Boekverslag Per Nilsson

Info over dit verslag

Geschreven door:	Claire [meer]
Niveau:	3VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1203
Opvragingen:	11

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (15 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Per Nilsson

• 15 (1)

  2006

• 17 (1)

  2002

• Anders dan jij (8)

  2000

• De geur van Melisse (17)

  1998

• Het lied van de raaf (7)

  1996

• Ik ben geen racist (1)

  2007

• Jij, jij en jij (25)

  2000

• Sjutton / 17 (5)

  2002

Gegevens
Titel: 17
Schrijver: Per Nilson
Datum verslag: 15 mei 2008
Genre: Psychologisch jeugdroman

Samenvatting
Jonatan ligt met een alcoholvergiftiging in het ziekenhuis. Zijn vader, Göran, zit naast hem. Vader en zoon hebben elkaar sinds de kleutertijd van Jonatan niet meer gezien. Göran wil die tijd inhalen en goedmaken. Hij vertelt zijn slapende zoon hoe hij zelf als zeventienjarige was, in de hoop dat Jonathan daar iets van hoort. Hij vertelt zijn zoon hoe hij de wereld wilde verbeteren en hoe hij Karen ontmoette, Jonatans moeder en hoe ze besloten om samen een kindje te maken. Hij vertelt ook hoe het misging, hoe hij zijn vrouw Karen en zijn vijf jarige zoon verliet en welke vreselijke dingen hij daarna heeft gedaan.

Halverwege het verhaal verschijnt een jong meisje in de kamer: Josefine, de zeventienjarige vriendin van Jonatan. Göran vertelt verder en betrekt Josefine als luisteraar in zijn levensverhaal. Als later ook Karen opduikt, verlaat Göran de kamer. Zij vertelt bijna hetzelfde verhaal dat Goran vertelde, maar dan vanuit haar gezichtspunt.

Later komt Göran met Hanna binnen. Claes, Karin en Josefine zijn er al. Als Göran en Hanna binnen komen, wordt Jonatan wakker. jonatan vraagt meteen naar zijn vader.

Personen
Göran Persson (bladzijde 271) is 46 jaar en was in zijn eigen jeugd een zelfverzekerde jongen. Tegenwoordig is hij eenzaam en in zichzelf gekeerd en teleurgesteld in het leven, omdat hij niet blij is met wat hij in het verleden allemaal heeft gedaan. Hij vertelt zijn eigen geschiedenis aan zijn zoon Jonatan. Hij wil het dolgraag goedmaken met Jonathan, want hij kent Jonatan eigenlijk niet. Dat komt omdat hij Jonathan heeft verlaten toen hij vijf jaar was. Eerst is hij een dakloos persoon en drinkt heel veel. Later verandert dat en drinkt hij niet meer en is ook niet meer dakloos. Deze verandering vindt plaats, omdat het uit was gegaan tussen Karin en Göran.

Karin Hoff-Hansson (bladzijde 270 en 271) is een trotse vrouw en komt uit een rijke familie. Ze is de moeder van Jonatan. Vroeger in haar jeugd streefde ze al haar idealen na. Tegenwoordig vindt ze dat nastreven van idealen onrealistisch. Ze is iemand die het verleden het liefst achter zich laat, omdat het verleden voor haar te pijnlijk is. Daardoor zou ze ook weer het liefst terug jong worden om opnieuw oud te worden. Toen ze jong was, was ze iemand die van malligheid hield. Iets waar ze tegenwoordig niet meer van houdt. Ze houdt er tegenwoordig niet meer zo van, omdat ze door die malligheid in haar jeugd verkeerde keuzes heeft gemaakt.

Jonatan Persson (bladzijde 271) is een knappe jongen van zeventien jaar die op het verkeerde pad is geraakt. Hij ligt in het ziekenhuis met een alcoholvergiftiging. Door zijn vriendinnetje Josefine wordt Jonatan omschreven als een lieve, gevoelige jongen. Een karakterontwikkeling van deze persoon beschrijven is te moeilijk, omdat je dit niet weet, want hij komt pas op het einde van het boek echt in het verhaal.

Josefine: het vriendinnetje van Jonatan
Hanna: het halfzusje van Jonatan
Claes: de nieuwe man van Karin

Plaats
Het verhaal speelt zich af in het ziekenhuis, in de kamer waarin Jonatan ligt.

Tijd
Het verhaal speelt zich af in de moderne tijd (bladzijde 59), omdat de vader over zijn eigen jeugd verteld en hij het jaartal 1972 daarbij noemt. Toen was hij 17 jaar. Hij is nu 46 jaar. Als je dan 29 jaar erbij telt kom je uit op het jaartal 2001. De vertelde tijd is een paar uur. De verteltijd is ongeveer vier uur. Verder kent het boek mini flashbacks (bladzijde 12) die zich afspelen in de jaren zeventig. Verder is het boek is niet geschreven in de chronologische volgorde. Verder vindt er ook nog een tijdsversnelling plaats (bladzijde 69).

Begin
Het boek begint vooraan het verhaal. Göran ziet zijn zoon Jonatan op het ziekenhuisbed liggen en realiseert zich dat hij zijn zoon eigenlijk helemaal niet kent. Hij vertelt dan aan Jonatan hoe Jonatan ontstaan is en hoe hij op de wereld is gekomen.

Probleem
Het probleem in het boek is dat Jonatan in het ziekenhuis ligt door overmatig alcoholgebruik.

Afloop
Jonatan wordt wakker als ze met vijf personen om het ziekenhuisbed zitten. Jonatan vraagt vervolgens naar zijn vader. Karin en Claes vinden dit niet leuk. Dan komt een zuster die zegt dat het genoeg is geweest en dat ze naar huis kunnen gaan.

Het is een goed einde, omdat Jonatan na een lange tijd wakker wordt en niet dood gaat.

Het is een open einde, omdat je niet weet of Jonatan bij zijn vader gaat wonen. Het is ook een open einde, omdat je niet weet of het ooit nog goed komt tussen Göran en Karin.

Perspectief
Het boek is geschreven in een meervoudig perspectief. Het wordt dus verteld door de ogen van meerdere personen. Verder wordt het verhaal verteld in de ik-vorm.

"Hoor je me? Ik weet dat je me hoort. Nu zal ik verder vertellen." (bladzijde69)

Titel
De titel is 17, omdat dat dat de leeftijd van Jonatan is, en de leeftijd van Göran als hij Karin ontmoet. Het probleem hangt samen met de titel, omdat de persoon in het probleem: Jonatan, 17 jaar is.

Thema
Het dieperliggende thema in het boek is alcoholgebruik, omdat Jonatan door overmatig alcoholgebruik een alcoholvergiftiging heeft gekregen en daardoor in het ziekenhuis ligt

Beoordeling
Ik vind het boek saai, omdat er dingen in het verhaal worden herhaald en dingen pas later worden uitgelegd. Daardoor wordt te langzaam duidelijk wat er aan de hand is. Het boek is ook saai, omdat de moeder ongeveer hetzelfde levensverhaal vertelt als de vader, maar dan uit een ander gezichtspunt. Dit is saai, omdat er gebeurtenissen zijn die ik twee keer moet lezen en voor mij niks aan het verhaal toevoegen. Het boek is ook saai, omdat de gebeurtenissen die door verschillende personen verteld worden heel erg egocentrisch zijn. Het boek is ook saai, omdat de personen te lang aan het woord zijn. Verder is het boek ook saai, omdat er dingen in het boek worden verteld waarvan je eigenlijk niet weet wat ze met het verhaal te maken hebben. Bijvoorbeeld wanneer de vader over zijn studententijd verteld.
Ik vind het boek mooi, omdat je helemaal wordt meegesleept met de gevoelens van de vader en de moeder. Dit komt, omdat het in de ik-vorm staat geschreven. Het boek is ook mooi, omdat de liefde van de vader voor zijn zoon heel goed zichtbaar is. Dit merk je als de vader verteld dat hij hem eigenlijk niet kent en hoe vaak hij dat wel niet zegt. Het boek is ook mooi, omdat Jonatan na een coma door een alcoholvergifting eindelijk wakker wordt. Dit is mooi, omdat je weet dat hij niet dood is, maar gewoon nog leeft.
ik vind het boek realistisch, omdat in coma raken door overmatig alcoholgebruik kan. Het boek is ook realistisch, omdat hasj en cocaïne geen verzonnen drugs zijn. Verder is het boek ook realistisch, omdat de geschiedenis op de juiste manier in beeld wordt gebracht. Er wordt veel verteld over de jaren zeventig. En naar mijn weten kloppen die dingen allemaal.