Geschreven door:	Breggie
Datum ingestuurd:	3 februari 2008
Niveau:	3 vwo
Taal:
Woorden:	1356
Opvragingen:	472 (4 deze maand)
Waardering:	Currently 3.71/5 1 2 3 4 5 3.7/5 (7 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Auteur: Annika Thor
Titel: De donkere diepte
Uitgever: Lemniscaat
Jaar van uitgave: 2002 (geschreven in 1998)

Genre: Historisch verhaal, oorlogsverhaal

Over de schrijver

Geschreven boeken:
1998 Waarheid, durven of doen (Lemniscaat)
2000 Een eiland in zee (Lemniscaat)
2001 De lelievijver (Lemniscaat)
2002 De donkere diepte (Lemniscaat)
2002 Op open water (Lemniscaat)
2005 Rood hart, blauwe vlinder (Lemniscaat)
2006 Vlinders in je buik, brok in je keel (Lemniscaat)

Onderwerpen van de boeken:
Een eiland in zee, De lelievijver, Op open water en de donkere diepte gaan over vluchtelingen in de 2e wereld oorlog, maar de andere boeken gaan over een heel ander onderwerp, namelijk het verlies van vriendschap.

Prijzen: Zweedse August prijs
Deutsche Jugend Literatur Preis
De kinderboekwinkelprijs
Nordiska Barnbokpriset

Verfilming:
Waarheid, durven of doen.

Beroep: Werkte als bibliothecaresse en secretaresse voor de Raad van de Kunsten. Vanaf 1992 is ze fulltime schrijfster.

Korte samenvatting:

Het is 1943. De 2 joodse zusjes Steffi(16) en Nelli(11) zijn gevlucht naar Zweden. Ze wonen allebei in een ander pleeggezin op een eiland voor de kust. Steffi(de hoofdpersoon) is ingetrokken bij haar vriendelijke vriendin Maj in de stad en doet daar het gymnasium. Nelli zet zich steeds meer af tegen haar grote zus en lijkt haar verleden in Oostenrijk te willen vergeten. De berichten die ze van haar ouders in Theresiënstad ontvangt worden steeds schaarser, ook al schrijft ze elke week een brief. Ze krijgt af en toe een brief van 30 woorden terug, nooit meer. Er gaan geruchten over kampen in Polen waar geen berichten van terugkomen. Ze probeert haar ouders zo goed mogelijk te helpen door voedselpakketten te sturen. Ondertussen heeft ze zelf ook problemen, want ze wil arts worden. Maar de hulpcommissie geeft haar nog maar geld voor 1 jaar school, en daarna moet ze zelf gaan werken. Maar haar klassenlerares helpt haar en zorgt dat ze toch het gymnasium kan blijven doen. dat haar moeder sterft zorgt ervoor dat Nelli en Steffi weer dichter bij elkaar komen, en haar vader is gedeporteerd. Zij gaat zoals ze haar Pappa en Mamma beloofd heeft voor Nelli zorgen.

Persoonlijke beleving:

Ik vond het verhaal serieus, omdat het over oorlog gaat, maar het is toch ook een boek over een 16 jarig meisje, en er kwamen zelfs godsdienstproblemen in voor, dus serieus.
Ik kon het meest meeleven met de hoofdpersoon, Steffi. Ik denk dat dat komt omdat je van haar alles weet. Maar omdat je van haar alles weet, weet je ook veel van haar familie, dus daar kon ik ook mee meeleven. De rest van de personages hadden niet echt problemen waarbij ik kon meeleven.

Ruimte

De plaatsen worden niet heel uitgebreid beschreven (met een bladzijde vol), maar zo dat je het je goed kan voorstellen hoe het eruitziet: “Nu begrijpt Steffi waarom de dansgelegenheid de rotonde heet. De gigantische dansvloer is cirkelvormig. In het midden borrelt een fontein, omringd door planten. Boven de fontein hangt een enorme lamp. Langs de zijmuren is de vloer verhoogd; er staan kleine tafeltjes. Op het podium speelt een orkest van elf man, gekleed in witte smoking. Alles schittert in het licht.”

Belang weersomstandigheden en zo.
Als het zomer is is er een mooie zonnige tocht naar het eiland voor vakantie, maar als er dan iets ergs is gebeurt en ze moet haar zusje op het eiland opzoeken, dan is het opeens herfst en mistig, het zorgt voor sfeer.

Doel beschrijving:
Het doel van de beschrijving is iets over het karakter van het personage duidelijk te maken.

Tijd

Het verhaal begint met dat ze uit school komt en in de tram naar huis gaat samen met Maj.
Het verhaal eindigt met dat haar moeder is gestorven en haar vader is “abgereist” En de twee zusjes tegen elkaar zeggen dat ze altijd voor elkaar moeten zorgen.
Het verhaal is chronologisch verteld.
Er komen flashbacks in voor, want de twee zusjes praten met elkaar over het verleden en zelf denkt ze ook over het verleden.
Er is sprake van tijdvertraging. De gesprekken worden helemaal opgeschreven en de ruimte wordt ook verteld, en soms komen ook allemaal gedachten naar voren.
Er is sprake van tijdverdichting, want de dagen op school worden niet helemaal beschreven, en de reizen ook niet.
Er is sprake van tijdsprongen, maar alleen op het eind. Dan gaat ze een maand later terug naar het eiland.
Het doel van de tijd is spanning opwekken, want de personages worden niet zo heel uitgebreid beschreven. Het is alleen niet zo heel erg spannend, het leven gaat gewoon door, het is alleen spannend hoe het met hun ouders zal aflopen en met probleempjes die ze hebben.

Perspectief

Het is een hij/zij perspectief: “O,”zegt Steffi. Irja hoort hoe onthutst ze klinkt. Ze schiet in de lach.
Het doel van het perspectief is niet om spanning op te wekken, het is gewoon om te vertellen hoe het verhaal loopt.

Verteller

Het is een onzichtbare (of verborgen) verteller, want je weet maar de gevoelens van een persoon, en het wordt ook niet verteld door een speciaal iemand, maar gewoon verteld, ook al weet je wel de gevoelens en gedachten van Steffi.

Personages

“Smekend kijkt ze Steffi met haar groene ogen aan. Haar rode haar is in een modern, schouderlang kapsel geknipt met een kunstige lok over het voorhoofd. Toch is het altijd net of Vera’s haren zich willen losrukken uit het keurig gekamde kapsel en als een wilde bos om haar hoofd gaan staan, zoals dat het geval was toen Steffi en zij elkaar op het eiland leerden kennen. Maar Vera vind het belangrijk om er als een jongedame uit te zien en niet als een meisje. Ze is al zestien. Een tijdje geleden heeft ze trots verteld dat ze tegen mensen die ze voor het eerst ontmoet, zegt dat ze achttien is en dat ze dan geloofd wordt ook. Haar ronde borsten steken naar voren in de strak zittende trui, haar lippen zijn rood en in de la van haar bureau heeft ze twee paar zijden kousen, die ze aantrekt als ze uit dansen gaat. Steffi is vier maanden jonger dan Vera, maar soms voelt ze zich net een kind naast haar. Ze vind zich er zelf uitzien al een schoolmeisje met haar witte bloesjes, netjes dichtgeknoopte vesten en plooirokjes. Ze heeft nog steeds kort haar, gewoon met een scheiding opzij. Ze denkt niet veel aan haar uiterlijk, maar in Vera’s gezelschap is het bijna onmogelijk dat niet te doen.”
(Steffi is de hoofdpersoon va het verhaal en Vera een goede vriendin)

Nelli, Steffi’s zusje heeft zwart haar en bruine ogen, maar wil graag blond haar en blauwe ogen hebben omdat ze dan meer Zweeds is en er uitziet als een dochter van haar pleeggezin.

Manier van praten: Accent in Steffi’s Zweeds en in het Duits haar weens dialect.
Ze gedraagt zich netjes.

Innerlijk
Je weet het innerlijk alleen van Steffi. Ze wil graag weer een gezin zijn, samen met haar ouders. Ze wil later arts worden. Steffi is omgedoopt tot christen, maar wil later weer joods worden, omdat ze het christendom beschouwd als iets vals wat niet bij haar past. Ze droomt van haar moeder. Over haar vader kom je niet heel veel te weten. Steffi is erg bezorgd over haar vrienden en familie.

Stijl

De stijl van schrijven is een beetje somber. De hoofdpersonen maken allemaal verdrietige dingen mee. Maar toch beleven ze ook leuke dingen.
Maar ze schrijft wel vlot en ze schrijft zo dat je gaat meeleven met de personen.

Thema

het onderwerp is de Tweede wereldoorlog. Het probleem is dat de oorlog maar niet overgaat. De gevolgen van de problemen zijn dat de familie nog gescheiden blijft en hun nog steeds in Zweden wonen en haar ouders in een kamp zitten waardoor haar moeder doodgaat en haar vader word gedeporteerd. Ook krijgt ze ruzie met haar zusje omdat die zich tegen haar verleden afzet. Het thema is oorlog, volwassen worden, (familie)liefde.