Boekverslag Arthur Japin

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	3415
Opvragingen:	16

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (5 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Arthur Japin

• De droom van de leeuw (2)

  2002

• De grote wereld (2)

  2006

• De klank van sneeuw (1)

  2006

• De Overgave (1)

  2007

• De zwarte met het witte hart (18)

  1997

• Een schitterend gebrek (35)

  2003

Bibliografische gegevens
1. Een schitterend gebrek, geschreven door Arthur Japin.
2. Uitgeverij De Arbeiderspers
3. Eerste druk in september 2003
4. Ik heb de negentiende druk uit april 2005 gelezen
5. Het boek heeft 239 bladzijden.
6. Dit is een historische roman. Het is ook fictief.
7. Het boek heeft 3 delen en een stukje dat ‘Ten slotte’ heet. Er zitten 19 hoofdstukken in het boek.
8. Het boek heeft geen motto of opdracht.

Titelverklaring
Het boek heet ‘Een schitterend gebrek’. Het gaat over de eerste liefde van Casanova (een man die erom bekend staat veel vrouwen in zijn leven te hebben gehad), zij beschrijft in dit boek haar levensverhaal. Zij hadden samen heel gelukkig kunnen worden, maar omdat Lucia (de hoofdpersoon) ziek wordt gaat dit niet door en kunnen ze niet meer zorgeloos gaan trouwen. Dit boek heet ‘Een Schitterend Gebrek’ omdat op een dag Casanova aan zijn broer verteld dat hij met Lucia wil trouwen, het enige wat volgens Casanova aan haar mankeert, is haar jonge leeftijd. De broer moet lachen en antwoord: ‘Wat een schitterend gebrek!’
De titel geldt voor het hele boek omdat het eigenlijk symbool staat voor het zorgeloze leven dat zij samen hadden kunnen hebben als er niet iets tussen was gekomen. Lucia vertelt in dit boek het verhaal over haar zware leven en dus blijkt dat ‘schitterende gebrek’ eigenlijk heel onbelangrijk te zijn ten opzichte van wat er later in het verhaal allemaal nog gebeurd. Later krijgt Lucia écht een gebrek (door haar ziekte wordt zij namelijk mismaakt) en dus kun je zeggen dat de opmerking over de jonge leeftijd als gebrek, eigenlijk heel ironisch is omdat er later echt iets aan haar mankeert.

Tijd in de geschiedenis
Het verhaal speelt zich af in de 18e eeuw. Je kunt dat zeker weten omdat er bijvoorbeeld jaartallen worden genoemd en dat zijn soms ook titels van hoofdstukken. Ook hebben ze het over spinhuizen (die al lang niet meer bestaan) en de moord op Lodewijk XV (die in die tijd leefde). De reden waarom de schrijver dit boek in deze tijd heeft geplaatst, is omdat het over het leven van Casanova gaat en die leefde nou eenmaal in de 18e eeuw!

Tijdsduur
Het boek speelt zich af in een mensenleven.
Er wordt verteld over de jeugd van Lucia en het eindigt als zij sterft. Dit is natuurlijk hartstikke logisch want het is nou eenmaal een levensverhaal, dus duurt het ook een heel leven.

Ruimte
Er zijn twee plekken die belangrijk zijn in dit boek: Pasiano, het landgoed waar Lucia opgroeide en Amsterdam, de plek waar zij het grootste gedeelte van dit boek doorbrengt.
Ze verteld hoe ze haar jeugd onbezorgd en vrij doorbracht op het landgoed waar haar ouders werkten en dit is een belangrijk aspect van het boek. Ze was hier nog jong, onbevangen en mooi en dat zou later allemaal veranderen. Het landgoed en vooral zijn omgeving werd door haar in haar jeugd gezien als een soort paradijs en was dus niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk een speelruimte! Het is ook de plek waar ze uiteindelijk vandaan trekt om de wijde wereld in te gaan en dit betekend het definitieve einde van haar jeugd.
De tweede belangrijke speelruimte is de stad Amsterdam, hier komt zij na haar omzwervingen terecht en vanuit hier verteld zij ook haar verhaal. In de tijd dat ze dit boek schrijft woont zij namelijk in Amsterdam. De speelruimte wordt hier wel minder uitgebreid beschreven dan dat dat in het deel over haar jeugd gebeurt.

Hoofdpersonen
De belangrijkste personen in dit boek zijn Lucia (hoofdpersoon) en Giacomo Casanova (belangrijkste bijpersoon).

Lucia is de vrouw waar het boek over gaat. Zij is een round character want ze maakt een ontwikkeling door, het begint bij haar onbevangen jeugd en het eindigt met haar dood waarneer zij al veel heeft meegemaakt en al lang niet meer onbevangen is. Zij is de verteller van haar eigen leven en je kunt haar ontwikkelingen dus goed volgen.

De tweede persoon is Giacomo Casanova. Je kunt je afvragen of dit character round of flat is, omdat hij in dit boek voorkomt als twee totaal verschillende persoonlijkheden. Hij maakt wel een drastische ontwikkeling door, maar als lezer zie je daar enkel het begin- en eindresultaat van en je volgt zijn ontwikkeling dus niet. Het komt dus meer over, alsof hij twee flat characters is, je ontmoet hem twee keer op een totaal andere manier.

Relaties
Het hele boek draait eigenlijk om de relatie die Casanova en Lucia met elkaar hadden. Zij waren elkanders eerste, enige en echte liefde en het verhaal wordt ook bepaald doordat zij uiteindelijk niet gaan trouwen en een andere weg inslaan. Het boek suggereert ook dat Casanova zoveel vrouwen had, omdat hij na zijn liefde voor Lucia, nooit meer echt van iemand kon houden. Lucia blijft ook altijd van Casanova houden, ook als ze hem jaren later weer tegenkomt kan ze niet om hem heen.

Hoe Casanova en Lucia verder relaties met mensen hebben is eigenlijk het zelfde; ze hebben allebei heel veel minnaars. Casanova probeert steeds weer opnieuw een echte liefde te vinden en ook Lucia deelt met veel mannen het bed. Zij heeft lange tijd als prostituee gewerkt en later heeft zijn er steeds mannen die haar onderhouden in ruil voor ‘liefde’.

Innerlijk
Lucia is als jong meisje (in de tijd dat ze nog op het landgoed woonde), zorgeloos en onbevangen. Ze denkt dat de wereld waarin ze leeft een paradijs is en heeft geen weet van de problemen en negatieve zaken van het ‘echte’ leven. Haar ziekte verandert alles. Ze wordt van jong meisje ineens een zelfstandige vrouw en aan het eind van haar leven is ze ook behoorlijk gehard door alles wat ze mee heeft gemaakt. Waar ze naar op zoek is en wat ze graag had willen hebben is echte liefde, zoals ze die in haar korte tijd met Casanova kende.

Casanova. Ook hij vindt nooit meer echte liefde. Zijn hele volwassen leven staat eigenlijk in het teken van het vinden van liefde, zoals hij die kende met Lucia. Hij is qua persoonlijkheid eentje waar je niet om heen kan, hij komt aan zijn geld door indruk te maken op rijke mensen met z’n mooie praatjes en ze vervolgens te misleiden en hen hun geld afhandig te maken. Ook hij is aan het eind van het boek veranderd qua karakter. Hij is net als Lucia gehard en allebei verwachten ze niet meer zoveel van het leven na alle teleurstellingen die daar aan vooraf gegaan zijn.

Uiterlijke bijzonderheden
Als er geen verandering aan het uiterlijk van Lucia was geweest, was het hele verhaal totaal anders geweest! Lucia en Casanova zouden trouwen, maar Lucia kreeg een ziekte en na haar herstel was zij mismaakt waardoor zij niet zorgeloos meer konden trouwen. Dit heeft ervoor gezorgd dat Lucia Casanova in de steek liet en dat zij beide een totaal ander bestaan dan gepland kregen! Lucia draagt als zij ouder is ook steeds een voile voor haar gezicht om haar mismaaktheid te verbergen, dit zorgt ervoor dat mannen niet zien hoe lelijk haar gezicht is en als zij Casanova weer tegenkomt, weet ook hij daardoor niet wie zij werkelijk is.

Perspectief
Het verhaal is geschreven in een personaal ik-perspectief. Het gaat wel echt om de hoofdpersoon en er is dus sprake van een you-protagonist.

‘Vindt u ook niet,’ opperde ik, ‘dat het, wanneer men reist, verleidelijk eenvoudig is van gedaante te veranderen?’ Hij keek mij even aan maar dorst niet te vragen waarop ik doelde of hoe ik dit wist. Even was ik bang dat ik te recht voor zijn raap was geweest en zijn achterdocht had gewekt. ‘Voor mij is het tenminste altijd een enorme troost geweest,’ voegde ik eraan toe, ‘te weten dat men op een dag alles achter zich kan laten en zich – wanneer het nodig is – van zijn eigen bestaan kan verwijderen, letterlijk, zoals een slang die zijn huid heeft achtergelaten tussen twee stenen.’

De schrijver heeft gekozen voor het ik-perspectief. Alles wordt verteld vanuit de hoofdpersoon zelf. Ik vind dit een logische keuze, omdat het boek immers het levensverhaal van een vrouw is, zij vertelt haar verhaal. Het boek is als een soort dagboek, zij leidt je door haar hele leven en omdat het een ik-perspectief is kun je zo ook écht haar gevoelens en gedachten heel goed volgen. Je leert haar daardoor ook beter te begrijpen en ziet zo ook eens het hele verhaal over Casanova van een andere kant. Deze vrouw vertelt hoe zij dat heeft beleefd en het gaat nu dus een keer niet van Casanova zelf uit.

‘Touché,’ gaf ik volmondig toe, ‘u hebt gelijk, de werkelijkheid is meestal eigenzinniger dan men haar kan verzinnen.’ Dit had het leven mij wel geleerd en op datzelfde moment leverde Seingalt zelf door zijn aanwezigheid in mijn appartement mij daarvan nog eens het levende bewijs. ‘Hoe het ook zij,’ hernam ik, ‘opnieuw kan ik dus een naam bijschrijven op de lange lijst van vrouwen die door u bedrogen zijn. Arme madame D’Urfé.

Taalgebruik
- Ouderwetse, nette manier van schrijven.
- Komen woorden in voor die wij niet meer gebruiken.
- Vaak komt de gedachtewereld van de hoofdpersoon aan bod.
- Vaak lange zinnen met veel komma’s en andere leestekens.

Beschrijving van personen en ruimte
De ruimte wordt vooral in het deel over het landgoed Pasiano uitgebreid beschreven. Dat is waarschijnlijk zo, omdat de schrijver daarmee kan aangeven dat dat een vrij idyllische omgeving is, waar Lucia zich dus ook in het paradijs waant. Verder in het boek wordt er niet zoveel aandacht meer besteed aan het omschrijven van de ruimte. Dat is waarschijnlijk zo, omdat veel mensen zich wel een voorstelling kunnen maken van Amsterdam. Er worden alleen dingen (uitgebreid) beschreven als wij ze niet kennen. Het spinhuis bijvoorbeeld, waar Lucia een aantal jaar in heeft gezeten, wordt beschreven om de lezer een beetje een beeld te geven van wat dat was en hoe het eruitzag.
Beschrijving van personen. Hier wordt niet heel veel aandacht aan besteed. Lucia zelf wordt niet heel goed beschreven, dat komt waarschijnlijk, omdat zij het zelf verteld en dus niet logischerwijs zichzelf uitgebreid gaat beschrijven. Dingen als het feit dat ze mismaakt is komen je wel te weet en je weet ook dat ze daarvoor heel mooi was en tegenwoordig een voile voor haar gezicht draagt. Verdere details blijven achterwege. Verdere personen worden niet heel erg uitgebreid omschreven. Als Lucia personen omschrijft het ze het vaker over zaken als beroep, status en leeftijd, dan over uiterlijke kenmerken.

Motieven
Verhaalmotieven
- Opoffering: Als Lucia mismaakt is, besluit zij weg te gaan om Casanova niet
voor een moeilijke keuze te stellen.
- Historisch aspect: Beschrijving van 18e dingen, steden en gebouwen.
- Standenverschil: Er wordt duidelijk gemaakt dat er verschillende standen zijn.
- Sociale verschillen: Als je in die tijd prostituee was, kon je worden opgepakt en
in het spinhuis worden gestopt.
- Mentale verandering: Lucia verandert qua karakter, wordt harder en verwacht
minder van het leven.
- Fysieke verandering: Lucia krijgt een ziekte. Na haar herstel is ze mismaakt.

Abstracte motieven
- Wanhoop: Lucia weet eerst niet of ze nou wel of niet aan Casanova moet
tonen dat ze mismaakt is, ze is ten einde raad.
- Hartstochtelijke liefde: Lucia en Casanova houden intens van elkaar.
- Rusteloos & Onverzadigbaar: Hoeveel vrouwen Casanova ook heeft, nooit
meer vindt hij echte liefde.
- Wrok: Lucia minacht de mensen die haar respectloos behandelen.
- Verdrietig: Beide zijn verdrietig, omdat ze niet meer samen zijn.

Inhoud van het verhaal
De liefde tussen twee mensen en hoe zij hun leven leiden nadat ze van elkaar gescheiden zijn. (Met nadruk op leven van de hoofdpersoon Lucia).

Thema
Liefde

Hoofdgedachte
Iemand vertelt uit liefde een leugen aan een ander om te voorkomen, dat de ander een moeilijk leven krijgt. Het gebeurt om de ander te beschermen, maar ongewild leidt dit er zo alleen toe, dat niet alleen zij, maar ook hij een ongelukkig leven heeft.

De volgorde van de gebeurtenissen
Het boek is niet chronologisch verteld, er komen meerdere flashbacks in voor.
Lucia verteld haar verhaal in de tijd dat ze al volwassen is en in Amsterdam woont, er zijn dus vaak hoofdstukken of momenten waarop zij terugblikt naar haar jeugd of andere dingen die al eerder hebben plaatsgevonden. Doordat er fragmenten uit haar leven worden teruggehaald, vallen dingen op zijn plek en ga je het verhaal begrijpen. Het is immers zo, dat als er niet werd teruggeblikt op het moment van haar verliefdheid op Casanova en haar ziekte, dit hele verhaal niet had bestaan! Dus het wordt gebruikt om de lezer informatie te geven.
Er is in dit boek op één moment sprake van een gat in de tijd. Het verhaal gaat de hele tijd op en neer door de verschillende flashback, maar zit in een keertje ruimte tussen die er anders niet tussen zit. Dat gebeurt op het moment dat Lucia bij een vrouw in dienst is, ze verteld dan op een gegeven;
‘Nog vier jaar bleef ik bij haar in dienst’. Daar is dus sprake van tijdverdichting. Verder gebeurt dat niet in dit boek.

De belangrijkste gebeurtenissen
- Het begint in Amsterdam. Door toeval komen Casanova en Lucia opnieuw met elkaar in contact. Zij weet echter op dat moment nog niet wie hij is en hij kan het van haar ook niet weten door haar voile. Ze hebben ook beiden hun naam veranderd.
- Vervolgens is er een stukje waarin er verteld wordt over het moment waarop zij elkaar voor het eerst hebben ontmoet en hun jonge liefde. Ze besluiten te trouwen, zodra Casanova in het voorjaar terugkeert naar het landgoed Pasiano.
Hier is sprake van een flashback.
- Al vrij snel komt Lucia er achter wie Casanova is, hij weet echter nog van niets.
Ze hebben samen verschillende conversaties en belanden uiteindelijk met elkaar in bed. Zij hoopt dat hij de echte liefde weer in haar terugvindt, ook al herkent hij haar niet door haar voile.
- Weer een flashback. Hierin wordt Lucia ziek en gaat bijna dood. Ze herstelt uiteindelijk, maar zodra ze in een spiegel kijkt ziet ze dat ze volledig mismaakt is en besluit weg te gaan van haar geliefde Pasiano.
(Nu komt er een stuk in het boek waarin Lucia gaat reizen, op zoek naar een plek om te gaan wonen en werken. Ik persoonlijk vind dit niet een heel erg belangrijk deel, want in feite heeft het niks met de relatie tussen Casanova en Lucia te maken. Dit stuk staat er waarschijnlijk in om dat je anders een groot deel van haar leven mist en dat zou niet echt logisch zijn aangezien het een levensverhaal is.)
- Het volgende deel dat belangrijk is voor het verhaal, is tevens het eind. Hier zijn we in Amsterdam, waar Lucia na haar omzwervingen ging wonen, en Lucia probeert uiteindelijk aan Casanova duidelijk te maken wie ze is. Hij heeft het niet door en zal dus nooit geweten hebben dat hij zijn eerste liefde opnieuw heeft ontmoet.
- Lucia komt er intussen achter dat ze zwanger is, maar of dat van Casanova is, zal ze nooit met zekerheid kunnen zeggen.
- Onze tragische heldin Lucia sterft uiteindelijk. Ze gaat met een man mee naar Amerika en daar overlijd ze.

Spanningsopbouw
Het spannendste moment in dit boek is, als Lucia en Casanova elkaar, vele jaren later, opnieuw ontmoeten. Zij komt er wel achter wie hij is, maar hij herkent haar niet. Ze hebben vervolgens, vanachter haar voile, veel spannende conversaties, waardoor zijn interesse in haar groeit. Als ze uiteindelijk met elkaar naar bed zijn geweest, Lucia nog steeds met voile, en zij zich hierna anoniem in een café aan hem toont, is dit voor haar de ultieme test. Casanova herkent haar weer niet. Dan is voor Lucia het moment aangebroken om al haar hoop op te geven en uiteindelijk, zwanger, naar Amerika te verhuizen.
De spanningsopbouw vond ik in dit boek goed beschreven, je wordt als lezer ook steeds nieuwsgieriger of hij haar nou uiteindelijk wel of niet zal herkennen. Daardoor blijf je goed in het verhaal.

Het begin
Het boek begint met een soort mini proloogje. Het is een halve bladzijde waarin de hoofdpersoon alvast een soort samenvattinkje van haar leven geeft. Het is dus een informatieve opening, want er wordt informatie verstrekt. De auteur heeft waarschijnlijk voor deze opening gekozen, om de lezer al een heel klein beetje een beeld te geven van deze vrouw en van wat je kunt verwachten.

Het einde
Het boek heeft deels een open- en deels een gesloten einde. Het is gesloten, omdat het leven van Lucia eindigt en daarmee dus ook haar levensverhaal. Het is open, omdat je niet weet hoe het verder gaat met Casanova en of hij ooit nog ware liefde heeft gevonden.

Mening
Ik heb het boek gelezen op aanraden van mijn moeder. Zij vertelde mij, dat dit een erg geschikt boek voor mij was en daar heeft ze gelijk in gehad! Ik vond het een prachtig boek en het heeft mij absoluut geraakt en ontroerd. Ik vond het een prachtig onderwerp en ik vond het ook heel mooi gevonden om het ‘Casanova verhaal’ eens van een andere kant te bekijken. Heel origineel.
De auteur heeft ervoor gekozen om het verhaal vanuit Casanova’s eerste liefde Lucia te vertellen, dit was erg goed gedaan. Er kwamen ineens ook diepere emotie bij kijken, terwijl Casanova toch vrijwel altijd bekend staat als een slimme jongen, die alle vrouwen kan krijgen die hij kan. Het toeval speelt in dit boek een grote rol, je zou bijna gaan zeggen dat toeval niet bestaat! Lucia en Casanova komen elkaar na jaren weer tegen, ook nog eens in een heel ander land dan dat ze elkaar voor het laatst zagen. Vanaf dat moment rakelt Lucia al haar oude herinneringen en gevoelens op, dit is heel geloofwaardig beschreven. Je kunt als lezer ontzettend goed met de hoofdpersoon meeleven. Het boek is geschreven vanuit een ik-perspectief, dit zorgt ervoor dat het makkelijker is om je in de hoofdpersoon te verplaatsen, wat in dit boek dus ook heel erg aan de orde is. Als er gekozen was voor een ander perspectief, zou het verhaal waarschijnlijk minder spannend zijn geworden. Nu kon je het echt goed volgen vanuit de hoofdpersoon, waar het tenslotte allemaal om draait, en dat was bij een ander perspectief waarschijnlijk niet zo geweest. De ruimte wordt in dit boek niet heel uitgebreid beschreven, de auteur doet dat alleen als hij het echt belangrijk vindt om de lezer een beeld van de ruimte te geven. Dat is dan in het belang van het verhaal of het inlevingsvermogen.
De stijl waarin dit boek is geschreven past perfect bij het verhaal. Er wordt door iemand, uit de 18e eeuw, een verhaal verteld en het boek is dan ook geschreven in de stijl, zoals de mensen toen spraken. Het verhaal wordt niet heel overzichtelijk geschreven, dat is op zich niet erg, want het is wel zodanig duidelijk beschreven dat je als lezer het verhaal kan blijven volgen. De inleiding van het boek is goed. Er wordt je meteen wat informatie verstrekt. Aan het einde van het boek vindt je het bijna jammer dat het afgelopen is en de hoofdpersoon sterft! Eigenlijk zou je ook veel liever hebben dat het verhaal positiever was afgelopen, maar dat is nou eenmaal niet anders. Dat voor je gevoel het verhaal nog niet helemaal af is, zorgt er wel voor at het einde vrij abrupt is.
Ik vond het een heel mooi boek en zeker geschikt voor op de lijst. Ik zou het andere mensen ook aanbevelen, als ze mij om mijn menig zouden vragen.

De auteur
Arthur Japin is een bekende man in het Nederlandse literatuurland. Hij heeft vele boeken uitgebracht en al vele (literaire) prijzen gewonnen. Bijzonder aan Arthur Japin is, dat hij eerst eigenlijk acteur was. Ook is er al een boek van hem verfilmd, er is al een dansvoorstelling van een verhaal van hem gemaakt en binnenkort verschijnt er een opera naar het verhaal van ‘De zwarte met het witte hart’.
Arthur Japin is een romanschrijver, maar hij heeft ook al diverse malen hoorspelen en dingen voor het theater geschreven.