Geschreven door:	N. [meer]
Datum ingestuurd:	4 november 2007
Niveau:	2 aso
Taal:
Woorden:	372
Opvragingen:	543 (2 deze maand)
Waardering:	Currently 3.00/5 1 2 3 4 5 3.0/5 (7 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

Als de olifanten vechten, Dirk Bracke

Isaac wordt op 15 jarige leeftijd gevangen genomen door de rebellen van Kony. Kony wilt aan de macht komen in Oeganda. Zijn commandant is Scar. Scar mishandeld alle kinderen die niet doen wat hij zegt. Bij de kindsoldaten leert Isaac Richard kennen en ze worden beste vrienden. In tegenstelling tot Isaac, houdt Richard van moorden en martelen, iets waar Isaac moeilijk tegen kan. Als ze op een keer een kostschool overvallen, worden er een paar meisjes meegenomen. Monica is één van hen. Scar kiest Monica als derde vrouw. Hij verkracht haar en ze wordt zwanger van hem. Ondanks dat Scar emotieloze vechtmachines van hen maakt, worden Isaac en Monica op elkaar verliefd. Ze zien elkaar wel niet veel.
Wie tijdens lange tochten niet meer kan lopen, wordt afgemaakt. Wie probeert te ontsnappen, wordt gedood met stokken of messen of moet iets doen tegen zijn principes. Deze straffen worden vaak door de kinderen zelf gedaan, het doet hun ogen open en dan weten ze wat er met hen gebeurt als ze ook willen ontsnappen. Zo moet Isaac vaak mensen mishandelen of dood doen en als hij een keer zelf probeert te ontsnappen, moet hij zijn eigen broer en zus vermoorden.
Als de kindsoldaten niet willen geraakt worden, moeten ze geloven in Tipu Maleng, hun God, degenen die geraakt worden en dood zijn, geloofden niet genoeg in Tipu Maleng, het is de wil van Tipu Maleng dat ze dood zijn. Richard laat Isaac, Monica en de kleine Angel, het kind van Monica, vluchten. Dit wordt de dood van Richard. Isaac wordt tijdens het vluchten geraakt door een landmijn en is zijn been kwijt. Ze geraken uiteindelijk in een kamp van Unicef.

Dirk Bracke

Dirk Bracke schrijft over ‘het leven zoals het is’. Zijn manier van schrijven is hard en confronterend. Heel wat scènes doet hij expliciet uit de doeken, zo zijn de beschrijvingen van seks en geweld onverbloemd. Voor hij met schrijven begint, doet Bracke uitgebreid onderzoekswerk rond het thema waarover hij wil schrijven. De lezer steekt heel wat op van zijn verhalen, ondanks het feit dat zijn verhalen zelf choquerend en keihard kunnen zijn. Zijn boeken eindigen altijd heel bewust met een positief gevoel.