Boekverslag Jeroen Brouwers

Info over dit verslag

Geschreven door:	Koen to the E [meer]
Kwaliteit:
Taal:	Nederlands
Woorden:	669
Opvragingen:	0

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Jeroen Brouwers

• Anais, Anais (0)

  1991

• Bezonken rood (31)

  1981

• Datumloze dagen (1)

  2007

• De zondvloed (0)

  1988

• Geheime kamers (10)

  2000

• Het verzonkene (2)

  1979

• Joris Ockeloen en het wachten (1)

  1967

• Winterlicht (2)

  1984

• Zomervlucht (2)

  1990

• Zonsopgangen boven zee (0)

  1977

Bezonken Rood
Jeroen Brouwers

A. Zakelijke gegevens:
Titel: Bezonken rood.
Auteur: Jeroen Brouwers.
Uitgever: De Arbeiderspers, Amsterdam.
Druk: Dertiende – december 1990, (eerste druk: november 1981).


B. De belangrijkste relatie in het boek is de relatie tussen Jeroen Brouwers (de auteur) en zijn moeder. In het jappenkamp waar hij in zat, hadden zijn moeder en hij alleen elkaar.
Hij hield verschrikkelijk veel van zijn moeder en hij vond dat zijn moeder het mooiste van alle moeders was. Maar toen zijn moeder werd mishandeld in het kamp, viel zijn ideaalbeeld van haar uit elkaar. “Ik wil een nieuwe moeder, deze is kapot”.
Als ze uit het kamp komen, stopt zijn moeder hem in een pension. Dat is wanneer hij ophoudt van haar te houden omdat hij zich verraden voelt.
Hij wil ook de aftakeling van zijn moeder niet meemaken, omdat hij liever terugdenkt aan de tijd toen ze nog de mooiste was, vóór de mishandeling door de Japanners in het kamp.
Een andere belangrijke relatie in het boek is de relatie tussen Jeroen en Liza.
Liza is een meisje die hij heeft ontmoet in het plaatsje ***, en waar hij ook veel bewondering voor heeft. Jeroen vindt haar perfect en vergelijkt haar met de heilige maagd Maria.
Liza en zijn moeder worden als het ware één. Als hij seks heeft met Liza, denkt hij aan zijn moeder. Als Liza bevalt van hun kind, wil hij een andere vrouw. Doordat ze is beschadigd tijdens de bevalling wordt zijn beeld van haar schoonheid geschonden, net als dat bij zijn moeder gebeurde toen zij werd mishandeld.

C. Het vorige boek dat ik las, Kaas, is totaal anders dan dit boek.
Kaas was grappig en luchtig, terwijl dit boek onmogelijk zwaarder en donkerder kan zijn.
Beide boeken vond ik leuk om te lezen, al vond ik Kaas wat makkelijker te lezen.
Kaas bestond vooral uit simpele zinnen met een duidelijke boodschap, terwijl Bezonken Rood vooral bestaat uit zinnen met een diepere betekenis en symboliek.

De opbouw van Kaas is ook veel eenvoudiger. Het is een duidelijk verhaal met een begin en een einde. Bezonken Rood heeft een minder vaste structuur met een aantal gebeurtenissen in zijn leven door elkaar, waar hij steeds op terugkomt. Bezonken Rood deed me denken aan een soort gedicht, een kunstwerkje.
Het taalgebruik van beide boeken verschilt ook tamelijk. Kaas komt uit 1933, terwijl dit boek uit 1981 komt. En dat merk je.

De twee boeken hebben wel iets gemeen, de twee hoofdpersonen uit de boeken leggen beiden veel nadruk op de dood van hun moeder.

Ik denk dat ik Kaas wat leuker vind, omdat je je als lezer wel kan vinden in de hoofdpersoon.
Het boek is grappig en heeft een duidelijkere verhaallijn, waar ik wat meer van hou.

D. Het hoofdthema van het boek is de relatie met de moeder van de hoofdpersoon. Andere thema’s die ook vaak terugkomen zijn haat, liefde, dood en angst.

De hoofdpersoon in het boek is door zijn jeugd in de jappenkampen ‘beschadigd’. Zijn intense liefde voor zijn moeder zet zich om in haat, nadat zijn moeder wordt mishandeld in het kamp. “Mijn moeder was de mooiste moeder, op dat moment hield ik op van haar te houden”. Vanaf dat moment is Jeroen verdwaald in het leven en wordt hij omgeven door mist. Hij wil niet zien hoe zijn liefde en de schoonheid die hij koestert, worden verwoest of beschadigd.

Ik denk dat de auteur van dit boek zijn leven, als het ware, wil ‘rechtzetten’. Hij geeft de reden van zijn gevoelloosheid (toen zijn moeder overleed, deed dat hem niks), angstaanvallen en haat tegen moeders. Hij weet simpelweg niet beter. Ook wil de auteur volgens mij dat niemand vergeet hoe verschrikkelijk de jappenkampen waren. Een aantal keren in het boek schrijft hij dat mildheid van ex-kamp bewoners ervoor zorgt dat deze verschrikkingen worden verzacht, en uiteindelijk vergeten.