Geschreven door:	blubje [meer]
Datum ingestuurd:	24 februari 2008
Niveau:	5 havo
Taal:
Woorden:	2159
Opvragingen:	888 (0 deze maand)
Waardering:	Currently 5.00/5 1 2 3 4 5 5.0/5 (2 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

a) Verwachtingen en eerste reactie
Al een hele tijd ben ik op zoek naar een leuk boek, om voor Nederlands te lezen. Mijn vriendin raadde me dit boek aan, ze had het zelf thuis liggen, en ik mocht het lenen. Op de achterkant las ik dat het boek over een jonge kunstenaar ging, die naar Parijs gaat. Hij spreekt geen woord Frans, dus gaat op les bij een mevrouw. Daar woont ook Anna en die wil hij wel naakt schilderen. Het leek me een heel spannend boek, en ik dacht dat hij heel veel zou meemaken met Anna, en dat hij een gedeelte van het boek ook in Parijs zou zijn. Het viel me dus wel tegen dat er vrijwel niets is verteld over de tijd in Parijs. Ook zaten er veel stukken tussen die best moeilijk waren, omdat er werd geswitcht van gedachten (van de hoofdpersoon) en real life.
Deze afwisseling maakte het boek wel leuk, er zaten soms hele grappige stukjes in, daardoor bleef ik wel geboeid. De laatste 40 pagina’s waren zo spannend dat ik het in 1 ruk heb uitgelezen!

b) Beknopte samenvatting en analyse

Samenvatting
Het boek begint tien jaar na de gebeurtenissen waarop de hoofdpersoon terug gaat blikken. Op dat moment krijgt de hoofdpersoon een rouwkaart in zijn brievenbus waarop staat dat mevrouw Bonnema is overleden.

De schilder gaat naar de academie van de beeldende kunst. Hij wordt uitgenodigd om een tijdje in Parijs te gaan wonen, en daar een studie te volgen. Hij spreekt geen Frans, dus hij gaat op wekelijkse les bij Mevrouw Bonnema. De lessen waren gratis, en in ruil daarvoor moesten haar studenten allerlei klusjes voor haar opknappen. Tijdens de lessen komt de schilder ook een andere schilder tegen. Hij noemt hem “de Van Gogh baard”, maar hij heet eigenlijk Kees. Kees vertelt hem, dat als de schilder teveel naar vrouwen, met in het bijzonder Anna, kijkt, dat hij dan het boekje van madame Bonvary moet lezen. Later moet de schilder dit ook gaan lezen. Het boek is een roman, waarin een vrouw veel overspel pleegt.

Mevrouw Bonnema woont op de begane grond in een appartement, op de eerste etage woont de mooie Anna met haar man, de violist, en op de bovenste verdieping woonde de vader van Mevrouw Bonnema. Haar vader was vroeger chirurg en leidt nu aan de ziekte van Parkinson. De schilder wil Anna beter leren kennen, en gaat elke keer na de Franse les naar haar toe, na een tijdje mag hij bij haar een kopje thee komen drinken. Hij vindt haar zo beeldschoon, dat hij haar naakt wil schilderen. Eerst geeft Anna niet toe, maar later gaat ze toch uit de kleren. Haar motto is: zo uit de kleren voor de kunst, maar geen enkele damesgunst. In de pauze trekt Anne de schilder echter hardhandig af boven de gootsteen.

Met de vader van mevrouw Bonnema gaat het steeds slechter. Mevrouw Bonnema belt al haar leerlingen op om te vragen of ze misschien voor haar vader willen zorgen. In ruil daarvoor mag degene die het doet in haar kelder intrekken. De hoofdpersoon stemt in met het voorstel. Dat betekent dat hij de oude moet wassen, verschonen, aankleden enzovoort. Op een gegeven moment komt de hoofdpersoon op het idee om de grijsaard samen met Anna te schilderen. Hij noemt het schilderij “Suzanna en de grijsaard”

Een paar keer poseert Anna voor het schilderij en de schilder schildert de grijsaard ook apart. Hen later samenvoegen op het schilderij moet wel lukken. Anna wordt steeds dikker en op den duur krijgt de hoofdpersoon door dat ze zwanger is.

De schilder wil toch nog steeds dat Anna naakt bij de oude chirurg gaat zitten, om het goed te kunnen schilderen. Hij vraag “de Van Gogh Baard” om hem daarbij te helpen. Op de dag dat hij dit ritueel gepland heeft, gaat hij naar de kamer van de oude chirurg, daar kraamt de oude nog zijn laatste onzin uit voordat hij z’n laatste adem uitblaast. Het eerste wat in de hoofdpersoon opkomt, is dat hij nu de chirurg en Anna samen moet schilderen, ook al is de chirurg nu dood. Hij lokt Anna toch naar de kamer en zegt dat de oude chirurg heel diep slaapt. Hij schildert zwangere Anna en de oude chirurg, dit contrast is volgens de schilder het toppunt van kunst.

Later vertelt hij aan mevrouw Bonnema dat haar vader is overleden. Zij blijft heel koel onder deze mededeling. Ondertussen wil mevrouw Bonnema dat de schilder van haar een portret schildert voor de damesclub, waarbij ze hoort. Daarbij komt ter sprake dat Anna zwanger is. Mevrouw Bonnema wil dat Anna en haar man, de violist, het huis verlaten, zodra er een kindje is geboren.

Als het schilderij van Anna en de dode man bijna af is, wil de hoofdpersoon dat Anna nog één keer voor hem poseert, in zijn atelier. Ze voelt zich op dat moment niet erg goed. Logisch, blijkt minuten later, ze verwacht op elk moment haar kind. Haar vliezen breken en opeens is het daar, geboren in het atelier. De hoofdpersoon gaat snel een verloskundige bellen. Ondertussen is mevrouw Bonnema op het gekrijs van de baby afgekomen. Ze wordt boos. Als mevrouw Bonnema op het punt staat om Anna het huis uit te trappen, grijpt de kunstenaar naar een broodmes en zet dit op haar keel. Hij dreigt dat ze niks mag zeggen tegen de violist… Anna beloont dit gedrag van een echte man met een zoen op de mond van de schilder.

Tien jaar later krijgt de schilder dus een rouwkaart in z’n brievenbus. Mevrouw Bonnema is overleden. Heel toevallig had hij haar net een kaart gestuurd. Vlak voor de begrafenis belt hij Anna op. Hij krijgt haar dochtertje aan de telefoon. Als Anna en de kunstenaar elkaar terug zien, is hij volgens Anna niks veranderd. Samen gaan ze naar de begrafenis, waar ze ook “de van Gogh baard” weer zien. Hij is een patser geworden, die over heel de wereld aan het reizen is.

Helemaal op het einde van het boek gaat de schilder mee met Anna naar huis…

Analyse

Motieven
- Dood: De oude chirurg (vader van madame Bonnema) gaat dood. Dit schildert de hoofdpersoon.
- Liefde: De schilder vindt Anna mooi en is smoorverliefd op haar. Hij wil haar graag naakt schilderen.
- Schilderen: De hoofdpersoon is schilder. Hij gaat in het boek Anna, meerdere keren, naakt schilderen.

Personages
Hoofdpersoon:
De schilder, ik-persoon. Van hem is in heel het boek geen naam bekend gemaakt. Hij studeert aan de kunstschool en mag een jaar in Parijs gaan studeren, daarom gaat hij op Franse les bij madame Bonnema. Hij is ongeveer 25 jaar als hij daar op les gaat. Bij de begrafenis van madame Bonnema is hij 35 jaar. Hij is een nuchtere en knappe man, die heel erg romantisch is. Hij schildert vooral stillevens, die met liefde te maken hebben.

Bijpersonen:
Anna. Anna is een mooie mollige vrouw met rossige krullen. Ze woont samen met de violist. Anna is trouw aan haar man, maar ze wil ook graag bewonderd worden, daarom laat ze zich naakt schilderen.

Madame (Mademoiselle) Bonnema. Madame Bonnema is de lerares van de schilder. Ze woont in een oud herenhuis en heeft ook nog een vader. Over haar vader is ze niet zo bezorgt, ze kijkt eigenlijk niet naar hem om. Madame Bonnema is altijd vrijgezel geweest en zit bij een damesclubje. Haar voornaam is Jannie.

De vader van madame Bonnema. Deze 96-jarige man heeft de ziekte van parkinson. Madame Bonnema zorgt niet voor hem, en vraagt aan de schilder om dat te doen. Hij was vroeger een beroemde chirurg, en wordt in het boek vaak de oude chirurg genoemd. Zijn laatste woorden waren: Heeft Jannie de rouwkaarten al verstuurd? En: wat een heerlijk stukje zeep!

Kees van der Plasse. Kees wordt ook wel de Van Gogh-baard genoemd, omdat hij een woest uitziende man is, met een dikke rode baard. Hij is brutaal maar heeft een klein hartje. Na 10 jaar is Kees een patser, die z’n schilderijen door anderen laat maken en dan zelf handenvol geld verdiend!

De violist. De violist is de man van Anna, nadat ze een kind heeft gekregen is hij weg gegaan bij haar. Zijn echte naam is niet duidelijk, door Anna wordt hij Louis genoemd en op de aanplakbiljetten staat Lodewijk Laman. Hij is een zeer beschaafde heer, die vaak van huis is. Verder wordt nog verteld dat hij slecht ruikt en hoort.

De schilder is het enige karakter, omdat je het hele boek, door zijn “ogen” kijkt.
Madame Bonnema, Anna, Kees en de violist zijn allemaal types. Van hen leer je bijna niets van het innerlijk kennen.

Perspectief en verteller
Het verhaal is verteld in een ik-perspectief. Je kijkt het hele verhaal door de ogen van de schilder. Je maakt ook zijn fantasieën en gedachten mee, dat is wel irritant, omdat je niet weet of hij de werkelijkheid verteld, of het een gedachte/fantasie van hem is.
De vertelsituatie is de ik-verteller.

Ruimte
Het verhaal speelt zich af in het grote herenhuis van Madame Bonnema, vooral in de kamer van Anna, de kamer van de oude chirurg, de leskamer en de kelder. Dit herenhuis staat aan de Sarpathiastraat. Je kunt het huis ook als vier lagen zien, die afwisselend dood en leven representeren. In het souterrain (de kelder) de schilder, die het leven zocht door middel van de kunst. Op de begane grond Madame Bonnema, die een dor, droog leven leidt. Op de eerste verdieping Anna, die symbool voor het leven is en ook leven voortbrengt. Op de tweede verdieping de oude chirurg, die op sterven ligt. Aan het einde van het boek zijn de twee Bonnema's echt dood en lijken de schilder en Anna samen een nieuw leven te beginnen.

Stijl
De auteur gebruikt heel veel lange zinnen, waardoor ik soms hele pagina’s moest teruglezen, voor ik de tekst pas snapte. Het wordt daardoor soms ook wat langdradig. Hij gebruikt ook vaak Franse zinnen. Deze waren niet zo moeilijk, en doordat ik Frans heb, kon ik het merendeel wel vertalen. Ook vertelt hij veel rond het verhaal om, en bijna overal zit dan een achterliggende gedachte achter, bijvoorbeeld bij het wollen vest en de witte kan.

Thema
Het thema vind ik Kunst. De schilder handelt de hele tijd met kunst in zijn achterhoofd, overal in het boek zie je dat de schilder iets mooi en kunstzinnig vind. Bijvoorbeeld de dode oude chirurg en Anna samen, of de naakte Anna, hij ziet het allemaal als kunst. Ook is de hoofdpersoon een beetje erotisch getint.

Tijd
Het boek begint met de schilder die een rouwkaart in de bus krijgt van madame Bonnema, die is overleden. Hij gaat dan 10 jaar terug in de tijd en gaat vertellen over alles wat hij heeft meegemaakt bij madame Bonnema en Anna. Het eindigt met een kus van Anna en dan gaat hij weer 10 jaar verder, naar de tijd waarin hij de rouwkaart kreeg. Dat stukje is heel kort, rondom de begrafenis. Eigenlijk is het boek 1 grote flashback. Het verhaal speelt zich af in de jaren ‘50

Titelverklaring
Het boek heet Brandende liefde. Brandende liefde is de volksnaam voor het plantje Lychnis, dat de schilder aan Madame Bonnema voor haar verjaardag geeft. Deze naam heeft absoluut niets te maken met de gevoelens die hij voor haar voelt. Hij geeft het plantje ook aan Anna, voor wie hij wel een ‘brandende liefde’ voelt.

d) Eindoordeel en Evaluatie

Eindoordeel
Het boek vond heel leuk, alhoewel het soms wel moeilijk was. Pas toen ik op Internet nog eens keek, kwam ik achter sommige dingen. Bijvoorbeeld dat de schilders moesten lezen uit Madame Bonvary, dit is een roman waarin een vrouw ontucht pleegt. Kees van der Plasse moest lachen toen hij stukken las uit het boek. Dit vond madame Bonnema niet zo leuk. Ook de hoofdpersoon kon toen z’n lachen bijna niet inhouden. Ik had ook verwacht dat het boek veel over seks en liefde ging, omdat mijn moeder had gezegd dat Jan Wolkers veel over die onderwerpen schreef. Ik vond dat bij dit boek alles meevallen. Het was echt een leuk boek, alleen de volgende keer neem ik meer tijd in voor het lezen, want ik was dit keer een beetje laat begonnen, zodat ik soms stukjes niet goed genoeg las.

Evaluatie
Het werken aan het leesverslag ging op zich wel goed, de samenvatting vond ik voor de verandering niet moeilijk om te maken. De Analyseopdrachten gaan steeds beter, alleen de motieven en het thema kan ik nog steeds moeilijk vinden. Na het leesverslag ben ik het boek nog meer gaan waarderen, omdat ik dan op Internet nog leuke achterliggende gedachten las. Dat vond ik heel mooi gedaan van Jan Wolkers.