Geschreven door:	anoniem
Datum ingestuurd:	26 november 2007
Niveau:	3 vmbo
Taal:
Woorden:	3038
Opvragingen:	2914 (3 deze maand)
Waardering:	Currently 3.15/5 1 2 3 4 5 3.2/5 (20 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

1. Waarom dit boek

Ik vond de titel wel mooi. Ik dacht dat de hoofdpersoon razend was dus dat greep me wel aan. Ik had al heel veel boeken van Carry Slee gelezen. Ik vond die andere boeken ook mooi en leuk dus ik dacht dat deze ook wel leuk was. De kaft ziet er wel mooi uit dat gele en bruine. Die jongen is misschien wat minder.

2. Eerste persoonlijke reactie

Ik vond het zielig voor Sven (hoofdpersoon) want die kreeg altijd van alles de schuld. Hij werd geslagen, getrapt, uitgescholden en ga zo maar door. Ik vond het soms ook wel spannend, want je wist niet wat er ging gebeuren. En het is ook wel een beetje bekend, niet bij mij maar misschien wel bij andere.

3. Samenvatting van de inhoud

Sven wordt mishandeld door zijn vader. Hij wordt heel vaak geslagen en zijn broer pest hem en steelt zijn spullen. Sven’ s vader doet daar niets aan, want Lennart (Sven’ s broertje) is zijn lievelingetje. Volgens zijn vader is Lennart veel beter dan Sven en is Sven een mislukkeling. Lennart wordt dan ook heel erg voorgetrokken. Dat Sven’ s vader Lennart zo erg voor trekt is omdat Lennart een goede zwemmer is. Hij gaat ook nooit tegen zijn vader in en dat doet Sven wel. Sven houdt van filmen en hij wil later dan ook zijn eigen films maken. In de klas van Sven zit een meisje, Roosmarijn. Roosmarijn heeft problemen met haar wiskundeleraar, de populairste leraar van school, want die had haar apart genomen en deed heel close. Hij pakte haar hand en ging heel dicht tegen haar aan zitten. Ze vertelt het aan haar beste vriendin, Halima, maar die praat het uit haar hoofd, het was waarschijnlijk gewoon om haar gerust te stellen. Sven is al een tijdje verliefd op Roosmarijn, maar hij durft niet op haar af te stappen. Daarom bedenkt Bart, Sven’ s beste vriend, een plan. Hij zegt dat Sven een film gaat maken en nog een meisje zoekt om erin te spelen. Roosmarijn, die al heel lang de droom heeft om filmster te worden laat zich dat geen twee keer zeggen en meld zich meteen aan. Omdat Sven zo snel niet kan bedenken waar de film over moet gaan, zegt hij dat het over een meisje dat wegloopt gaat. Dat was zijn laatst bedachte scenario. Toch is hij allang blij dat hij nu veel alleen gaat zijn bij Roosmarijn. Ze spreken af voor die middag. Als Sven die middag thuis komt om zijn camera te halen is alleen zijn moeder thuis, want Lennart en zijn vader zijn naar de voorselecties voor het jeugdkampioenschap zwemmen. Zijn moeder vertelt hem dat zijn vader hem meegenomen heeft om Lennart te filmen, zodat hij zijn technieken kan verbeteren. Sven weet zeker dat Lennart het heeft gedaan om hem te treiteren. Hij had gezien dat Sven zijn camera klaar had gemaakt. Gelukkig hebben Sven en Roosmarijn allebei hun handen vol aan het voorbereidende werk. Ze komen die dag niet aan filmen toe. Als Lennart en zijn vader die avond thuis komen, is het feest, want Lennart is door de selectie heen. Sven neemt zich voor om niet over de camera te beginnen die avond, maar als hij hoort dat ze hem elke dag nodig hebben wordt het Sven te veel. Hij krijgt ruzie met zijn vader en word weer in elkaar geslagen. Hij gaat naar boven en belt Bart af, waar hij een afspraak mee had. Hij zegt dat hij hoofdpijn heeft. De volgende dag durft Roosmarijn de wiskundeles niet in, maar Halima haalt haar over om toch te gaan. Als Bob (de wiskundeleraar) langsloopt legt hij een hand op haar schouder, zoals hij dat bij iedereen doet, maar als hij zijn hand van haar schouder laat glijden, voelt ze hem tegen haar borst komen. Ze zegt het tegen Halima en die gelooft het nu wel. Een week later is de volgende afspraak voor het filmen, maar Sven heeft zijn camera nog steeds niet terug. Die ligt bij zijn vader in de la. Gelukkig zijn ze vroeger uit en kan hij de camera ongemerkt gebruiken en weer op tijd terugleggen. Ze filmen bij Sven thuis en Lennart is er ook. Als Sven even weg moet verteld Lennart aan Roosmarijn dat Sven een vriendin heeft, wat helemaal niet waar is. Op school heeft Halima aangeboden om met Roosmarijn van plaats te wisselen zodat hij niet meer Bob niet meer bij haar kan. Die avond komt Sven erachter dat zijn ouders en Lennart met zijn verjaardag in Duitsland zitten voor een speciale training voor Lennart. Sven kan niet mee, want de auto zit vol. Natuurlijk gaat ook de camera mee, maar wat een groter probleem is: Roosmarijn heeft niet erg veel zin meer in filmen, omdat ze denkt dat Sven een vriendin heeft. Net terwijl zij steeds verliefder op hem word. De volgende dag krijgt Roosmarijn het bericht dat ze in de feestcommissie zit, maar dat wijst ze af. Bob zit er ook in. Lennart heeft Roosmarijn uitgenodigd te komen kijken bij het zwemmen en zorgt ervoor dat het lijkt of het zijn vriendin is, terwijl Roosmarijn nog steeds verliefd is op Sven. Vervolgens zegt Lennart tegen Sven dat Roosmarijn Sven leuk vindt en dat hij haar moet gaan versieren. De dag daarna zegt Lennart tegen Roosmarijn dat Sven echt zo' n meisjes verslinder is die meisjes versieren als een soort sport zien. Die dag zit Roosmarijn voor het eerst weer met een veilig gevoel in de wiskunde les, want ze zit nu aan de raamkant, dus kan hij niet bij haar. Toch krijgt Bob de kans om weer aan haar borst te zitten als Halima haar etui laat vallen en die grijpt hij ook. Hij doet net of hij het raam open gaat doen en toevallig ziet dat ze iets niet begrijpt. Na de les vertelt Halima de rest van de klas wat er gebeurd is met Roosmarijn, maar niemand gelooft haar, behalve Halima en Sven. Na school is Roosmarijn samen met Halima nog even wat informatie over Sven gaan halen bij Lennart, die zegt dat hij elk weekend wel een andere scharrel heeft. Dan belt ze Sven af. Omdat Sven zo van slag was is hij vergeten de banden te verwisselen in de camera en zijn vader denkt dat Sven wilde zorgen dat ze Lennart niet konden filmen. Zijn vader slaat hem alweer helemaal in elkaar. Daardoor vergeet hij zijn afspraak met Bart. Twee dagen later is Sven’ s vader in een goed humeur, omdat Lennart door de selecties is. Sven besluit uit te leggen wat er gebeurd was met de camera en de banden en hij hoopt dat hij dan de camera terug krijgt. Als hij zijn vaders kamer binnenloopt, is er niemand, maar het raam staat open en het regent in. Hij loopt de kamer in om het raam dicht te doen, en op dat moment komt zijn vader binnen met een verlengsnoer in zijn hand. Sven wil nog uitleggen dat hij alleen het raam dicht wilde doen, maar zijn vader heeft zijn eigen conclusies al getrokken. Voor Sven ook maar de kans krijgt iets te zeggen staan de striemen van het snoer al op zijn rug. Roosmarijn heeft net besloten Sven nog een kans te geven als hij aanbelt. Hij legt haar uit dat zijn camera gemaakt moet worden en daardoor tien dagen weg is. Roosmarijn is zo boos om die smoes dat ze de deur voor zijn neus dicht smijt. Roosmarijn is hij dus kwijt, denkt hij. Hij heeft zijn vrienden de laatste tijd ook wel een beetje verwaarloosd, dus gaat hij naar Bart. Bart geeft hem nog een laatste kans: die middag zwemmen. Er is alleen één probleem: Sven kan niet zwemmen, want hij heeft nog steeds striemen op zijn rug staan van het snoer. Hij besluit ze op te wachten bij het zwembad, maar ze fietsen weg, zonder hem. Die avond ziet Sven Roosmarijn aan komen fietsen. Hij wil net naar beneden lopen, maar als hij boven aan de trap staat ziet hij hoe Lennart Roosmarijn een zoen geeft. Nu heeft Lennart alles van hem afgepakt, zelfs Roosmarijn. Roosmarijn zelf begreep het allemaal niet zo goed en werd argwanend waarom ineens die kleffe zoen? Ze vertrouwde het niet. De volgende ochtend wil Sven niet naar school, als zijn vader geïrriteerd komt informeren wat er aan de hand is ziet hij Sven’ s prullenbak. Het zit vol met brieven die hij aan Roosmarijn geschreven heeft. Zijn vader denkt dat hij de vriendin van Lennart af wilde pakken en hij wordt woest. Die dag durft Roosmarijn echt niet naar wiskunde, dus gaat ze in de aula zitten. Als de rector langs komt zegt ze dat ze niet kan vertellen waarom ze er niet is. Op hetzelfde moment is Sven heel erg ruzie aan het maken met Bob, midden in de klas. Hij wordt het helemaal zat zegt precies waar het op staat. Als Sven het verhaal herhaald tegen de rector wordt die heel kwaad, omdat Roosmarijn niets gezegd heeft. Later, als de rector het nog een keer vraagt gaat ze mee in het verhaal dat Bob opgehangen had: zij en Bob hadden een meningsverschil. Die avond vertelt zijn vader hem dat Sven niet meer welkom is op de benedenverdieping van het huis. Hij mag boven blijven en hij moet eens proberen naar beneden te komen. De nacht erna loopt Sven weg, maar als hij eenmaal veilig in de duinen zit bedenkt hij dat er geen enkele plaats is waar zijn vader hem niet zal vinden. Hij zal dus toch terug moeten. Hoe dan ook, zijn vader beheerst Sven’ s leven. Ondertussen is Bob gesnapt terwijl hij Roosmarijn dwong hem te betasten. Zij en een ander meisje hebben alles verteld en ze is er ook achter gekomen dat Sven geschorst is omdat zij niet eerlijk was. Ze gaat naar zijn huis en als ze aanbelt, doet Lennart open. Die stuurt haar naar boven waar ze de afscheidsbrief van Sven vindt. Sven heeft besloten naar huis te gaan, maar eerst koopt hij een mes. Hij sluipt het huis binnen en gooit de deur naar de woonkamer open. Lennart en zijn ouders zijn aan het eten. Zijn vader springt op en Sven blijft staan. In eerste instantie denkt zijn vader dat Sven hem wil vermoorden, maar dan biedt Sven het mes aan zijn vader en zegt dat hij maar moet steken. Sven weet toch al dat zijn vader hem dood wil hebben, dus waarom doet hij het niet meteen. Als zijn vader dit hoort, zakt hij door zijn knieën en begon te huilen. Zijn vrouw belde haar moeder en zei dat die mevrouw Simons ( een psycholoog) moest bellen. De psycholoog praat met iedereen, het gaat een moeilijke tijd worden, maar ze komen er wel bovenop. Het blijkt dat Sven’ s vader zo doet omdat hij vroeger zelf ook geslagen is. Sven vindt een briefje van Roosmarijn op zijn bureau en gaat snel naar haar toe. Ze krijgen verkering. Daarna maakt hij het goed met zijn vrienden.



4. Beschrijving van je leeservaring.

Onderwerp:
Het onderwerp spreekt me erg aan omdat het iets ergs is en omdat het ook echt gebeurt. Over kindermishandeling heb ik wel is nagedacht, maar dat is dan na aanleiding van een aantal boeken; Blauwe plekken is daar een voorbeeld van. Het boek heeft me geen nieuwe kanten laten zien van kindermishandeling, ook ben ik er niet anders over gaan denken want ik wist de dingen die erin stond. Wat me wel opviel was dat ik dacht dat Sven zijn vader ging doodsteken maar dat is juist niet zo. Het was juist andersom. Hij bood zijn vader het mes aan om hem dood te steken. Ik vond de aandacht voor de oplossing van het probleem van Sven te weinig was. Het is echt zo van, nou ook nu de psycholoog laten komen en het is weer allemaal goed.

Gebeurtenissen:
Het verhaal is goed geschreven. Er komen genoeg gebeurtenissen in voor, wat dan weer vragen oproept, daardoor blijft het boek je boeien. Je wilt ook antwoord op je vragen hebben dus dan lees je door en dan heb je die ook. Verder is het verband van het verhaal ook goed, want alles loopt in een normale volgorde in elkaar door. Het verhaal is erg verrassend op het eind; hoe Sven het probleem oplost. De gebeurtenissen zijn ook erg waarschijnlijk, omdat kindermishandeling nog steeds voor komt in de wereld. Ik vind het een mooi verhaal door de manier hoe ze vertelt (schrijft) [ik heb er eigenlijk geen voorbeeld van want het is de manier hoe ze schrijft en het verhaal opbouwt en dan zou ik het hele boek moeten overschrijven]. Het is een realistisch verhaal wat ze geschreven heeft, omdat kindermishandeling ook gebeurt in de wereld.

Personages:
Sven is de hoofdpersoon maar ik zou echt niet in zijn schoenen willen staan, mishandeld worden door je vader, nee dank je. Maar ik vind het wel knap van hem de manier hoe hij het probleem oplost. Omdat het een realistisch verhaal is kunnen alle mensen die erin spelen in het echt ook bestaan. De personen reageren niet voorspelbaar bijvoorbeeld: van Sven en Roosmarijn kom je het meeste te weten, daardoor begrijp je ook hun gedrag. Het gedrag is normaal, want ze zitten ergens mee en heeft het er moeilijk mee de een kan het tegen niemand zeggen en de ander verteld het tegen de klas maar niemand gelooft haar. Ik zou als ik Sven was het wel vertellen niet aan familie of vrienden maar aan iemand die met meer mensen praten met problemen dat ze snapt waar je door heen gaat en je kunt helpen.

Bouw:
Het verhaal heeft een goede opbouw. Het hele boek blijft boeien, want er zijn dingen die gebeuren terwijl je ze anders verwacht had. Er zijn geen terugblikken of herinneringen alleen maar dingen wat er gebeurt op dat moment. Het einde van het verhaal is net een sprookje, alles is weer goed; Alle problemen zijn opgelost en Roosmarijn en Sven hebben verkering.

5. Verwerkingsopdracht.

(Dagboek Sven)
Mijn wenkbrauw is niet zo dik meer als gister. Gelukkig maar. Anders zou de hele klas gaan vragen waarom dat is. Ik durf niet meer naar huis. Als ik thuis kom en mijn vader is er dan krijg ik weer klappen. Dat wil ik niet. Lennart is vandaag weer wezen zwemmen. Hij mag meedoen met die selectie. Ik vind het wel leuk voor hem. Maar hij krijgt alles wat hij wil. Hij is het lievelingetje van mijn vader. Ik word geslagen hij niet.

Vandaag kwam ik Roosmarijn weer tegen. Ik durf dan niets meer te zeggen. Ineens ben ik heel erg verlegen. Ik wil het niet zijn maar ik ben het toch. Ik had ook weer ruzie met mijn vader. Ik was boos. Mijn vader douwde mij zo tegen de deur op. Ik voelde bloed op mijn hoofd. Nu heb ik een gat in mijn hoofd. Met Bart liep het vandaag ook niet zo lekker. Ik hoop dat het morgen beter gaat en als ik Roosmarijn tegen kom dat ik dan iets durf te zeggen en niet meteen rood wordt, en niets meer durf te zeggen.

Ik merkte op school dat iedereen anders deed. Ze hadden natuurlijk dat gat in mijn hoofd gezien. En ik zag nogal bleek. Ik voelde me vandaag niet zo lekker. Ik was van plan niet naar huis te gaan. Maar ik ging toch maar wel. Morgen ga ik filmen met Roosmarijn.

Vandaag heb ik samen met Roosmarijn aan het scenario gewerkt. We gaan een film maken over dat Roosmarijn wegloopt. Ik wou eerst mijn camera van mijn vaders werkkamer afhalen. Maar mijn vader was thuis. Onder het avondeten liep het ook anders. Ik hoorde dat mijn ouders en Lennart in Duitsland waren met mijn verjaardag.
Ik kon niet mee. Er gingen twee mensen van het zwemmen mee. Dus er was geen plek meer voor mij.

Vandaag zou ik met Roosmarijn gaan filmen. Dus ik wou de camera van mijn vaders werkkamer halen. Ik had mijn eigen bandje erin gestopt. Toen de bel ging rende ik naar de deur. Roosmarijn zegde af. Ik ging naar de duinen. Maar ik was vergeten het oude bandje in de camera te stoppen. Toen ik later in de duinen zat kon ik goed nadenken over wat er allemaal fout ging vandaag. Ik ging maar naar Bart om het goed te maken met hem. Hij was boos en wou mij niet meer zien.

Toen ik thuis kwam uit school was ik alleen thuis. Toen Lennart en mijn ouders terug kwamen van het zwembad brak de ruzie uit. Mijn vader was boos. Ik had het oude bandje er niet ingedaan. Hij stond voor paal met dat ding zonder bandje erin. Hij was boos en wou mij weer slaan. Nu had ik weer een paar blauwe plekken meer.

Ik durfde niet meer na school thuis te komen. Ik was van plan om weg te lopen. Dus ik ging naar mijn oma. Dat doe ik wel vaker als het thuis niet goed gaat. Toen ik thuis kwam waren mijn ouders en Lennart al aan het eten. Ze wachten niet meer op mij.
Vandaag had ik een mes gekocht. Ik kwam thuis en mijn vader was boos op mij. Ik deed niets. Hij kwam steeds dichter bij. Hij schrok toen ik het mes trok. Hij dacht dat ik hem wou vermoorden. Maar ik gaf het mes aan mijn vader en zei: Vermoord me maar. Dat wil je toch zo graag? Toen begon hij opeens te huilen.

Vanmorgen kwam mevrouw Simons (een psycholoog). Zij wou van ons alleen vier een verhaal over hoe het hier in huis gaat. Later bleek dat mijn vader het zelfde mee heeft gemaakt als mij met mijn opa. Mijn vader kreeg ook altijd de schuld en werd ook veel geslagen en geschopt.

Ik kwam Roosmarijn tegen bij het spoor. Ik zag haar eerst niet. We hebben nu verkering. We gingen ook nog naar de film. Daar zoenden we voor de tweede keer. Het is dik aan!