Geschreven door:	anoniem
Datum ingestuurd:	30 november 2007
Taal:
Woorden:	2407
Opvragingen:	477 (2 deze maand)
Waardering:	Currently 3.00/5 1 2 3 4 5 3.0/5 (2 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

1. Het boek

Auteur: Patrick Süskind
Titel: Das Parfum
Oorspronkelijke datum van verschijning: 1985
Jaar van uitgave en druk: 2000
Plaats van uitgave: Groningen
Uitgever: Wolters Noordhoff
Aantal blz.: 255


2. De Schijver

Patrick Süskind werd in 1949 in Ambach (Beieren), in een plaatsje ten zuiden van München geboren. Hij studeerde geschiedenis in München en Aix-en-Provence. Hij houdt er niet van om in de schijnwerpers te staan en leidt een vrijwel zwaar terug getrokken bestaan op het platteland van de Lanquedoc in Frankrijk. Hij schrijft draaiboeken voor tv-series, theaterstukken en boeken.
In 1985 kwam Het Parfum uit.

Uiteraard schreef Patrick ook nog diverse andere werken:

- Der Kontrabass (toneestuk)
- Die Taube (Novelle, 1987)
- Die Geschichte von Herrn Sommer (vertelling, 1991)
- Drei Geschichten und eine Betrachung (1995)





DEELASPECTEN


1. Het verhaal / onderwerp

Het verhaal is een soort van mythe of iets dergelijks dat zich erg langzaam en toch voordurend spannend ontpopt tot een climax die als het ware rillingen door het lichaam van de lezer kan laten gaan.
Het gaat namelijk over Grenouille, een intussen volwassen man die geboren werd onder een marktkraam.
Merkwaardig genoeg had hij geen geur, wat hem dus dreef tot het vermoorden van personen om zelf een geur te creëren zodat mensen wel van hem zouden houden. Gedurende het verhaal wordt je als het ware in de woorden gesleurd en beleef je de wereld en acties van de zoektocht van Grenouille naar een gepaste formule op dit parfum te realiseren.
Er is niet echt een nood aan een ruimere context. Plaatsen en bepaalde elementen lijken dusdanig gekozen te zijn dat de lezer zich weet te plaatsen in het picturale beeld dat de schrijver weer wenst te geven. Zo heb je bij voorbeeld Parijs, iedere persoon weet wel een beetje hoe parijs eruit ziet, daarom moet je er niet geweest zijn, films en foto’s maken ook veel duidelijk bij deze drukke stad met een verschrikkelijk wanordelijk verkeer in het centrum.

Mijn verwachtingen werden vervuld. De titel zei veel en ik zag de film reeds toen hij in de bioscoop te zien was. Velen vertelden me dat het boek veel beter was, en nu ik eindelijk de kans kreeg om het boek eens te lezen deed ik dat maar eens.
Het onderwerp wordt grondig uitgewerkt en kent vele zaken die duidelijk weergeven hoe Grenouille zich voelt, hoe hij denkt, en waarom hij zijn acties onderneemt.

2. Thematiek

Er zijn als het ware drie hoofdmotieven in dit boek die toch wel redelijk opvallend vaak worden besproken.
Zo heb je liefde; Grenouille – het hoofdpersonage – kan niet van mensen houden, laat staan dat hij van zichzelf kan houden, dit alles enkel en alleen omdat hij zelf geen geur heeft. Merkwaardig is wel dat hij een scherp ontwikkeld reukorgaan heeft dat geuren van een behoorlijke afstand kan waarnemen.
Ook heb je de dood; ieder persoon dat zijn leven betreed komt er niet levend uit, integendeel, die sterft een tragische dood.
Zelf sterft hij ook enkele keren, toch bijna.
Hij dood mensen op het moment dat ze het niet merken dat hij in de buurt is, of toch op momenten dat de persoon in kwestie niet de kans krijgt om een andere geur te verspreiden als angstzweet en dergelijke.
Hij wil de geur van het lichaam ontnemen op een zorgvuldige wijze.
De techniek van het ontnemen van een geur van een object of element leerde hij bij de parfumeur: Giuseppe Baldini.
En als hoofdthema is er natuurlijk de geur zelf.
Grenouille weet dat alles een geur heeft, hij herkent ook alles aan hun geur, ook kan hij waarnemen wanneer er iemand in zijn kamer is zonder te kijken, en enkel te ruiken.

De titel van het boek ‘Het Parfum, de geschiedenis van een moordenaar’ kan je als volgt verklaren:
Het Parfum slaat op het perfecte parfum dat Grenouille wil maken. Hij is constant met parfums en geuren bezig. Zijn enige levensdoel is het maken van het ultieme parfum ter vervanging van de bij hem ontbrekende lichaamsgeur.
De geschiedenis van een moodernaar slaat op zijn moorden uiteraard, die hij pleegde om zijn geniale parfum te kunnen maken.
Om het parfum te maken vermoordt hij maar liefst vijfentwintig meisjes.

De ondertitel is “de geschiedenis van een moordenaar” ten eerste omdat het inderdaad de geschiedenis van een moordenaar is en ten tweede natuurlijk ook omdat hij moordt om het parfum te realiseren.






3. Gebeurtenissen

Ik vond dit boek heel erg raar. Ik kan me totaal niet voorstellen dat dit ooit zou kunnen gebeuren en toch is het heel erg realistisch geschreven waardoor het toch wel geloofwaardig wordt. Toen ik het boek las had ik ook het gevoel dat het heel normaal was dat hij die meisjes vermoordde. Het deed hem ook helemaal niks, hij wilde hen voor de geur en verder ziet hij ze niet als mensen of als wat dan ook wat iets waard is. De gebeurtenissen in het boek bleven ook verbazen. Je hebt echt bijna nooit het gevoel dat het logisch is wat Grenouille doet.
Wat wel logisch is, is dat hij zich aanpast aan hoe men is. Het is weer raar dat hij dit herkent aan de geur. Bij Grimal bijvoorbeeld is hij erg onderdanig en gehoorzaam, wat in zijn voordeel werkt. Maar het eerste moment bij Baldini is hij erg brutaal om zijn doel te bereiken en ook dit werkt. Verder zijn de gebeurtenissen ook niet echt logisch. Hij wil naar Grasse om alles over parfum te leren, maar in plaats van dat zit hij zeven jaar op een berg. Het is erg onlogisch dat hij dit overleeft. Ik kan me niet voorstellen dat het gezond is als je leeft van ratten en andere dieren die hij daar doodt en op eet. Maar op de een of andere manier is het weer wel logisch als je naar de gedachten en gevoelens van Grenouille kijkt. Hij kan niet meer tegen de geur van de mensen en daarom gaat hij de bergen in. Maar aan de andere kant had ik dus het idee dat zijn levensdoel was om geur uit mensen te krijgen.
Nadat hij het eerste meisje zo koelbloedig had vermoord, verwachtte ik al wel dat hij nog meer moorden zou plegen. Ook de titel van het boek maakt dit al wel duidelijk.Wat ik niet had verwacht is dat hij zoveel meisjes zou vermoorden. Wel had ik verwacht dat Laure het belangrijkste meisje zou zijn omdat er veel over haar verteld werd.
Heel vreemd vond ik dat zodra Grenouille met zijn parfum tevoorschijn komt als hij terecht gesteld gaat worden, dat iedereen plotseling met iedereen seks heeft. Dit vind ik helemaal niet logisch.
Ik vond ook het einde van het boek heel erg bizar. Ik kan me niet voorstellen dat een schrijver zo’n einde zou bedenken… Grenouille wordt gewoon opgegeten om zijn parfum. Dit einde vond ik wel enorm goed. Normaal hebben boeken einden die wel slecht aflopen, maar meestal heel cliché zijn. Dat was bij dit boek absoluut niet zo.
Wat ik vrij vervelend vond aan het boek, is dat de levensverhalen van alle personages ook even snel nog verteld worden. Ik vond dit vrij verwarrend omdat ik dit niet gewend ben en dit is ook nutteloze informatie.

4. De personages

- Jean-Baptiste Grenouille:
Grenouille is de hoofdpersoon van het verhaal. Het boek draait om zijn belevingswereld. Hij heeft een hele gevoelige neus en alles draait voor hem om geur. Hij wordt geboren achter een viskraam en hij heeft geen eigen lichaamsgeur. Hierdoor vindt men hem raar. In het boek maakt hij daarom een parfum zodat hij meer geaccepteerd wordt.

- Mme Gaillard:
Bij Mme Gaillard woont Grenouille de eerste acht jaar van zijn leven. Hij kan hier leven omdat zij niet kan ruiken en dus ook niet ruikt dat hij geen geur heeft. Ze is vroeger door haar vader op de neus geslagen en daardoor kan ze niet meer ruiken. Zij heeft ook geen emoties maar wel een sterk gevoel voor orde en gerechtigheid. Ze voedt de kinderen op in haar huis en houdt de helft van het geld voor zichzelf voor later. De andere kinderen proberen Grenouille te laten stikken, maar ondanks dat overleeft hij en heeft hij het goed bij haar. Omdat ze hem toch wel eng vindt, verkoopt ze hem als hij acht is zo snel mogelijk aan de leerlooier Grimal.

- Giuseppe Baldini:
Giuseppe Baldini is een parfumeur op de Pont au Change. Hij is nooit echt een goed parfumeur geweest en probeert de parfums van zijn concurrenten na te maken. Dankzij de parfums van Grenouille krijgt hij grote roem en wordt hij rijk. Hij vindt Grenouille ook maar raar, maar hij wil absoluut niet dat hij doodgaat aangezien hij dankzij hem beroemd is en hij wil meer parfums. Hij leert Grenouille over technieken (destilleren) en formules voor parfums.

- Antoine Richis:
Antoine Richis is een weduwenaar. Hij wil nog niet opnieuw trouwen voor zijn dochter getrouwd is. Zij is zijn kostbaarste bezit en hij weet dat zij het volgende slachtoffer zou zijn. Hij doet hierom zijn uiterste best om haar te beschermen. Na de dood van zijn dochter wil hij, onder invloed van het parfum, Grenouille als vervanging voor haar adopteren.

- Laure Richis:
Laure Richis is een heel erg knap meisje. Ze heeft rood haar en een blanke huid met sproeten. Grenouille weet dat het haar geur is die dit meisje zo aantrekkelijk maakt. Ze is het laatste meisje dat hij vermoordt voor zijn parfum.

De belangrijkste personen in dit boek worden bijzonder getailleerd weergegeven en uitgewerkt.
Het is wonderbaarlijk hoe de auteur het figuur van Grenouille en konsoorten dusdanig weet weer te geven dat je zo een beeld voor ogen kan halen hoe vuil hij wel is, hoe sluw zijn houding is, en hoe hij zijn gedachten in verbale taal weet te vertolken.
Ze worden écht getypeerd en op de voorgrond gebracht, niet dat ze overweldigend werken, maar toch de aandacht op zich kunnen vestigen wanneer dat moet.
Om even hypocriet te wezen wil ik even zeggen dat de meeste personages niet eens de kans krijgen om te evolueren in het verhaal omdat ze sterven op het moment dat het tijd wordt om te evolueren.
Enkel Grenouille neemt een sterke evolutie waar.
Het verhaal begon ook van bij de geboorte zelf, en eindigt ook met zijn lumineuze levensdoel: een geur creëren die hem op het lijf geschreven staat zodat mensen hem graag zouden mogen.


5. Het vertelperspectief

De vertelvorm vond ik goed bij het boek passen.
Het boek is in de derde persoon geschreven en dit vind ik erg fijn. Zo hoef je niet alles uit het oogpunt van een persoon waar te nemen.
Dit maakte het ook makkelijker om het boek te volgen aangezien er vele aspecten en personages inkomen, wanneer je dingen van op een zekere afstand bestudeerd ben je sowieso beter in staat om de dingen te interpreteren en op je eigen manier te verwerken op een kalme manier.
Misschien is het ook wel bevorderend voor je persoonlijke inlevingsvermogen.
Mensen durven zich vaak niet diep genoeg in te leven in een boek of dagelijkse situatie die zich voordoet.
Ik vind een boek dat vanuit de derde persoon wordt verteld wel een stimulans om jezelf te testen op dit soort dingen.

6. De structuur

Het verhaal is vrij ingewikkeld gewoon omdat ik niet gewoon ben van te lezen, en zeker niet dit soort verhalen. Het gaat dan wel maar over één verhaallijn maar toch had ik soms moeite met het volgen van het geheel.
De auteur maakt geen gebruik van witregels, hoofdstukken, citaten vooraf, tussentitels, informatie achteraf of wisselingen in vertelperspectief. Wat wel bewust gebeurd is denk ik.
Het is op zich al geen gemakkelijk boek om te volgen dus ik denk dat het mijden van dit soort bijkomstigheden wel een goede keuze was.

Het verhaal wordt wel chronologisch verteld.
Er zijn geen flashbacks of flashforwards.
Wat er wel soms gebeurd is een soort van tijdverdichting, het inzoomen van een gebeurtenis die lang na een andere gebeurtenis komt, en de tijd ertussen eigenlijk niet veel voorstelde.
Zo heb je de tijd die Grenouille in de grot doorbracht niet volledig kunnen lezen.

De auteur geeft de informatie weer via de stroming van het verhaal zelf, hij zorgt dat de lezer het leven van het personage net leert kennen op het moment dat het personage de gebeurtenis zelf beleeft.
Zo leren we elk personage voor zich op een verschillend tijdstip beter kennen.
Dit zorgt voor een evenwichtige verdeling van informatie die wij als lezer goed moeten verwerkt hebben om het verhaal te kunnen volgen.
Wanneer er teveel informatie op één moment wordt weergegeven is de lezer niet meer in staat zich in te leven en te volgen in de vloed van woorden.

7. De tijd en ruimte

Het verhaal speelt zich af in de achttiende eeuw, het begon in het jaar 1738 en eindigt in het jaar 1767.
Het speelt zich af in Frankrijk. Grenouille leeft eerst in Parijs, dan in en gront en dan in Pierrefort, Montpellier, Grasse en aan het einde gaat hij weer naar Parijs, om daar te sterven.
Het grootste deel van het verhaal verblijft Grenouille in Grasse, daar waar hij zijn slachtoffers maakt en het parfum maakt.
Ik denk niet dat de plaats een zekere invloed heeft op het verhaal, het had evengoed in China kunnen gebeuren denk ik.
Hoewel je daar niet de indruk zal krijgen van de oude woningen in van die oude onregelmatige stenen en oude kleine smalle straatjes waar Grenouille zich door kronkelt. Ik bedenk me; de plaats is onveranderlijk!




8. Taalgebruik

Ik vond dat het lezen van dit boek nog redelijk goed meeviel qua taalgebruik.
Vele woorden die ik niet begreep werden later wel duidelijk bij het lezen wat het dus zinloos maakte om er een woordenboek bij te nemen.
De weergave van emoties en gedachten bleek voor mij toch een zeer geslaagde zaak.
Ik heb op een moment zelf met tranen in de ogen gezeten dus ik denk wel dat de auteur weet hoe hij de lezer moet vangen in het net van overtuigend overkomen.