Boekverslag Simone van der Vlugt

Info over dit verslag

Geschreven door:	Anne Noor
Niveau:	1VWO
Kwaliteit:
Taal:	Nederlands
Woorden:	699
Opvragingen:	4

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Simone van der Vlugt

• Blauw water (4)

  2008

• Bloedgeld (30)

  1996

• De amulet (36)

  1995

• De bastaard van Brussel (9)

  2005

• De guillotine (38)

  1999

• De reunie (26)

  2004

• De slavenring (18)

  2003

• Het bosgraf (2)

  2006

• Het Hercynische woud (7)

  2005

• Het laatste offer (4)

  2007

• Jehanne (17)

  2001

• Schaduwzuster (13)

  2005

• Schijndood (23)

  2002

• Schuld (2)

  2007

• Zwarte sneeuw (32)

  2000

Fictieopdracht 5.1 hoofdstuk 1

Zakelijke gegevens

Titel: Zwarte sneeuw Auteur: Simone van der Vlugt
Jaar van eerste uitgave: 2000 Jaar van uitgave:2005
Uitgever: Lemniscaat bv. Rotterdam Eventueel vertaald uit: -
Genre: Historische jeugd roman Eventueel oorspronkelijke titel: -
Wanneer gelezen? Van: 27 oktober 2007 Tot: 27oktober 2007
Ik heb het boek helemaal uitgelezen: Ja

Samenvatting

Het verhaal gaat over de veertienjarige Emma Mullenders die in 1845 van hun boerderij in Slenaken moet verhuizen naar Kerkrade omdat ze door de mislukte oogst de pacht niet meer kunnen betalen. In Kerkrade moeten Emma, haar vader Sjeng , haar ongeveer zestienjarige broer Volkert en haar tienjarige broertje Tom in de kolenmijn gaan werken. De hoogzwangere moeder Annekatrien, de achtjarige Sofie en driejarige Mayke blijven thuis. Na een tijdje bevalt Annekatrien van een zoon, hij heet Jelmer. De rijke heer Büttgenbach komt samen met zijn zoon en nog een paar andere belangrijke mannen in de mijn kijken. Emma vraag aan Rudolf de zoon van Büttgenbach of hij een rondleiding door de mijn wil. Hij wil dat wel dus Emma leidt hem rond. Op het moment dat ze in een klein gangetje zijn stort een deel van de mijn in Ze zitten opgesloten. Als Emma 3 dagen later wakker wordt vraagt ze zich af wat er is gebeurd. Emma heeft 1 dag en 1 nacht in de mijn gelegen samen met Rudolf. Vanaf die tijd krijgt de familie Mullenders vaak eten, kleding en kolen van Rudolf. Volkert gaat weg van huis en belooft dat hij zijn loon op zal sturen alleen dat doet hij niet. Intussen werkt nu ook Sofie bij de mijn soms gaat Annekatrien ook met Jelmer in de draagmand de schacht in. Mayke blijft bij Sofie. Dan krijgt Emma de kans om als dienstmeid in Maastricht te gaan werken bij de oom en tante van Rudolf. Deze kans grijpt ze. Haar salaris stuurt ze elke keer naar huis. Een vriend van meneer en mevrouw Van Merckelbach (de oom en tante van Rudolf) meneer Jean Pustjens is journalist. Hij schrijft het verhaal van Emma in de krant.
Als Meneer Van Merckelbach erachter komt dat dit verhaal over Emma gaat ontslaat hij haar. Emma is heel verdrietig. Maar dan mag ze gaan werken in drukkerij van Jean Pustjens. Ondertussen heeft Rudolf een galerij met foto’s geopend. Op haar vrije morgen gaat Emma er kijken. Daar kan ze haar ogen niet geloven ze ziet foto’s van mensen in armoede. Ze kijkt verder en loopt nog eens langs alle foto’s. Dan pas dringt de grijze en zwarte vlekken tot haar door, het is Sofie die met haar lege oogjes iedereen toekijkt. Rudolf pakt haar hand en Emma sluit haar vinger om de zijne.

Ik heb op internet gezocht naar informatie over de mijn in Kerkrade in eerste instantie kon ik niets vinden totdat ik op een website kwam over De Domaniale Steenkolenmijn van Kerkrade(www.domanialemijn.nl) kwam daar stond vrij veel informatie. Achter in het boek stond ook best veel informatie.

In 1845 waren er nog geen echte wetten tegen kinderarbeid. Pas in 1874 werd het Kinderwetje van Van Houten ingevoerd. Tot die tijd was Kinderarbeid was heel gewoon. Kinderen onder de 10 mochten nog niet mee naar beneden in de mijn. Zij werkten boven om kolen te sorteren. De mensen die naar beneden gingen kregen de wens Glück Auf ! met zich mee. P. 28 a:1, z:7 ‘Glück auf.’ De mijn in Kerkrade bestaat echt. In het boek zijn ook bestaande namen gebruikt, op de website stond een stukje over de directeuren van 1815 tot 1969 daarin stond de naam F.D.J. Büttgenbach 1840 – 1851 deze naam kwam ook in het boek enkele keren voor, P. 57 a:1 z:1 ‘ ‘Vandaag komt mijnheer Büttgenbach met een paar bezoekers naar beneden, ’ deelt Boeskens op een dag mee tijdens het uitdelen van de lampen.’ Op internet vond ik iets over de familie Van Merckelbach dat deze familie een kasteel had vlakbij Maastricht. Verder kon ik niets vinden over de families ook niet over de familie Mullenders. De meeste personages zijn dus denk ik verzonnen. Maar, de meeste mensen leefden wel zo als de familie Mullenders. Dus het verhaal zou wel echt gebeurd kunnen zijn.