geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Klasgenoten stonden vroeger als hongerige hyena's om Jorieke heen. Klaar om het jonge hertje aan te vallen dat nog scoubidoutouwtjes had.
Boekverslag Karel Glastra van Loon
Ongeneeslijk optimistisch
Geschreven door: | martijn (5 vwo) |
Datum ingestuurd: | 28 januari 2008 |
Taal: |  |
Woorden: | 350 |
Bekeken: | 3661 keer (16 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door h op 23-10-2010ahah maakt niet uit door hem heb ik geen 1:$ -
Door Jade op 17-03-2008de vrouw van Karel Glastra van loon heet Karin en niet Leonie.. beetje domme fout
Karel Glasta van Loon
Ongeneeslijk optimistisch
blz.: 123
jaar: 2005
Het laatste boek van Karel Glastra van Loon gaat over zijn ziekte en de strijd daartegen. In korte columns beschrijft hij hoe hij voor het eerst in aanraking kwam met de tumor in zijn hoofd en hoe zijn leven er door veranderde.
Op vakantie in Michigan, Verenigde Staten, kwam de tumor voor het eerst tot uiting. Met zijn kinderen Noa en Bobbie gleed hij op een slee van de heuvel af. Eenmaal beneden was de linkerhelft van zijn lichaam verlamd en werd hij met een ziekenwagen naar een ziekenhuis gebracht.
Karel ging vanaf dat moment op zoek naar manieren om zijn ziekte te bestrijden en ermee te leven. Zo schrijft hij over het effect van bidden op de gezondheid (en andere, bekritiseerde, alternatieve geneesmiddelen), zijn epileptische aanvallen, zijn jeugdvriendin Nancy, die ook overleed aan de gevolgen van kanker en de steun van familie en vrienden en de enorme stapel brieven van mensen die hij helemaal niet kende.
Onder dit alles, beschrijft hij, bleef hij toch optimistisch. Tot kort voor zijn dood voelde hij zich nog vrij goed, ondanks de ‘terminator’ in zijn hoofd.
Verder vertelt hij hoe hij intens kon genieten van een dagje alleen in huis met zijn zoontje Dante en hoe hij een jaar na ‘Michigan’ opnieuw op de slee stapte met zijn kinderen (hierop zei Noa: als papa gaat sleeën, komt de ambulance toch weer?).
Zijn richtingsgevoel werd ook alsmaar slechter. Zo herinnerde hij zich het hele huis andersom. Ook herinnerd hij zich een vakantie in Schotland waar een dronken Schot hem vertelde dat hij een ‘fine fuckin’ head of hair’ had en hoe hij nu kaal was en soms een petje droeg.
Net als het woord vooraf, is ook het laatste hoofdstuk geschreven door zijn vrouw Leonie. Daar vertelt ze dat zijn ziekte hun ziekte werd en dat hij weigerde zich te laten ‘inslapen’ en daardoor meer heeft geleden.
Vertelde tijd: iets meer dan 1 jaar. Van de vakantie in Michigan tot zijn dood.
Perspectief: ik-perspectief.
Personages: Karel, Leonie, Dante, Noa en Bobbie. Zijn niet echt aan de orde omdat het verhaal waar gebeurd is.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
