geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Experiment: geen Twitter, mail en Whatsapp meer voor Nina. Wel faxen, brieven in enveloppen en ouderwetsch bellen.
Geschreven door: | Arnould (4e klas) [meer] |
Datum ingestuurd: | 24 februari 2008 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.050 |
Bekeken: | 1763 keer (6 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(2006)Het parfum van Patrick Süskind: leesverslag en kritiek
Voor dat ik het boek las leek dat er in het boek veel moorden werden gepleegde het leek een detectiveverhaal te zijn. Ik dacht dat omdat er op het boek staat: Het parfum, de geschiedenis van een moordenaar. Dit boek gaat helemaal niet over een enquête, in het begin toch niet. Wel een beetje aan het einde van het boek.
Ik vind dat de foto op de kaft niet goed gekozen is want het boek gaat alleen maar een heel klein beetje over het ros meisje. Ze zouden beter de foto van een flesje parfum op de kaft hebben gezet. Ten tweede is het verhaal (zoals hierboven gezegd) niet gecentreerd op de moorden. Ik vind de foto op de kaft wel mooi, er zijn mooie kleuren. De foto van de oude versie van het boek is wel lelijk. Op de achterflap is er ook een probleem, ze spreken 2/3 over het verhaal, dat is goed, maar ik vind dat ze te veel over de film praten. We zijn geïnteresseerd in het boek, niet in de film. Het is meer reclame voor de film dan voor het boek. Ik vind ook dat de commentaren van de kranten niet bij het boek passen. Er staat bijvoorbeeld: Sprookjesachtig en tegelijkertijd verschrikkelijk angstaanjagend. Een verbazingwekkend talent. Ik vind dit boek totaal niet sprookjesachtig.
Dan begon ik te lezen, het begin is mooi en past goed bij het beeld die ik me maakte van die tijd. Het is niet somber en we zitten al aan het einde van de Renaissance. De auteur maakt het zelfs grappig door grappige woorden te gebruiken bijvoorbeeld: “Poekiepoekie”.
Het verband met de titel, het parfum is niet direct duidelijk. We hebben al een idee in het begin, met de mening van de voedster die Grenouille niet wou voeden omdat hij een bizarre geur had. Maar de auteur geeft ons stilletjes bij stilletjes aanwijzingen. De auteur heeft gelijk zo te doen want het boek zou niet interessant zijn als er stond vanaf de eerste regel: Grenouille kan alle geuren ruiken. We kennen zijn geheim helemaal wanneer hij bij de parfumeur Baldini is.
Ik vond het eerste deel het beste deel omdat het niet somber is, zelfs is het niet helemaal realistisch. Het is niet realistisch bijvoorbeeld wanneer hij van heel ver een meisje ruikt, hij volgt de geuren dood haar zomaar zonder enige reden, alleen voor haar geur. Ik vind dat het beter zou geweest zijn als deze scène verder in het verhaal gezet was, wanneer we Jean-Baptiste Grenouille beter kennen.
We zien dat de auteur niet gewend is aan nevenpersonages, we zien dat doordat hij elke keer dat Jean-Baptiste Grenouille iemand ontmoet, hij het hele leven van de personages vertelt. De auteur doet dat bij: pater Terrier, madame Gaillard, monsieur Baldini, markies de la Taillade-Espinasse en Antoine Richis. Als heel hun leven niet in dit boek was samengevat, zou dit boek veel dunner zijn en zeker veel aangenamer om te lezen. De auteur maakt te snel afscheid van zijn nevenpersonages. Wanneer we gehecht zijn aan een personage, gaat de personage dood ofwel vertrekt Grenouille.
Voor sommigen is dit een voordeel, voor anderen een nadeel. Maar voor mij is het feit dat de woordenschat zo moeilijk is een voordeel. Het feit dat de woordenschat zo moeilijk is en dat je het boek wilt begrijpen, doet dat je in een woordenboek gaat zoeken naar de woorden die je niet begrijpt. Het verbetert onze woordenschat maar misschien overdrijft de auteur een beetje door 5 à 10 moeilijke woorden per pagina te zetten.
Het saaiste stuk van het boek is wanneer Grenouille tijdens zeven jaar naar het centrale massief, ongeveer vijf dagreizen ten zuiden van Clermont, op de top van de tweeduizend meter hoge vulkaan: de Plomb du Cantal verblijft. Ten eerste is het niet mogelijk dat een stadsman als Grenouille een plaats kent waar niemand ooit geweest is en daar zou overleven tijdens zeven jaar met waterdruppeltjes die in het mos zitten en dode ratten. Ik weet dat het een roman is maar hier gaat de auteur te ver.
Het stukje daarna over het fluïdum letale en de markies de la Taillade-Espinasse is nogal grappig. Bijvoorbeeld wanneer hij Grenouille als proefdier gebruikt en toont dat zijn fluïdum letale werkt: een onbeschaafde mens kan een beschaafde mens worden door het fluïdum letale te gebruiken en door een beetje parfum toe te voegen en maquillage te zetten. Het zou helemaal belachelijk zijn als hij hetzelfde had gedaan in ons tijdperk voor duizenden geleerden.
Ik kon me dit stuk goed inbeelden want de auteur beschrijft nogal goed de personages en de decors, de tekst is ook gemakkelijker te begrijpen. Ik vind dit deel het grappigste deel van het boek, zelfs als aan het einde van het deel de afscheid weer brutaal is.
Het laatste deel van het boek is het deel met de meeste actie, er gebeurt evenveel in de drie eerste delen dan in het vierde deel. Dit deel is een enquête over wie de vierentwintig maagden gedood heeft. Het is nogal spannend want in het begin dacht ik dat de politiemannen nooit Grenouille zouden vangen. Volgens mij is de houding van Antoine Richis niet zeer realistisch, hij zou volgens mij droeviger moeten zijn na de dood van zijn dochter en na al de inspanning die hij gedaan heeft om haar in leven te houden. Ik vind ook dat hij niet veel moeite doet om de moordenaar te vangen, hij zet de politie niet genoeg onder druk.
Wanneer Jean-Baptiste Grenouille op het podium staat is het het hoogtepunt van het deel, van het boek zelfs. Hij heeft daaraan zijn hele leven gewerkt, het is dezelfde tijd ontroerend en droevig. De orgie die daaraan volgt was helemaal niet nodig en vind ik persoonlijk walgelijk. De auteur heeft dit deel volgens mij toegevoegd zodat de kranten kunnen schrijven dat het een auteur is met talent.
Tot besluit zal ik deze kritiek samenvatten:
-deel 1: beste deel want niet somber.
-deel 2: saaiste deel want er gebeurt bijna niets(op de heuvel).
-deel 3: grappigste deel want zeer ridicuul.
-deel 4: deel met de meeste actie(vooral door de enquête).
Dit boek is zeker geen slecht boek maar dit is niet een boek die me bevalt. Het is niet mijn genre.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
