Boekverslag Christiane F.

Info over dit verslag

Geschreven door:	Kikker [meer]
Niveau:	4VMBO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2293
Opvragingen:	2

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 5 uit 5 (1 stem)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Christiane F.

• Wir Kinder vom Bahnhof Zoo / Verslag van een junkie (31)

  1978

Titel: Christiane F. verslag van een junkie
Ook wel: ‘Wir Kinder vom Bahnhof Zoo’
Auteur: Kai Hermann en Horst Rieck
Zij wonen in Duitsland en waren journalisten. Zij zouden Christiane interviewen en daar een artikel over schrijven. Na een paar uur vonden zij het wel een indrukwekkend verhaal en besloten zij het als een boek te presenteren. Zo zijn zij er op gekomen om het boek te schrijven.
Genre: Drama

De samenvatting:
Het boek begint als Christiane 6 jaar oud is. Ze woont op een boerderij. Ze vind het er prachtig maar had al snel in de gaten dat haar ouders van plan waren te verhuizen. Het zusje van Christiane en Christiane zelf wilde had helemaal niet. Toch verhuizen ze. Haar ouders beloofde hun een enorm groot huis met 6 kamers waarvan 3 werden ingericht als huwelijksbureau, die de ouders van Christiane op zouden gaan zetten om geld te verdienen. Maar dat geld kwam er nooit. Na een paar weken konden de ouders van Christiane het huis niet meer betalen en besloten weer te gaan verhuizen. Dit keer naar een flat in Gropiusstadt.
Daar kregen ze een hond. Ze hielden allemaal van dieren en daar was Christiane heel erg blij mee. In Gropiusstadt is er niet veel te beleven voor jonge kinderen. Ze mogen nergens spelen of zich uitleven. De kinderen uit de buurt leren dus al snel alles te doen wat verboden is; op haar achtste zoekt Christiane al sigaretten uit prullenbakken en asbakken om op te roken en op haar tiende begint Christiane te stelen.
Haar vader is werkeloos en alcoholist en slaat Christiane en haar zusje vaak. De moeder van Christiane is bang voor haar echtgenoot en durft het dan ook niet op te nemen voor Christiane en haar zusje. Als Christiane dan ook nog niks zegt op school als de juffrouw vraagt hoe Christiane aan die blauwe plekken komt, word de juffrouw nieuwsgierig. Als ze dan vraagt aan de moeder van Christiane hoe Christiane aan die blauwe plekken komt antwoord ze: “Ze heeft zich gestoten”. Dat is dus allemaal niet waar. Alsof Christiane het nog niet moeilijk genoeg heeft, besluiten haar ouders te scheiden. Christiane is hier aan de ene kant wel blij mee maar aan de andere kant ook weer niet, want ze gaat wonen bij haar moeder terwijl ze toch nog wel een beetje van haar vader houd. Ondanks dat besluit haar moeder te verhuizen naar het centrum van Duitsland, Berlijn. Christiane heeft helemaal geen zin om naar school te gaan want er zit een meisje in haar klas die haar voortdurend pest. Als Christiane een keertje buiten de school word opgewacht door dat meisje word ze bevriend. Ze gaat iedere dag weer met plezier naar school. Als dat meisje dan uiteindelijk vraagt of Christiane mee gaat naar Sound ( een discotheek) zegt Christiane dat ze graag mee gaat. Tegen haar moeder zegt ze dat ze bij dat meisje blijft slapen en niet dat ze naar Sound gaan. De Sound ziet eruit als een doodnormale discotheek, maar als er Christiane word gevraagd of ze er ‘eentje’ wil, kijkt Christiane raar op. Het blijkt een soort drugspaleis te zijn. Christiane doet ook mee met jointjes roken. Dan word Christiane bevriend met een hele boel mensen, merendeels jongens. Ze word verliefd op Atze, hij is haar steun en toeverlaat. Als hij besluit een Gouden Shot, een overdosis, te nemen schrik Christiane zo dat ze nooit meer een joint wil aanraken. De volgende dag gaat Christiane met een andere vriendin, Stella, toch weer drugs kopen. Christiane’ moeder weet er nog steeds niks vanaf. Dan word Christiane weer verliefd maar dit keer op Detlef. Hij betekent alles voor Christiane. Als zij met hem naar Sound gaat besluit hij eens horse te proberen en raakt meteen verslaaft. Christiane wil niet achterblijven en raakt ook verslaaft. Dan kom Christiane geld te kort om net een kwart gram horse te halen en gaat stelen van haar moeder en van haa moeders toenmalige vriend. Haar moeders vriend merkt dit en wil verhaal, dan zget Christiane dt ze naar een concert van David Bowie wilde en niet genoeg geld had. Christiane weet zich geen raad meer en gaat uithuilen bij Detlef. Hij zegt tegen haar dat hij wel aan geld komt. En binen de kortste keren heeft Detlef genoeg geld voor horse te kopen. Christiane wil weten hoe Detlef zo snel aan dat geld komt. Detlef zegt dat hij tippelt. Dan schrik Christiane en wil ook tippelen omdat zij zelf geld wil verdienen en niet afhankelijk wil zijn van Detlef. Christiane tippelt op Bahnhoff Zoo. Op Bahnhoff Zoo staan dan per dag ongeveer 10 tot 20 jongens en meisjes. Christiane gebruikt elke keer meer een meer. Als Christiane´ moeder er achter komt dat Christiane verslaaft is, neemt ze maatregelen. Ze laat Christiane afkicken. Dat lukt de eerste keer wel, maar de dag daarna spreekt ze met Detlef af en hij geeft haar weer drugs en zo raakt ze weer verslaaft. Als haar moeder haar dan weer af laat kicken wil Christiane dit eerst niet maar toch besluit ze dat in een afkickkliniek te laten doen, samen met Detlef. Als ze dan een maand ´clean´ zijn beginnen ze toch weer met drugs. Christiane kan er niet meer tegen en wilt nu echt voorgoed afkicken. Haar moeder besluit Christiane naar familie te sturen die op een boerderij leven. Daar kickt Christiane af. Ze denkt dan nog wel aan Detlef, die ze achter heeft gelaten in Berlijn, maar ze is niet meer verliefd en wil ook geen contact meer met hem hebben. Na 2 jaar keert Christiane terug naar huis en ze gaan verhuizen naar een rustig plaatsje in Berlijn. Christiane is nu van de drugs af.

Thema:
Het thema van het verhaal is eigenlijk het gebruik van drugs en hoe gemakkelijk je daaraan verslaaft kan raken.
Christiane dacht dat eentje geen kwaad kon en dat ze niet na 2 of 3 joints verslaaft kon worden maar integendeel. 3 worden er 4 en 4 worden er 5 en ga zo maar door. Dan blijf je aan de gang. Ook denkt Christiane dat ze er net zo makkelijk weer van af komt dan dat ze er aan is begonnen, maar dat valt haar vies tegen. Ze heeft in totaal 4 keer afgekickt en dat is haar naar de laatste keer net gelukt, want anders was ze nu nog drugsverslaafde geweest.

Personen:
De grootste hoofdpersoon is natuurlijk Christiane, zij komt in het hele boek voor omdat dat boek eigenlijk haar leven beschrijft. Eigenlijk is zij een doodnormale tiener, ze ziet er goed verzorgt uit. Normale kleding dracht en bruine haren tot over haar schouders. Ze journalisten die aan het boek zijn begonnen wilden alles weten en Christiane heeft dan ook alles vertelt, ook vertrouwelijke informatie.
Ze belangrijkste bij personen zijn haar moeder (waarvan de naam niet word genoemd in het boek) en Atze, Stella en Detlef.
Stella speelt in het eerste stuk van het boek een stoertje, een populaire ordinaire trut. Later in het boek word ze wat softer omdat ze Christiane in het drugswereldje wil trekken.

Perspectief:
Het verhaal is eigenlijk een geschreven door een buitenstaander die het verhaal met volle teugen aan de lezer vertelt. Maar op de manier alsof de schrijver het verhaal ook heeft meegemaakt. Ook zitten er stukje in, waarin de moeder van Christiane, de dokter en nog veel meer mensen hun verhaal doen. Dat zijn dan vertelsituatie in de ik-vorm.

Plaats:
Het verhaal speelt zich af in Duitsland. Eerst in een kindvriendelijke buurt en dan in een drukke buurt waar veel omgang met drugs plaats vind. Zoals Bahnhoff Zoo, waar jongeren tippelen voor geld om zo weer aan drugs te komen.
Of op de boerderij waar Christiane heen gaat om af te kicken is een vrij rustig gebied van Duitsland in het boek.

Tijd:
Het verhaal speeltr zich af in de jaren zeventig. David Bowie is helemaal populair en iedereen wil naar zijn concert.
In het boek staat dat de ouders van Christiane 6 jaar getrouwd waren (net zo oud als Christiane was) en ze waren getrouwd in 1969 dus het boek begint dus in 1969, maar het merendeel speelt zich af rond 1977. Want Christiane was 14 toen het pas echt begon en 1969 plus 8 is 1977.
Het verhaal is in chronologische volgorde vertelt en heeft alleen flashbacks als die tussenstukje beginnen in de vertelsituatie van de ik-vorm. Dus als haar moeder haar verhaal doet over het verloop van het drugsverleden van Christiane. Die tussenstukje komen regelmatig voor en die beschrijven ongeveer een erge gebeurtenis die ze niet aan zagen komen.

Begin:
Het boek begint eigenlijk met een soort inleiding. Het situatie van Christiane word uitvoerig vertelt en ook hoe ze er nu ook voorstaat.
Het begint met een mooi begin die steeds erger en erger word. In het boek gaat het ook zo. Het begin is een aanleiding op de problemen waar Christiane mee te doen krijgt. Het lijkt eerst de perfecte familie te zijn, maar daarna stapelen de problemen zich op.


Problemen en afloop:
Het duidelijkste probleem is de verslaving van drugs. Dat is eigenlijk het enige probleem wat in het boek voorkomt, waar het boek om draait.
Het boek heeft een goede afloop want uit eindelijk is Christiane toch van de drugs af en leid ze weer een normaal leven. Ze is dan ook niet meer afhankelijk van de drugs.
Het boek heeft aan de ene kant een gesloten einde, want ze is uiteindelijk van de drugs af, maar aan de andere kant ook weer een open einde, hoe is het afgelopen met Detlef.

Titel:
‘Wir kinder vom Bahnhof Zoo’ of een verslag van een junkie. Het is een verslag van iemand die ook daadwerkelijk aan drugs verslaaft was en dat ook durft toe te geven.
Christiane leefde eigenlijk op Bahnhoff Zoo omdat ze daar geld verdiende en dus weer drugs kon halen.

Spanning:
Het boek werd pas echt spannend toen wij als lezer erachter kwamen dat Christiane verslaaft was en dat haar moeder niks wist. Toen de moeder er achter kwam werd het spannend want je wist niet precies wat je moest/ging verwachten.

Beoordeling:
Het boek was erg spannend; je wist niet precies wat er ging komen. Ook was het boek erg realistisch; het boek is dan wel echt gebeurt maar het had misschien ook in je naaste omgeving kunnen gebeuren. Het boek is wel zielig; want er gaan mensen dood in de omgeving, en zelfs de geliefde, van Christiane.
Christiane sprak mij erg aan want als lezer leef je, je in, in het verhaal en dan lijkt het alsof je het zelf ook mee maakt, dan ga je zelf dus ook door een hel.
Het fragment van de eerste keer in de discotheek Sound is mij erg bij gebleven. Want het was best wel hilarisch toen Christiane daar erg netjes binnen komt en dan komt er een of andere dronken jongen die vraagt of ze er eentje wil.

Verwerkingsopdracht:
Lief dagboek,
Vandaag ben ik naar Detlef geweest. Hij nam me mee naar het huis van zijn vrienden. Zijn vrienden zijn erg aardig. Ook vooral tegen mij. Ik vind hun ook bijzonder aardig. Maar wat ik me wel afvraag is waar Detlef het geld vandaan haalt om elke keer weer drugs te kopen voor mij en voor zichzelf. Misschien van zijn vrienden, en misschien zijn ze daarom ook wel zo aardig. Daar moet ik achterkomen. Ik ga het morgen wel even navragen.

Liefs, Christiane.


Lief dagboek,
Tussen mij en Detlef gaat het allemaal wat stroefjes. Ik heb vanmiddag gevraagd hoe hij elke keer weer aan het geld komt, en dus daar drugs van kan kopen. Hij zei eerst dat hij het niet wilde zeggen en dat hij dat liever niet wilde vertellen omdat hij dan bang was om mij kwijt te raken. Bij mezelf dacht ik dat het heel erg was, zoals een bank overvallen. Maar gelukkig was het niet zo erg. Hij zei dat hij dat van zijn ouders jatte. Daar kon ik wel mee leven, zei ik, maar ik weet donders goed dat, dat niet waar is. Detlef heeft namelijk geen ouders, die zijn omgekomen in een auto-ongeluk. Dit ga ik uitzoeken.

Liefs, Christiane.


Lief dagboek,
Gister ben ik na school achter Detlef aangegaan. Hij liep wel erg snel, het leek net alsof hij een trein moest halen. Hij liep het perron op en via een andere deur er weer af. Ik wist niet waar die heen ging en dus volgde ik hem. Ik durf nu bijna niet te schrijven, zo erg is het, hij tippelt. Ja net als een hoer. Hij is gewoon een hoer. Hij gaat met oude vieze mannen mee naar een plek waar ze, Nouja, ‘Het’ doen. En dan krijgt hij er ook nog geld voor. Wat een verschrikkelijke vertoning. Daarom wilde hij het niet aan mij vertellen. Maar hij weet nog niet dat ik weet dat hij tippelt.

Liefs,

Christiane.


Lief dagboek,
Ik heb vandaag Detlef met de feiten geconfronteerd. Hij reageerde erg koeltjes, alsof er niks aan de hand is. Nouja, het is niet het einde van de wereld, maar het is en blijft vies. Ik zou het nooit van mijn hele leven willen doen. Maar het idee van geld jatten van mijn moeder is opzich wel een goed idee. Dat kan ik wel gaan doen en dan zeggen dat Detlef niet meer hoeft te tippelen. Want dan heeft hij met hun seks en ook nog eens met mij. Achja, het probleem is ook weer helemaal opgelost. Ik kan weer rustig slapen.

Liefs, Christiane.