Boekverslag Helene Nolthenius

Geschreven door:	anoniem (5 vwo) [meer]
Datum ingestuurd:	27 februari 2001
Taal:
Woorden:	1.450
Bekeken:	3623 keer (3 deze maand)
Waardering:	Currently 3.07/5 1 2 3 4 5 3.1/5 (45 stemmen)
Deel op:

Titel:	Moord in Toscane
Auteur:	Helene Nolthenius
Jaar van uitgave:	1989
Aantal pagina's:	317
Moeilijkheidsgraad:	havo/vwo
Thema:	Misdaad: moord: whodunit, Historische gebeurtenis

Auteur:	Helene Nolthenius
Geslacht:	vrouw
Nationaliteit:	Nederlands
Geboren:	9 april 1920
Overleden:	22 april 2000
Informatie:	http://nl.wikipedia.org/wiki/H%C3%A9l%C3%A8ne_Nolthenius
Populaire titels:	1989Moord in Toscane (3) 1977Geen been om op te staan (1) 1975Weekend op Waldegg (1) 1991Babylon aan de Rhone (0) 1984De steeneik (0) 1988Een Man uit het Dal van Spoleto (0)

1. Moord in Toscane
2. Moord in Toscane
3. Moord in Toscane

• 
  Door Bo op 03-11-2001
  Ge hebt da goe gedaan!!! Bedankt ge waart m'n redding, want ik had echt de moed niet om het boek te lezen!! THANKS!!!!

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Korte motivatie van je boekkeuze
Detectiveseries op televisie vind ik altijd leuk om te kijken, maar om te lezen vind ik ze altijd wat minder. Dat het een detectiveverhaal is, is dus voor mij ook niet de reden geweest om dit boek te kiezen. Dat is namelijk dat ik in module 2 (opdracht 2) van Laagland een fragment uit Moord in Toscane heb gelezen dat ik leuk vond. Een andere reden is dat de titel me wel aanspreekt. Zo’n fragment vertelt immers niet alles over een boek. Om je een verder beeld van het boek te vormen ga je dan ook vaak op de titel af. En de laatste reden is dat het verhaal zich afspeelt in Italië, en wel in de Middeleeuwen. Dat schept ook bepaalde verwachtingen voor wat betreft de sfeer, en de Italiaanse en Middeleeuwse sfeer leek me wel wat.

Inhoud
Het boek Moord in Toscane bestaat uit twee verhalen, namelijk Geen been om op te staan en Als de wolf de wolf vreet.

Geen been om op te staan
Dit verhaal speelt zich af in 1358 in de omgeving van Siena en Florence. Het verhaal is nogal chaotisch, doordat Lapo Mosca, een monnik van de orde der Franciscanen die allerlei speurkarweitjes mag oplossen, met erg veel problemen tegelijk te maken krijgt. De volgende problemen worden in het verhaal kriskras door elkaar behandeld:
· De moord op een prostitué genaamd Sismonda de Figlipetri (ook wel Nennetta genoemd).
· Lapo Mosca moet naar Siena om het been van de heilige Bartolo op te halen.
· Hij moet uitzoeken of Donatus een wettige zoon is van notaris Arrighi in verband met een erfenis.
· Jachopo zit vast wegens hoogverraad, maar men denkt ten onrechte.

Voor mij waren de gedachten van Lapo Mosca nauwelijks te volgen. Maar het is ongeveer zo gegaan:
Sismonda was ontvoerd door Pandolfo Arrighi, haar verleider, die haar daarna als prostitué naar Siena bracht. Sismonda bood daar graaf Burkhardt van de Grote Compagnie aan voor hem te spioneren als hij Pandolfo zou vermoorden. Dat wil hij ook gaan doen, maar dan is het al te laat; Sismonda is al door haar eigen broer Filippo vermoord, om haar uit haar lijden te verlossen. Filippo wil Burkhardt dan vermoorden omdat hij denkt dat die zijn zus ontvoerd heeft. Dat lukt door hem en zijn leger op te wachten in een pas. Honderden soldaten sterven, onder wie Burkhardt. Daarna gaat Lapo Mosca naar Siena, waar hij als tegenprestatie voor het been van de heilige Bartolo, moet uitzoeken of Donatus, een broer van Pandolfo, een wettige zoon is van notaris Arrighi, vanwege een erfenis. Die zoon moet namelijk verwekt zijn toen Arrighi rechter was in een stad, en in die periode mag een rechter met niemand spreken. Lapo Mosca ontdekt dan dat Donatus wel wettig is, maar Pandolfo buitenechtelijk. Hij ontdekt tevens dat Jachopo ten onrechte wegens hoogverraad vast zit, en het was Pandolfo die Jachopo erin had geluisd, omdat die de erfenis wilde hebben. Uiteindelijk kreeg Lapo Mosca niet het been van Bartolo mee omdat hij teveel over de familie Arrighi aan het licht had gebracht. Als blijkt dat het been ergens anders is kan Lapo Mosca het been alsnog ophalen.

Als de wolf de wolf vreet
Ook dit verhaal speelt zich (uiteraard) af in Toscane, in de Chiantiheuvels en de Pratomagnobergen. In het jaar 1352. Lapo Mosca wordt door de bisschop van Fiesole gevraagd om spookverschijnselen in Vertine te onderzoeken. Hij trekt in bij de pastoor die iedere avond een ‘heks’ op bezoek krijgt. Een tijd geleden heeft hij namelijk een vrouw, Betta, op de brandstapel geholpen. Het huis van de pastoor is het enige huis dat overeind is gebleven, omdat Vertine vanwege de aanwezigheid van de 3 broers Ricasoli in puin werd gelegd door Florence.
Lapo Mosca gaat op zoek op de zolder waar de ‘heks’ steeds komt, en vindt daar een briefje waaruit blijkt dat de drie jonge Ricasoli Vertine wilden overdragen aan Pier Saccone. Hij komt erachter dat Arrighetto, een dief die erg goed is in het beklimmen van muren en die dus ook geen moeite heeft met het bereiken van de zolder, steeds naar die brief komt zoeken. Arrighetto beloofd er dan mee op te houden. Dan krijgt Lapo Mosca te maken met de moord op Strozzi, de rentmeester van de Ricasoli. Op een dag wordt Strozzi bezocht door achtereenvolgens Pazzino Donati – die met de zus van Strozzi wil trouwen - , en Angelo Moronti – een speelman voor wie Lapo Mosca veel respect heeft. Angelo Moronti wordt vermoord, omdat hij verdacht wordt van de moord, maar Pieraccio, de dienaar van Strozzi, blijkt de werkelijke moordenaar te zijn. Lapo Mosca is zijn briefje van de zolder van de pastoor kwijtgeraakt, en weet vrijwel zeker dat Pieraccio deze heeft gestolen. Ook hij wordt later dood teruggevonden, waarschijnlijk vermoord door de Ricasoli.

Eerste persoonlijke reactie
Ik vind het verhaal (eigenlijk 2 verhalen) wel een klein meesterwerkje. Het is namelijk zo knap in elkaar gezet. Het Italiaanse landschap en de Middeleeuwse sfeer worden prachtig beschreven. Het verhaal is mooi, spannend en boeiend. Aan de andere kant is het feit dat alles zo mooi in elkaar is gezet tegelijkertijd een nadeel. Alle problemen lopen kriskras door elkaar heen, en het is lastig om te volgen. Het boek is dus ook als ingewikkeld te betitelen. Hoe dan ook, de uitkomst was elke keer weer verrassend, en zo hoort het ook bij een detectiveverhaal.

Verdiepingsopdracht
Is de hoofdpersoon volgens jou een held of niet?
Nee, Lapo Mosca is geen held. Hij doet wel goede dingen (over het algemeen), maar de problemen en mysteries die hij oplost zijn meer ‘knap werk’ dan ‘heldendaden’. Bovendien heeft de persoon Lapo Mosca zelf te veel tekortkomingen. Hij wil nog wel eens wat teveel drinken, rotzooit zo af en toe wat met meisjes en beoordeelt ‘vrienden’ verkeerd. Hij is te gewoon om een held te zijn.

Keur je het gedrag van de hoofdpersoon goed of keur je het af?
Ik vind zijn gedrag goed. Hij heeft een gevoel voor rechtvaardigheid, en probeert vanuit dat oogpunt problemen op te lossen. Soms gaat hij daarbij te ver, dan lost hij problemen of raadsels op waarvan hem niet gevraagd is ze op te lossen. Dat doet hij dan om zijn rechtvaardigheidsgevoel, en dat vind ik dus goed.

Vind je de karaktereigenschappen van de hoofdpersoon duidelijk beschreven?
Zijn karakter is duidelijk. Lapo Mosca is iemand die gevoel heeft voor rechtvaardigheid en (ondanks dat hij monnik is) snakt naar avontuur. Die karaktereigenschappen worden echter niet duidelijk beschreven, maar zijn wel goed op te maken uit zijn activiteiten.

Welke personages vind je sympathiek en welke niet?
Er zitten heel veel personages in dit verhaal, dus pak ik alleen de belangrijkste personages er uit.
· Lapo Mosca. Vind ik sympathiek, heeft een goed karakter en wil een rechtvaardige wereld.
· Sismonda de Figlipetri. Niet sympathiek. Was hoer voor haar lol (want ze kon elke rijke man trouwen), en de oorzaak van alle ellende.
· Jachopo. Over zijn karakter wordt niets geschreven, maar omdat hij ten onrechte vastzit voel je toch sympathie voor hem.
· Pandolfo. Absoluut NIET sympathiek. Probeert alles en iedereen er in te luizen om die erfenis te bemachtigen die hem niet toekomt.
· De pastoor. Ook niet sympathiek, is alleen maar bezig met spokenjacht in plaats van met zijn taak die hij als pastoor heeft.
· Strozzi. Daar gaan de meest slechte verhalen over, maar hij lijkt toch redelijk sympathiek te zijn. Is erg moeilijk te beoordelen. Zijn baan van rentmeester maakt hem immers niet populair.
· Angelo Moronti. Verhaal apart. Lapo Mosca voelt heel veel genegenheid voor deze speelman, en dus heb je als lezer ook sympathie voor hem. Dan lijkt hij een grote verrader te zijn geweest die ook Lapo Mosca d’r bij gelapt had. Op dat moment heb je weer een hekel aan die vent. Uiteindelijk blijkt hij echter onschuldig.

Vind je de personages in dit boek levensecht?
Ik vind de personages in dit boek wel levensecht ja. Het is namelijk een zeer realistisch middeleeuws verhaal. Het gebied waar het zich afspeelt bestaat, zelfs de personages (althans vele daarvan) hebben echt bestaan, en staan beschreven in de eerste 3 boeken van de Istoria di Firenze.
Zoals de Ricásoli, Strozzi, Guidi, Donati, Pier Saccone en Arrighetto die San Paolo. Agnolo Moronti is een historische figuur, die voorkomt in de Trecento novelle.