Geschreven door:	anoniem
Datum ingestuurd:	9 maart 2008
Niveau:	6 vwo
Taal:
Woorden:	947
Opvragingen:	740 (2 deze maand)
Waardering:	Currently 3.57/5 1 2 3 4 5 3.6/5 (7 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Albert Camus
Les Justes
Stroming: Existentialisme

Samenvatting
Een groep Russische revolutionairen bereiden een aanslag op een Groothertog voor. Hiermee willen zij zijn tirannie beëindigen en een vrijer land van Rusland maken. De aanslag is tot in de puntjes voorbereid. Op het moment van de aanslag ziet de eerste persoon die een bom zou moeten laten afgaan dat ik het voertuig bij de Groothertog ook twee kinderen en zijn vrouw zitten. Hierom laat hij de bom niet afgaan. Ook de tweede persoon die een bom zou moeten laten afgaan doet het niet. Er wordt overlegd in de groep wat er nu moet gebeuren. De anderen vinden dat de hertog wel gedood moet worden dus wordt bedacht dat twee dagen later de aanslag zal worden gepleegd. De eerste persoon die een bom af moet laten gaan doet het en de Groothertog wordt gedood. De persoon wordt opgepakt en in de gevangenis gezet. Hij wordt ondervraagd en de vrouw van de Groothertog biedt hem een deal aan; als hij de namen van de medeplichtigen opgeeft wordt hij in leven gelaten. Hij weigert dit echter en krijgt de strop. De andere revolutionairen zijn hier erg blij om en degene die het meeste met hem omging, Dora, spreekt af met de leider dat zij de volgende keer de bom af mag laten gaan.

Ideeën van de schrijver over het leven
Albert Camus vond dat het leven niets waard was behalve als je er zelf iets van kon maken. Hij vond dat de enige ware filosofische vraag die van zelfmoord was. Namelijk: zouden wij ons intensief met het leven bezig moeten houden of zouden we onszelf moeten doden. Dat blijkt ook in het boek, één van de revolutionairen heeft het ook over zelfmoord als de aanslag zou mislukken en de veroordeelde revolutionair vindt zijn doel ook belangrijker dan zijn leven waardoor hij niets over zijn handlangers zegt. In het existentialisme draait het ook om wat je zelf van je leven maakt. l’existence précède l'essence. Dit betekent dat iemand eerst op deze wereld verschijnt (existeert) en daarna zichzelf definieert door middel van zijn eigen daden. Je bent dus wat je doet. Daar past het idee wel in dat als je niks zinnigs met je leven doet je beter zelfmoord kan plegen wel in. Als je bent wat je doet maar niks nuttigs doet, ben je dus nutteloos en is er geen reden meer om te blijven leven.

Bespreking van drie fragmenten
Zie fragmenten in de bijlage.
Fragment 1 (pag. 24 en 25)
Hier zegt Stepan (één van de revolutionairen) dat de aanslag door had moeten gaan ook al zaten er twee onschuldige kinderen bij de groothertog in het voertuig. Hij zegt dat er immers een hele hoop kinderen sterven van de honger door de ideologie van deze groothertog dus wat zijn de levens van twee kinderen ten opzichte van de levens al die andere kinderen die gered worden door de aanslag. Dit is existentialistisch omdat hij eigenlijk zegt dat de levens van deze kinderen niets waard zijn als ze blijven leven, terwijl door hun dood er goede dingen tot stand zullen komen en dat ze door hun dood dus wel wat waard zijn geweest. Hij zegt dus dat een leven niets waard is totdat het iets presteert, in plaats van dat onschuldige kinderen altijd moeten blijven leven.

Fragment 2 (pag. 61)
Hier vraagt Dora aan twee anderen die er bij waren dat Yanek (de veroordeelde revolutionair) werd opgehangen wat er precies gebeurde. Ze zegt dat ze er zeker van is dat Yanek er gelukkig uitzag toen hij naar de strop liep. Ze heeft het erover dat het onrechtvaardig is om niet gelukkig te zijn wanneer je leven zo’n groot offer is. Dit is heel existentialistisch omdat ze eigenlijk zegt dat zijn leven goed was doordat hij iets goeds gedaan had. Hij is dus wat hij gedaan heeft.

Fragment 3 (pag. 62 en 63)
Hier wordt eerst omschreven dat Yanek met een hard geschreeuw dood is gegaan. Dat is natuurlijk gruwelijk voor de nabestaanden. Zijn kameraden moeten daardoor ook huilen. Dora zegt dan dat ze niet moeten huilen omdat zijn dood voor de gerechtigheid heeft gediend en dat door de schreeuw ook weer blijkt dat hij geen moordenaar is. Hij heeft iemand vermoord maar is geen moordenaar omdat het voor de goede zaak diende. Dit is existentialistisch omdat ze hier weer de dood als iets goeds zien wanneer het een zaak of een ideologie goed doet. Het gaat om wat er gepresteerd wordt, niet om het leven op zich.

Titelverklaring
De titel, De rechtvaardigen, slaat op de hoofdpersonen, de revolutionairen. Ze zeggen ook een paar keer dat zij de rechtvaardigen zijn. Zij zijn de rechtvaardigen omdat zij actie ondernemen, en daar veel voor opofferen, om van Rusland een beter land te maken. Zij moorden wel, maar wel voor een hoger doel.

Eigen mening
Ik vond het een interessant boek. Je ging er echt door nadenken en het was ook aardig goed te volgen (dat kwam ook doordat het in toneelstuk vorm was). Ik zou het zeker aanraden aan leerlingen in de Franse klassen van volgende jaren. De laatste twee delen waren wel lastiger omdat het daar echt om de achterliggende gedachtes ging in plaats van om gebeurtenissen.

Gedachten
De gedachten die ik eraan over heb gehouden is vooral een vraag. De vraag hoeveel zou ik over hebben voor een doel of een idee waar ik echt in geloof en achter sta. Deze mensen gingen er heel ver voor, ze pleegden er een moord voor en één van hen bleef zelfs zwijgen voor het doel tot in zijn dood.