Geschreven door:	Lotte [meer]
Datum ingestuurd:	8 mei 2008
Niveau:	5 havo
Taal:
Woorden:	546
Opvragingen:	238 (1 deze maand)
Waardering:	Currently 2.00/5 1 2 3 4 5 2.0/5 (4 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Essay: Een schitterend gebrek- Arthur Japin.

Koos Meningloos.

Het lezen van een schitterend gebrek van Arthur Japin heb ik niet helemaal voor mezelf gedaan, nee natuurlijk niet, want hoeveel procent van de jongeren gaat er nou voor zijn plezier dit boek lezen? Sterker nog; hiervoor wist ik niet eens wie Arthur Japin was…

Ik zit op school, en dus moet je alles doen voor een reden en overal een werkstuk of samenvatting van maken. Zo ook dit essay. ‘Oké prima’ dacht ik, er niet bij stil gestaan dat ik eigenlijk helemaal geen mening heb over dit boek… Hoe kan dit?! Lotte Evers heeft altijd een mening over alles en iedereen, behalve nu? Juist nu ik een keer iets op papier moet zetten en mijn ‘mening’ moet onderbouwen ben ik helemaal blanco?! Over de schrijfstijl heb ik niet heel veel te zeggen, over het verhaal heb ik niet veel te zeggen, totale leegheid in mijn hoofd. Dit was trouwens al zo toen ik het boek aan het lezen was.

In de trein zittend met het werk van meneer Japin op m’n schoot gleden mijn ogen over de lange complexe zinnen. Ik kreeg tijdens het lezen geen bijzonder gevoel, terwijl ik dat wel vaak heb bij andere boeken.! ’Waarom nu niet?’ vraag ik mezelf dan af. Ben ik mijn eigen mening kwijt? Net als Lucia haar geloof in zichzelf en de liefde? Tuurlijk moet ik een mening hebben, meningloze mensen bestaan volgens mij niet eens!

Terugdenkend aan de lange ritten in de trein en de bladzijdes die ik door heb geploegd herinner ik me dat ik het boek om de zoveel tijd weg legde, maar het uit nieuwsgierigheid toch weer op pakte en verder las. Helaas, telkens met een teleurgesteld gevoel als gevolg. Ik was namelijk benieuwd naar het moment dat er iets zou gebeuren in het verhaal, maar dat moment kwam maar niet. Alle …bladzijdes niet.
Ja, ik kan zeggen dat het verhaal me tot op zekere hoogte boeide. Het wekte namelijk enigszins nieuwsgierigheid bij me op, maar toen ik de laatste bladzijde omsloeg had ik nog steeds niet het ‘yes!’ gevoel. Vis noch vlees, eigenlijk.

Het verhaal was wat mij betreft te langdradig, op sommige momenten te onrealistisch (wie heeft er nou in godsnaam geslachtsgemeenschap met een voile op? Waarom heeft Giacomo of Seingalt geen actie ondernomen om dat ding van haar hoofd te trekken etc.) ook kreeg ik het gevoel dat Japin iets te hard zijn best gedaan had om zijn zinnen extra poëtisch en dramatisch te maken “…”
waardoor het gekunsteld werd.. Dit boek is duidelijk niet aan mij besteed. Het raakte me niet, ik werd er niet in meegesleept. Er zijn boeken waar ik boos om ben geworden, waar ik me aan heb geërgerd en boeken die ik ademloos uitlas, maar tijdens het lezen van Een schitterend gebrek niets van dit alles.

Misschien dat ‘geen mening hebben’ uiteindelijk toch een mening is. Blijkbaar zit ik -om het maar even simpel te houden- met mijn menig over dit boek tussen goed en slecht in. Alhoewel de balans misschien toch meer naar de negatieve kant doorslaat.
Zo ‘Koos Meningloos’ ben ik dus helemaal niet. Gelukkig maar, want ik vind een mening hebben een waardevolle eigenschap.