Boekverslag Vonne van der Meer

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	3VWO
Kwaliteit:
Taal:	Nederlands
Woorden:	4531
Opvragingen:	91

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Vonne van der Meer

• De avondboot (13)

  2001

• De reis naar het kind (12)

  1989

• Een warme rug (5)

  1987

• Eilandgasten (27)

  2000

• Het limonadegevoel e.a. verhalen (1)

  1985

• Ik verbind u door (5)

  2004

• Laatste seizoen (6)

  2002

• Nachtgoed (2)

  1993

• Spookliefde (9)

  1995

• Take 7 (3)

  2007

• Zo is hij (1)

  1991

Titel: De avondboot
Auteur: Vonne van der Meer
Uitgever: uitgeverij Contact
Eerste druk: januari 2001
Druk dit boek: 2e druk in januari 2001 (paperback)
Aantal bladzijden: 203 blz.
Genre: psychologische roman (door de vele gedachten van de mensen die in dit boek beschreven worden)
Aantal hoofdstukken of delen: 11 delen waarvan 6 hoofdstukken
Motto: ‘Mensen die voor het eerst naar het eiland gaan, nemen de ochtend- of middagboot, die willen niet bij schemer of in het donker aankomen. Maar de avondboot brengt altijd wel een paar gezichten.’ Dit staat achter op het boek.

Titelverklaring
Eigenlijk willen ze met het motto de titel al verklaren : ‘Mensen die voor het eerst naar het eiland gaan, nemen de ochtend- of middagboot, die willen niet bij schemer of in het donker aankomen. Maar de avondboot brengt altijd wel een paar gezichten.’ In het boek komen er allemaal gasten in het huurhuisje Duinroos op Vlieland. Deze gasten zijn al 1 of meerdere keren op Vlieland geweest en komen dus meestal met de avondboot.

Tijd in de geschiedenis
Het speelt zich af in 1998. Dat merk je aan de gasten; zij schrijven soms een stukje in het gastenboek of een brief naar vriend of familie. Maar het zou op zich ook nu nog kunnen plaatsvinden.

Tijdsduur
Het is speelt zich af van maart 1998 tot oktober 1998, 7 maanden dus. Dit is net zolang als het huisje wordt verhuurd.

Ruimte
De verschillende verhalen die in dit boek geschreven zijn, spelen zich af in het huisje Duinroos op het eiland Vlieland. Doordat je op het eiland niet zomaar weg kan, wordt je gedwongen na te denken over je problemen, je kan bijvoorbeeld niet wegvluchten. Hierdoor heeft het eiland een speciale betekenis gekregen.

Hoofdpersonen
In dit boek heb je niet echt hoofdpersonen omdat je 7 verschillende verhalen hebt. In het boek worden in totaal 13 personen beschreven. Ik heb 2 personen uitgekozen die ik uitgebreid ga beschrijven, en de andere 11 iets korter.

Eduard: Eduard Bruinsma is een man van rond de zeventig die altijd hard gewerkt heeft en in Winterswijk woont. Hij is weduwnaar, want zijn vrouw is een half jaar geleden aan kanker overleden. Hij heeft nog wel zijn kinderen, het is niet bekend hoeveel. Eduard is een kleine man met grijze stekeltjes, meer is er niet bekend over zijn uiterlijk.
Eduard is een nogal naïeve man, want in de 47 jaar dat hij met zijn vrouw Marleen getrouwd was heeft hij nooit gemerkt dat ze een eenzaam leven leidde. Nu ze overleden is komt hij daar pas achter. Hierdoor heeft hij een schuldgevoel. Eduard heeft veel moeite met het verlies van zijn vrouw. Hij had er nu veel willen vragen wat hij niet durfde toen ze nog leefde. Om zich een voorstelling te kunnen maken van wat zij voelde en dacht, probeert hij haar in Duinroos zo goed mogelijk te kopiëren, hij trekt zelfs haar kleren aan. Dit geeft ook aan hoe ontzettend hij haar mist.
Ben: Ben is een jongen van veertien jaar oud. Hij heeft een broer, Jeroen, van zestien. Zijn vader en moeder zijn gescheiden. Over zijn uiterlijk is niets bekend.
Ben zit in de puberteit, en daarom is hij nogal moeilijk in de omgang en schaamt hij zich gauw, bijvoorbeeld als zijn moeder zich volgens hem te opvallend gekleed heeft. Ook rookt hij sinds kort, waardoor hij zich stoer voelt. Hij wil niet meer als een klein kind behandeld worden. Ben vindt het verschrikkelijk als hij zijn broer en zijn vriend Dimitri in de disco nogal intiem ziet dansen en hij denkt meteen dat zijn broer homo is. Daarom blijft hij de rest van de vakantie ontzettend chagrijnig tegenover zijn moeder, broer en vooral Dimitri

De andere personages:
De schoonmaakster: Een lieve vrouw die alles in orde wil hebben voor de gasten. Als ze voor het seizoen begint het huisje heeft schoongemaakt, vind ze handschoenen van de vrouw die als laatste in het vorige seizoen in het huisje heeft gezeten. Als ze de handschoenen aan wil trekken, voelt ze dat er een brief in zit. Ze leest de brief, hierin staat een hele beschrijving van haar gevoelens en wat er met haar is gebeurt. Nadat ze dit heeft gelezen wil ze niets liever dan de handschoenen terug brengen naar het vrouwtje.
Martine: Een vrouw van rond de 40 jaar, heeft een poosje een vriend. In het huisje is ze met haar moeder. Ze komt er hier achter dat haar moeder getrouwd is geweest met een NSB’er en dat haar joodse vriend haar bedriegt.
Moeder van Martine: Een sportieve en actieve vrouw. Ze wil van alles met haar dochter doen, maar vooral omdat ze nogal zenuwachtig is. Ze wil iets vertellen aan haar dochter over haar verleden, dat ze vroeger getrouwd is geweest met een NSB’er. Dit doet ze, en ze is daarna heel erg opgelucht.
Hans: De Joodse vriend van Martine, hij komt naar Vlieland om het uit te maken met Martine, omdat hij nog een vriendin heeft. Hij heeft hier veel moeite mee, vooral omdat hij ontdekt dat Martine veel meer voor hem voelt dan hij gedacht had.
Moeder van Ben en Jeroen: Een gescheiden vrouw die met haar 2 zoons en een vriend van haar oudste zoon, Dimitri, op vakantie is. Ze is een bezorgde vrouw en wil het beste voor haar zoons. Met de ontmoeting van Dimitri is ze helemaal enthousiast over hem, maar later begint ze toch over hem te twijfelen.
Jeroen: Jeroen is de oudste zoon, hij is 16 jaar, ziet alles als een lolletje, kan goed opschieten met zijn moeder en broertje en is voor een paar dagen overgekomen met zijn vriend Dimitri. Wat hij niet door heeft is dat zijn vriend Dimitri verliefd is op hem.
Dimitri: De vriend van Jeroen, hij is 17 jaar, volwassen voor zijn leeftijd en verliefd op Jeroen.
Heleen: Vrolijke lieve vrouw en moeder van 3 kinderen. Ze is samen met haar zus Babette in het huisje omdat ze niet zin hadden in een fietsvakantie met de mannen. Ze krijgt te maken met het feit, dat ze eigenlijk ongewenst was toen haar moeder zwanger van haar was en word gek van haar zus die ondertussen vreemdgaat met een ander.
Babette: De zus van Heleen. Ze is getrouwd maar heeft ondertussen ook een minnaar. Ze is nog wat jaloers op Heleen en daarom verteld ze dat ze eigenlijk ongewenst was toen haar moeder zwanger van Heleen was. Halverwege de vakantie gaat ze met haar minnaar naar Frankrijk.
Pia: Een lieve zorgzame vrouw op leeftijd, is in het huisje met haar man, dochter, schoonzoon en kleindochter. Ze heeft in de gaten dat haar man niet echt lekker in zijn vel zit en probeert hem op te vrolijken.
Man van Pia: Hij word plotseling verliefd op een vrouw die hij heeft ontmoet in de pendelbus van de parkeerplaats naar de haven van Harlingen. Hij weet eerst niet wat hij er mee moet, maar aan het einde begint hij weer rustig te worden.

Vertelwijze

Perspectief
De stukken over de schoonmaakster zijn geschreven in een ik –perspectief, dit zie je aan:
‘Ik heb het weer gered. Alles is schoon, alles doet het.’
‘En dan nu mijn laatste ronde. Nog één keer loop ik Duinroos door met gastenogen.‘
Ze heeft denk ik hiervoor gekozen omdat zij de lopende lijn is van het boek, ze opent en sluit het boek als het ware door de begin en eind schoonmaak.
De andere verhalen hebben een auctoriaal perspectief. Dit komt ook doordat er niet echt een hoofdpersoon in het boek is en je dus te maken hebt met meerdere verhaalfiguren. Een voorbeeld: Ben zat bij het open raam de eerste sigaret van de dag te roken. Voor hem op het tafeltje lag het boek dat hij mee naar boven had genomen.

Taalgebruik
Over het taalgebruik valt niet veel te zeggen, ik vond het een normaal taalgebruik. Er kwamen geen moeilijke woorden of zinnen in voor en kon het boek makkelijk doorlezen.

Beschrijving van personen en ruimte
In het begin van het verhaal als ze schoonmaakster het huis aan het schoonmaken is, verteld ze een beetje over hoe het huisje eruit ziet. Ze verteld over de trap die ze net had laten verven en gaat dan haar vaste route langs: ‘Beneden heb ik een vaste route, al zolang ik hier kom. Ik begin in de kinderkamer naast de voordeur, dan de keuken in, de woonkamer door naar de ouderslaapkamer aan de zijkant van het huis. Nog een laatste blik door het luik naar de keuken.’ Verder wordt er in alle verhalen nog meer verteld over het huisje en zo heb je aan het einde van het boek echt een beeld over hoe Duinroos eruit ziet. Hier nog een stukje uit het boek: ‘achter de lichtgroene deuren bleef het doodstil, de witte trap naar boven leek nog nooit door mensen betreden, een trap van ijs.’
Over de personen en hun karakter wordt niet veel verteld. Eigenlijk kom je daar in de loop van het verhaal achter. Je leest over hun vakantie en de problemen die ze hebben, op dat moment kan je aardig zeggen hoe die persoon is. Er word alleen verteld of het broers of zussen van elkaar is, of een ander familielid.

Thematische aspecten

Motieven
De verhaalmotieven die in het boek voorkomen zijn: gedachteverplaatsing, ontmoeting, verwarring, herinneringen, waarheid. Al deze motieven komen eigenlijk in elk verhaal terug.
De abstracte motieven zijn; eenzaamheid, vreemdgaan, wraak, homofilie en geheimen.
Dit zijn de gevoelens, problemen die in de verhalen voorkomen.
Een leidmotief in het boek is het gastenboek. Dit is het enige dat bij elk verhaal weer voorkomt. De mensen schrijven erin, en de volgende gasten lezen dit weer.

Thema
Inhoud verhaal: De problemen van de gasten die verblijven in het vakantiehuisje Duinroos op Vlieland.
Hoofdthema: problemen
Hoofdgedachte: Op het eiland zit je vast en begin je sneller na te denken over je problemen en hoe je deze wilt oplossen.

Structurele aspecten

De volgorde van gebeurtenissen
Het verhaal word in een chronologische volgorde verteld, af en toe zijn er flashbacks in het verhaal, dit komt omdat de gasten herinneringen ophalen. Meestal komen van deze herinneringen de problemen naar voren. Een grote flashback is als de man van Pia zijn herinneringen ophaalt van hem en de vrouw die hij ontmoet heeft in de pendelbus.
Tijdvertraging komt voor op een aantal punten in het verhaal.
Als Eduard de kleren van zijn overleden vrouw aantrekt en de schoonmaakster dan langs komt. Als de moeder van Martine verteld over haar verleden met haar man die NSB-er was.
Wanneer Hans erachter komt dat Martine meer voor hem voelt dan hij dacht. Als Martine hoort van Hans dat hij een ander heeft. In de disco als Ben zijn broer en Dimitri samen erg intiem ziet dansen. Wanneer de moeder van Ben en Jeroen erachter komt dat Dimitri op haar oudste zoon valt.
Tijdversnelling en tijdverdichting komen eigenlijk niet duidelijk voor in het verhaal.

De belangrijkste gebeurtenissen
- De schoonmaakster vind in de handschoenen de brief die de vrouw geschreven heeft. (het verhaal dat de vrouw in de brief verteld is een flashback)
- De weduwnaar die de kleren aantrekt van zijn pas overleden vrouw.
- De moeder van Martine die het verhaal verteld aan Martine over haar verleden met haar ex-man die NSB’er was. (een flashback, ze haalt herinneringen op)
- Hans die ontdekt dat Martine meer voor hem voelt dan dat hij dacht.
- Hans verteld aan Martine dat hij een andere vriendin heeft.
- Dimitri wordt voorgesteld aan de moeder van Ben en Jeroen.
- Ben ziet Dimitri en Jeroen erg intiem dansen in de discotheek.
- De moeder van Ben en Jeroen komt er in een café achter dat Dimitri verliefd is op haar oudste zoon Jeroen.
- Babette gaat iets te ver door een herinnering op te halen van Heleen, dat ze ongewenst was. (een flashback)
- Heleen die in de telefooncel staat en het antwoordapparaat inspreekt van Babette en haar man, waarin ze verteld over Babette en haar minnaar.
- De brief die Heleen krijgt van haar zus, waarin ze een verhaal verteld over Heleen als baby. (eigenlijk is dit ook een flashback omdat Babette een verhaal verteld uit het verleden)
- De ontmoeting van de onbekende vrouw en de man van Pia.
Elke gebeurtenis dus elk verhaal had zijn eigen spanning. Het begon rustig en uiteindelijk hadden de gasten elk apart zoveel vragen en problemen, dat het vanzelf spannend werd. Je wordt dan gewoon nieuwsgierig naar wat er allemaal nog gaat gebeuren en wat de antwoorden van hun vragen zijn. Je stapt eventjes in hun leven en wordt daardoor meteen meegetrokken. Deze belangrijke gebeurtenissen zijn al de spanningen van alle verhaaltjes, ik zal het nog even duidelijker maken. Hieronder dus de spanningen van elk verhaal.
Verhaal 1:
De schoonmaakster die de handschoenen vind.

Verhaal 2:
De man in de kleren van zijn vrouw, hij zijn verhaal ‘verteld’ en wanneer de schoonmaakster langs komt.

Verhaal 3:
De moeder van Martine verteld haar verhaal over haar ex-man.
Hans komt op Vlieland en gaat het uitmaken, maar ondertussen is er allemaal spanning tussen hen en ontdekt hij dat Martine meer voor hem voelt dan hij dacht.

Verhaal 4:
Dimitri die voorgesteld wordt aan de moeder van Ben en Jeroen.
Het intieme dansen in de disco, en dat hun moeder erachter komt dat Dimitri verliefd is op Jeroen.

Verhaal 5:
Heleen krijgt weer het verhaal te horen dat ze ongewenst is.
Babette gaat met haar minnaar naar Frankrijk en Heleen spreekt in op het antwoordapparaat. Heleen krijgt de brief van Babette.

Verhaal 6:
De ontmoeting van de onbekende vrouw en de man van Pia. Hij kan haar maar niet achter zich laten als hij haar niet kan vinden.

Het begin
In het begin is de schoonmaakster in Duinroos aan het schoonmaken want het nieuwe seizoen begint weer. Ze loopt hierin alles na, en eigenlijk krijg je zo een soort rondleiding door het huisje. Hierna vind ze de handschoenen en in de handschoenen de brief van de laatste gast van het vorige seizoen. Hiermee heb je eigenlijk ook al wat informatie voor het volgende verhaaltje, omdat dit de vrouw was van de weduwenaar, de eerste gast van het volgende seizoen. De functie van deze opening is dus een soort rondleiding geven door het huisje en alvast wat informatie geven over de volgende gast, hoe zijn vrouw zich voelde. Zo weet je niet alleen hoe hij erover dacht, maar ook hoe zijn vrouw erover dacht.

Het einde
Het einde is deels gesloten, het seizoen is afgelopen en de schoonmaakster maakt het huisje schoon. Maar het verhaal begint weer opnieuw in het nieuwe seizoen, dus eigenlijk is het verhaal nog lang niet afgelopen!

Mening
Ik heb dit boek gekozen, eigenlijk omdat Manon v/d Velde het boek Eilandgasten las en dit een leuk boek vond. Zo dacht ik, ga ik het 2e boek van deze ‘serie’ proberen. Het boek heeft eigenlijk geen emoties bij me opgeroepen, ik kon me niet echt inleven omdat ik zoiets nog niet meegemaakt heb, dit wil niet zeggen dat ik het boek niet leuk vond of saai. Ik vind dat de schrijfster goed diep in de gedachtes is gegaan van de personen, ik heb het niet meegemaakt, ik kon me wel voorstellen hoe het zou zijn, en ik wist eigenlijk ook elk detail wel voor de geest te halen. Dit thema spreekt me erg aan, ik vind het een spannend thema en werd helemaal nieuwsgierig omdat ik er helemaal bij betrokken raakte. Ik vond het heel geloofwaardig beschreven, het zou mij zo kunnen overkomen en het leek net of ik zelf in het huisje was. Ik kan me goed in de personen verplaatsen, alleen vind ik het wel vreemd dat Eduard, de weduwenaar zich ging verkleden. Ik denk niet dat ik dat zou gaan doen. Alhoewel ik hetzelfde zou doen als Martine wanneer ik het te horen zou krijgen van mijn moeder en dan mijn huidige vriendje. Als ik Ben was, zou ik het aan mijn moeder vertellen over dat ik Jeroen en Dimitri zo zag dansen, en niet de hele dag een beetje in mijn kamer zitten en nadenken. Bij Heleen zou ik ook hetzelfde hebben gedaan, wraak nemen. Maar in pia’s man zijn geval zou ik het niet weten. Het gekozen perspectief vind ik wel goed, ik denk dat als ze een ander perspectief gekozen zou hebben, dat het dan lang zo spannend niet was en je jou ook niet zo goed kon inleven. De beschrijving van ruimte is ook wel goed, ik kon in het begin wel een beeld krijgen van het huisje, en na elk verhaal werd dat steeds duidelijker, kwamen er steeds meer details. Ik vond het wel jammer dat alleen het huisje beschreven werd en niet veel eromheen, bijvoorbeeld het strand of het dorp. Het boek was wel makkelijk te lezen, ik had er geen moeite mee, wat ik wel veel heb met andere volwassen boeken. De stijl is dus prima. In het begin vond ik het wel vreemd dat het allemaal aparte verhalen waren, na het eerste verhaal moest ik daar erg aan wennen. Maar daarna viel het wel mee. Ik vind de inleiding wel slim gedaan. Het geeft een goed beeld over het huisje en het eerste verhaal. Het slot vind ik wel toepasselijk, de schoonmaakster is er dan weer en maakt het huisje schoon aan het einde van het seizoen. Wat ik niet snap is waarom ze dan nog een verhaal verteld aan het jongetje dat meehelpt met schoonmaken. Dit heeft niets te maken met het verhaal. Elk verhaal had zo zijn eigen belangrijkste moment. En dit was als het probleem begon of als het probleem opgelost werd. Dit werd heel normaal beschreven eigenlijk, niet op een speciale manier. Het boek was totaal niet wat ik ervan verwacht had, maar ik vond het toch een leuk boek, wat ook zo grappig is, is dat je delen van Vlieland erin herkent. Ze schrijft bijvoorbeeld straatnamen erin, dus de straat waar Duinroos aan ligt, of namen van discotheken waar Ben, Jeroen en Dimitri kwamen. Ik ga zeker het 1e deel ook nog lezen, Eilandgasten.

Samenvatting
Het verhaal wordt afgewisseld met hoofdstukken over de schoonmaakster van het huisje, zij doet dit werk al jaren en vraagt zich dingen over de gasten af nadat zij spullen van hen vind of hen heeft zien lopen. De schoonmaakster begint met schoonmaken en als ze klaar is loopt ze alles nog een keer na, zo vind ze handschoenen en in die handschoenen zit een brief, deze leest ze. De brief is van de laatste gast van het vorige seizoen, de vrouw van Eduard, die nu weduwnaar is.
Als eerste word het huisje bezocht door Eduard, een gepensioneerde weduwnaar. Hij heeft het huisje afgelopen winter voor een week besproken in de hoop dat hij er samen met zijn vrouw heen kon gaan, zij had kanker en Duinroos was een plek waar ze tot zichzelf kon komen. Hij hoopte dat hij er met haar heen kon gaan als zij genezen zou zijn maar door de kanker is zij overleden. Eduard wilde toch naar het huisje gaan in de hoop wat meer over de laatste maanden van zijn vrouw te weten te komen omdat zij haar laatste vakantie in haar eentje in Duinroos door had gebracht (het laatste hoofdstuk van Eilandgasten). Door de kleren van zijn vrouw aan te trekken dacht hij dat hij zo de gedachtes van haar beter kon begrijpen.
De volgende gasten in het huisje zijn Martine, een vrouw van rond de veertig, en haar moeder. Vorig jaar is Martine ook in het huisje geweest alleen toen met een vriendin. Martine bedacht dat het eens tijd werd haar moeder te verwennen met een weekje Vlieland. Ook wil ze graag haar nieuwe Joodse vriend Hans aan haar moeder voorstellen, hij zou een paar dagen later naar het eiland komen. Als Martine aan haar moeder meer over Hans vertelt, schrikt haar moeder omdat ze hoort dat Hans Joods is. Ze vindt dat het tijd wordt dat ze het geheim waar ze al jaren mee rondloopt nu eens aan haar dochter te vertellen. Moeder vertelt Martine dat ze een keer eerder getrouwd is geweest en er pas na een jaar achterkwam dat haar man NSB’er was. Ze vertelt dat ze een keer mee is geweest naar een bijeenkomst maar dat het huwelijk na de oorlog op de klippen liep. Martine schrikt er wel even van maar besluit het wel meteen aan Hans te vertellen als hij komt. Als Hans komt zit hij ook met een probleem, hij heeft een nieuwe vriendin en gaat al een tijdje vreemd, hij weet alleen niet hoe hij dat Martine moet vertellen. Als Martine het verhaal over haar moeder verteld heeft besluit Hans dat hij nu moet vertellen dat hij hun relatie wil verbreken. Martine gelooft het eerst niet en denkt dat hij die nieuwe vriendin alleen maar verzint omdat zij het verhaal over haar moeder verteld heeft. Maar na enige uitleg begrijpt Martine dat dit niet het geval is en Hans verlaat het eiland terwijl Martine verdrietig achterblijft.
De derde bezoekers van het huisje zijn een alleenstaande moeder, haar zoons en een vriend van haar oudste zoon. Als eerste is Ben, een puber van 14, samen met zijn moeder naar het huisje gegaan, zijn broer Jeroen zou later komen. Ben vond het in het begin maar saai in het huisje en hij keek daarom ook erg naar het bezoek van zijn broer uit. Als zijn broer komt heeft hij een vriend meegenomen omdat zijn vriendinnetje, die in eerste instantie mee zou gaan, toch besloten heeft met haar ouders op vakantie te gaan.
De jongens hebben veel lol met z’n drieën en ook de moeder heeft het erg naar haar zin. Langzamerhand denkt Ben dat zijn broer homoseksueel is en een verhouding met Dimitri, de vriend die ook mee is, heeft omdat ze hen samen intiem zag dansen die avond dat ze op stap waren. Ben word steeds stiller en heeft geen zin meer in de vakantie. Moeder merkt dat Ben het niet meer zo naar zijn zin heeft en spreekt hem daarop aan. Eerst wil Ben zijn vermoedens niet aan haar vertellen maar later doet hij dat toch. Je komt in het verhaal niet te weten of Jeroen echt homoseksueel is.
De volgende bezoekers zijn de zusters Babette en Heleen. Heleen is een huisvrouw en moeder van 3 kinderen. Babette is precies het tegenover gestelde; een carrièremaakster, getrouwd met een rijke man en kinderloos. De zussen gaan nu goed met elkaar om maar vroeger waren ze elkaars rivalen. Heleen is de jongste en was eigenlijk ongewenst, haar moeder heeft geprobeerd een miskraam te krijgen en daarom loopt Heleen nu een beetje mank. Doordat ze als kind al mank liep kreeg ze toch de meeste aandacht van haar ouders en daar was Babette erg jaloers op. Als ze tijdens de vakantie nog eens het verhaal verteld dat Heleen eigenlijk ongewenst was wordt Heleen erg verdrietig. De volgende dag doet Babette alsof er niets aan de hand is en ze vertrouwt Heleen stiekem toe dat ze een geheime minnaar heeft. Babette vertelt dat ze haar man niet kwijt wil maar dat ze de minnaar wel erg spannend vindt. Ze vertelt Heleen dat ze tegen haar man heeft gezegd dat ze 2 weken in Duinroos blijft terwijl ze eigenlijk een week met haar minnaar naar Frankrijk gaat. Als Babette is vertrokken omdat ze het vliegtuig naar Frankrijk moet halen word Heleen heel boos op Babette en ze vindt het zielig voor Babette’s man. Dan spreekt ze met een verdraaide stem op het antwoordapparaat van Babette’s man in: Your wife Babette has a lover, they are together in the South of France.
De laatste gasten van het seizoen zijn Pia, haar man, haar dochter Liesbeth en haar pasgeboren kleindochter Laura. Ze komen naar het eiland om eens lekker uit te rusten en te genieten van de 3 generaties die nu bij elkaar zijn. In de haven van Harlingen ontmoet de man een aantrekkelijke vrouw en hij wordt op slag verliefd op haar. Hij na de overtocht laat hij Pia, Liesbeth en Laura alvast naar hij het huisje gaan omdat hij koste wat het kost de vrouw terug wil vinden. Hij fantaseert over een ander leven met deze vrouw en hij zoekt het hele eiland af maar de vrouw vindt hij niet meer terug. Als hij terug bij Pia en de kinderen komt bedenkt hij dat hij eigenlijk heel verwend is in het leven en dat hij niet mee aan de vrouw moet denken maar gewoon van de vakantie moet genieten.
Het boek eindigt weer met een hoofdstuk over de schoonmaakster die het huis schoonmaakt, maar nu samen met een jongetje van 11 jaar. Hij gaat naar buiten en gooit papieren vliegtuigjes. Achteraf bleek dit papier de brief te zijn van de overledene vrouw die de schoonmaakster vond aan het begin van het seizoen.
G De auteur

Algemeen
Vonne van der Meer werd in 1952 in Eindhoven geboren, ze is nu 55 en getrouwd met schrijver Willem Jan Otten. Ze was het jongste kind in een gezin van drie.
De familie verhuisde naar Laren, waar Van der Meer na de lagere school de MMS bezocht. Omdat ze zich bij de lessen Nederlands onderscheidde bij het opstelschrijven mocht Van der Meer bij haar eindexamen verhalen inleveren. Na haar eindexamen ging ze een jaar naar een high school in de Verenigde Staten, waar ze ontdekte dat ze toneel ook leuk vond door haal toneellessen. Twee jaar later werd ze toegelaten tot de regieafdeling van de Amsterdamse Theaterschool. Tijdens deze opleiding bleef ze schrijven: verhalen, toneel, scènes.
Al snel werd ze de tekstleverancier van haar klas.
In 1976 werd Van der Meers monoloog De Behandeling door toneelgroep Centrum opgevoerd. In 1978 sloot ze haar toneelopleiding af en werd ze regieassistent van Franz Marijnen bij het RO-theater. In 1978 werd Van der Meer regieassistent van Frans Marijnen bij het Ro Theater waar ze ook zelf stukken ging regisseren. Van der Meers verzamelde verhalen uit Hollands Maandblad werden in 1995 gebundeld tot haar debuutbundel Het limonadegevoel en andere verhalen. Daarna publiceerde ze ongeveer om de twee jaar een boek: romans, verhalenbundels en novelle's.
Geschreven boeken:
Het limonadegevoel en andere verhalen (1985, verhalen)
Bekroond met de Geertjan Lubberhuizenprijs
Een warme rug (1987, roman)
De reis naar het kind (1989, roman).
Genomineerd voor de Europese Minerva Prijs voor het boek van het jaar
Zo is hij (1991, roman)
Nachtgoed (1993, verhalen)
Spookliefde (1995, novelle)
Weiger nooit een dans (1996, toneelstuk, gespeeld door het RO-theater)
De verhalen (1997, een keuze uit eigen werk)
Eilandgasten (1999, roman)
De avondboot (2001, roman)
Laatste seizoen (2002, roman)
Ik verbind u door (2004, roman)
Niemand op heel Vlieland (2006, novelle, in de serie Literaire Juweeltjes)
Take 7 (2007, roman)

Literatuuropgave
Ik heb gebruik gemaakt van internet, de volgende sites:
www.wikipedia.nl
www.vonnevandermeer.nl
www.google.nl (afbeelding, opzoeken betekenis sommige woorden van blaadje leesdossier)