Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	14 maart 2008
Niveau:	5 vwo
Taal:
Woorden:	3784
Opvragingen:	1631 (11 deze maand)
Waardering:	Currently 3.50/5 1 2 3 4 5 3.5/5 (8 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Boekgegevens
1. De auteur van het boek is Jan Wolkers.
2. De titel van het boek is Brandende liefde
3. Er is geen ondertitel.
4. Uitgever is Wolters- Noordhoff, Groningen.
5. De eerste jaar van uitgave is 1981.
6. Ik heb de derde druk gelezen

Het verhaal
1. Samenvatting
Het verhaal begint als de ik – figuur een overlijdensbericht van mademoiselle Bonnema ontvangt. De ik –figuur heeft haar al tien jaar niet meer gezien, maar hij had haar laatst toevallig nog een kaartje gestuurd vanuit Parijs. De ik –persoon vertelt dat hij een vaas heeft geërfd van mademoiselle Bonnema. Vervolgens begint hij zijn herinneringen van tien jaar geleden te vertellen.
De ik –persoon studeerde op de Academie van Beeldende kunsten te Amsterdam. De schilder (de ik-persoon) kreeg samen met andere studenten gratis Frans les van mademoiselle Bonnema.
In ruil hiervoor moesten zij o.a. huishoudelijke klusjes voor haar verrichten. In het appartement van mademoiselle Bonnema woonde er ook een zeer mooi meisje samen met een violist. Op de bovenste verdieping woonde de vader van mademoiselle Bonnema. De schilder werd hartstochtelijk verliefd op het beeldschone meisje, Anna genaamd. Stiekem hoopte hij haar naakte te mogen schilderen.
Anna was bereid om naakt te poseren voor de schilder. Ze had echter één voorwaarde: de schilder moest geketend zijn aan een ketting om lichamelijk contact te vermijden. Als het schilderij af is, trekt ze hem zelf af boven de gootsteen.
Mademoiselle Bonnema schenkt de schilder met Sinterklaas een wollen vest. Hij vindt de vest lelijk en durft het niet aan te doen. De vader van mademoiselle Bonnema vindt de vest op de trap en besluit om het aan te trekken. De schilder wil de vest terug, omdat mademoiselle Bonnema anders boos kan worden. De oude man wil de vest niet teruggeven en het loopt uit tot een gevecht. Mademoiselle komt hier achter en de schilder maakt geen goede indruk op haar.
In ruil voor een woonruimte in het souterrain, moet de schilder de vader van mademoiselle Bonnema verzorgen. Om het gevecht goed te maken, mag de oude vader zijn vest hebben. De oude vader is wil pas baden, als hij Anna even mag zien. Dat brengt de schilder op een idee. Hij wil ‘Suzanne en de grijsaard’ schilderen, maar dan met Anna als Suzanne en de oude Bonnema als de grijsaard. Zelfs als blijkt dat Anna zwanger is, wil hij ze toch laten poseren.
Wanneer Anna weer bereidt is om naakt te poseren overlijdt de oude man. De schilder verzwijgt dit voor haar door te zeggen dat hij slaapt. Zo snel mogelijk schildert hij zijn versie van ‘Suzanne en de grijsaard’. Van Gogh- baard, een medestudent van de schilder, wil ook een schilderij maken van de overleden man, maar als hij de oude man ziet begint hij over te geven. Mademoiselle hoort dit en komt naar boven. Ze is niet geschokt als ze ziet dat haar vader overleden is, maar ze wel kwaad omdat hij het wollen vest aan heeft.
Anna moet verhuizen, omdat ze een kind krijgt. Als ze voor de laatste keer poseert voor de schilder bevalt ze tijdens het poseren. Mademoiselle Bonnema komt kijken wat er aan de hand is. Ze ziet het schilderij van ‘Suzanne en de grijsaard’ en ze gaat door het lint. Mademoiselle Bonnema dreigt het door te vertellen aan de violist. Om Anna en haar kind te beschermen, slaat de schilder een schilderij op het hoofd van mademoiselle Bonnema kapot en bedreigt hij haar met een broodmes. Het verhaal eindigt met de begrafenis van mademoiselle Bonnema. Op haar begrafenis ziet hij Anna met haar dochtertje. De schilder schenkt de wollen vest aan de van Gogh-baard. Na de begrafenis gaan ze naar het huis om de erfstukken op te halen. In het souterrain gaat Anna nog een keer uit de kleren. Daarna verlaten ze samen het huis.

2. Verschillen tussen fabel en sujet
Het sujet wijkt erg af van de fabel. De samenvatting is de fabel. De herinneringen van tien jaar geleden zijn wel chronologisch verteld. Er is wel tijdversnelling en vertraging toegepast. Als het begin, dat de schilder het overlijdensbericht ontvangt, voor het einde, dat de schilder naar de begrafenis gaat, zou worden geplaatst, was het verhaal sujet geweest.

3. In het boek komt er maar één verhaallijn voor.

4. Een opvallende herhaling in het hele boek is de wollen vest. Eerst is de wollen vest van de schilder, vervolgens is hij een poosje van de oude man, daarna is hij weer van de schilder, hierna is de wollen vest bezit van de oude man, na de dood van de oude man is de vest weer van de schilder en op de begrafenis wordt de wollen vest aan van Gogh-baard geschonken. Ik heb ook belangrijk contrast ontdenkt tijdens het lezen van het boek. Leven en dood worden meerdere malen weerspiegeld met elkaar. De schilder schildert Anna samen met de oude man. Anna is zwanger, een nieuw leven wordt geboren, terwijl de oude man dood is. De plotselinge door van mademoiselle Bonnema maakt ook duidelijk dat het leven vergankelijk is.

5. Het verhaalheden is in medias res. Het begint met het overlijdensbericht van mademoiselle Bonnema, vervolgens wordt verteld wat er tien jaar geleden is gebeurd en daarna lees je over de begrafenis. Het verhaal begint midden in een handeling, gebeurtenissen hebben al plaatsgevonden.

6. Het verhaal speelt zich af op de kunstacademie in Amsterdam, in het souterrain, in de kamer van Anna, en op de begrafenis van mademoiselle Bonnema. De belangrijkste ruimte is aan het huis aan de Sarphatistraat. Anna zei hier het volgende over: ‘Het is hier soms net een Amerikaanse sandwich. Onderop een killig slablad (mademoiselle Bonnema) en bovenop een augurk uit het jaar nul (de vader van mademoiselle Bonnema).’ Zijzelf zat daar tussenin en moest dus wel iets smakelijks zijn.
Je kunt het huis ook als vier lagen zien, die afwisselend dood en leven representeren. In het souterrain de schilder, die het leven zocht door middel van de kunst. Op de begane grond mademoiselle Bonnema, die een dor, droog leven leidt. Op de eerste verdieping Anna, die symbool voor het leven is en ook leven voortbrengt. Op de tweede verdieping de oude chirurg, die op sterven ligt. Aan het einde van het boek zijn de twee Bonnema's echt dood en lijken de schilder en Anna samen een nieuw leven te beginnen.

7. De belangrijkste wendingen in het boek:
De schilder komt in het huis wonen van mademoiselle Bonnema.
Anna raakt zwanger
De dood van de vader van mademoiselle Bonnema.
Het schilderij van Anna en de oude vader.
De bevalling van Anna
De schilder vertrekt naar Parijs, omdat hij daar een studiebeurs aangeboden krijgt.
Het hoogtepunt van het verhaal: Mademoiselle Bonnema ziet het schilderij van Anna en haar vader. Ze is woedend. De schilder gooit een schilderij op haar hoofd en dreigt haar met een mes. Ik vind dit het hoogtepunt, omdat de schilder, Anna en mademoiselle Bonnema hierna uiteengaan. Anna moet het huis verlaten van mademoiselle Bonnema en de schilder krijgt een studiebeurs aangeboden in Parijs.
De ontknoping is het moment op begrafenis van mademoiselle Bonnema, waar de schilder en Anna elkaar weer zien. Hoe het veder gaat met ze heeft de schrijver niet verteld.

8. Het verhaal heeft een open einde, want je weet niet hoe het afloopt met de schilder en Anna. Je moet als lezer zelf aanvullen of ze bijvoorbeeld een relatie beginnen of niet.

9. De historische tijd: Het verhaal speelt zich voor het grootste deel af in de jaren vijftig. Het begint met een hoofdstuk in de jaren zestig. Gaat dan terug naar de jaren 50. Het blijft ongeveer een jaar in de jaren 50 hangen. En gaat dan weer terug naar de jaren 60. Bewijzen daarvoor zijn de jaartallen die in het boek genoemd worden

Personages
De hoofdpersoon is een jonge schilder met een aantrekkelijk uiterlijk. Hij is romantisch en flirt met de mooie Anna, op wie hij smoorverliefd is. Hij studeert aan de kunstacademie te Amsterdam en hij schildert voornamelijk stillevens, maar op de duur wil hij ook dat Anna naakt voor hem gaat poseren. Na 10 jaren is hij nog steeds een schilder.
De hoofdpersoon is nuchter, behulpzaam en een tikje vulgair in zijn doen en laten. Hij gedraagt zich wel ook als een held. Dit blijkt uit de volgende fragmenten: hij zorgt voor de oude vader van mademoiselle Bonnema, hij brengt het kind van Anna ter wereld en hij beschermt Anna en het kind tegen mademoiselle Bonnema. De schilder neemt het niet altijd voor zichzelf op. Hij laat bijvoorbeeld toe, dat Anna hem hardnekkig aftrekt en hij durft niet tegen mademoiselle Bonnema te zeggen dat hij dat vestje lelijk vindt.
Deze karaktereigenschappen worden niet omschreven in het boek, maar blijken uit de handelingen die de hoofdpersoon verricht. Je leert hierdoor de hoofdpersoon redelijk goed kennen.
De karaktereigenschappen van de hoofdpersoon vind ik wel belangrijk voor het boek, want het gaat in het boek ook om de nuchtere visie op de vergankelijkheid van het leven. De rest van zijn karaktereigenschappen zijn eigenlijk meer voor het arceren van die nuchterheid.
Ik vind niet dat de hoofdpersoon in conflict komt met zichzelf. Zijn doel is om Anna naakt te schilderen. Hij komt wel in conflict met mademoiselle Bonnema, die alles dreigt te klikken aan de violist.
Enkele belangrijke bijpersonen:
Anna: zij is een 'Titaanse' schoonheid van 35 jaar, nogal mollig met oranje-blonde krullen. Ze is koket, wil graag bewonderd worden, maar blijft haar man trouw. Zo uit de kleren voor de kunst, maar geen enkele damesgunst.
Mademoiselle Bonnema: Zij is een strenge, nette, wantrouwende, saaie, vrijgezelle, zuinige en ijzige vrouw. Haar relatie met de hoofdpersoon is niet zo geslaagd. De schilder wil graag haar vertouwen en acceptatie winnen en durft daardoor niet de waarheid te vertellen (over het vest bijvoorbeeld). De schilder krijgt hevige ruzie met haar als ze dreigt Anna te verklikken.
De van Gogh- baard: Hij is een studievriend van de schilder. Hij is een grote, woest uitziende kerel met een dikke rode baard. Hij heeft veel praatjes en slaat grove taal uit. Hij slijmt bij mademoiselle Bonnema en hij kotst als hij de dode Bonnema ziet. De schilder vindt hem een schaap in wolfskleren. Tien jaar later is hij hypocriet en verdient hij grof geld aan zijn 'schildersfabriek'. Hij is erg met zichzelf ingenomen. Ontwikkeling: hij laat zijn oorspronkelijke ideeën vallen en laat zijn schilderijen nu door een assistent maken. Hij verdient grof geld.
De violist: Hij is de man van Anna en is vaak van huis. Hij verlaat Anna.
De vader van mademoiselle Bonnema: een oude man van 96 jaar, die aan de ziekte van Parkinson lijdt, waardoor hij geen controle over zijn spieren heeft. Daardoor maakt hij soms onbeheerste gebaren. Hij is vroeger een beroemde chirurg geweest. Geestelijk is hij er nog helemaal bij.

Vertelwijze
Het verhaal is geschreven in de ik-vorm. Het perspectief ligt vast. Je leeft me de hoofdfiguur mee. Het perspectief lijkt betrouwbaar, want de ik- figuur liegt, fantaseert of hallucineert niet.

Tijdstructuur
1. Het verhaal is niet chronologisch verteld. In hoofdstuk 1 krijgt de schilder het overlijdensbericht van mademoiselle Bonnema. Vanaf hoofdstuk 2 gaan we meer dan tien jaar terug in de tijd. Tot en met hoofdstuk 27 vertelt de schilder over de gebeurtenissen in het huis aan de Sarphatistraat. Daarna gaat het verhaal verder, waar het in hoofdstuk 1 is opgehouden: de schilder belt Anna en samen gaan ze naar de begrafenis. De cirkel is weer rond. De gebeurtenissen binnen de 'flashback' worden chronologisch verteld. De 247 bladzijden beslaan een periode van ongeveer twaalf jaar, waarvan de eerste twee jaar uitvoerig verteld worden. De tien jaren die daarna volgen tot de begrafenis, worden zeer gedetailleerd weergegeven. De dag van de begrafenis wordt weer uitvoerig verteld.
2. Het verhaal is niet continu verteld.
3. Er komen wel vooruitwijzingen voor. Aan het begin van het verhaal weet je al dat mademoiselle Bonnema gaat sterven.
4. Het boek bestaat grotendeels uit flashbacks. De schilder vertelt in flashbacks, wat er is gebeurd in de afgelopen tien jaar.

Ironie
1. De schrijver geeft de gebeurtenissen zakelijk weer.
2. Er is wel sprake van ironie. Bijvoorbeeld: De schilder gaf Brandende Liefde aan mademoiselle Bonnema voor haar verjaardag. De titel staat ironisch voor de gevoelens die de schilder voor mademoiselle Bonnema heeft. De schilder bood ook een brandende liefde aan Anna aan, zogenaamd omdat hij dacht dat zij ook jarig was. Voor haar koesterde hij wel een 'brandende liefde'.
De titel ironiseert ook de verhouding tussen de andere personages. Mademoiselle Bonnema lijkt zich niet veel om haar vader te bekommeren. De verhouding tussen Anna en de violist is er meer een van goede verstandhouding dan van hartstochtelijke liefde.
3. Nee, er is geen sprake van dramatische ironie.

Spanning
1. Er zijn wel opvallende open plekken die spanning veroorzaken. In het begin wil je bijvoorbeeld weten waarom de schilder en mademoiselle Bonnema tien jaar lang geen contact met elkaar hebben gehad.
2. Ik werd door het verhaal en de opbouw ervan aan het denken gezet. Ik wilde bijvoorbeeld weten waarom mademoiselle Bonnema en de schilder tien jaar lang geen contact hebben gehad. Dit kwam ik pas te weten tegen het einde van het boek. Ook was ik nieuwsgierig naar het moment waarop Anna zou bevallen van haar kind.
3. De schrijver probeert spanning op te roepen door vooruitwijzingen:
Blz 36: de schilder heeft mademoiselle Bonnema een boek gegeven van Sartre. Ze is erg kwaad over de onsmakelijke inhoud van het boek: Zit er zo'n juffrouw half ontkleed op de bedrand. Je moet er niet aan denken. Elle etait assise sur le bord du lit, pis que nue […] Dat schepsel is nog in verwachting ook. In hoofdstuk 24 zit Anna naakt op de bedrand van de oude Bonnema. En ze is in verwachting.
Blz 61: de schilder laat de oude Bonnema het vest houden. Voor mijn part wil hij het aanhouden als doodshemd. In hoofdstuk 24 sterft de oude Bonnema gehuld in het wollen vest. Maar mademoiselle Bonnema stond niet toe dat hij daarin begraven werd.

Thematiek/ interpretatie
1. Het thema is de vergankelijkheid van het leven, de liefde en kunst.

2. Algemene thema die ik herken: Leven – dood.

3. Verhaalmotieven:
Het schilderij:
De schilder maakt een schilderij van een zwangere Anna met een dode oude man. Anna is redelijk jong, terwijl de man oud is. In Anna groeit een nieuw leven, terwijl de oude man dood is. Mademoiselle Bonnema en de schilder gaan tien jaar uit elkaar. Na deze tien jaren is mademoiselle Bonnema opeens overleden. Na de bevalling van Anna gaan de schilder en zij uit elkaar. Bij de begrafenis van mademoiselle Bonnema komen zij weer bij elkaar.

De wollen vest, dit kledingstuk, dat door het hele boek een rol speelt, noemt de schilder ‘dat wollen vest der vernedering’

De witte kan, de kan heeft wellustige vormen (blz. 8: ‘bolle stuk damesdij’). Hij stond op de zolder naast andere witte kanen, die de schilder beschrijft als ‘lange dorre juffrouwen’. Je zou mademoiselle Bonnema kunnen vergelijken met de stijve kannen, Anna met de welgevormde kan. Als mademoiselle Bonnema dood is, krijgt de schilder eindelijk de zo begeerde kan. Ook lijkt het er dan op dat de schilder dan ook de zo begeerde, mooie Anna eindelijk krijgt.

4. Titelverklaring: 'Brandende Liefde' is de volksnaam voor het plantje Lychnis. Het heeft vurige rode bloemen. Het was vroeger een echt ouwevrijster-plantje. De schilder gaf Brandende Liefde aan mademoiselle Bonnema voor haar verjaardag.
De titel staat ironisch voor de gevoelens die de schilder voor mademoiselle Bonnema heeft. De schilder bood ook een brandende liefde aan Anna aan, zogenaamd omdat hij dacht dat zij ook jarig was. Voor haar koesterde hij wel een 'brandende liefde'.
De titel ironiseert ook de verhouding tussen de andere personages. Mademoiselle Bonnema lijkt zich niet veel om haar vader te bekommeren. De verhouding tussen Anna en de violist is er meer een van goede verstandhouding dan van hartstochtelijke liefde.

5. Motto:
“As for the story itself it is true enough in its essentials. The sustained invention of a really telling lie demands a talent which I do not posses.

Tales of Unrest / Author’s Note, JOSEPH CONRAD

voor Eric”
Waarschijnlijk bedoelt Jan Wolkers hiermee, dat het boek in wezen op waarheid berust. Hij bezit niet het talent om ‘leugens’ te verzinnen.

6. Symboliek: Anna staat symbool voor het leven, want ze is in verwachting. De oude vader staat symbool voor de dood. Mevrouw Bonnema is geestelijk dood, maar haar leerlingen zijn actief.

7. Nee, het boek beschrijft niet vooral unieke mensen en hun individuele ervaringen.

8. Nee, de auteur schetst niet een bepaalde tijd of milieu of mentaliteit.

De auteur
1. Jan Wolkers werd geboren op 26 oktober 1925 in Oegstgeest.
Al op jeugdige leeftijd kreeg hij chronische bronchitis en astma (een mogelijke verklaring voor zijn compacte stijl van schrijven en manier van spreken: door ademnood waren slechts korte zinnen mogelijk. Door een slecht gesoldeerd stoomketeltje (bedoeld als verlichting van de ademnood bij bronchitis) spuiten soldeer, heet water en stoom tegen zijn slaap als hij een half jaar is; gevolg: blijvend litteken. Dat litteken is als symbool van de dood te beschouwen en wordt ook wel Kaïnsteken genoemd. Wolkers voltooit de mulo (nu vmbo) niet, en heeft tijdens de oorlog allerlei baantjes, o.a. als dierenverzorger in een laboratorium waar dierenproeven toegepast wordt. Hij bezoekt in die tijd ook de Leidse Schildersacademie. Hij beoefende verschillende hoofdgenres waaronder: essays, filmscenario’s, romans en verhalen. Enkele titels: Romans, Terug naar Oegstgeest (’65), Turks fruit (’69) en Brandende liefde (’81); evenals Kort Amerikaans. Ze zijn alle drie verfilmd.
Verhalen: Gesponnen suiker (’63), 22 Sprookjes, verhalen en fabels (’85).
Essays: Tarzan in Arles (’91), Mondriaan op Mauritius (’97).
De belangrijkste thema’s in zijn boeken zijn Dood, hel, verrotting en seks. Hij heeft direct al succes, maar de grote doorbraak naar een miljoenenpubliek is toch wel Turks fruit (1969; film: 1973). Aanvankelijk had hij veel problemen met uitgeverijen.
Brandende Liefde werd door de kritiek over het algemeen niet goed ontvangen. Vooral Wolker's stijl moest het ontgelden; men vond die overdreven, met te veel effecten en te veel bravoure.
2. Moderne Nederlandse literatuur
3.Liefdesroman.

Beoordeling
Eerste persoonlijke reactie:
Ik vond het boek niet interessant, saai, vreemd, niet indrukwekkend en niet leerzaam. Ik had een origineel en diepzinnig boek verwacht, omdat de thema’s liefde en kunst aan elkaar gekoppeld waren. Het verhaal was echter ontzettend voorspelbaar, omdat je aan het begin al weet dat mademoiselle Bonnema sterft. Ik was niet echt nieuwsgierig waarom ze stierf. Ik was eerder nieuwsgierig naar de liefde tussen de schilder en Anna. Literatuur moet mij een wijze les bijbrengen, maar hieruit heb ik niets geleerd. Dat het leven vergankelijk is, wist ik al lang. Ik had een les verwacht dat te maken heeft met liefde. Het verhaal is saai geschreven. Je bekijkt de situatie uit de ogen van één persoon, wat heel leuk kan zijn, maar in dit boek was het saai.

Uitgewerkte persoonlijke reactie:
Het onderwerp van het verhaal, liefde en kunst, vind ik erg leuk, maar in dit boek stond een ander onderwerp centraal: de vergankelijkheid van het leven. Mijn verwachtingen van het boek zijn niet uitgekomen, omdat ik gedacht had een les te leren over de liefde. Deze moraal ontbrak aan het verhaal. Het boek heeft me niet aan het denken gezet, want ik heb er niets uit geleerd. Het onderwerp, liefde en kunst, heeft de schrijver erg oppervlakkig beschreven. Je komt niets te weten over de liefde tussen Anna en de violist en vanwege het open einde weet je ook niet hoe het afloopt met de liefde tussen de schilder en Anna. Ik heb een schitterend gebrek van Arthur gelezen en dat boek had o.a. ook de thema liefde. Hoewel de liefde niet centraal staat in het verhaal, heb ik wel een les geleerd over de liefde.
De gebeurtenissen in het boek vind ik verrassend. Ik had bijvoorbeeld niet verwacht dat de schilder mademoiselle Bonnema zou bedreigen met een mes. De enige gebeurtenis die ik spannend vond, was de bevalling van Anna. Ik vind dat de schrijver de gebeurtenissen niet uitvoerig beschrijft. Dit vind ik vervelend, omdat alle gebeurtenissen nu even belangrijk lijken. Ik vind dat de belangrijkste gebeurtenissen uitvoerig beschreven moesten worden en de onbelangrijke gebeurtenissen kort en krachtig. Ik vond de gebeurtenissen ongeloofwaardig. Dat Anna moest bevallen tijdens het poseren en dat de oude man sterft als de schilder hem met Anna wil schilderen is heel toevallig.
Ik vind dat er te weinig aandacht is geschonken aan de relatie tussen de van Gogh-baard en schilder en tussen Anna en de violist. Ik zou het verhaal denk ik beter begrijpen als ik geweten had waarom Anna naakt poseert, terwijl ze een man heeft. Ik heb de hoofdpersoon, de schilder, goed leren kennen doordat zijn gedachtes en gevoelens goed beschreven worden. Ik vind de hoofdpersoon wel herkenbaar, maar ik kan me niet goed in hem verplaatsen. Als hij echt brandende liefde voor Anna voelt, waarom gaan ze dan uit elkaar na tien jaar? Ik vind deze beslissing erg onbegrijpelijk. Verder keur ik het gedrag van Anna af, omdat ze naakt poseert terwijl ze hoogzwanger is. Ik zou zo een risico niet nemen. Ik keur het gedrag van de hoofdpersoon ook af, omdat hij mademoiselle Bonnema bedreigd heeft met een mes.
Ik vind de opbouw van het verhaal niet ingewikkeld. Ik vind het verhaal saai, omdat de flashbacks chronologisch zijn verteld. Ik werd niet echt aangemoedigd om het verhaal door te lezen, omdat het alles behalve spannend was en de loop van het verhaal voorspelbaar was.
Na het lezen van het boek, zit ik nog met heel wat vragen. Ik wel weten waarom Anna en de schilder, ondanks hun brandende liefde, elkaar toch verlaten hadden en ik ben ook nieuwsgierig of Anna en de schilder nog bij elkaar komen.
Het taalgebruik vond ik lastig, omdat er zoveel Franse zinnen tussen zaten. Soms wist ik niet eens wat ik aan het lezen was. Ik was helaas niet zo ijverig om er een Frans –Nederlands woordenboek bij te pakken. Ik vond het taalgebruik wel netjes. Er waren niet zoveel moeilijke Nederlandse woordjes tussen.
Kortom; ik vond het boek niet geslaagd en ik denk niet dat ik ooit nog een boek van Wolkers ga lezen.