Boekverslag Boileau-Narcejac

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	6VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2309
Opvragingen:	6

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (2 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Boileau-Narcejac

• L'âge bête (1)

  1978

• La villa d'en face (1)

  2003

• Terminus (1)

  1994

L\'âge bête

1a.
Boileau-Narcejac is de naam waaronder Pierre Boileau (28 april 1906 – 1989) en Pierre Ayraud als Thomas Narcejac (3 juli 1908 – 1998) schreven. Ze schreven politieromans, waarvan sommige zelfs verfilmd zijn door onder andere Alfred Hitchcock.
Ieder voor zich hebben zij de prestigieuze Prix du Roman d’Aventures ontvangen voor beste fictieve detective. Zij ontmoetten elkaar op het diner toen Narcejac zijn award werd uitgereikt.
Hun samenwerking bleek succesvol. Boileau zorgde voor de plotten en Narcejac voor de sfeer en de karakterisering van de personages.

b. L’âge bête, Denoël, Parijs, eerste druk 1978, 217 blz.

c. Roman

3a.
Lucien Chaillous en Hervé Corbineau zijn twee vrienden. De moeder van Lucien is dood en zijn vader is dokter en heel vaak aan het werk. Corbineau is zijn vader verloren en zijn zwager heeft zijn garage overgenomen toen die overleden was.
In de klas hebben ze het gevoel dat hun lerares wiskunde, Mlle Chatelier, altijd de pik op hen heeft. Op een dag is het weer zover en stuurt Mlle Chatelier beiden naar de directeur.
Ze hebben er allebei schoon genoeg van en thuis bedenkt Hervé een plan. Ze gaan voor de grap hun lerares ontvoeren naar het vishuisje van zijn vader en zullen haar na een weekend gekidnapt te hebben, weer vrijlaten. Zo gezegd, zo gedaan. Hervé regelt een auto in de garage van zijn zwager en wachten Mlle Chatelier bij haar huis op. Hervé blinddoekt haar en sleurt haar de auto in. Ze sluiten haar op in het huisje. Het gaat allemaal vrij gemakkelijk.
Een dag later zijn ze van plan om haar eten te brengen en Hervé zal Lucien bij zijn huis op halen. Echter komt hij nooit aan. Hij krijgt een vreselijk auto-ongeluk en belandt in een coma.
Lucien weet zich geen raad. Hoe zal hij nu ooit Mlle Chatelier in zijn eentje vrij moeten laten? Hij besluit voorlopig haar zo goed mogelijk te verzorgen en dan ziet hij wel verder.
Elke dag brengt hij haar eten en verzorgt hij haar goed, hij brengt zelfs een nagelvijl voor haar mee als zij daar om vraagt en geeft haar medicijnen als ze ziekig is. Hij geeft dit alles op een manier zodat zij niet kan zien wie hij is. Hij praat niet met haar, zodat ze zijn stem ook niet kan herkennen. Zij wil echter wel het gesprek met hem aanknopen en hij antwoordt haar door middel van briefjes onder de deur schuiven. Lucien heeft het gevoel dat er een band tussen hen ontstaat. Het lijkt zelfs wel alsof hij verliefd op haar wordt. Hij ontdekt ook een aantal dingen. Mlle Chatelier, verder Éliane genoemd, verdenkt hem ervan ene Philippe te zijn. Ze schijnt een relatie met hem te hebben gehad en ze denkt dat hij geld wil. Lucien vindt dit helemaal niet leuk, ten eerste is hij jaloers omdat ze een relatie had, ten tweede begint ze te vragen naar hoeveel losgeld hij verlangt. Hier weet hij zich geen raad mee.
Ondertussen zijn de media losgeslagen over het feit dat de lerares uit Nantes verdwenen is. Alle kranten staan er vol van. Aanvankelijk denkt de politie dat het zelfmoord is, omdat er ook een brief, gericht aan Philippe, in haar huis ligt.
Lucien bedenkt ondertussen een losgeldsom: 500 miljoen francs. Hij belt de ouders van Éliane, die in een hotel verblijven, op, om te zeggen dat hun dochter nog leeft en dat hij losgeld eist.
Hij geeft hen de opdracht om het op de volgende manier te doen (-> ook hier ben ik niet helemaal zeker van): ze krijgen een weekend te tijd om het geld bij elkaar te krijgen. Op maandag moet de vader het geld in twee koffertjes doen en dan naar een bar gaan, genaamd La Tabatière. Daar wacht hem een telefoontje onder de naam Roland Chabret. Daar zal hij nieuwe instructies krijgen. Die zijn als volgt: hij moet naar een boulevard gaan en daar de wijk in gaan. Daar is een werkplaats. Daar moet hij zijn auto neerzetten . Één van de koffertjes laat hij in de auto en de ander neemt hij mee naar een afgesproken plek waar hij hem neer kan leggen. Lucien breekt het raam van de auto open en haalt het andere koffertje eruit. Daarna moet de vader naar Café des Amis, waar hij opnieuw een telefoontje krijgt.
Het hele plan verloopt uitstekend. De vader wordt niet gevolgd door de politie en hij kan de koffertjes zonder moeite bemachtigen. Eenmaal thuis is hij ontzettend opgelucht dat dit alles gelukt is. Hij hoeft nu alleen nog Éliane te bevrijden.
Maar dan krijgt hij het bericht dat Hervé overleden is. Zijn wereld stort in elkaar.
Voor zijn dood is hij nog even bij kennis geweest. Zijn laatste woorden waren: Het was om te lachen. Niemand begrijpt het, alleen Lucien. Het sloeg natuurlijk op de ontvoering.
Lucien besluit dat hij het Hervé verplicht is zich bekend te maken aan Éliane en het geld terug te geven aan haar ouders. Hij schrijft een brief voor haar zodat zij die eerst kan lezen voordat hij zich laat zien. Hij neemt de koffertjes mee en gaat op weg naar het huisje. Eenmaal daar aangekomen krijgt hij geen enkel gehoor van Éliane. Hij gaat de kamer binnen en denkt aanvankelijk dat ze dood is, maar ze blijkt er helemaal niet meer te zijn! Ze heeft met de nagelvijl het oude hout weten open te breken en is ontsnapt. Hij verwacht elk moment de politie, omdat Éliane vast en zeker heeft gepraat. Hij gaat weg en bedenkt zich dat hij de koffertjes nog terug moet brengen. Hij gaat naar het station en huurt daar een kluisje waar hij ze in stopt. De sleutel stuurt hij op naar de ouders.
Als hij thuis is, vertelt de huishoudster dat Éliane vermoord is en dat haar lichaam in een sloot gevonden is. Lucien is stomverbaasd en tegelijk blij. Niemand zal er ooit achter komen wat hij gedaan heeft. Hij bedenkt dat Philippe goed de dader zou kunnen zijn van de moord, omdat Éliane hem vast als eerst heeft opgebeld en hem later beschuldigd zou hebben van de kidnap. Daarop zou hij haar in een woedeaanval gewurgd hebben.
De politie denkt ook dat hij het gedaan heeft, omdat hij geld nodig had om een HI-FI installatie te kopen. Ze ontdekken echter, dat er een aansteker in haar rugzakje zat, die toebehoorde aan de vader van Lucien. Het was een cadeautje van Lucien. Toen ze Éliane net ontvoerd hadden, is de aansteker in een worsteling in het rugzakje gevallen.
Ze ondervragen de vader van Lucien bij hem thuis. Lucien gaat achter de deur zitten om alles te kunnen horen.
De vader van Lucien snapt niet hoe de aansteker in de rugzak terecht is gekomen, maar bekent dat hij Éliane vermoord heeft. Hij had een relatie met haar, maar zij had die beëindigd omdat zij de leraar van Lucien was en het niet verder kon, ze wou eigenlijk met hem trouwen maar hij wilde dit niet vanwege Lucien.
Toen Éliane net ontsnapt was, heeft ze hem opgebeld. De vader van Lucien was verbaasd dat ze hem belde, hij dacht dat ze misschien weer de relatie wilde hervatten. Hij kwam haar ophalen met de auto en hij was blij dat ze weer vrij was, maar aan de andere kant had hij ook gelezen in de kranten dat ze een relatie met Philippe had. Hierdoor raakte hij buiten zinnen en heeft toen onbewust haar vermoord.
Lucien kon zijn oren niet geloven. Meteen was het voor hem ook duidelijk waarom zij altijd de pik op hem had: hij was een obstakel. Luciens vader komt naar buiten en biedt zijn excuses aan Lucien aan. Hij zegt dat hij bij zijn oma moet gaan wonen, die echter op reis is.
Lucien besluit om zelf op reis te gaan. Niemand komt er ooit achter dat hij de kidnapper was.

b. Er wordt geen moeilijke taal gebruikt en het verhaal is makkelijk te volgen. Ik moest wel opletten bij tijdsversnellingen, die zijn heel groot in dit boek en niet altijd even duidelijk.

4. Het verhaal speelt zich af in Nantes, in de jaren ’70. Er staat namelijk dat de jongens rond 1960 geboren zijn en het verhaal speelt zich af als de jongens een jaar of 15/16 zijn. Het verhaal is chronologisch verteld en er komen veel tijdsversnellingen in voor. Er zitten geen flashbacks in.

5.
- Lucien Chaillous is de hoofdpersoon.
- Hervé is de vriend van Lucien, hij bedenkt het plan van de kidnap en sterft later door een auto-ongeluk.
- Éliane, oftewel Mlle Chatelier, wordt gekidnapt en voor ongeveer een week vastgehouden. Later wordt zij vermoord door de vader van Lucien, waarmee ze een relatie had. Ze had ook een relatie met Philippe.
- De vader van Lucien vermoordt Éliane, waar hij een relatie mee had. Hij is dokter en werkt veel.

6. Het verhaal wordt verteld vanuit de derde persoon, er is dus een alwetende verteller.

Het thema is ongeluk, geheimhouding en innerlijke worsteling. Iedereen in dit boek komt onbedoeld in een ongelukkige situatie, sommigen met de dood als afloop.
Lucien moet, nadat Hervé het ongeluk had, in zijn eentje het geheim van de kidnap dragen. Ook Luciens vader moet het geheim van zijn relatie met Éliane en de moord op haar dragen. De innerlijke worsteling is terug te zien in Lucien, die aan de ene kant dolgraag wil dat het allemaal voorbij is, maar die ook een band met Éliane begint op te bouwen. Luciens vader is aan de ene kant enorm blij dat Éliane vrij is maar hij worstelt ook met het idee dat zij een relatie met Philippe had en vermoordt haar daardoor. Het zijn allebei gebeurtenissen die aanvankelijk niet zo gepland en bedoeld waren.
Motieven zijn vriendschap, een slechte jeugd en school.
De titel L’âge bête, betekent denk ik de wilde leeftijd. Als dat echt zo is, vind ik het wel bij het thema passen. Lucien en Hervé hebben een leeftijd (15/16 jaar) waarop ze nog niet echt over de gevolgen van hun daden nadenken. Daardoor maken ze soms domme keuzes.

Verwerkingsopdrachten:

Belangrijkste passage:
De belangrijkste passage vind ik het ongeluk van Hervé. Hierdoor kwam Lucien alleen te staan voor de verzorging en vrijlating van Éliane, waardoor alles uit de hand liep. Als Hervé het ongeluk niet had gehad, zou de ontvoering volgens plan kunnen worden afgerond.

Karakterisering personages:
Lucien is een denker. Hij heeft een moeilijke jeugd, zijn moeder is namelijk overleden en hij kan niet echt zijn ei kwijt bij zijn vader, omdat die altijd aan het werk is. Eerst vindt hij het idee van de kidnap helemaal niet goed, hij ziet de risico’s in en vindt het ook niet heel grappig. Hij is met normen en waarden opgevoed, hij durft bijvoorbeeld eerst Éliane niet aan te raken omdat ze zijn lerares is, verder is hij aan het eind van het boek ook bereid om voor Hervé te bekennen dat hij Éliane ontvoerd heeft. Hij is ruimdenkend, de kranten prijzen de kidnapper bijvoorbeeld om zijn slimme aanpak, want de politie komt hem niet op het spoor.

Hervé is de sterke van de twee vrienden. Hij is meer van de daden dan van het denken. Hij vindt het een leuk geintje om Mlle Chatelier een keer op de kast te jagen en ziet ook niet zoveel risico’s. Hij rijdt erg hard, wat hem later fataal wordt.

Éliane, oftewel Mlle Chatelier, is in de klas vrij onzeker. Ze kan met geen mogelijkheid orde houden. Ze blijkt wel aantrekkelijk te zijn. De vader van Lucien, Lucien zelf en Philippe vallen voor haar. Als ze gevangen zit blijkt ze toch best sterk te zijn, ze schroomt zich niet om met haar ontvoerder een gesprek aan te knopen en weet zichzelf ook te bevrijden.

De vader van Lucien doet zijn uiterste best om een goede vader te zijn, wat niet altijd lukt. Zijn zoon spijbelt en hij dreigt steeds om hem naar een kostschool te sturen en hij werkt altijd, zodat Lucien nooit met zijn problemen bij zijn vader aanklopt. Anderzijds gebruikt hij wel lieve woorden naar Lucien toe en aan het eind als hij wordt opgepakt wegens de moord op Éliane, is hij ook heel zorgzaam naar Lucien toe. Ook is hij zo dapper om te bekennen dat hij het gedaan heeft. Maar hij heeft natuurlijk ook Éliane vermoord, wat erop wijst dat hij zijn woede niet altijd kan beheersen.

Analyse van de spanningsopbouw:
In dit boek stapelen de problemen zich op. De kidnap begint voor de grap, daarna krijgt Hervé een ongeluk en wordt het voor Lucien veel meer dan een grap en uiteindelijk gaat Éliane ook nog dood en kom je er op de laatste pagina’s pas achter wie het gedaan heeft. Zo blijft het tot het einde spannend.

Dit verhaal kan je niet gauw met een ander boek vergelijken. Misschien wel met Le monte charge, omdat je niet aan de kant van de politie, maar aan de kant van de daders staat.

Twee alternatieve titels:
-Les malchanceurs
Iedereen in dit boek komt onbedoeld in een ongelukkige situatie, sommigen met de dood als afloop.

-L’enlèvement
Het hele boek draait immers om de ontvoering.

Mening:
In het begin kon ik moeilijk door het boek komen. Later werd het steeds spannender en vond ik het heel leuk worden. De innerlijke strijd van Lucien zorgt ervoor dat je helemaal met hem meeleeft. Een grote tegenvaller van dit boek was het eind. Ik had verwacht dat het goed zou aflopen, maar dit gebeurde niet en dat was voor mij een heel grote tegenvaller.