel een figuurlijke betekenis achter de titel van het boek ‘een schitterend gebrek’. Lucia krijgt natuurlijk te maken met het grootste ‘gebrek’ wat je kan krijgen, een verminking. Voor haar gevoel is dat een groot gebrek omdat ze niet meer kan leven zoals ze altijd heeft gedaan. Voor haar zou je misschien niet gelijk denken dat het schitterend is, maar haar leven krijgt wel gelijk een andere wending, ze krijgt het op sommige moment moeilijk, maar het hoort bij haar. Zij is een personage geworden met een voile op en daarmee krijgt ze klanten en geluk. Dus ergens heel ver weg wordt haar leven door het gebrek misschien toch nog schitterend genoemd. Ook leeft ze de rest van haar leven zonder de liefde van haar leven, wat je misschien ook wel een gebrek kan noemen. Ze heeft geleefd met een schitterend gebrek. Ze miste namelijk de schitterende jongen waar ze zo verliefd op was.
Ik vind het een hele mooie titel voor dit boek. Zoals je hierboven hebt gelezen heeft het een heleboel betekenissen, en je kan het overal wel weer terug vinden in het boek. Als je denkt aan een schitterend gebrek krijg je ook niet gelijk een gedachte van ‘daar gaat het over’ het is een beetje mysterieus. Dat mysterieuze komt later ook weer terug in het boek wanneer ze de voile gaat dragen.
Aan de andere kant is het misschien een titel waar je niet zoveel hoogte van krijgt. Als je het boek ziet staan weet je niet zo goed waar dit boek nou over moet gaan. Het kan over zoveel dingen gaan. Je krijgt bij deze titel op het eerste gezicht dus nog niet zoveel inzicht in waar het boek nou over moet gaan.
Als ik zelf een titel mocht verzinnen over dit boek zou ik het denk ik ‘Casanova’ noemen, omdat ook de titel ‘casanova’ verschillende betekenissen heeft in dit boek. Het is natuurlijk de liefde van Lucia, maar het is ook een jongen die een beetje macho doet soms, en toch bekend staat om zijn charmes. Deze titel zou net als ‘een schitterend gebrek’ een beetje mysterieus zijn en je kan er alle kanten mee op.
Kortom ‘een schitterend gebrek’ is een hele mooie titel voor dit boek, omdat het een beetje mysterieus is. Je weet niet gelijk waarover het boek gaat. Het heeft ook verschillende betekenissen zoals de liefde die Lucia mist en het gebrek aan haar gezicht waarmee ze gepaard gaat.
Structuurelementen:
Perspectief:
Het perspectief van dit verhaal is de ik-verteller. Het hele verhaal wordt namelijk verteld door de hoofdpersoon ‘Lucia’, Het verhaal wordt op vele moment verteld uit een vertelend-ik omdat Lucia dan verteld over wat zij vroeger heeft meegemaakt, maar soms ook uit een belevend-ik, dan heeft ze het over dingen die ze op dit moment mee maakt.
In het volgende citaat gaat het over de vertelende-ik. ‘Ik dacht dat zij overdreef en bovendien zag ik het probleem niet. Ik was vrij. Niemand had mij ooit beoordeeld. Ik wist niet goed wat het betekende. Daarbij: Ik was veertien, juist de leeftijd waarop ik zelf ook liever een goedgebouwde jongeman zag dan een slungel, en het leek mij gezond zo’n onderscheid in uiterlijk te maken’. Ze verteld hier over hoe ze vroeger dacht over uiterlijkheden. Ze verteld dit wanneer ze volwassenen is en terugdenkt aan hoe ze over dingen dacht toen ze veertien was.
Of zoals hier: ‘Zo ook die avond waarvan ik heb verteld,toen de volwassen Giacomo de jonge voor mijn ogen doodde. Het gebeurde voor mijn eigen woning terwijl wij afscheid namen in de regen’. Ook op dit moment verteld Lucia over een moment wat zich eerder heeft afgespeeld. Het uit zich in een gevoel wat ze duidelijk beschreef en waar ze eigenlijk pas achterkomt op het moment dat ze dit schreef.
Op sommige momenten wordt er ook geschreven in het belevend-ik zoals hier: ‘Ik deed alsof ik een afspraak had en weg moest. Ik stelde voor de heren naar Giovanna en Danae te brengen, zodat zij met hen de nacht verder kon vieren’. In dit stukje is het duidelijk dat Lucia het verteld op het moment dat ze het mee maakt. Ze beleefd het dus in het nu.
Dat het gehele verhaal in de ik-verteller is verteld heeft een heel groot effect op de lezer. Je bent namelijk heel erg betrokken bij het verhaal. De hoofdpersoon uit haar gevoelens en op die manier weet jij precies hoe de hoofdpersoon zich voelt en waarom ze bepaalde beslissingen neemt. Het boek gaat over liefde en omdat je zo betrokken bent bij de hoofdpersoon kan je de liefde die de hoofdpersoon met zich mee draagt bijna voelen.
Spanning:
‘een schitterend gebrek’ is een boek wat je geen moment verveelt, en wat je zo snel mogelijk uit wilt lezen. Er komen dan ook veel vragen bij je op als je het boek aan het lezen bent.
Het boek begint namelijk al in de tegenwoordige tijd. Lucia verteld over waar ze woont en hoe het met haar gaat. Al vrij snel blikt ze terug naar haar jeugd toen ze veertien jaar oud was. Doordat je weet dat ze nu in Amsterdam woont terwijl ze in Venetië is geboren vraag je je al vrij snel af hoe ze in Amsterdam terecht is gekomen.
Ook bouwt de schrijver de spanning enorm op wanneer ze de pokken krijgt en misschien wel dood gaat. Je vraagt je dan als lezer af. ‘blijft ze leven? En hoe zit het dan met de liefde van haar leven? Ook als ze met de twijfel zit of ze nog wel met Giacomo wilt trouwen ondanks haar gebrek wordt het spannend. En de grootte vraag hoe gaat ze om met die gebreken?
Een groot spanningselement wat de schrijver gebruikt is dus dat hij begint in de tegenwoordige tijd en dan terug blikt op vroeger. Jij als lezer weet dan al een beetje wat er uiteindelijk van Lucia terecht is gekomen maar je weet niet hoe en wat er in de tussentijd allemaal is gebeurd. Zoals in het volgende stukje: ‘Met eenzelfde zekerheid en verlamt gemoed gaf ik mijn moeder opdracht Giacomo te zeggen dat van Pasiano was vertrokken. Zij wilde niet liegen tegen de man die mij even liefhad als zijzelf en weigerde hem mijn afwezigheid te gaan melden. Toen zij ik haar dat wat vandaag een leugen was, morgen waar zou worden. Ik kon hier onmogelijk blijven’. In dit stukje laat ze dus haar moeder weten dat ze voorgoed weg gaat.
Ook gebeurd er een heleboel in het leven van Lucia, ze maakt een heleboel mee wat het op zich al leuker maakt om door te lezen. Zoals het moment dat ze erg ziek was en niet meer wist of ze zou blijven leven of dat ze dood zou gaan. Of toen ze ging vluchten. Je weet niet waar ze terecht komt en of ze wel goed terecht komt.
Deze effecten van spanning hebben natuurlijk een heel groot effect op jou als lezer. Ze geven je meer zin om het verhaal af te lezen, en je wilt ontzettend graag weten hoe het afloopt. In dit boek zijn er ook niet veel saaie momenten. Het is eigenlijk continu spannend en dat maakt het zo’n mooi boek.
Personages:
In het boek worden de personages heel erg beschreven. Ik kan dan ook wel met zekerheid zeggen dat we in dit boek te maken hebben met open figuren.
Je leert Lucia natuurlijk kennen vanaf een kind van veertien tot een volwassen vrouw. Haar levensperiode tussen deze tijden leer je kennen. Lucia heeft dan ook wel een hoop karakterontwikkelingen. Maar ook de andere personages in het boek zijn open figuren. Zoals Casanova die op het begin nog niet zo open is maar later als Seinfelt toch een hoop veranderd is met eerst. Of Zalide die maar heel even voorkomt in het boek, maar ondanks dat weet je toch heel goed wat voor een persoon Zalide is en wat voor een karakter zij heeft.
Het karakter van Lucia is op het begin natuurlijk heel duidelijk wanneer zij verliefd wordt op Giacomo. Ze is een jong onschuldig meisje dat plezier heeft in het leven en nu ook nog eens heel erg verliefd wordt. Wanneer ze ziek wordt en verminkt blijft te zijn voor de rest van haar leven veranderd haar leefinstelling heel erg. Ze is veel minder zelfverzekerd dan eerst en geloofd niet meer in een rooskleurige toekomst met Giacomo in Venetië. Door haar verminking wordt ze wel veel zelfstandiger. Ze begint op haar eigen benen te staan en ze vlucht. ‘ik heb toen niet gehuild. Daar heb ik wel eens spijt van. Nadat ik Giacomo voorbij de bocht van de weg tussen de heuvels van Parasiano had zien verdwijnen heb ik geen traan gelaten’. Hier heeft ze dus de o zo belangrijke beslissing genomen die haar leven voorgoed zou veranderen. En in dit citaat zie je ook dat ze later weer veranderd is in haar karakter want ze zegt dat ze spijt heeft dat ze geen traan heeft gelaten.
Wanneer ze later in Amsterdam besluit een voile te dragen veranderd weer heel erg haar karakter, omdat mensen dan geen medelijden meer zouden hebben en ze zou veel minder na gekeken worden. Doordat andere mensen zo’n beeld van jou hebben veranderd je houding en je karakter. ‘opvallen deed ik altijd al. Mijn nieuwe uitmonstering trok minstens zoveel bekijks als mijn littekens hadden gedaan, maar ditmaal was het van een andere soort. Er was geen afkeer en ook van het tegenovergestelde, medelijden, was geen sprake’. Ze veranderde dus in een totaal ander mens.
Ik denk dat de keuze van de schrijver voor open figuren heel goed is, omdat als je kiest voor gesloten figuren je verhaal helemaal niet zo mooi wordt. Dit verhaal berust op het feit dat je de gevoelens en gedachtes kan lezen van Lucia en bij gesloten figuren zou dat dus niet het geval zijn. Dan wordt het boek denk ik een stuk minder mooi en misschien zelfs wel saai.
Tijd:
Het is heel ingewikkeld om uit te leggen hoe het nou precies zit met de tijd in dit boek, omdat de schrijver springt van het ene moment op het andere moment. Dan weer een tijdje chronologisch verteld en dan weer ineens een grote sprong voorwaarts maakt met een hoop flash-backs. Ik heb het geprobeerd uit te leggen.
Dit boek is niet in chronologische volgorde geschreven. Op het begin is er een kleine inleiding waarin Lucia verteld als een volwassen vrouw die al veel heeft meegemaakt. Al vrij snel blikt ze terug naar de tijd toen ze veertien jaar oud was en verliefd werd op een jongen. Dan lopen we in het boek redelijk snel haar levensverhaal chronologisch af tot wanneer ze in Amsterdam weer de jongen tegenkomt waar ze verliefd op was. Er wordt niet besscheven tot wanneer het ongeveer is maar er komt in de tussentijd wel een tijdverdichting in voor omdat ze ineens helemaal gesetteld is in Amsterdam terwijl ze daar tussen door ook een heleboel heeft meegemaakt. Daar kom je achter omdat ze wanneer ze verteld in de tegenwoordige tijd er een heleboel flash-backs voorkomen waarin ze verteld dat ze in Amsterdam ook nog een heleboel heeft meegemaakt voordat ze gesetteld is.
De verteltijd van dit boek is niet zo heel erg lang want je leest het redelijk snel uit. Dat komt ook omdat het spannend is en je het graag uit wilt lezen. Het bestaat uit 239 bladzijde.
De vertelde tijd duurt iets langer. Het verhaal begint als Lucia veertien jaar oud is in 1742, ze verteld dan haar hele leven haar verhaal. Wat ze allemaal heeft mee gemaakt en waar ze is geweest. Ze slaat natuurlijk sommige periodes wel over, maar over het algemeen verteld ze haar hele levensverhaal wel tot een periode waar ze haar leven weer een beetje heeft opgepakt in Amsterdam. Dan slaat ze een heel stuk over en begint het verhaal weer in 1758 wat voor Lucia zelf de tegenwoordige tijd is. De tijd waarin het verhaal zich afspeelt is dus ongeveer 30 jaar.
Zoals je ziet heeft het boek dus een zeer ingewikkeld tijd schema, maar dat maakt het boek wel mooi. Zo kan je op zeer veel verschillende manier naar het boek kijken.
Ruimte:
Op het begin speelt het verhaal zich af in Venetië. In het verhaal wordt benadrukt dat in die tijd in Venetië uiterlijkheden heel erg belangrijk waren. Dat is ook de reden waarom Lucia uiteindelijk vlucht. Je krijgt een goed beeld van hoe Venetië in die tijd was en hoe de mensen in die tijd waren.
Daarna is ze in Amsterdam en ook dan wordt er goed verteld hoe Amsterdam in die tijd was en wat het verschil is tussen Amsterdam en Venetië. Het is wel belangrijk om te weten omdat je dat beter kan weten hoe Lucia zich werkelijk voelt.
Thema:
Als je zo erg veranderd dan moet je goed bedenken hoe je verder moet met je leven en wat voor een beslissingen je maakt, omdat je leven daardoor enorm gaat veranderen.
Het uiterlijk van Lucia veranderd drastisch wanneer ze is genezen van de pokken. Ze begrijpt dat ze in een wereld woont waar uiterlijk erg belangrijk is en waar je wordt beoordeeld op je uiterlijk. Ze neemt daarom ook een drastische beslissing. Ze vlucht. Ze wil de liefde van haar leven niet meer zien omdat ze daarmee hem pijn doet en daarom ook zichzelf. Ze ziet geen toekomst meer in hun beide.
Motieven op het thema:
1. De eerste beslissing die ze maakt wanneer ze erachter komt dat Lucia voor goed verminkt is aan haar gezicht. Is dat ze de liefde van haar leven nooit meer wilt zien. ‘Giacomo was de belichaming van mijn geluk. Als hij mij om mijn misvorming niet af zou wijzen, konden wij trouwen. Ik zou mijn geliefde voor de rest van mijn leven bij me hebben. Hijzelf diende daarvoor echter zijn ambities op te geven. Dit huwelijk zou elke kans op een loopbaan uitsluiten. Dit zou hem ongelukkig maken, mij zou het kwellen hem te zien lijden’. Hierdoor wilde ze dus absoluut niet dat Casanova haar nog een keer zou zien.
2. De tweede beslissing die ze maakt is dat ze weg gaat uit het Venetië, terwijl ze nog nooit uit haar geboortedorp weg is geweest. Ze vertrouwd niet meer in haar toekomst als de wereld de uiterlijkheden nog zo belangrijk vind. Daarom wilt ze naar een plek waar de wereld niet meer zo let op uiterlijkheden.
3. Ook wanneer Lucia besluit een voile te dragen veranderd ze haar uiterlijk. De meningen van andere mensen die naar haar kijken veranderen daardoor ook. Ze durft daardoor met meer zekerheid de straten op, omdat mensen niet meer met medelijden naar haar kijken. ‘opvallen deed ik altijd al. Mijn nieuwe uitmonstering trok minstens zoveel bekijks als mijn littekens hadden gedaan, maar ditmaal was het van een andere soort. Er was geen afkeer en ook van het tegenovergestelde, medelijden, was geen sprake’ De beslissing om haar uiterlijk opnieuw te gaan veranderd had dus weer een nieuw effect op haar leven.
4. Ook de titel ‘een schitterend gebrek’ is een motief op het thema. Omdat ze leeft met een schitterend gebrek. Haar leven is veranderd doordat ze moet leren leven een gebrek. Met meerdere gebrek.
5. Als laatste laat ze natuurlijk haar verandering in haar gezicht en haar gebrek zien aan de gene waarvan zij zoveel heeft gehouden en hij ook van haar. Dat is een hele gewaagde beslissing omdat ze niet weet hoe diegene gaat reageren. Ze laat hem eindelijk de waarheid zien en hoopt dat het een positief effect heeft.
Commentaar op het thema:
Het thema van het boek is Als je zo erg veranderd dan moet je goed bedenken hoe je verder moet met je leven en wat voor een beslissingen je maakt, omdat je leven daardoor enorm kan veranderen.
Aan de ene kant ben het eens met het thema omdat als er iets met je gebeurd en je veranderd door die gebeurtenis je enorm veranderd. Vaak ben je dan gewoon niet meer dezelfde. Op sommige moment moet je je leven dan ook veranderen, je kan niet meer leven zoals je dat eerst deed. Als je bijvoorbeeld een ongeluk krijgt dan kan je ook niet meer leven zoals je dat eerst deed en zo werkt het natuurlijk ook met je gevoel. Je kan sommige dingen gewoon niet meer aan. Doordat je zo verander moet je ook beslissingen nemen en meestal zijn die beslissingen heel belangrijk want zo krijgt je leven een andere wending.
Aan de andere kant ben ik het niet eens met het thema omdat je op sommige moment ook kan toegeven dat het nou eenmaal zo is en dat je er niet aan hebt kunnen doen en je gewoon moet verder gaan met waar je bent gebleven. Dan is het op het begin even moeilijk maar leer je er daarna mee leven. De mensen om jou heen zouden er dan ook mee moeten leren leven. Bijvoorbeeld als iemand in jou omgeving veranderd dan kan dat een enorme schok zijn, maar op een gegeven moment moet je er nou eenmaal mee leren leven.
Ikzelf heb nog niet echt iets schokkends mee gemaakt, dus ik weet ook niet echt of je je leven drastisch moet veranderen of dat je er maar mee moet leren leven. Wat ik wel denk is dat als je je leven drastisch gaat veranderen je nooit weet of het dan wel goed komt. Misschien gaat het dan wel veel slechter met je leven. Als je gewoon blijft wonen waar je altijd hebt gewoond en je met de mensen blijft omgaan waar je altijd mee bent omgegaan en je veel meer zekerheid in je leven.
Kortom ik denk dat het zeker een goed thema is en dat het heel persoonlijk ligt hoe je op bepaalde veranderingen reageert. En voor sommige mensen is het denk ik fijner als ze gewoon hetzelfde blijven en er mee leren leven en voor andere mensen is het denk ik beter als ze een heel nieuw leven te ge moet gaan.
Belangrijk!