Boekverslag Hugo Matthysen

Info over dit verslag

Geschreven door:	Hyp3r10n
Niveau:	5HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1074
Opvragingen:	6

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 5 uit 5 (2 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Hugo Matthysen

• Misdaad, seks & verse vis (1)

  1989

• Nefast voor het konijn (1)

  2007

Titel
Nefast voor het konijn ~ Een verzameling verzinsels

Schrijver
Hugo Matthysen

Aantal pagina’s
253 pagina’s

Thema
Niet echt aanwezig omdat het boek uit 72 aparte verhalen bestaat. Wel is het zo dat er een vaste structuur is te herkennen in de verhalen. Het begint altijd met een probleem en eindigt met een grappig slot. De kern van elk verhaal is dat de personage een oplossing bedenkt voor het probleem (dat meestal uitloopt is een humoristische redenering) en de werkelijke oplossing uitgevoerd met een goed eind.

Titelverklaring
Het woord nefast betekent Noodlottig, Funest. Nefast voor het konijn komt voor in één van de verhalen (Hoofdstuk 2 – De man die besliste dat het zaterdag was). In het verhaal bedoelt de personage die “Nefast voor het konijn” roept dat het leven alleen maar pijn is en dat de pechstrook een strook is voor mislukte levens, dat van de pechstrook zegt hij omdat hij in de file staat.

Samenvatting
Hoofdstuk 2 – De man die besliste dat het zaterdag was.

Henk stond in de file. Twee rode lichten, die de donkerte van de nog vroege dag doorboorden, verwijderden zich langzaam in de richting waarin Henk zich ook wou voortbrengen. En Henk
nam een beslissing. Met een grote precisie liet hij het linkerpedaal naar zich toe komen, terwijl hij het rechterpedaal indrukte. Een zacht, haast vriendelijk grommen was het onmiddellijke resultaat, maar diep in het verborgene van zijn machine – zo wist Henk – kwamen hete gasmengsels tegen een hels tempo tot ontploffing. Alsof het allemaal niets was zetten honderden kilo’s staal, kunststof en mensenvlees zich in beweging. Dertig meter verder wist Henk het geheel weer in een toestand van rust te brengen. Een schijnbare rust, want een amper waarneembaar zenuwachtig trillen verried
de voorwaartse wil van het voertuig. Henk voelde zich godgelijk. Als hij nu eens op oudtestamenti-
sche wijze de toorn der technologie zou ontketenen? Ja, dat zou hij doen! Vreeswekkend zou hij door de file slalommen, de andere voertuigen geselend. Zijdeuren en achterbumpers zou hij rammen, en nog jaren zou zijn naam vol ontzag worden gefluisterd op de E19 tussen Mechelen Zuid en Zemst!
Mijlenver daarvandaan, haast in een ander universum, zat een vrouw met donkerblond geverfd haar op een keukenstoel die men van een andere kleur had voorzien. Ze dacht aan Henk, die vandaag voor het eerst in vier maanden terug ging werken. Na een zenuwinzinking die ze respectvol burn-out hadden genoemd. De vrouw heette Rita. Hemelse muziek, afkomstig uit zijn gsm-toestel, verijdelde Henks destructieve plannen. Henk wist dat iemand hem wou spreken en legde met één simpele druk op een knop elektronisch contact. “Hoe gaat het, Henk?” vroeg Rita. “Ik sta in de file”, zei Henk.
“Laat je niet opjagen”, zei Rita, “je hebt je pillen toch genomen voor je vertrok?” “Die pillen?” zei Henk. “Die pillen zijn om te gillen! Maar wat ik echt zou willen is je billen grillen!” “Mijn billen grillen?” vroeg Rita verbaasd. “Waarom?” “Dat weet ik niet, dat schoot mij plots te binnen. Ik heb het verzonnen, want het schoot mij te bonnen.” “Hoeveel pillen heb je genomen?” vroeg Rita. “Ik heb ze niet geteld. Zij mij trouwens ook niet, hoewel dat eenvoudiger zou zijn geweest, ik was namelijk alleen. Maar misschien vergt het wat te veel discipline van die pillen om samen tot één te tellen, want ze waren zeker met twaalf. Dus ja, begin daar maar eens aan…” “Heb je twaalf van die pillen genomen?” “Maak je geen zorgen, ik heb natuurlijk geen twaalf pillen tegelijk genomen. Nee, heel voorzichtig: een voor een.”
“Henk”, zei Rita, “misschien is het een goed idee als je de auto even op de pechstrook parkeert. Dan bel ik iemand die je komt ophalen.” “Zwijg mij over de pechstrook, Rita!” zei Henk. “Waarvan ben
ik zo ziek geworden, denk je? Van de pechstrook! De pechstrook, Rita, gaat over mislukte levens. Over de pijn van het zijn! Nefast voor het konijn! Over talent dat wordt gefnuikt. Gezag dat wordt
misbruikt. Soep die niet goed ruikt. Een schilder bepruikt naar glazen ogen duikt. Nu moet ik je laten, Rita, want ze staan hier rondom mij te toeteren en te foeteren. De andere automobilisten kunnen niet verdragen dat ik rechtsomkeer maak. Ja, ik rij terug naar huis. Ik hoef vandaag niet te werken, want ik heb net beslist dat het zaterdag is.”

Personages
Doordat er 72 aparte verhalen zijn heeft het boek niet echte hoofdpersonages, maar sommige personages in het boek komen vaker voor in een andere situatie. Personages zijn onder andere: Dave, Julie, Ivanhoe, Boerken Kevin en nog vele andere.

Tijd en Ruimte
Niet echt een vaste tijd, dit komt door dezelfde reden als dat er geen echte hoofdpersonages zijn. Echter zijn er soms wel korte flashbacks in het boek, maar dat gebeurt binnen één verhaal. Ook de ruimte waar het afspeelt verschilt per verhaal.

Verdiepingsopdracht
Deze verdiepingsopdracht gaat over de biografie van Hugo Mathyssen.
Hugo Mathyssen werd op 30 januari 1956 te Ekeren geboren. Hij is een Belgische zanger, columnist, schrijver, gediplomeerd filosoof en acteur.

In 1978 speelde Mathyssen samen met Bart Peeters en Jan Leyers in de coverband Beri Beri.
In 1984 verscheen hij regelmatig met Bart Peeters en Marcel Vanthilt in Peeters' programma Villa Tempo als De Hermannen. De Hermannen waren drie figuren met zonnebril, blonde pruik en in zwarte jas met daaronder een witte trui getooid. Ze speelden absurde sketches.

Matthysen begon nu ook stukken voor het blad Humo te schrijven. Hij richtte ook een humoristische rockgroep op, genaamd Hugo Matthysen en De Bomen, en had in 1989 wekelijks een bijdrage in Kamagurka en Herr Seeles absurde programma Lava.

Samen met Bart Peeters maakte hij voor Studio Brussel het radioprogramma Het Leugenpaleis. Later kwam hiervan een versie voor televisie: het Peulengaleis. Daarnaast heeft hij ook series zoals Kulderzipken en Dag Sinterklaas op zijn cv staan en is hij ook auteur van het toneelstuk Frankenstein of Smrntwsk Alleen (1989). Hij levert tevens teksten voor De Nieuwe Snaar.
In 1990 presenteerde hij samen met Guy Mortier de acts op het festival Torhout-Werchter (nu Rock Werchter)

Zijn alter ego Clement Peerens is bekend geworden met zijn band CPeX (Clement Peerens Explosition samen met Ronny Mosuse en Bart Peeters) en de meidengroep Hormonia.

Evaluatie
Ik vond het een zeer humoristisch boek omdat Matthysen met een fictief probleem een oplossing vindt met een benadering die humoristisch kan worden gevonden.