Geschreven door:	lisanne [meer]
Datum ingestuurd:	27 maart 2008
Taal:
Woorden:	2059
Opvragingen:	79 (0 deze maand)
Waardering:	Currently 0.00/5 1 2 3 4 5 0.0/5 (0 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

Schrijver: Willem Frederik Hermans
Au Pair, De bezige Bij, Amsterdam,1996 tiende druk,415 blz.( eerste druk 1989).

Genre: Roman

Samenvatting:

Paulina, afkomstig uit Vlissingen, wil in Parijs kunstgeschiedenis en Frans gaan studeren. Ze krijgt van haar vader een klein maandgeld en gaat als au pair werken om haar financiën aan te vullen. Nadat ze twee en een halve dag bij het welgestelde, maar bizarre echtpaar Pauchard en hun 13-jarige zoon Hughes is geweest, vertrekt ze vanwege de slechte behandeling. Van de vrouw achter de balie van het au pair-bureau krijgt ze het adres van de steenrijke gepensioneerde generaal De Lune. In het flatgebouw, waar de familie De Lune woont, krijgt ze een prachtige eigen kamer met badkamer, en ze wordt overladen met cadeaus. Ze voelt zich hierbij ietwat ongemakkelijk omdat haar taak niet duidelijk is. Het is niet toevallig dat ze juist hier terechtgekomen is. De dame van het bureau blijkt namelijk familie van de generaal te zijn. Zij had opdracht een meisje te zoeken die interesse voor kunst heeft. De generaal blijkt een bewonderaar van de uit Vlissingen afkomstige tekenaar Guys, en vertelt haar veel over hem. In de loop van het verhaal maakt Paulina kennis met de overige familieleden van de generaal: zijn vrouw Germaine, zijn zoon Armand, diens vrouw Jacqueline en hun zoon Edouard, en Michel, de tweede zoon van de generaal. Uiteindelijk is het Edouard die als eerste het onderwerp aanroert, waarom zij, zoals later blijkt, Paulina ‘in dienst’ hebben genomen. Van generaal De Lune hoort ze dan de details van het verhaal: hij heeft tijdens de oorlog een koffer met geld en waardepapieren van een joodse buurman in bewaring gekregen, die met zijn vrouw naar Spanje wilde vluchten. De koffer is nooit opgehaald, de man en zijn vrouw zijn dood en de enige erfgenaam is een oud-SS’er. Als hij dit vertelt, krijgt de generaal een aanval en Paulina ziet hem daarna niet weer.Bij een volgend gesprek met Eduoard over dit onderwerp, hoort Paulina van het plan het geld aan een joodse organisatie voor kinderbescherming in Israël te schenken. Hiervoor moet de koffer eerst naar Zwitserland worden gebracht, en daarna naar Israël worden doorgesluisd. Paulina biedt spontaan aan de koffer over de grens te willen brengen, maar heeft op hetzelfde moment het idee in een val getrapt te zijn. Alles wordt met behulp van een notaris voorbereid, maar op het laatste moment wordt het reisdoel Basel in Luxemburg gewijzigd. Paulina levert de koffer af bij de bank, maar hoort later van Michel, dat het geld toch aan de voormalige SS-er (een halfbroer van de vrouw) is gegeven omdat die een testament van de erflater bezat. Het andere verhaal zou alleen verzonnen zijn om de generaal te ontzien. Deze sterft enkele dagen later zonder de waarheid te kennen. Paulina verlaat, na enkele incidenten met zowel Michel als Edouard, de flat van de familie, zoekt eigen woonruimte en wijdt zich verder aan haar studie.

Verhaaltechniek:

Plaats: Au pair speelt zich grotendeels af in Parijs. Hermans heeft hier een lange tijd gewoond. Doordat Hermans veel straatnamen en andere plaatsen noemt kan de lezer de plaats van de handeling goed volgen. Ook beschrijft Hermans de verschillende interieurs zeer nauwkeurig. Zo probeert hij de werkelijkheid meer te suggereren omdat het verhaal nog al fantastisch is.

Tijd: Op pagina 235 zegt de generaal ‘We schrijven nu 1984’. Paulina vertrekt naar Parijs als de herfst eraan komt en wil met Kerst naar huis. In deze periode speelt het verhaal zich af. Hermans heeft het verhaal ook in die tijd geschreven. Achter in het boek staat namelijk de volgende datering: Parijs, 27 augustus ’83 – 29 januari ‘89

Perspectief en vertelwijze: Au pair heeft een autoriele vertelwijze. De auteur laat af en toe doorschemeren dat hij aanwezig is door commentaar te geven waarin zijn mening en opvattingen in doorklinken.

Personages:
Paulina: Paulina wordt door Hermans getypeerd als een kuise Diana-figuur. Diana was bij de Romeinen de beschermster van de kuisheid, de godin van de jacht en van de maan. Paulina komt uit Vlissingen, is negentien jaar en is 1 meter 92. Daar heeft ze soms moeite mee. Ze heeft lang blond haar en blauwe ogen. Ze kan niet geloven dat menig mannenhart sneller gaat slaan als ze gezien wordt. Ze is niet gelukkig met haar afstaande oren. Paulina is een round character, je kunt haar ontwikkeling volgen door het hele verhaal heen. Ze heeft een vriendelijke natuur, ze is leergierig, studieus en is in het bezit van een goede spreekvaardigheid, zelfs in het Frans ( ze ging altijd op vakantie naar een zomerhuisje in Frankrijk). Ze is naar Parijs gegaan om Frans en Kunstgeschiedenis te gaan studeren. Ze is alleen wat naïef in het beoordelen van mensen en situaties. Dat levert haar verschillende teleurstellingen op. Ze zet zich goed over deze teleurstellingen heen. Ze wordt steeds zelfverzekerder, ook wat betreft haar uiterlijk. Ze richt haar achterdocht vaak op de verkeerde persoon of situatie. Ze luistert soms ook niet naar wat haar intuïtie haar, soms in een droom, ingeeft. Je ziet soms de schrijver door Paulina heen schemeren; als Paulina de bibliotheek vergelijkt met een Nederlandse bibliotheek, dat is haast onmogelijk voor een meisje van 19.

Familie Pauchard: Een arrogante, welgestelde familie. Ze staan model voor een decadente Parijse familie. Ze zijn niet in staat hun eigen kind op te voeden. Monsieur et Madame zijn beiden advocaat en houden er rare gewoontes op na. Zo lopen zij op Paulina’s eerste dag naakt door het huis. Hun zoontje Hughes is een vreselijk dik en brutaal kind

Germaine en Emile de Lune: De generaal en zijn vrouw maken een statige indruk. Ze houden de familie eer hoog, zo lijkt het. Maar is de generaal wel echt zo hoffelijk? Of is hij een voyeur? Is hij geïnteresseerd in de kunstenaar Guys of in de afbeeldingen van verleidelijke vrouwen? Heeft hij Paulina bespied? Armand en Michel zijn zoons van het echtpaar. De generaal heeft zich niet onopvallend zijn sporen verdiend in het verzet tegen de Duitsers. Hij heeft een grote interesse voor de prenten van Constatijn Guys, een negentiende-eeuwse kunstenaar die in Vlissingen geboren is.

Michel: Michel is de jongste zoon van de generaal en is net gescheiden van zijn vrouw. Hij is een musicus en speelt bijna uitsluitend pianostukken van de onbekende componist Alkan. Alkan heeft zulke moeilijke stukken gemaakt dat het haast onmogelijk is om ze te spelen, maar Michel probeert het toch. Hij woont nog bij zijn vader in huis, samen met zijn huishoudster.

Armand en Jacqueline: Armand is de oudste zoon van de generaal. Zijn droomwens is dichter worden. Dat is niet gelukt. Hij is met de steenrijke Jacqueline getrouwd. Hij werkt bij een energiebedrijf maar heeft het salaris niet nodig. Hij deelt dat om die reden ook altijd meteen uit aan de armen. Ze hebben een zoon, Edouard, die een geslaagde zakenman is. Door het mislukken van zijn droomwens drinkt het echtpaar dagelijks een fles Whisky.

Edouard: Een zoon van Armand en Jacqueline. Hij is een beetje het zwarte schaap van de familie. Hij geeft ronduit toe alleen om geld te geven. Hij is net zo doortrapt als de rest van de familie en ook nog grof op de koop toe. Zijn roofvogelkop past dan ook uitstekend bij hem. Hij heeft vermoedelijk een verhouding met Elaine, de paraplu-hoedenverkoopster. Paulina wordt op hem verliefd.

Notaris Corde: Hij is de financiële adviseur van de familie de Lune. Hij is een erg rijk en succesvol zakenman en heeft ook zijn eigen belangen bij het beheren van het vermogen van de familie.
Madame Le Dantec: is de huishoudster van de generaal en zijn vrouw. Ze is zeer toegewijd. De rest van het personeel wordt alleen maar genoemd. Zij is belast met de zorg voor Paulina.

Titelverklaring: De titel spreekt voor zich, Paulina is een Au pair.

Biografie: Op 1 september 1921 werd Willem Fredrik Hermans geboren in Amsterdam. Van 1933 tot 1940 studeert hij aan het Barleuslyceum. Hij gaat op aandringen van zijn ouders sociografie studeren.
Hetzelfde jaar plegen zijn zus en zijn neef zelfmoord. ( dit komt terug als thema in het boek: "Ik heb altijd gelijk") Een jaar later stapt hij over op de studie: fysische geografie. Hij doet kandidaatsexamen en schrijft intussen gedichten en verhalen. Ook verschijnt zijn eerste roman "Conserve". Van 1946 tot 1948 is hij redacteur van Criterium. Twee jaar later legt hij zijn doctoraal examen af en treedt in het huwelijk. Hij wordt dan redacteur van Podium. In 1952 wordt er een proces tegen hem gevoerd vanwege zijn boek " Ik heb altijs gelijk" omdat dit kwetsend zou zijn voor rooms-katholieken. Hiervan wordt hij vrijgesproken.
Drie jaar later gaat hij werken als fysisch geograaf, onder andere in Scandinavië. Dan wordt zijn zoon Rupert geboren. Weer drie jaar later wordt hij benoemd tot lector geografie aan de Groningse Universiteit. In zijn lever heeft Hermans nog vele boeken en andere literaire werken geschreven, waar hij diverse prijzen voor heeft ontvangen. In 1977 vindt er een bekroning plaats van zijn oeuvre met de grote prijs der Nederlandse letterkunde, die aan hem wordt uitgereikt door de Belgische koning in Brussel. Een tijd later, in 1986 zijn exposities van foto's van zijn hand te zien in het Stedelijk Museum te Amsterdam. Maar een jaar later wordt hij in Amsterdam als ongewenst persoon verklaard, omdat hij de culturele boycot tegen Afrika aan zijn laars lapte. Dan verhuist hij naar Brussel.
In 1990 wordt Hermans benoemd tot ere doctor in de letterkunde en wijsbegeerte aan de Universiteit van Luik en drie jaar later is hij weer welkom in Amsterdam, waar hij het boekenweekgeschenk "In de mist van het schimmelrijk" presenteerde.
Willem Frederik Hermans stierf op 27 april 1996 in Utrecht."
(bron: internet, pagina: http://www.iaehv.nl/users/jacobsg/hermabio.html)

Stroming: Hermans is een van de bekendste naoorlogse schrijvers. Hij behoorde naast Gerard Reve, Harry Mulisch en Hugo Claus tot een groep jonge debutanten. Zij doorbraken zij de standaardvorm van 'het positieve schrijven' en ontwikkelde een nieuw soort literatuur: de naoorlogse literatuur.
Dit proza wordt als volgt gekenmerkt: De personages in dit proza worden eerder gedreven door egoïsme dat door naastenliefde, het zijn antihelden in een als absurd ervaren en door moedwil en misverstanden geregeerde wereld. Wederzijds begrip of liefde is er amper. Seksualiteit blijkt belangrijker, dan liefde en beschaving wordt ontmaskerd als een dun laagje vernis. Het is een wereld geregeerd door toeval en vol absurde situaties, waarin de personages vol leven- en doodsangsten rondlopen.
Deze literatuur werd onthaald met thermen als: lelijk vies en absurd. In een groot aantal weken van deze schrijvers speelt de Tweede Wereldoorlog een grote rol.
In de loop van de tijd is Hermans (en de anderen ook) uitgegroeid tot een veelzijdige schrijver.

Beoordeling:

Ik had dit boek in de boekenkast van mijn moeder gevonden, doordat het 1 van de weinige dunne boeken was dacht ik dat dit de beste keus zou zijn. Mijn moeder vertelde me er wel bij dat het een lastig boek was om te lezen. Dat heb ik geweten. De eerste paragrafen kwam ik moeilijk doorheen. Maar toen ik eenmaal in het verhaal was en aan de schrijfstijl gewend was las ik het boek zonder verdere problemen uit.
Ik vond het een aangrijpend en diepzinnig boek. Ik kon me goed in het verhaal verplaatsen. Het enige nadeel aan dit boek vond ik dat sommige dialogen mij te lang doorgingen over het zelfde onderwerp. Omdat ik het boek s `avonds las, en dus vermoeid was, kon ik me dan moeilijk blijven concentreren bij lange dialogen.
Dit is het eerste werk dat ik van Hermans lees, dus ik kan au Pair niet vergelijken met ander werk van Hermans. Zover als ik weet, heb gekeken op internet, is het boek niet verfilmd. Het boek valt ook niet goed te vergelijken met boeken van andere auteurs, omdat Hermans een aparte stijl had en zichzelf ook niet tot een bepaalde stroming rekende.

Het thema van het boek is mij niet helemaal bekend maar ik heb gelezen op internet dat het thema De onherkenbaarheid van de werkelijkheid is. Ik vind het verhaal origineel en gemakkelijk om in te leven is. Het heeft veel herkenbare kenmerken zoals: onzekerheid over je uiterlijk, je komt in een nieuwe omgeving.