Geschreven door:	Tijgetje '94
Datum ingestuurd:	2 januari 2008
Taal:
Woorden:	1727
Opvragingen:	1522 (23 deze maand)
Waardering:	Currently 3.42/5 1 2 3 4 5 3.4/5 (31 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

1. De titel van het boek: Oppassen.

2. De auteur van het boek: Annemarie Bon.
Eerst werkte Annemarie Bon op een laboratorium. Dat vond ze heel erg saai. Daarom is ze na een tijdje journalist geworden. Maar schrijven voor volwassenen vond ze ook niet leuk. Daarom is Annemarie Bon voor kinderen gaan schrijven. Ze is tien jaar hoofdredacteur van het kindertijdschrift Taptoe geweest. Ook begon ze informatieve boekjes voor kinderen te schrijven. Sinds 2002 werkt Annemarie Bon fulltime als schrijfster.

3. Ik vond het Nederlands: C. Gemakkelijk.

4. Motiveer je antwoord, eventueel met een voorbeeld: Het Nederlands vond ik gemakkelijk, want er stonden geen moeilijke woorden in het boek en het verhaal was in een logische volgorde geschreven. Het boek is geschreven in een ik-vorm. Het is soms wel lastig dat je de ene keer het vanuit Mette bekijkt en daarna vanuit Lars. Dan staat er boven het nieuwe hoofdstuk vanuit welke persoon je het bekijkt.
‘Rechercheur van Rooij nam me mee naar een speciale kamer. Het was tijd voor vingerafdrukken. Ik moest bij een tafel komen staan. Hij pakte mijn vingers, rolde ze over een soort stempelkussen en drukte ze daarna op een vel papier. Ook moest ik op de foto, precies zoals je wel eens in krimi’s ziet, alleen nu in het echte leven dus. Zou er nou straks onder mijn naam Mette Meesters ook een nummer op de foto komen? Elke dag waren er verhoren en gesprekken. Ze wilden van alles weten. Ik heb keer op keer mijn hele leven verteld.’

5. Waar speelt het verhaal zich af? Waar kun je dat uit opmaken?:
Het verhaal speelt zich af in het huis van Anna; daar moet Mette oppassen. Ook speelt het Verhaal zich af op het politiebureau, waar Mette wordt ondervraagd.
Dat kun je opmaken uit het stukje dat Mette naar Anna’s huis ging en daar gingen oppassen en daarna werd Mette meegenomen naar het politiebureau.

6. Wanneer speelt het verhaal zich af? Geef aan of de tijd belangrijk is:
Er wordt in het boek niet over een tijd of datum geschreven en je kunt ook niet uit het verhaal opmaken wanneer het zich afspeelt. De tijd is niet belangrijk.

7. Wie is/zijn de hoofdpersonen? Vertel kort iets over de hoofdpersonen:
Mette, Lars en Anna zijn de hoofdpersonen:
Mette is vijftien jaar en is gek op kinderen. De kinderen zijn ook gek op haar. Mette gaat vaak oppassen en bedenkt dan allerlei leuke spelletjes. Hoewel ze zoveel van kinderen houdt wil ze zelf absoluut geen kinderen. Ze is erg kunstzinnig en heeft een eigen stijl.
Lars lijkt wel een beetje op Mette; hij is ook vijftien jaar en heeft ook een eigen stijl. Hij is verliefd op Mette, maar durft dat niet te zeggen, andersom is dat ook zo. Lars is heel behulpzaam en doet heel veel voor andere mensen.
Anna is de moeder van de nieuwe oppaskinderen van Mette. Ze heeft Münchhausen by proxy. Ze wil dus aandacht. Ze doet zich voor als een heel lieve moeder, maar eigenlijk is dat niet zo.
Ze gaat erg slecht met haar kinderen om, want ze heeft Fenna door elkaar gerammeld.

8. A) Welk karakter vond je het leukst?:
Ik vond Lars het leukste karakter, want hij was heel zorgzaam voor Mette en heeft haar met veel dingen geholpen. Dat vond ik erg aardig van hem.

8. B) Welk karakter vond je het minst leuk?:
Ik vond Anna het minst leuke karakter, in het begin leek ze mij erg aardig. Toen ik begon te vermoeden dat zij het was, vond ik haar niet meer aardig.
Dat ze zoiets met haar baby kon doen...

9. Wat is het belangrijkste probleem in het boek? Vertel daar in enkele zinnen iets over:
Mette gaat oppassen bij Anna, maar als die thuiskomt, blijkt het dat haar dochtertje niet meer leeft. Mette wordt hiervan verdacht en komt in een politiecel. Als ze even is vrijgesproken bedenkt ze samen met Lars een plan om te bewijzen dat ze onschuldig is.

10. Wat vond je van het einde van het boek?:
A. Ik vond het einde leuk, want dan wordt bewezen dat Mette onschuldig is. Lange tijd lijkt het dat Mette niet vrijkomt, maar net op het eind wordt het toch bewezen dat ze niks verkeerd heeft gedaan.

11. Geef nu een korte kernachtige samenvatting van het boek:
Mette houdt erg van tekenen en verdient, net als veel anderen, geld met oppassen op kinderen. Ze wordt gevraagd om een avondje te komen oppassen bij een vriendin van de moeder van haar oppaskinderen; Anna. Anna heeft twee kinderen: een jongetje Jasper, van vijf jaar en een meisje Fenna, van vier maanden. Als Mette die dinsdagavond bij Anna komt, liggen de kinderen al in bed. Ze kijkt wat TV en snuffelt wat rond in het huis. Als Anna ’s avonds thuiskomt, blijkt Fenna niet meer te leven. Mette wordt verdacht van het vermoorden van Fenna. Ze wordt meegenomen naar het politiebureau en wordt daar ondervraagd. Mette moet daar blijven slapen. Na twee nachten mag ze naar huis. Het duurt nog zes tot tien weken voor de rechtzaak is.
Als Lars op een middag bij Mette komt heeft hij iets op het internet gevonden waardoor ze misschien kunnen bewijzen dat Mette onschuldig is. Hij denkt dat Anna Münchhausen by proxy heeft. De vrouwen die dat hebben mishandelen hun kinderen zo, dat het net lijkt alsof die kinderen een ziekte hebben. Ze willen aandacht van artsen.
Mette kan bijna niet geloven dat Anna zoiets zou doen, maar dan herinnert ze zich het flesje insuline dat ze heeft gezien bij haar speurtocht door het huis. Ze vertelt het aan haar advocaat. Hij wil tijdens de rechtszaak Anna gaan ondervragen.
Na lang vragen bekent Anna en Mette is heel gelukkig. Anna wordt gearresteerd en zij krijgt verkering met Lars.

12. Schrijf een stukje uit het boek over dat veel indruk op jou gemaakt heeft. Zet het nummer van de bladzijde erbij. Leg ook uit waarom je dat stukje hebt gekozen.
‘Het was alsof ik een stomp in mijn maag kreeg. Ik werd duizelig. Ik greep me vast aan een stoel. De agent zag het en ondersteunde me.
‘Ga maar zitten,’ zei hij. ‘Maak je maar geen zorgen. Als je niets gedaan hebt, heb je niks te vrezen.’
Volgens mij was die rechercheur gek. Niks te vrezen? Welk meisje van vijftien jaar zou er nou niet in d’r broek schijten als ze ’s avonds laat naar het politiebureau moest om verhoord te worden. En niet zomaar. Nee, omdat er een baby is overleden en jíj de oppas was. En jij was maar één keer bij die baby wezen kijken.
Ik was bang. Ik was doodsbang. En ik snapte er niks van. Hoe kon het toch dat de baby was overleden? Zojuist dacht ik nog dat het wiegendood was. Maar zou er altijd zo’n onderzoek komen bij wiegendood? Of was het alleen maar omdat ik mijn identiteitskaart niet bij me had?
En ik was toch minderjarig?’
Dit stond op bladzijde 38. Ik heb dit stukje gekozen omdat ik het wel heel erg vind dat zij zomaar wordt verdacht en meegenomen wordt naar het politiebureau. Het lijkt me heel eng als je opeens in zo’n kille politiecel zit als je helemaal niets hebt gedaan.

13. Probeer de titel van het boek uit te leggen:
Ik denk dat het boek Oppassen heet, omdat Mette oppast bij Anna. Het boek gaat dus over dat Mette aan het oppassen is en doordat ze oppast, wordt ze verdacht.
Toen ik het boek nog niet had gelezen, had ik niet gedacht dat het over oppassen op kinderen gaat maar dat er iemand ergens voor op moest passen, bijvoorbeeld voor de politie.

14. Bedenk zelf een goede titel voor het boek en leg uit waarom je die titel passend vindt.
Ik vind Verdacht ook wel een goede titel, omdat Mette is verdacht van de dood van Fenna.
En omdat ze verdacht is komt ze in een cel.
Ik vind Oppassen toch wel de beste titel, omdat dat gewoon heel goed bij het boek past.

15. Geef je mening over het boek:
Het boek is erg interessant, want je wilt de hele tijd verder lezen, omdat je wilt weten wie de dader is. Je weet dat Mette het niet kan zijn, Anna verwacht je ook niet omdat zij zich voorstelt als een hele lieve moeder en je verwacht niet dat moeders zoiets met hun kinderen doen.
Het was wel spannend of Mette en Lars konden bewijzen dat Mette onschuldig was. Ik dacht de hele tijd; ‘Mette komt toch niet in de gevangenis, ze moeten het kunnen bewijzen!’
Als ik op zou passen op de kinderen van de mijn tante bijv. als mijn tante dan terug zou komen en mijn nichtje ligt dood in bed, dan zal ik mij echt dood schrikken, maar Mette bleef heel rustig, dat vond ik wel heel knap van haar.
Ik heb het boek in een avond uitgelezen, want ik wou de hele tijd weten hoe het afliep en voor ik het wist had ik het boek al weer uit.
Het einde van het boek vond ik heel leuk, want dan wordt bewezen dat Mette onschuldig is. Lange tijd lijkt het dat Mette niet vrijkomt, maar net op het eind wordt het toch bewezen dat ze niks verkeerd heeft gedaan. Dan ben je toch wel opgelucht, eigenlijk, als Anna bekent dat zij de dader is. En op het eind krijgt Mette verkering met Lars. In het begin van het boek begin je al te denken ‘wanneer krijgen ze nou verkering.’
Het was helemaal niet wat ik van het boek verwachtte. Ik dacht dat het zou gaan over een meisje dat op moest passen voor iemand, maar toen Mette moest oppassen bij Anna. Vanaf dat stukje dacht ik dat het toch wel over oppassen ging, in de zin van op iemand passen.
Ik vind het ook wel een goed onderwerp voor een boek, want hier zijn niet zoveel boeken over.
De gebeurtenissen in het boek zouden best echt gebeurd kunnen zijn. Het gebeurt natuurlijk niet iedere dag, dat als je aan het oppassen bent, je oppaskindje dood in het bedje ligt. Maar het zou best kunnen.