geef je mening

Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?



» resultaten poll

ff n studiebreak

Annemieke blikt terug op dat dagenlange surfen van vroeger. Tegenwoordig ben je binnen een half uur klaar.

CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.

Geschreven door:

Eva (4 havo)

Datum ingestuurd:

12 april 2008

Taal:

Woorden:

950

Bekeken:

561 keer (1 deze maand)

Waardering:

3.0/5 (2 stemmen)

Deel op:

Naam:


Klas/niveau:


E-mail:


Bericht:


Bestemd voor

Geheime code: 


 

Titel: Het geheim
Schrijver: Anna Enquist
Jaar van uitgave: 1997 (eerste druk januari 1997)
Uitgeverij: De Arbeiderspers
Genre: Roman

Het verhaal

Het verhaal gaat over Wanda, beroepspianiste, en Bouw, twee volwassen mensen, met ieder hun eigen leven, maar een gezamenlijke geschiedenis.
Als Bouw op een morgen de krant leest en een recensie ziet over een opnieuw uitgebrachte cd van Wanda, vraagt hij zich ineens af hoe het nu met haar gaat. Dit is het begin van een zoektocht.
Het verhaal vertelt hun leven, van Wanda’s geboorte, hoe Bouw en zij samenkomen en weer uit elkaar gaan. Wat is er gebeurt waardoor ze niet meer samenzijn?

Het onderwerp

Wat ik interessant vond aan het onderwerp was dat ik een kijk kreeg in het leven van een beroepspianist, hun passie voor de muziek voelen en ik begon snappen hoe het leven is van mensen die niet zonder hun instrument kunnen. Zelf heb ik wel over het onderwerp nagedacht maar kon me nooit goed voorstellen dat er echt kinderen zijn die muziektalenten zijn en continue willen spelen, dag en nacht, waarvan hun instrument hun leven is. Ik ben niet meer aan het denken gezet, maar heb een kijk in hun wereld gekregen en ben het gaan begrijpen. Het verhaal had voldoende diepgang doordat het een geheim verborg en de problemen van de hoofdpersonen bloot gaf waardoor het boek ook boeide en me in zijn greep hield. Ik moest en zou het boek uit hebben en kon het niet gemakkelijk weg leggen.

De gebeurtenissen

De combinatie van gebeurtenissen, gevoelens en gedachten maakten me nieuwsgierig. Waarom waren ze (de hoofdpersonen) niet meer samen, wat was er gebeurd, en hoe hebben ze dat allebei ervaren? De gebeurtenis kon niet zonder het gevoel maar ook niet zonder de gedachte.
De gebeurtenissen waren geloofwaardig, non-fictie. Het is een verhaal dat in de realiteit ook voor zal komen, eigenlijk is het een heel alledaags onderwerp en zijn het ook alledaagse gebeurtenissen, maar door hoe het geschreven is, wel interessant.
Voor ik begon met lezen wist ik dat er een geheim zou zijn wat aan het eind van het boek duidelijk zou worden. Het hele verhaal was ik benieuwd wat nu het geheim zou zijn, en toen ik eindelijk het eind van het boek naderde, en uiteindelijk het boek uit had, was ik wel even teleurgesteld. Ik had me een spectaculair geheim voorgesteld. Tijdens het lezen had ik al mijn eigen beeld gevormd van wat misschien het geheim kon zijn, dus wat het uiteindelijk was, viel me tegen. Ik had zoiets van: “Was dit nu het geheim?” Ik vond het geheim eigenlijk niet zo bijzonder. Dus de afloop was wel even een teleurstelling.

De personen

De hoofdpersonen waren hele natuurlijke, normale mensen. Niet perfect, maar mensen zoals anderen, mensen die ook wel (eens) fouten maken en problemen hebben. Omdat ze gewoon zijn, denken zoals anderen, kon ik me goed inleven in hoe zij de situatie zagen en kon ik ook begrijpen hoe ze handelden.

De opbouw

Het verhaal werd heel rustig verteld, langzaam werd alles opgebouwd en werd uiteindelijk alles duidelijk. De afwisselende dialogen kwamen langzaam bij elkaar tot de puzzel compleet was. Tot het eind toe werd de spanning vastgehouden. Soms liet de schrijfster wat doorschemeren, maar hoe alles in elkaar zat werd toch pas op het eind duidelijk. Aan het begin moest ik wel even wennen aan de schrijfstijl, het continue afwisselen van persoon en tijd. Dan was het weer even kijken waar het zich nu afspeelde en in welke tijd, maar op een gegeven moment raakte ik in het verhaal, en herkende ik de achtergrond waar het verhaal zich afspeelde waardoor de afwisseling niet meer verwarrend was. Zoals ik al eerder vertelde vond ik de afloop wat teleurstellend omdat ik het me wat anders had voorgesteld, maar dat heeft voor mij niets ten onder gedaan aan de kwaliteit van het boek.

Het taalgebruik

In het algemeen vorm ik gemakkelijk mijn beelden bij een verhaal, zo ook bij dit verhaal. Daarbij zal het ook komen doordat het verhaal goed beschreven is én er een goed beeld en daarmee een goede sfeer wordt geschetst.
Wat mij aangreep in het boek, was dat één van de hoofdpersonen, de pianiste, als ze nog jong is, naar haar piano leraar gaat. Het is ten tijde van de Tweede Wereldoorlog en als ze het huis nadert heerst er een drukte.

“Ze volgt de bocht en krijgt het einde van de straat in zicht. Daar staan mensen, het lijkt wel een opstopping. Er staan gehelmde soldaten. Wanda holt erheen. Ze dringt zich tussen de mensen door die bij de versperring staan. De weg is afgesloten voor gewoon verkeer. Er lopen tientallen soldaten met geweren, met stokken. Ze drijven een lange rij mensen voort in het midden van de straat. (…) De deur naar de binnenplaats van meneer De Leon staat wijd open. Er komt een soldaat uit die meneer de Leon aan zijn arm meetrekt, de stoet in. Erachter loopt nog een soldaat. (…) Meneer De Leon heeft een koffertje in zijn hand. Hij heeft een zwarte hoed op en draagt een lange, donkere jas, zonder ster. Hij draait langzaam zijn hoofd en laat zijn ogen over de mensen gaan. Hij kijkt Wanda aan, hij kijkt door haar heen, hij kijkt over haar heen alsof hij niet weet wie ze is. Met zijn vrije hand tilt hij zijn hoed van zijn hoofd. Wanda ziet de kale plek in het zwarte haar. Hij tilt plechtig de hoed op van zijn hoofd en zet hem weer op. Meneer De Leon voegt zich in de stoet en loopt met de anderen mee de straat uit.”

Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.